II SA/Bd 149/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2017 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę. II SA/Bd 149/17 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...].10.2016 w sprawie skreślenia z listy studentów Dziekan Uniwersytetu [...], Wydziału Filologicznego skreślił P. P. z listy studentów pierwszego rokum kulturoznawstwo, drugiego stopnia, stacjonarne, Wydział Filologiczny, z powodu nieuzyskania zaliczenia semestru/roku. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia organ przywołał art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), art 190 ustawy z dnia 27.07.2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.) oraz § 41 ust. 1 pkt 3 Regulaminu Studiów [...] wprowadzonego uchwałą nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] w T. z dnia [...] kwietnia 2015 r. W uzasadnieniu decyzji podano ,że do dnia [...].09.2016 r. student nie uzyskał zaliczenia z następujących zajęć objętych planem studiów w danym roku (semestrze): 1. Analiza performansu - semestr zimowy i letni 2. Film w kulturze 3. Metody animacji kultury 4. Organizacja działalności kulturalnej 5. Teatr i dramat współczesny 6. Analiza i interpretacja tekstów kultury filmowej 7. Film animowany 8. Film współczesny 9. Sztuka nowych mediów 10. Zarządzanie projektem kulturalnym Organ stwierdził, że student nie wykonał ciążącego na nim obowiązku wynikającego z § 29 ust. 1 Regulaminu Studiów Uniwersytetu [...] w T., ponieważ zgodnie z § 41 ust. 1 pkt 3 Regulaminu Studiów [...] w stosunku do studenta, który nie zaliczył semestru lub roku, dziekan podejmuje decyzję o skreśleniu z listy studentów. P. P. od powyższej decyzji złożył odwołanie, w którym zakwestionował jej sentencję oraz uzasadnienie. W uzasadnieniu odwołania odwołujący się wskazał, że uwarunkowania braku tzw. wpisów zaliczeniowych z przedmiotów nie egzaminacyjnych opisał w pismach i skargach do Prorektora od początku lipca do końca września br. oraz z [...] stycznia br. - wykazując całkowite rozprzężenia i dowolność w nadzorze nad zlecaną pracą dla zatrudnionych pracowników akademickich na kierunku kulturoznawstwo II stopnia, na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu. Autor odwołania nie zgadza się z pominięciem w uzasadnieniu decyzji okoliczności, że jest on na dwóch specjalizacjach kulturoznawstwa II stopnia tj. z zakresu filmoznawstwa i animacji kultury, że zdał przedmioty egzaminacyjne dwa razy na bardzo dobry oraz raz na ocenę dostateczny wystawioną przez pracownika akademickiego – A. D. oraz powołał się na rozmowę z ww. pracownikiem. Następnie P. P. w piśmie z dnia z dnia [...] listopada 2016 r. uzupełnił odwołanie. Wskazał, że z przedmiotu Teatr i dramat współczesny uzyskał zaliczenie na ocenę dostateczny plus i że pełną dokumentację tego faktu posiada prof. J. S. Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] Rektor Uniwersytetu [...] w T. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.), art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 572 z późn. zm.), § 41 ust. 1 pkt 3 Uchwały Nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] w T. z dnia [...] kwietnia 2015 r. Regulamin studiów Uniwersytetu [...] w T. (Biuletyn Prawny [...], rok 2015, poz. [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy przytoczył w uzasadnieniu decyzji teść § 29 ust. 1. Regulaminu studiów, z którego wynika, że warunkiem zaliczenia semestru lub roku studiów jest uzyskanie zaliczenia zajęć określonych planem studiów, zdanie wszystkich egzaminów z przedmiotów kończących się egzaminem i zaliczenie praktyk w danym semestrze lub roku oraz uzyskanie odpowiedniej liczby punktów ECTS, zaś § 23 ust. 2 wskazuje, że jeżeli okresem zaliczeniowym jest rok akademicki, ostateczny termin uzyskania zaliczeń zajęć objętych planem studiów i zdania wszystkich egzaminów upływa w dniu [...] września. Rektor uznał za uzasadniony zarzut przedstawiony w piśmie uzupełniającym odwołanie, dotyczący zaliczenia przedmiotu Teatr i dramat współczesny i uznał, że ww. przedmiot student zaliczył na ocenę dostateczny plus. Zaległy wpis niezwłocznie zostanie uzupełniony przez Wydział. Natomiast odnosząc się do zarzutu, że w uzasadnieniu decyzji Dziekana pominięto fakt, iż