II SA/Bd 405/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Kamila Wesołowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję SKO w T. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta[...], na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) w związku z art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 20.06.1997 r - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.), orzekł o skierowaniu W. M. do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego na egzamin teoretyczny i praktyczny, sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami w zakresie kat. B oraz o zatrzymaniu w/w osobie prawa jazdy kat. B. nr[...], wydanego przez w dniu [...] r., do czasu wykazania się wymaganymi kwalifikacjami do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ orzekający podniósł, iż w dniu [...] r. wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o sprawdzenie posiadanych przez stronę kwalifikacji do kierowania pojazdami w zakresie w/w kat., ponieważ wyżej wymieniony w ciągu roku, licząc od 3.06.2010 r. do 7.05.2011 r. dopuścił się wielokrotnego naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego, uzyskując łącznie 28 punktów. W dniu [...] r. organ wydał decyzję nr [...] o skierowaniu w/w na egzamin kontrolny oraz orzekł zatrzymać w/w prawo jazdy. Na skutek złożonego przez W. M. odwołania od w/w decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W związku z powyższym, pismem z dnia [...] r. organ I instancji zwrócił się do Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] z prośbą o ponowne przeanalizowanie materiałów, na podstawie których został sporządzony wniosek z dnia[...]. o sprawdzenie kwalifikacji w stosunku do W. M. i udzielenie informacji, czy wniosek nadal obowiązuje, czy został wycofany. Pismem z dnia[...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] poinformował, że zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r., Nr 236 poz. 1998 z późn. zm.) w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przyznane na podstawie wpisu ostatecznego, jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które liczba punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24 punkty, a w przypadku kierowców o których mowa w art. 140ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20.06.1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - 20 punktów. W świetle wyżej wymienionego przepisu "dla prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego istotną datą jest data naruszenia przepisów ruchu drogowego, a nie data ściśle technicznej czynności jaką jest dokonanie wpisu tego naruszenia" (por. wyrok WSA Gliwice sygn. II SA/G125/08 z dnia 6.03.2008). W związku z powyższym sporządzony w dniu 6.06.2011 wniosek o sprawdzenie kwalifikacji W. M. jest zasadny. W odniesieniu do powyższego, organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 114 pkt 1 lit. b) w/w ustawy - Prawo o ruchu drogowym, zobowiązany był na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji - skierować kierowcę na egzamin sprawdzający kwalifikacje i jednocześnie, na podstawie art. 138 ust. 1 w/w ustawy, wydać decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy do czasu wykazania się wymaganymi umiejętnościami. Ponadto organ uznał, że w/w kierowca jest obecnie osobą, która zgodnie z cyt. przepisami prawa powinna poddać się sprawdzeniu kwalifikacji, a więc do tego czasu nie może kierować pojazdami, ponieważ stanowi to zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego. W odwołaniu od powyższej decyzji strona wniosła o jej uchylenie w całości i uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności, wskazując, że w dniu[...]. po uiszczeniu stosownej opłaty, odwołujący odbył szkolenie w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w [...] (dalej WORD), w celu odjęcia punktów w liczbie 6. Na skutek tego szkolenia wykroczenia drogowe z okresu od 3 czerwca 2010r. do 7 maja 2011r. skutkowałyby naliczeniem punktów w ilości 22, nie zaś 28, jak przyjmują organy administracji. Odwołujący się wskazał, że szkolenie, o którym mowa powyżej miało miejsce przed wszczęciem postępowania przez KMP w [...] (zawiadomienie z dnia 8 czerwca 2011r.) oraz przed wszczęciem postępowania przez Prezydenta Miasta [...] (zawiadomienie z dnia 13 czerwca 2011r.). Zdaniem strony § 8 ust. 6 rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. (Dz. U. z 2002r. Nr 236, poz. 1998 ze zm., dalej rozporządzenie), został wydany z przekroczeniem delegacji ustawowej. W związku z powyższym wskazał, że Prawo o ruchu drogowym nie zawiera ograniczenia uprawnienia kierowcy do zmniejszania liczby posiadanych punktów w związku z odbytym szkoleniem z tego powodu, że przed rozpoczęciem szkolenia dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24, zaś delegacja ustawowa nie pozwala na wprowadzenie takiego ograniczenia. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną interpretację przepisu art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) w związku z art. 130 ust. 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, bowiem brak było podstaw do wydania zaskarżonej decyzji. Ponadto wytknięto organowi pierwszej instancji niesłuszność zastosowania art. 108 K.