II SA/Bd 269/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi Spółki A sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia ... 2014 r. nr ... Dyrektor Izby Celnej w T., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., dalej zwanej O.p.), art. 8, art. 23a ust. 7, art. 129 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm., dalej zwana u.g.h.), w zw. z art. 11 i art. 14 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779), po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w T. z dnia ... 2014 r. nr ... cofającej rejestrację automatu o niskich wygranych "A“, nr fabr. ..., nr rej. ..., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie podając, że: Naczelnik Urzędu Celnego w T. w dniu ... 2010 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu o niskich wygranych "A“, typ video, nr fabr. ..., nr rej. .... Wskazał, że przesłankę do wszczęcia postępowania stanowił protokół z kontroli o nr ... przeprowadzonej w dniu ... 2009 r. przez Naczelnika Urzędu Celnego w T. w punkcie gier "B", ul. B. ..., ... T., gdzie gry na automatach o niskich wygranych urządzała "C" sp. z o.o. w W.. W toku kontroli ustalono, że "stawka rozegrania na kontrolowanym automacie przekraczała 0,07 EUR. Ustalono, że stawka za udział w jednej grze na przedmiotowym automacie wynosi 100 pkt o wartości 10 zł, tj. przekracza maksymalną stawkę za udział w jednej grze, określoną w art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Organ pozyskał również opinię biegłego sądowego R. R. z dnia ... 2010 r., uzupełnioną dnia ... 2010 r. W piśmie z dnia ... 2011 r. pełnomocnik strony wniósł o przeprowadzenie dowodów z dokumentów oraz o przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków: przedstawicieli Ministerstwa Finansów (A. C., G. S., J. S., T. K.) min. na okoliczność ustalenia, kto w Ministerstwie Finansów odpowiadał za rejestrację automatów do gier o niskich wygranych oraz jaka była metodologia weryfikacji, czy dana opinia techniczna załączona do wniosku o rejestrację była w istocie opinią z badania przedrejestracyjnego. Pełnomocnik wniósł także o umorzenie postępowania. W dniu ... 2011 r. organ I instancji wydał decyzję nr ..., na mocy której cofnął rejestrację przedmiotowego automatu do gier na podstawie art. 23a ust. 7 u.g.h. uznając, iż automat nie spełnia warunków określonych w ustawie. W uzasadnieniu decyzji organ odniósł się do wniosku strony z ... 2011 r. wskazując na brak podstaw do umorzenia postępowania. Organ wyjaśnił, że przeprowadzenie dowodów nie wpłynie na rozstrzygnięcie sprawy. Organ w oparciu o opinię biegłego sądowego R. R. z ... 2010 r. uznał, że automat nie spełnia warunków określonych w ustawie o grach hazardowych, umożliwiając prowadzenie jednej gry za maksymalną stawkę przekraczającą 0,50 zł oraz umożliwiając uzyskanie maksymalnej jednorazowej wygranej przekraczającej 60 zł., naruszając w ten sposób warunki określone w art. 129 ust. 3 u.g.h. Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie wnosząc o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania. Strona zarzuciła, że opinia biegłego R. R. jest niejasna, niepełna i w związku z tym postępowanie dowodowe wymaga uzupełnienia. Postanowieniem z dnia ... 2012 r. Dyrektor Izby Celnej zlecił organowi I instancji przeprowadzenie postępowania celem uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie poprzez zlecenie jednostce badającej upoważnionej do badań technicznych automatów i urządzeń do gier przeprowadzenia badania sprawdzającego spornego automatu do gier, o którym mowa w art. 23b u.g.h. W dniu ... 2012 r. organ odwoławczy włączył do akt sprawy opinię z badań sprawdzających, sporządzoną przez Jednostkę Badającą upoważnioną przez Ministra Finansów (nr upoważnienia ...), nr ... z dnia ... 2012 r., dotyczącą przedmiotowego automatu do gier. Następnie, w dniu ... 2013 r. organ odwoławczy decyzją numer ... uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, wskazując na wadliwość postępowania. Decyzja powyższa nie została zaskarżona. W dniu ... 2013 r. strona, działając za pośrednictwem pełnomocnika wniosła o przeprowadzenie dowodu z pisma Ministerstwa Finansów z dnia ... 2012 r., znak: ..., z opinii dr I. S. z ... 2013 r. na okoliczność wykazania, że Izba Celna w P. nie posiada właściwej akredytacji, by uznać ją za jednostkę badającą, o której mowa w art. 23f u.g.h. W dniu ... 2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego w T. decyzją nr ... cofnął rejestrację automatu do gier "A“, nr fabr. ..., nr rej. ... z ... 2009 r. Organ wskazał, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż przedmiotowy automat do gier o niskich wygranych nie spełnia warunków określonych w ustawie. Organ wyjaśnił, że już na etapie kontroli ujawniono, iż maksymalna stawka za udział w jednej grze wynosi 10 zł, co przewyższa maksymalną stawkę za udział w jednej grze wskazaną przez ustawodawcę w art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych w wysokości 0,07 EUR, potem w art. 129 ust. 3 u.g.h., ustaloną na poziomie 0,50 zł. Również biegły sądowy Sądu Okręgowego w C. w opinii technicznej z ... 2010 r. stwierdził, że przedmiotowy automat o niskich wygranych nie jest zgodny z przepisami ustawy o grach hazardowych. Ustalenia te zostały potwierdzone przez upoważnioną przez Ministra Finansów jednostkę badającą - Izbę Celną w P. - Wydział Laboratorium Celne w opinii z badania sprawdzającego nr ... z ... 