P. P. studiował dwie specjalizacje tj. z zakresu filmoznawstwa i animacji kultury oraz że zdał przedmioty egzaminacyjne "dwa razy na bardzo dobry oraz raz na ocenę dostateczny" organ stwierdził, że nie miało to wpływu na rozstrzygnięcie Dziekana, gdyż do zaliczenia roku należało uzyskać zaliczenie z wszystkich przedmiotów zarówno z jednej jak i drugiej specjalizacji. Ostatecznie P. P. nie uzyskał zaliczenia wszystkich zajęć określonych planem dla pierwszego roku studiów stacjonarnych drugiego stopnia na kierunku kulturoznawstwo w terminie tj. do [...] września 2016 r. Zdaniem organu II instancji Dziekan zgodnie z prawem, działając na podstawie § 41 ust. 1 pkt 3 Regulaminu studiów [...] , skreślił ww. studenta z listy studentów kierunku kulturoznawstwo. P. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w T. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], którą poparł dążeniem do prawdy materialnej i praworządności na podstawie art. 7 KPA Europejskich Ram Kwalifikacji (ERK). W skardze skarżący kwestionuje jakość pracy wykładowców, nadzór nad egzaminowaniem studentów oraz zasad prowadzenia zajęć akademickich. Na poparcie swojego stanowiska skarżący przytoczył treść pism kierowanych przez niego do Prorektora [...] na nauczycieli akademickich. W korespondencji tej podważa kwalifikacje pracowników i kwestionuje sposób prowadzenia przez nich zajęć oraz system oceny studentów (pisma przytoczone w skardze z dnia [...] sierpnia 2016r., z dnia [...] sierpnia 2016r., z dnia [...] sierpnia 2016r., z dnia [...] sierpnia 2016r., z dnia [...] września 2016r., z dnia [...] września 2016r., z dnia [...] września 2016r., oraz z dnia [...] września 2016r. i z dnia [...] września 2016r. ). W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko co do zasadności skreślenia skarżącego z listy studentów . Mimo, że zarzut skarżącego, podniesiony w piśmie uzupełniającym odwołania, dotyczący błędnego niezaliczenia przedmiotu Teatr i dramat współczesny okazał się zasadny, to organ stwierdził, iż skarżący nie uzyskał zaliczenia z pozostałych, wymienionych na wstępie pisma, dziewięciu zajęć. Wobec powyższego drugi z argumentów podniesionych przez skarżącego, dotyczący pominięcia przez Dziekana faktu studiowania przez skarżącego na dwóch specjalizacjach, a także zdania przedmiotów egzaminacyjnych, dla rozstrzygnięcia sprawy nie miał żadnego znaczenia, jako że dla zaliczenia roku należało uzyskać zaliczenie z wszystkich przedmiotów zarówno z jednej, jak i drugiej specjalizacji, czego skarżący nie uczynił. Skarżący w wymaganym terminie, tj. do dnia [...] września 2016 roku nie uzyskał zaliczenia wszystkich zajęć określonych planem dla pierwszego roku studiów stacjonarnych drugiego stopnia na kierunku kulturoznawstwo. W ocenie organu przekonanie skarżącego, iż zaskarżona decyzja Rektora (i poprzedzająca ją decyzja Dziekana o skreśleniu z listy studentów) są "wyrazem szykany na okoliczność wykazywania wyjątkowej złej praktyki zastosowania obligatoryjnych zasad prowadzenia zajęć akademickich" jest subiektywnym odczuciem skarżącego, nie znajdującym odzwierciedlenia w faktach. Wyłącznym powodem podjęcia decyzji o skreśleniu P. P. z listy studentów był fakt nieuzyskania przez niego zaliczenia wszystkich zajęć określonym planem dla pierwszego roku studiów stacjonarnych drugiego stopnia na kierunku kulturoznawstwo w terminie do [...] września 2016 roku. Ta okoliczność stanowiła na podstawie § 41 ust. 1 pkt 3 Regulaminu studiów [...], podstawę do skreślenia skarżącego z listy studentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). Materialnoprawną podstawę wydania ww. decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2012 r., poz. 572), zwanej dalej: "ustawą"( publikacja aktu w dacie orzekania przez organ II instancji (Dz.U.2016.1842). Zgodnie z art. 160 ustawy organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów (ust. 1), przy czym regulamin studiów określa także warunki i tryb uczestniczenia wybitnie uzdolnionych uczniów w zajęciach przewidzianych tokiem studiów na kierunkach zgodnych z uzdolnieniami oraz zasady zaliczania tych zajęć (ust. 1a); studia w uczelni są prowadzone zgodnie z efektami kształcenia, do których są dostosowane programy studiów, w