I SA/Bd 659/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę Strona wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 13 października 2021 r. strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2021 r., sygn. akt I SPP/Bd 184/21 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 7 stycznia 2022 r. W konsekwencji powyższego, Sąd wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 października 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. Sąd jednocześnie pouczył stronę, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 28 lutego 2022 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał zatem z dniem 7 marca 2022 r. Z akt sprawy wynika, że strona nie uiściła należnego wpisu sądowego. W zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego terminie (7 marca 2022 r.) skarżący wniósł ponownie o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej nieopłacenia. Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, zgodnie z którą, warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przedmiotowej sprawie wpis sądowy nie został uiszczony w terminie zakreślonym przez Sąd w pierwotnym wezwaniu - zarządzenie z dnia 13 października 2021 r. W konsekwencji zakończenia postępowania w przedmiocie przyznania stronie prawa pomocy (sygn. akt I SPP/Bd 184/21), Przewodniczący Wydziału czynnością techniczną ponowił wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, zakreślając wymagany prawem termin oraz pouczając o skutkach jego niedotrzymania. Wezwanie z dnia 18 lutego 2022 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 października 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 lutego 2022 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 7 marca 2022 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący pomimo prawidłowego wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 października 2021 r. nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535 ze zm.), wpis sądowy wynosił 100 zł. Odnosząc się do zgłoszonego przez stronę ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych Sąd wskazuje, że nie może on zmienić sytuacji strony zobowiązanej prawomocnym zarządzeniem do uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające stronę do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 14 lutego 2022 r. nie było nowym zarządzeniem w tym przedmiocie, lecz stanowiło przejaw wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 października 2021 r., w którym taki obowiązek na skarżącego został już nałożony wcześniej. Stąd, na tym etapie postępowania, wniosek strony o zwolnienie od kosztów sądowych nie mógł skutkować przerwaniem biegu terminu do uzupełnienia braku skargi w zakresie wpisu sądowego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, jest złożenie w tym terminie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku - po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego - skarżący jest ponownie wzywany do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wywołuje już jednak skutków suspensywnych (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt I FZ 159/09; z dnia 24 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 444/10; z dnia 28 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 1003/10; z dnia 26 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 66/15; z dnia 27 lutego 2020 r., sygn. akt I FZ 22/20). W realiach przedmiotowej sprawy skarżący zobowiązany prawomocnym zarządzeniem wpisu na wezwanie nie uiścił. Zatem w związku z bezskutecznym upływem terminu zakreślonego w wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, sąd zobowiązany jest odrzucić skargę. Odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, co skutkowałoby nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania (por. postanowienia NSA: z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09; z dnia 22 lipca 2010r., sygn. akt II FSK 1349/10). Wobec niewykonania zarządzenia Sądu i nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.