2012 r. W opinii tej ww. jednostka badająca wskazała, że przedmiotowy automat o niskich wygranych nie spełnia warunków określonych w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Jednostka badająca w opinii technicznej wskazała, że na przedmiotowym automacie maksymalna stawka za grę wynosić może 10 zł. Stwierdzono ponadto, że na przedmiotowym automacie możliwa jest zmiana wysokości maksymalnej stawki za grę z poziomu opcji serwisowych nie wpływających na zmianę sumy kontrolnej programu gier (bez ingerencji w płytę logiczną oraz bez naruszenia plomb jednostki badającej) umożliwiająca ustawienie stawki za grę w wysokości wyższej od wartości dopuszczonej prawem. Podstrony strony serwisowej Game Settings wyświetlają min. aktualnie ustawioną minimalną oraz maksymalną stawkę za grę poszczególnych gier. Zmianę aktualnie ustawionych wartości wyświetlanych na stronach poszczególnych gier dokonuje się za pomocą funkcji LESS lub MORE. Ponadto, organ odniósł się do treści wyroku TSUE z 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 i C-217/11 w zakresie dotyczącym konieczności notyfikacji przepisów ustawy o grach hazardowych wskazując, że przepisy ustawy o grach hazardowych, na których opiera się przedmiotowe rozstrzygnięcie, bądź to zostały notyfikowane (tak jak art. 23a ust. 7 ww. ustawy) bądź nie stanowią przepisów technicznych, które wymagałyby notyfikacji KE (jak np. art. 129 ust. 3 tej ustawy). Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, w którym wniosła o uchylenie decyzji w całości, umorzenie postępowania bądź przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 23a ust. 7 w zw. z art. 23b i art. 23f u.g.h. w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 3 i art. 16 ust. 2 pkt 5 ustawy o systemie oceny zgodności, poprzez oparcie rozstrzygnięcia o opinię jednostki badającej, która na dzień jej sporządzenia nie posiadała uprawnienia do wydania takiej opinii, - art. 23f ust. 6 u.g.h., poprzez wadliwe uznanie, iż umieszczenie jednostki badającej na liście, o której mowa w art. 23f ust. 6, nie może zostać obalone poprzez wykazanie przesłanki wygaśnięcia upoważnienia takiej jednostki z mocy prawa na podstawie art. 12 ust. 3 nowelizacji ustawy o grach hazardowych z dnia 26 maja 2011 r., - art. 210 § 4 O.p., poprzez brak uzasadnienia co do wykładni art. 129 ust. 3 u.g.h. i co do definicji pojęcia "jednorazowa wygrana", "stawka za udział w jednej grze", - art. 129 ust. 3 u.g.h. w zw. z art. 1 pkt 3, 4 i 11 oraz art. 8 dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r., poprzez nieuznanie jego uregulowania za przepis techniczny, który powinien zostać notyfikowany Komisji Europejskiej. Strona wskazała, że zgodnie z art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h., Minister Finansów może udzielić upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier wyłącznie jednostce badającej, która posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji. Jedynym certyfikatem akredytacji posiadanym przez Izbę Celną w P. jest wydany przez Polskie Centrum Akredytacji certyfikat nr .... Według zakresu akredytacji, Izba Celna w P. jest kompetentna do badań chemikaliów; wyrobów chemicznych; badań chemicznych materiału roślinnego podejrzanego o obecność substancji psychoaktywnych; badań chemicznych wyrobów konsumpcyjnych przeznaczonych dla ludzi - w tym żywności; badań chemicznych tekstyliów; badań właściwości fizycznych chemikaliów, wyrobów chemicznych; badań właściwości fizycznych chemikaliów, wyrobów konsumpcyjnych przeznaczonych dla ludzi - w tym żywności; badań właściwości fizycznych tekstyliów. Wykładnia systemowa, racjonalna i funkcjonalna przepisów art. 23f ust. 1 pkt 1 ww. ustawy w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 3 i art. 16 ust. 2 pkt 5 i ust. 4 ustawy o systemie oceny zgodności oraz w zw. z art. 129 ust. 3 u.g.h. prowadzi do wniosku, że jednostką badającą nie może być podmiot posiadający udzieloną akredytację na cokolwiek, lecz podmiot posiadający akredytację z zakresem adekwatnym do badań urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, jakimi są automaty do gier. Szczególnie istotną okolicznością w sprawie pozostaje, że upoważnienia do przeprowadzania badań automatów lub urządzeń do gier Minister Finansów udzielił Izbie Celnej w P. w dniu ... 2011 r. Jednocześnie według danych Ministra Finansów, jedynym certyfikatem akredytacji przedłożonym Ministrowi w terminie do ... 2012 r. przez Izbę Celną w P. jest certyfikat akredytacji nr ..., z którego zakresu nie wynika, aby Izba Celna w P., pomimo rocznego okresu dostosowawczego, zdołała zdobyć fachowe kompetencje do badania urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych. Izba Celna w P. jako jednostka badająca, której Minister Finansów udzielił upoważnienia przed ... 2011 r. (tj. przed datą wejścia w życie nowelizacji ustawy o grach hazardowych z 26 maja 2011 r.), była zobowiązana do przedstawienia Ministrowi w terminie do ... 2012 r. certyfikatu akredytacji. Sankcją za brak dopełnienia tego obowiązku jest wygaśnięcie upoważnienia z mocy prawa. Ponieważ Izba Celna w ww. terminie nie wykonała we właściwy sposób obowiązku co do przedstawienia certyfikatu akredytacji, udzielone jej upoważnienie z ... 2011 r. wygasło z mocy prawa z upływem ... 2012 r. Ponadto, strona zarzuciła wadliwość postępowania w zakresie oceny technicznego charakteru przepisów ustawy o grach hazardowych i skutków braku ich notyfikacji. Strona w dniu ... 2014 r. złożyła pismo, w którym wniosła o przeprowadzenie dowodów z wyroków WSA w Warszawie z 13 marca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 3014/13, VI SA/Wa 2358/13, VI SA/Wa 3331/13, z pisma Polskiego Centrum Akredytacji z dnia ... 2014 r., decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z ... 2014 r. nr ..., na okoliczność wykazania rozbieżności w definiowaniu pojęć "jedna gra", "maksymalna stawka za udział w jednej grze", "jednorazowa wygrana" oraz dowodzenia, że Izba Celna w P. nie posiada statusu jednostki badającej. Zaskarżoną, powołaną na wstępie decyzją z dnia ... 2014 r. Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji wskazując, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Organ odwoławczy wyjaśnił, że cofnięcie poświadczenia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych uzależnione jest od wykazania, że dopuszczony do eksploatacji przez organ administracji automat przestał spełniać warunki uznawania go za taki bez względu, czy doszło do ingerencji w jego oprogramowanie. Warunkiem dopuszczenia automatu do eksploatacji i użytkowania na terytorium Polski jest rejestracja takiego automatu na podstawie badania automatu przez jednostkę badającą, która po przeprowadzeniu badania poprzedzającego rejestrację automatu wydaje opinię techniczną. Po wydaniu przez jednostkę badającą opinii technicznej zawierającej pozytywny wynik badania automatu poprzedzającego jego rejestrację, na wniosek podmiotu urządzającego gry lub zakłady wzajemne, wyznaczony naczelnik urzędu celnego dokonuje rejestracji automatu lub urządzenia do gier. Z akt sprawy wynika, że sporny automat został dopuszczony do eksploatacji po dokonaniu przez Ministra Finansów poświadczenia rejestracji nr ... dokonanej ... 2009 r. W opinii technicznej poprzedzającej rejestrację automatu sporządzonej przez Instytut E. w W. z ... 2008 r. wskazano, że cena punktu kredytowego 1pkt=0,10 zł, bet min. 1 pkt=0,10 zł, bet max 2 pkt=0,20 zł, win max 500pk=50 zł. Opinia zawiera informację, że badane automaty do gier o niskich wygranych spełniają warunki badań poprzedzających rejestrację automatu lub urządzenia do gier, określone w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych. Obowiązująca do dnia 31 grudnia 2009 r. ustawa o grach i zakładach wzajemnych definiowała gry na automatach o niskich wygranych jako gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż równowartość 15 euro, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,07 euro, przy czym równowartość 15 i 0,07 euro ustalało się według kursu kupna, ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia poprzedniego roku kalendarzowego. Zatem potwierdzenie przez badanie przedrejestracyjne, że automat jest automatem do gier o niskich wygranych i oparcie rejestracji automatu na badaniu było równoznaczne ze stwierdzeniem przez upoważniony organ (jednostkę badającą), że automat taki umożliwia gry, w których wartość jednorazowej wygranej nie jest wyższa niż 15 euro, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie jest wyższa niż 0,07 euro. Brzmienie rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych konkretyzując w § 8 ust. 2, jakie elementy powinno objąć badanie poprzedzające rejestrację, stanowiło w dacie rejestracji automatu, że przedmiotem badania jest między innymi prawidłowe ustalenie wartości maksymalnej stawki i wartości maksymalnej jednorazowej wygranej (§ 8 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia). Organ podkreślił, że zarówno definicja gry na automatach o niskich wygranych opisana w art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych, jak i definicja zawarta w art. 129 ust. 3 u.g.h. nie przewidywała możliwości podwyższenia wartości jednorazowej gry oraz wartości jednorazowej wygranej. Zatem skarżąca winna była zapewnić działanie zakwestionowanego automatu do gry w sposób zgodny z warunkami rejestracji oraz zgodnie z ustawowo określoną wartością jednorazowej wygranej oraz maksymalną stawką za udział w jednej grze. Tymczasem przeprowadzony na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej eksperyment odtworzenia gry na automacie w celu ustalenia wysokości maksymalnej stawki za udział w jednej grze wykazał, że automat ten umożliwiał zagranie za stawki przekraczające wartość odpowiednio dopuszczalnych stawek. Fakt ten potwierdziły również kolejne dowody zgromadzone w ramach postępowania, to jest opinia biegłego sądowego, a następnie opinia jednostki badającej z badań sprawdzających numer ... z ... 2012 r. W świetle stanowiącego podstawę prawną decyzji cofającej rejestrację automatu art. 23a ust. 7 u.g.h., wystarczające dla cofnięcia rejestracji jest stwierdzenie niezgodności automatu z warunkami określonymi w ustawie. Podstawą do cofnięcia rejestracji jest zatem stwierdzenie przez organ, że automat nie spełnia wymogów ustawowych. Wymogi ustawowe dla automatów do gier o niskich wygranych określa zaś przepis art. 129 ust. 3 u.g.h. poprzez wskazanie, że są to urządzenia mechaniczne, elektromechaniczne i elektroniczne, pozwalające na gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 złotych, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 złotych. Jednocześnie do ustawy o grach hazardowych ustawa zmieniająca z 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw, dodała art. 23b, konsekwencją czego jest zastąpienie § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych tymże przepisem. Zgodnie zaś z art. 23b ust. 1 u.g.h., na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać urządzenie lub automat badaniu sprawdzającemu. Badanie sprawdzające przeprowadza jednostka badająca upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (art. 23a ust. 3 u.g.h.). W przedmiotowej sprawie sporny automat przeszedł wymaganą ustawą procedurę sprawdzającą spełnianie warunków określonych w ustawie. Badanie przeprowadziła upoważniona przez Ministra Fimansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jednostka badająca - Izba Celna w P., Wydział Laboratorium Celne. Upoważnienie to zostało wydane w oparciu o właściwą podstawę prawną i przez właściwy organ i wskazuje zakres upoważnienia. Organ, odnosząc się do zarzutów strony odnośnie naruszenia art. 210 § 4 O.p. oraz art. 23a ust. 7 w zw. z art. 23b ust. 1 u.g.h. uznał, że są niezasadne. Postępowanie przeprowadzone zostało prawidłowo. Rozstrzygnięcie oparte zostało o całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego, który uznać należy za kompletny. Organ odwoławczy nie podzielił też argumentacji skarżącej spółki, podważającej kompetencję Laboratorium Celnego do prowadzenia badań automatów do gier. Przeprowadzone badanie potwierdziło, że sporny automat eksploatowany przez skarżącą spółkę nie spełnia warunków określonych w ustawie, istniały zatem podstawy do zastosowania przepisu art. 23a ust. 7 u.g.h. Jako bezzasadny organ uznał zarzut niewykonania przez organy dowodu z opinii jednostki badającej, o której mowa w art. 23f u.g.h. Dowód został przeprowadzony, o czym świadczy znajdująca się w aktach opinia z badań sprawdzających z ... 