tym plany studiów (ust. 2). Stosownie do art. 189 ustawy student jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów (ust. 1), a w szczególności do: 1/ uczestniczenia w zajęciach dydaktycznych i organizacyjnych zgodnie z regulaminem studiów; 2/ składania egzaminów, odbywania praktyk i spełniania innych wymogów przewidzianych w planie studiów; 3/ przestrzegania przepisów obowiązujących w uczelni (ust. 2). W myśl natomiast art. 190 ust. 2 ustawy kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku m.in. stwierdzenia braku postępów w nauce (pkt 1), nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie (pkt 2). Od takiej decyzji przysługuje odwołanie do rektora, przy czym decyzja rektora jest ostateczna (art. 190 ust. 3 ustawy). Decyzja o skreśleniu studenta z listy studentów jest indywidualnym aktem administracyjnym, do której stosuje się, zgodnie ze wskazanym wyżej art. 207 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu do sądu administracyjnego. Odpowiednie stosowanie przepisów postępowania administracyjnego, jak to stanowi art. 207 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym, oznacza, że rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach studentów, jak i postępowania, w których one zapadają, muszą zachować choćby minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony, przy zachowaniu autonomii uczelni (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 listopada 2000 r., sygn. akt SK 19/99, publik w OTK Nr 7, poz. 258). Zgodnie z art. 190 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym, kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Wykładnia powyższego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że decyzja Dziekana o skreśleniu z listy studentów, na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym jest wydawana w ramach uznania administracyjnego. Decyzje tego rodzaju muszą być poddane szczególnym rygorom w zakresie uzasadnienia, które powinno zawierać wszechstronną analizę zgromadzonego materiału dowodowego i wyczerpująco uargumentowane stanowisko organu. Z uzasadnienia decyzji uznaniowej powinno zatem wynikać, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Niedopuszczalne jest uchylanie się od oceny zarzutów podnoszonych przez stronę, natomiast organ w przypadku rozstrzygnięcia negatywnego dla strony powinien wykazać, że nie mógł inaczej orzec z uwagi na konkretne okoliczności prawne lub faktyczne. W przeciwnym wypadku organ naraża się na skuteczny zarzut naruszenia zasady prawdy obiektywnej i obowiązku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego (art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a.) oraz wadliwie sporządzonego uzasadnienia (art. 107 § 3 k.p.a., a więc dowolności (arbitralności) rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie organy uczelni podniosły, że skarżący został skreślony z listy studentów, ponieważ do dnia [...] września 2016r. nie uzyskał zaliczenia z dziewięciu zajęć objętych planem studiów w danym roku, tj.: 1. Analiza performansu - semestr zimowy i letni 2. Film w kulturze 3. Metody animacji kultury 4. Organizacja działalności kulturalnej 5. Analiza i interpretacja tekstów kultury filmowej 6. Film animowany 7. Film współczesny 8. Sztuka nowych mediów 9. Zarządzanie projektem kulturalnym Skarżący nie zaprzeczył tym okolicznościom, ani nie przedstawił żadnych argumentów popartych dowodami, które usprawiedliwiałyby naruszenie przez skarżącego przepisów regulaminu (np. ciężka choroba, zwolnienie lekarskie potwierdzające niemożność uczestniczenia w zajęciach akademickich). Stosownie do art. 189 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy student jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów oraz jest obowiązany do przestrzegania przepisów obowiązujących w uczelni. W oparciu o powyższy przepis w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że ocena legalności decyzji w sprawach studenckich przez sąd administracyjny musi uwzględniać nie tylko regulacje prawne rangi ustawowej, ale także postanowienia zawarte w regulaminie studiów. Student jako strona postępowania administracyjnego w sprawach wymienionych w art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym jest jednocześnie