2012 r. ..., sporządzona przez Izbę Celną Wydział Laboratorium Celne posiadającą upoważnienie Ministra Finansów nr ... z ... 2011 r. Organ, odnosząc się do brzmienia art. 129 ust. 3 u.g.h., definiującego pojęcie "gry na automatach o niskich wygranych" i wskazując m.in. na "wartość jednorazowej wygranej" i "wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze", stwierdził, że przy wykładni pojęć "jednorazowej wygranej" i "jednej gry" że należy wziąć pod uwagę to, iż jeśli w tej samej grze gracz poddaje ryzyku stawkę postawioną na jej początku, a także wygrane uzyskane w trakcie tej gry, to oznacza, że ocena stawki w całej grze wymaga dokonania zsumowania kwoty, którą zaryzykowano na początku gry, jak też kwot wygranych i zaryzykowanych w toku tej samej gry. Zapis art. 129 ust. 3 u.g.h. należy czytać łącznie, co oznacza, że odniesienie wartości jednorazowej wygranej i wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze należy przyporządkować do jednego i tego samego zdarzenia. Za jedną grę w rozumieniu art. 129 ust. 3 należy zatem uznać zamknięty cykl rozpoczynający się uruchomieniem gry i kończący się wraz z jej finałem, niezależnie od tego czy dana gra ma przebieg jednoetapowy czy też składający się z wielu etapów (losowań), a pod pojęciem maksymalnej stawki za udział w jednej grze należy uznać kwotę najwyższej opłaty, jaką grający może poddać ryzyku w trakcie tak rozumianej jednej gry. W odwołaniu strona zakwestionowała przepis art. 129 ust. 3 u.g.h. uznając go za bezskuteczny wskutek nienotyfikowania ustawy o grach hazardowych. Organ wskazał, że art. 23a ust. 7 u.g.h., obowiązujący od dnia ... 2011 r., stanowiący podstawę wydania decyzji, nie narusza prawa unijnego w zakresie procedury udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych, tj. dyrektywy 98/34/WE z 22 czerwca 2008 r., albowiem projekt ustawy zmieniającej, zawierający między innymi ten przepis, został notyfikowany, a okres obowiązkowego wstrzymania procedury legislacyjnej upłynął ... 2010 r. Natomiast z definicji gry na automacie o niskich wygranych określonej w art. 129 ust. 3 ustawy nie wynikają warunki uniemożliwiające prowadzenie gier na automatach poza kasynami i salonami gier albo mogące wpływać na sprzedaż takich automatów, czyli przepis ten nie może być uznany za "techniczny" w rozumieniu przepisów unijnych i wyroku TSUE z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach C-213/11, C-214/11 i C-217/11. W ocenie organu odwoławczego, analizowane przepisy ustawy o grach hazardowych nie ustanawiają przeszkód w kontynuowaniu działalności gospodarczej z wykorzystaniem posiadanych przez podmiot urządzeń do czasu wygaśnięcia uzyskanego przez ten podmiot zezwolenia. W okresie objętym zezwoleniem nie zachodzi zatem potrzeba ani zmiany sposobu prowadzenia działalności, ani zmiany miejsca wykorzystywania urządzenia ani modyfikacji sposobu jego użytkowania. Nie ma zatem potrzeby zmiany celu, funkcji oraz cech danego produktu. Ze swej istoty przepis ten (brak wprowadzenia nim jakichkolwiek nowych warunków, cel regulacji) nie może mieć wpływu, a tym bardziej istotnego, na właściwości lub sprzedaż automatów do gier o niskich wygranych. Skoro więc brak podstaw do stwierdzenia technicznego charakteru przepisów art. 129 ust. 1 i ust 3 u.g.h., to tym samym, wbrew zarzutowi skarżącej, nie zachodziły przesłanki do poddania tego przepisu procedurze notyfikacyjnej określonej w art. 8 dyrektywy 98/34/WE, a w efekcie do odmowy zastosowania jego w sprawie ze względu na zaniechanie jego notyfikacji. Z uwagi na okoliczność, że ocena charakteru przepisów art. 129 ust 1 i 3 u.g.h. wykazała, iż nie stanowią one przepisów technicznych, tym samym nie wymagała również dokonywania ustaleń faktycznych, ani przeprowadzenia w jakimkolwiek zakresie postępowania dowodowego. W konsekwencji, wskutek zastosowania przepisów ustawy o grach hazardowych nie dochodzi do ograniczenia możliwości działalności w zakresie prowadzenia gier na spornych automatach. Skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. złożyła "C" sp. z o.o. w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 180 § 1 O.p. w zw. z art. 23b ust. 3 u.g.h. poprzez oparcie ustalenia, co do niespełniania przez automat wymogów ustawowych, na dowodzie sprzecznym z prawem, tj. opinii Izby Celnej w P. z rzekomego badania sprawdzającego, podczas gdy zgodnie z art. 23b ust. 3 badanie takie może być przeprowadzone wyłącznie przez jednostkę mającą status jednostki badającej, a Izba Celna w P. nie posiada ważnego upoważnienia Ministra Finansów, gdyż w świetle zebranego materiału dowodowego i art. 12 ust. 3 ustawy o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw, wobec nieprzedłożenia przez Izbę Celną w P. Ministrowi Finansów w zawitym terminie wskazanym w art. 12 ust. 2 nowelizacji u.g.h. właściwego certyfikatu akredytacji w rozumieniu art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h. w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 3 i art. 16 ust. 2 pkt 5 ustawy o systemie oceny zgodności, upoważnienie to wygasło z mocy prawa z upływem 14 lipca 2012 r.; 2) art. 23f ust. 6 w zw. z art. 23f ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 u.g.h. oraz w zw. z art. 12 ust. 3 i art. 12 ust. 2 nowelizacji u.g.h. oraz w zw. z art. 23b ust. 3 oraz w zw. z art. 129 ust. 3 u.g.h. przez błędną wykładnię polegającą na wadliwym przyjęciu, że jeśli organ opiera decyzję na dowodzie z opinii jednostki podającej się za jednostkę badającą - o jakim to dowodzie mowa w art. 23b u.g.h. - zarejestrowanego automatu, a strona przedkłada w toku postępowania dowody świadczące o tym, że jednostka, która przeprowadziła takie badanie, przed badaniem automatu, utraciła status jednostki badającej z mocy samego prawa - na podstawie art. 12 ust. 3 nowelizacji u.g.h. z 2011 r. - organ może przyjmować mimo to, że taka jednostka posiada ważne upoważnienie Ministra Finansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, jeśli widnieje nadal jako upoważniona jednostka na liście publikowanej przez Ministra Finansów na stronie internetowej, zgodnie z art. 23f ust. 6 u.g.h., podczas gdy lista, o jakiej mowa w art. 23f ust. 6 u.g.h. kreuje co najwyżej domniemanie faktyczne, że jednostka widniejąca na tej liście jest upoważniona, które może być obalone np. przez stronę postępowania, poprzez przedłożenie dowodów na okoliczności świadczące o ziszczeniu się przesłanek określonych w art. 12 ust. 3 nowelizacji u.g.h. z 2011 r. powodujących wygaśnięcie upoważnienia takiej jednostki z mocy prawa; 3) art. 120 O.p. przez wyartykułowanie w zaskarżonej decyzji stanowiska rażąco sprzecznego z zasadą legalizmu, a sprowadzającego się do poglądu, że przy umieszczeniu Izby Celnej w P. przez Ministra Finansów na liście jednostek badających publikowanej na stronie internetowej www.mf.gov.pl i przy gołosłownym utrzymywaniu przez Ministra Finansów, że rzekomo Izba Celna w P. spełnia kryteria ustawowe przewidziane dla jednostek badających, Dyrektor Izby Celnej w T. jest zwolniony z obowiązku działania na podstawie przepisów prawa, a w szczególności działania na podstawie art. 12 ust. 2 i 3 nowelizacji u.g.h.; 4) art. 122 i art. 187 § 1 oraz art. 188 O.p. przez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i zupełności materiału dowodowego polegające na "wyjaśnieniu sprawy" wymagającej z samego założenia wiadomości specjalnych z zakresu urządzeń elektronicznych (urządzeniem elektronicznym jest sporny automat), na podstawie opinii pochodzącej od podmiotu nie mającego w świetle akredytacji nr ... pojęcia o badaniach urządzeń elektronicznych, elektromechanicznych lub mechanicznych, jak również na zaniechaniu przeprowadzenia badania sprawdzającego przez jednostkę badającą z właściwym zakresem akredytacji; 5) art. 129 ust. 3 i art. 18 ust. 1 u.g.h. w zw. z rozporządzeniem zmieniającym rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że stawką za udział w jednej grze są zsumowane kwoty, znajdujące się na liczniku Kredyt (zaryzykowane na początku gry) jak i kwoty wygranych i zaryzykowanych (licznik Bank) w toku tej samej gry w sytuacji, gdy z zestawienia powyższych przepisów wynika, iż stawką za udział w jednej grze są tylko i wyłącznie punkty wpłacone przez gracza bezpośrednio do automatu i znajdujące się wyłącznie na liczniku Kredyt, z pominięciem punktów znajdujących się na liczniku Bank, na którym gromadzone są wygrane, które mogą być poddane ryzyku, a nie są to punkty, które zgodnie z powyższą wykładnią są "stawką za udział w jednej grze"; 6) art. 129 ust. 3 u.g.h. poprzez błędne przyjęcie, iż wartością "jednorazowej wygranej" są punkty (kwoty) uzyskane w co najmniej dwóch losowaniach, która to wykładnia sprowadza pojęcie jednorazowej wygranej do sumy jednorazowych wygranych, co stoi w opozycji z zasadami logiki i prawideł języka polskiego. Jednocześnie na podstawie art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu: 1) z dokumentu urzędowego w postaci wyroku WSA w Warszawie z dnia 13 marca 2014 r. VI SA/Wa 3331/13 wraz z uzasadnieniem, na okoliczność ustalenia, że jedynym certyfikatem akredytacji kiedykolwiek posiadanym przez Izbę Celną w P. jest certyfikat nr ... z zakresem akredytacji kompletnie rozbieżnym z tematyką badań urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, jakimi są automaty o niskich wygranych, a I. K. (osoba, która w sprawie podpisała opinię dyskredytującą automat o niskich wygranych "A“ nr fabryczny ..., na podstawie której Naczelnik Urzędu Celnego i Dyrektor Izby Celnej orzekli o cofnięciu rejestracji automatu o niskich wygranych), jest z wykształcenia chemikiem; 2) z dokumentu urzędowego w postaci pisma Ministra Finansów z ... 2012 r. na okoliczność przyznania przez Ministra Finansów, że jedynym certyfikatem akredytacji przedłożonym przez Izbę Celną w P. w zawitym terminie do dnia ... 2012 r. jest certyfikat nr ... z zakresem kompletnie rozbieżnym z tematyką badań urządzeń elektronicznych, elektromechanicznych lub mechanicznych; 3) z analizy z ... 2014 r. sporządzonej przez dr I. S. wraz z krótką notką biograficzną - na okoliczność potwierdzenia, że nie istnieje tryb prawny pozwalający na uzyskanie akredytacji "uniwersalnej" w oderwaniu od objętego wnioskiem o udzielenie akredytacji zakresu akredytacji (pola kompetencji), a Polskie Centrum Akredytacji jako jednostka akredytująca bada tylko te obszary działania laboratorium, które są objęte wnioskowanym zakresem akredytacji. Zdaniem strony skarżącej, przeprowadzenie dowodu z powołanych dokumentów urzędowych przyczyni się do ostatecznego wyjaśnienia sprawy (w kontekście braku posiadania przez Izbę Celną w P. statusu jednostki badającej począwszy od dnia ... 2012 r.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie, która odbyła się w dniu ... 2015 r. Sąd postanowił dopuścić dowód z dokumentów wymienionych w pkt 2 i 3 wniosków dowodowych zawartych w skardze oraz oddalić wniosek dowodowy zawarty w pkt 1 ww. wniosków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć należy, że, jak wynika z art. 129 ust. 1 u.g.h., działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy jest prowadzona do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, którym im udzielono, według przepisów dotychczasowych (tj. przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27), o ile ustawa nie stanowi inaczej. Ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie z dniem 14 lipca 2011 r., wprowadzono do ustawy o grach hazardowych procedurę weryfikacji dotychczasowych rejestracji automatów do gier o niskich wygranych. W art. 11 ust. 1 ustawy nowelizującej u.g.h. z 2011 r. przewidziano, że poświadczenia rejestracji dokonane na podstawie dotychczasowych przepisów w celu dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier, o których mowa w art. 23a ust. 1 u.g.h., zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia albo cofnięcia zgodnie z art. 23a ust. 6 i 7 u.g.h. Przepis art. 11 ust. 2 ustawy nowelizującej u.g.h. z 2011 r. stanowi zaś, że przepisy art. 23a, art. 23c i art. 23e ust. 1 i 2 u.g.h. stosuje się odpowiednio również do eksploatacji automatów i automatów do gier o niskich wygranych przez podmioty prowadzące działalność na podstawie art. 129 ust. 1 u.g.h., do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia. Zgodnie z dodanym do ustawy o grach hazardowych (i jednocześnie mającym zastosowanie do stanu faktycznego niniejszej sprawy, z mocy przytoczonego wyżej przepisu przejściowego oraz art. 14 ustawy zmieniającej) przepisem art. 23a ust. 7 u.g.h., naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Podstawą do cofnięcia rejestracji jest zatem stwierdzenie przez organ, że automat nie spełnia wymogów ustawowych. Wymogi ustawowe dla automatów do gier o niskich wygranych określa zaś przepis art. 129 ust. 3 u.g.h. poprzez wskazanie, że są to urządzenia mechaniczne, elektromechaniczne i elektroniczne, pozwalające na gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. Jednocześnie do ustawy o grach hazardowych ww. ustawa zmieniająca dodała art. 23b, konsekwencją czego jest zastąpienie § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych tymże przepisem, który został opublikowany w akcie wyższego rzędu. Zgodnie zaś z art. 23b ust. 1 u.g.h., na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać urządzenie lub automat badaniu sprawdzającemu. Badanie sprawdzające przeprowadza jednostka badająca upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (art. 23b ust. 3 u.g.h.). Bezsporne w przedmiotowej sprawie są ustalenia faktyczne, że przedmiotowy automat uzyskał pozytywną opinię techniczną z badania poprzedzającego rejestrację oraz późniejsze poświadczenie rejestracji. Następnie w wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w trakcie kontroli przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w T. stwierdzono, że wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze dla każdego automatu jest wyższa niż dopuszczalna ustawowo. W następstwie nieprawidłowości stwierdzonych przez funkcjonariuszy w trakcie kontroli w dniu ... 2009 r. przedmiotowego automatu do gier organ wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu. W trakcie prowadzonego postępowania nastąpiła zmiana przepisów ustawy o grach hazardowych. Organ w związku ze zmianą stanu prawnego w trakcie prowadzonego postępowania miał podstawy do zastosowania art. 23b u.g.h. dodanego ustawą zmieniającą. Wobec powyższego organ słusznie zastosował przepisy nowe w dniu wydawania decyzji. Ustawa o grach hazardowych w przepisach przejściowych utrzymała w mocy ważność dotychczasowych zezwoleń na urządzanie gier na automatach do gier o niskich wygranych do czasu ich wygaśnięcia na zasadach dotychczasowych (art. 117 i art. 129 ustawy), co oznacza, że utrzymane zostały w mocy certyfikaty użytkowanych automatów do gier o niskich wygranych. Zasadę tę potwierdził również art. 11 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779), zwanej dalej ustawą nowelizującą. W art. 1 pkt 9 ustawy nowelizującej po art. 23 u.g.h. dodano art. 23a-23f, co oznacza, że od 14 lipca 2011 r. należało w sprawie stosować przepisy ustawy o grach hazardowych w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą. Dodać należy, że ustawa o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 16 września 2010 r. pod numerem 2010/0622/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r., Nr 65, poz. 597), które wdraża dyrektywę 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, str. 37 ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337, ze zm.). W przedmiotowej sprawie automat został poddany badaniu sprawdzającemu przez upoważnioną w rozumieniu art. 23b ust. 3 u.g.h. jednostkę badającą – Wydział Laboratorium Celnego Izby Celnej w P., która potwierdziła, że automat należący do skarżącej nie spełnia warunków określonych w ustawie o grach hazardowych. Jednostka badająca upoważniona przez Ministra Finansów (nr upoważnienia ... z ... 2011 r.) wydała opinię z badań sprawdzających z wynikiem negatywnym, bowiem badanie wykazało, że automat nie odpowiada obowiązującym przepisom dotyczącym maksymalnej stawki za grę i maksymalnej jednorazowej wygranej. Stwierdzenie tej niezgodności daje samoistną podstawę do wydania decyzji cofającej rejestrację automatu do gier o niskich wygranych na podstawie art. 23a ust. 7 u.g.h. W ocenie Sądu, nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi podważające uprawnienia ww. jednostki badającej upoważnionej do badania sprawdzającego automatu na podstawie art. 23f u.g.h. i wskazującego na konieczność ustalania przez organ orzekający w niniejszej sprawie, czy dana jednostka spełnia wymogi ustawowe uznawania jej za "jednostkę badającą". Odnosząc się do kwestii uprawnień jednostki badającej Wydziału Laboratorium Celnego Izby Celnej w P. do przeprowadzania badań sprawdzających, Sąd w całej rozciągłości podziela stanowisko WSA w Gorzowie Wielkopolskim zawarte w wyroku z 19.02.2015 r., sygn. akt II SA/Go 874/14, w którym zwrócono uwagę, że ustawodawca w art. 23f ust. 1 u.g.h. przyznał Ministrowi Finansów prawo do upoważniania do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jednostce badającej, która spełnia następujące warunki: 1) posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji lub jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, będącej sygnatariuszem Wielostronnego Porozumienia EA; 2) zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier, oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym; 3) osoby zarządzające tą jednostką oraz osoby przeprowadzające badania automatów i urządzeń do gier posiadają nienaganną opinię, w szczególności nie są osobami skazanymi za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 4) posiada autonomiczność względem podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier hazardowych oraz ich organizacji i stowarzyszeń, w szczególności