uczestnikiem zakładu administracyjnego, jakim jest uczelnia wyższa, przyjęcie go w poczet uczestników danej uczelni uwarunkowane jest m.in. złożeniem ślubowania, w którym kandydat na studenta przyrzeka w szczególności przestrzegać postanowień regulaminu studiów. Z tego względu podstawę prawną decyzji kierowanych do studentów stanowią nie tylko przepisy powszechnie obowiązujące, ale również wydane na podstawie delegacji ustawowych akty normatywne właściwych organów szkoły wyższej. Dlatego też ocena legalności decyzji w sprawach studenckich przez sąd administracyjny musi uwzględniać nie tylko regulacje prawne rangi ustawowej, ale także postanowienia zawarte w regulaminie studiów( por. wyrok NSA z dnia 18 listopada 2016r., sygn. akt I OSK 925/16 – publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Wydany na podstawie art. 161 ust. 1 ustawy w związku z rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 25 września 2014 r. w sprawie warunków, jakim muszą odpowiadać postanowienia regulaminu studiów w uczelniach (Dz. U. poz. 1302) Regulamin studiów Uniwersytetu [...] w T. (uchwała Senatu Uniwersytetu [...] w T. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015r., dalej zwana " Regulaminem") stanowi w § 41 ust. 1 pkt 3 , że w stosunku do studenta, który nie zaliczył semestru lub roku, dziekan podejmuje decyzję o skreśleniu z listy studentów. W tych okolicznościach sprawy organy nie przekroczyły granic uznania administracyjnego, przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi dotyczących zachowania, prowadzenia zajęć przez pracowników uczelni należy wyjaśnić, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu skargi kierowane do Rektora [...] w T., których treść skarżący przytoczył w skardze mają charakter skargi powszechnej określonej przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ podniesiono w nich szereg zarzutów dotyczących wielu zagadnień związanych z działalnością nauczycieli akademickich, u których skarżący nie uzyskał zaliczenia. Skargi te kwestionują również sprawowanie prawidłowego nadzoru przez rektora nad pracą tych nauczycieli. W postępowaniu uregulowanym przepisami Działu VIII K.p.a. nie rozstrzyga się żadnej indywidualnej sprawy administracyjnej, a jedynie ocenia zasadność skargi i informuje o sposobie załatwienia tej skargi. Postępowanie skargowe nie kończy się zatem wydaniem decyzji administracyjnej czy postanowienia, ale zawiadomieniem skarżącego. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nie dotyczy stwierdzenia, czy też uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Działania organów administracji publicznej będące przedmiotem tego rodzaju skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów, który zawiera art. 3 § 2 P.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, iż w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09, z 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09; z 26 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 26/07 oraz z 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09; a także postanowienie WSA w Warszawie z 18 kwietnia 2016r., sygn. akt IV SA/Wa 309/16, CBOIS). Skargi takie są bowiem załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy, niedającym jednak żadnych podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (zob. M. Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2016). Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi powszechnej, mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W ramach postępowania skargowego regulowanego Działem VIII k.p.a. realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków. Skargę taką, składa się zgodnie z art. 228 k.p.a. do organów właściwych do jej rozpatrzenia. Jak wskazuje się w orzecznictwie, skarga tego rodzaju jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego (zob. np. postanowienie NSA z 20 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2783/13, CBOIS). Postępowanie w związku z wniesioną skargą kończy się zawiadomieniem wnoszącego o sposobie rozpatrzenia skargi (art. 238 k.p.a.). Dlatego też argumenty zawarte w treści tych skarg nie mają wpływu na wynik sprawy, jeżeli nie odniosły one skutku w postaci uzyskania zaliczeń przez skarżącego z zajęć objętych planem studiów w danym roku (semestrze) z 9 przedmiotów.. Stwierdzić ponadto należy, iż organ prawidłowo zgromadził materiał dowodowy oraz prawidłowo go przeanalizował. Nie budzi wątpliwości stan faktyczny sprawy oraz ustosunkowanie się do niego przez organ. Zgodnie z sentencją wyroku NSA z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. I OSK 2006/10, decyzje wydawane w ramach uznania administracyjnego, jak między innymi decyzja wydana na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2015 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, jest poddana szczególnym rygorom w zakresie uzasadnienia, które powinno zawierać wszechstronną analizę materiału dowodowego i wyczerpująco uargumentowane stanowisko organu. Z uzasadnienia decyzji uznaniowej powinno wynikać, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Niedopuszczalne jest uchylanie się od oceny zarzutów podnoszonych przez stronę, natomiast organ w przypadku rozstrzygnięcia negatywnego dla strony powinien wykazać, że nie mógł inaczej orzec z uwagi na konkretne okoliczności prawne lub faktyczne. Wskazać należy, że nie wynika ze stanu faktycznego sprawy, aby organ ustosunkował się do niego w sposób niezupełny i aby nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności. W szczególności wskazać należy na przeanalizowanie przez organ argumentów skarżącego w zakresie zaliczenia z zajęć Teatr i dramat współczesny poskutkowało uwzględnieniem odwołania w tym zakresie. Mimo, że skarżący w piśmie z dnia [...] grudnia 2016r. wystąpił pisemnie do rektora o skorygowanie błędów w karcie okresowych osiągnięć wystawionej dnia [...] listopada 2016r. (przekazana wg zawiadomienia z dnia [...] stycznia 2017r. do Dziekana Wydziału Filologicznego [...] w T.), to okoliczność ta nie miała wpływu na wynik sprawy, ponieważ i tak pozostają niezaliczone przedmioty przez skarżącego wskazane w zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że organ wydał decyzję w oparciu o dostępne dla niego materiały dowodowe. Zgodnie z § 23 Regulaminu Studiów [...] w T. okresem zaliczeniowym jest semestr albo rok akademicki. Uchwałę w tej sprawie podejmuje rada Wydziału. Jeżeli okresem zaliczeniowym jest rok akademicki, ostateczny termin uzyskania zaliczeń zajęć objętych planem studiów i zdania wszystkich egzaminów upływa w dniu [...] września (ust. 2). Termin ten jest jednocześnie terminem uzyskania zaliczeń z zajęć objętych planem studiów i zdania wszystkich egzaminów w semestrze letnim, a dla semestru zimowego jest to termin [...] lutego ( § 23 ust. 3). Decyzja organu I instancji wydana w dniu [...] października 2016r. oceniła stan osiągnięć naukowych skarżącego do dnia [...] września 2016r., a więc na zakończenie całego roku akademickiego. W tej sytuacji nie ma tak naprawdę znaczenia, którego semestru dotyczyły zaliczenia. Skreślenie skarżącego z listy studentów dotyczy wyłącznie pierwszego roku, kulturoznawstwo, studia drugiego stopnia, stacjonarne, Wydział Filologiczny, z powodu nieuzyskania zaliczenia roku do dnia [...] września 2016r. z 9 przedmiotów. Decyzja ta nie przekreśla osiągnięć skarżącego na drugim kierunku. Zgodnie z § 41 Regulaminu ust. 1 w stosunku do studenta, który nie zaliczył semestru lub roku, dziekan podejmuje decyzję o: 1. warunkowym wpisaniu na wyższy semestr lub rok studiów, albo 2. zezwoleniu na powtarzanie semestru lub roku studiów, albo 3. skreśleniu z listy studentów. Stosownie do ust. 2 § 41 Regulaminu decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, dziekan podejmuje na wniosek studenta złożony w terminie 7 dni od upływu terminu zaliczenia semestru lub roku. Z akt przedmiotowej sprawy nie wynika, aby skarżący złożył stosowny wniosek do Dziekana działając na podstawie uprawnień określonych w tym przepisie. W tych okolicznościach sprawy organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego skreślając skarżącego z listy studentów, ponieważ ilość niezaliczonych 9 przedmiotów w roku akademickim uzasadniała zastosowanie przesłanki z § 41 ust. 1 pkt 3 Regulaminu o skreśleniu skarżącego z listy studentów. Wobec powyższego, skarga jest bezzasadna i w konsekwencji podlega oddaleniu przez Sąd na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.