osoby wymienione w pkt 3 nie pozostają z podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie gier hazardowych w stosunkach, które mogą wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności. W myśl art. 23f ust. 2 u.g.h., upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na wniosek jednostki badającej, do którego dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 1, w szczególności: 1) certyfikat akredytacji; 2) certyfikaty lub inne dokumenty określające standard przeprowadzanych badań; 3) aktualne zaświadczenia, że osoby wymienione w ust. 1 pkt 3 nie były skazane za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 4) oświadczenia złożone, pod rygorem odpowiedzialności karnej, przez osoby wymienione w ust. 1 pkt 3, że nie pozostają z podmiotem prowadzącym działalność w zakresie gier hazardowych, ani z osobami: a) zarządzającymi takim podmiotem lub go reprezentującymi, b) będącymi akcjonariuszami (wspólnikami) takiego podmiotu lub jego pracownikami – w stosunku prawnym lub faktycznym, który może wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności. Upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na okres nie dłuższy niż do upływu okresu ważności akredytacji (art. 23f ust. 3). Odmowa udzielenia upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier następuje w drodze decyzji (art. 23f ust. 4). Natomiast zgodnie z art. 23f ust. 5 u.g.h., minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji: 1) cofa upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w przypadku gdy jednostka badająca przestanie spełniać warunki określone w ust. 1 lub odmówi przeprowadzenia badania sprawdzającego, o którym mowa w art. 23b; 2) może cofnąć upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, jeżeli jednostka badająca nie przeprowadzi badania sprawdzającego w terminie określonym w art. 23b ust. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych podaje do publicznej wiadomości, na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra, wykaz jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (art. 23f ust. 6). Z przepisów tych wynika, że jednostka badająca, działa na podstawie upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, udzielonego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Okoliczność, czy jednostka badająca spełnia ustawowe warunki do uzyskania upoważnienia, o którym mowa w art. 23b ust. 3 i w art. 23f ust. 1 u.g.h., sprawdzana jest wyłącznie w toku postępowania prowadzonego przez Ministra Finansów wszczętego na wniosek zainteresowanej jednostki badającej. W przypadku pozytywnej weryfikacji przesłanek wymienionych w art. 23f ust. 1 u.g.h. jednostka otrzymuje upoważnienie, a jego udzielenie przez właściwego ministra przybiera postać czynności materialno-technicznej. Z kolei zaś w razie negatywnego wyniku weryfikacji tych przesłanek odmowa udzielenia upoważnienia następuje w drodze decyzji. Przepis art. 23f ust. 5 pkt 1 u.g.h. określa konstytutywne cofnięcie upoważnienia między innymi w przypadku, gdy jednostka badająca przestanie spełniać warunki określone w ust. 1, a więc także, kiedy utraci akredytację, o której mowa w tym przepisie. Okoliczność, że według art. 23f ust. 3 ustawy upoważnienie udzielane jest na okres nie dłuższy niż do upływu okresu ważności akredytacji, nie oznacza - w świetle treści art. 23f ust. 5 pkt 1 u.g.h. - że utrata akredytacji na skutek innych okoliczności niż upływ okresu jej ważności, powoduje automatyczną utratę upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Czym innym jest bowiem upływ okresu ważności akredytacji, a czym innym jej utrata, mimo że okres ważności, na który akredytacja była wydana, nie upłynął. Przytoczone regulacje prawne nie dają organom orzekającym w sprawach automatów do gier o niskich wygranych podstaw do kwestionowania decyzji Ministra Finansów upoważniającej konkretną jednostkę do wykonywania badań sprawdzających i wpisu na listę tych jednostek. Z treści art. 23f ust. 5 u.g.h. wynika, że tylko minister właściwy do spraw finansów publicznych może badać, czy jednostka badająca utrzymuje warunki, których spełnienie było konieczne dla udzielnie upoważnienia – i ewentualnie wydać odpowiednią decyzję odmawiająca przyznania upoważnienia. Weryfikacja prawidłowości udzielenia upoważnienia przez Ministra Finansów nie może być dokonywana przez organy celne prowadzące postępowania w poszczególnych sprawach, w których badania sprawdzające wykonują upoważnione jednostki badające. Strona może kwestionować badanie sprawdzające dokonane przez jednostkę badającą poprzez wykazanie błędów merytorycznych badania, ale nie poprzez zakwestionowanie prawidłowości działania Ministra Finansów w postaci udzielenia upoważnienia, bądź w postaci zaniechanie odebrania upoważnienia - i w rezultacie przez postawienie tezy, że jednostka badająca nie miała uprawnienia do wykonania badania sprawdzającego (vide np. wyroki WSA w Białymstoku z 12.05.2014 r., II SA/Bk 67/14, w Lublinie z 27.03.2014 r., III SA/Lu 846/13, w Warszawie z 12.12.2014 r., VI SA/Wa 1167/14). Okoliczność zamieszczenia, a w szczególności utrzymywania poszczególnych jednostek na stronie internetowej urzędu ministra w wykazie jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, nie stwarza domniemania, że jednostki zamieszczone w wykazie mają status jednostek upoważnionych. Wykaz ten ma bowiem jedynie charakter informacyjny. Rolą takiego wykazu jest ułatwienie zainteresowanym zidentyfikowania upoważnionych jednostek badających. O tym, czy jednostka badająca jest rzeczywiście upoważniona, decyduje treść upoważnienia oraz okoliczność, czy nie upłynął okres, na który upoważnienie zostało udzielone albo czy nie została wydana decyzja o cofnięciu upoważnienia. Te okoliczności powinny być sprawdzone przez organ prowadzący postępowanie, w którym posłużono się badaniem sprawdzającym. W tym miejscu należy podkreślić, że wydana opinia akredytowanej jednostki badającej z ... 2012 r. odpowiada wymogom wynikającym z obowiązującego w dacie jej wydania rozporządzenia Ministra Finansów z ... 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r. poz. 312). Opinia ta została wydana przez upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jednostkę badającą na podstawie udzielonego jej upoważnienia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Wiedza i umiejętności, którymi dysponuje jednostka, gwarantują poprawność przeprowadzonych badań w zakresie wiedzy specjalistycznej. Wiąże się to z tym, że jednostka ta z racji akredytacji zapewnia odpowiedni standard przeprowadzanych badań, w tym przeprowadzanie ich przez osoby o odpowiedniej wiedzy technicznej w zakresie automatów i urządzeń do gier oraz dysponuje odpowiednim wyposażeniem technicznym. Osoby przeprowadzające badania automatów i urządzeń do gier posiadają nienaganną opinię, w szczególności nie są osobami skazanymi za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. Poza tym, jednostka badająca posiada autonomiczność względem podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier hazardowych oraz ich organizacji i stowarzyszeń, w szczególności osoby wymienione w pkt 3 nie pozostają z podmiotami prowadzącymi działalność w zakresie gier hazardowych w stosunkach, które mogą wywoływać uzasadnione zastrzeżenia do ich bezstronności (art. 23f ust. 1 u.g.h.). Jest to zatem instytucja niezależna, autonomiczna, o specjalistycznej wiedzy oraz dysponująca sprzętem specjalistycznym do przeprowadzania badań. Wobec powyższego, ani organ, ani też Sąd w przedmiotowej sprawie dysponując opinią akredytowanej jednostki badającej nie może oceniać opinii ekspertów, ponieważ nie dysponuje wiedzą specjalistyczną, którą dysponują eksperci, a bada jedynie przeprowadzenie oceny pod kątem zgodności z prawem. Mając na uwadze powyższe nie są zasadne zarzuty wskazane w pkt 1-4 skargi związane de facto z kwestionowaniem możliwości posłużenia się przez organ w postępowaniu administracyjnym ww. opinią Izby Celnej w P. Sąd podzielił również stanowisko organu o niespełnieniu przez automat warunku, o którym mowa w art. 129 ust. 3 u.g.h. w zakresie maksymalnej jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za grę. Z treści wspomnianego przepisu wynika, że przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. Przy wykładni pojęć "jednorazowej wygranej" i "jednej gry" należy wskazać, że jeśli w tej samej grze gracz poddaje ryzyku stawkę postawioną na jej początku, a także wygrane uzyskane w trakcie tej gry, to oznacza to, że ocena stawki w całej grze wymaga dokonania zsumowania kwoty, którą zaryzykowano na początku gry, jak też kwot wygranych i zaryzykowanych w toku tej samej gry. Zapis art. 129 ust. 3 u.g.h. należy czytać łącznie, co oznacza, że odniesienie wartości jednorazowej wygranej i wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze należy przyporządkować do jednego i tego samego zdarzenia. Gdyby przyjąć, że w rozumieniu jednej gry stawką za udział w grze byłaby wyłącznie stawka pobierana z licznika "Kredyt" (bez względu na ilość uruchomień bębnów i rozegranych pojedynczych gier) rozpoczynająca jedną grę, a wygraną - wygrana z pojedynczego losowania, a nie z pojedynczej gry (będącej w takiej sytuacji sumą wielu losowań), to spowodowałoby to sytuację, kiedy gracz jednorazowo ryzykuje postawione w grze pieniądze, a wypłaca z gry zwielokrotnioną wygraną, omijając w ten sposób przepis określający limit jednorazowej wygranej. Przeczyłoby to sensowi regulowania rynku gier na automatach o niskich wygranych. Dlatego nie można przyjąć, że skoro ustawodawca nie określił, z ilu losowań (etapów) składa się jedna gra, to może się ona składać z nieskończonej ilości losowań. Podobnie nie można przyjąć, że w jednej grze na automatach do gier o niskich wygranych może wystąpić nieskończona liczba jednorazowych wygranych, każda o wartości nie wyższej niż określona w ustawie, gdyż oznaczałoby to brak jakiegokolwiek pułapu limitującego górną granicę wygranej. Poprzez podział jednej gry na nieskończoną ilość etapów (losowań) oraz kumulację wielokrotnej liczby jednorazowych wygranych w jednej grze gra na automacie do gier o niskich wygranych pozwalałaby grającemu na osiągnięcie podobnych efektów, jak gra na automatach urządzanych w kasynie. Za jedną grę w rozumieniu art. 129 ust. 3 u.g.h. należy zatem uznać zamknięty cykl rozpoczynający się uruchomieniem gry i kończący się wraz z jej finałem niezależnie od tego, czy dana gra ma przebieg jednoetapowy, czy też składający się z wielu etapów (losowań), a pod pojęciem maksymalnej stawki za udział w jednej grze należy uznać kwotę najwyższej Skład rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela zatem pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku WSA w Olsztynie z 20.09.2011 r., sygn. akt II SA/Ol 542/11 (publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), stosownie do którego "pod pojęciem maksymalnej stawki za udział w jednej grze kryje się kwota najwyższej opłaty, jaką grający może poddać ryzyku w trakcie tak rozumianej jednej gry, nie zaś opłata wnoszona odrębnie za każdy jednostkowy zakład (losowanie) stanowiący jeden z elementów składowych gry." Sąd ten uznał także – trafnie – za niedopuszczalne stanowisko, że skoro ustawodawca nie określił, z ilu etapów składa się jedna gra, to może się ona składać z nieskończonej liczby losowań. Sąd pominął wniosek dowodowy skarżącej dotyczący przeprowadzenia dowodu z wyroku wraz z uzasadnieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, albowiem stanowi on jedynie pogląd orzecznictwa, natomiast nie może on stanowić dowodu zaistnienia konkretnej okoliczności (czym innym byłoby dopuszczenie dowodu z dokumentów znajdujących się a aktach sprawy sądowej). Natomiast pozostałe dowody zawnioskowane w skardze nie miały wpływu na poglądy Sądu zaprezentowane w niniejszym uzasadnieniu. Wobec powyższego, skargę jako niezasadną, na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało oddalić.