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podniósł, iż w okresie od 3 czerwca 2010 r. do 7 maja 2011 r. W. M. dopuścił się szeregu wykroczeń w zakresie ruchu drogowego. Jest to fakt bezsporny i podstawowy dla rozstrzygnięcia, dlatego organ pierwszej instancji musiał wydać decyzję kierującą stronę na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami silnikowymi, gdyż nie upłynął termin 1 roku od dnia pierwszego naruszenia, po którym to terminie nastąpiłoby usunięcie punktów karnych z ewidencji. Nie znajdzie zatem zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 130 ust. 2 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Podkreślono, że w istocie zainteresowany w dobrej wierze odbył szkolenie w WORD, które miało skutkować obniżeniem liczby punktów karnych. Niemniej jednak działanie przez stronę w nieświadomości, co do rzeczywistej liczby punktów nie może być w ocenie Kolegium kwestią przesądzającą o rozstrzygnięciu jak wnosi ona w odwołaniu. Faktem jest bowiem, iż szkolenie odbyto zbyt późno, tj. po przekroczeniu limitu 24 punktów. Orzeczenie odmienne od zaskarżonej decyzji byłoby zdaniem organu odwoławczego jawnym naruszeniem przepisu art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b), który nie nasuwa wątpliwości interpretacyjnych. Przy uzupełnianiu materiału dowodowego organ pierwszej instancji zwrócił się do Policji o potwierdzenie ilości zebranych punktów przez W. M.. W odpowiedzi (pismo KWP [...]z dnia 25 października 2011 r., znak: R-1731/11/5380/MŚ) uzyskano potwierdzenie w zakresie zebrania przez w/w 28 punktów. Odnośnie informacji telefonicznej z dnia 10 maja 2011 r. o ilości 14 punktów przypisanych stronie, organ odwoławczy wskazał, że nie może mieć to rozstrzygającego znaczenia dla sprawy, bowiem dla prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego istotną datą jest data naruszenia przepisów ruchu drogowego, a nie data dokonania technicznej czynności, jaką jest dokonanie wpisu tego naruszenia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 25/08). Ustosunkowując się do argumentu dotyczącego wydania z przekroczeniem delegacji ustawowej § 8 ust. 6 rozporządzenia, zgodnie z którym, odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24, a co za tym idzie stanowiska strony o niesłusznym nieuwzględnieniu szkolenia z dnia 12 maja 2011 r., które powodowałoby ustalenie ilości punktów na poziomie 22, Kolegium wskazało, iż nie jest uprawnionym do dokonywania oceny zgodności norm powszechnie obowiązujących z konstytucją, a przepis ten nadal obowiązuje, dlatego organy administracji obu instancji mają obowiązek jego zastosowania. Co się tyczy niewłaściwego zastosowania normy art. 108 K.p.a., Kolegium Odwoławcze podzieliło argumentację strony, co znalazło wyraz w postanowieniu z dnia [...] o wstrzymaniu natychmiastowego wykonania decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia[...]. W skardze do sądu W. M. wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego podnosząc argumentację przedstawioną uprzednio w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Dodatkowo skarżący podniósł, iż w dniu 12 maja 2011 r., po uiszczeniu opłaty w kwocie 360,00 zł, odbył szkolenie w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w [...] w celu odjęcia punktów na skutek odbytego szkolenia. Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20.12.2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2002 r. nr 236 poz. 1998 ze zm.) organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przyznane na podstawie wpisu ostatecznego w razie odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z powyższym usunięcie z ewidencji 6 punktów na skutek odbytego w dniu 12.05.2011 r. szkolenia, w ocenie strony spowodowałoby, że za wykroczenia drogowe popełnione w okresie od 3.06.2010 r. do 7.05.2011 r. prawidłowo naliczona liczba punktów wyniosłaby 22, a nie 28 jak przyjęto w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania z KMP w [...]. Skarżący podkreślił, że szkolenie skutkujące zmniejszeniem naliczonych punktów odbył przed wszczęciem postępowania przez Komendę Miejską Policji w [...](zawiadomienie z dnia 8.06.2011 r.) oraz przed wszczęciem postępowania przez Urząd Miasta [...] Wydział Ewidencji i Rejestracji (zawiadomienie z 13.06.2011 r.), dodając, że w dokumentach Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] znajduje się zaświadczenie o odbyciu w dniu 12.05.2011 r. szkolenia (WORD przekazał zaświadczenie 16.05.2011 r.). Kwestią wymagającą zdaniem skarżącego podkreślenia jest fakt, iż przed odbyciem szkolenia mającego na celu odjęcie punktów karnych dowiadywał się telefonicznie o ilości zgromadzonych punktów karnych i uzyskał odpowiedź stwierdzającą, że nie przekroczyłem dopuszczalnego limitu 24 punktów karnych. Reasumując skarżący podniósł, iż § 8 ust. 6 cyt. rozporządzenia MSWiA z 12.2002 r. został wydany z przekroczeniem upoważnienia ustawowego i przesądza o niezgodności rozporządzenia w tym zakresie z ustawą, bowiem rozporządzenie miało jedynie określać liczbę punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia, natomiast przepis § 8 ust. 6 w/w rozporządzenia pozbawia bezpodstawnie kierowcę, który przekroczył liczbę 24 punktów karnych, możliwości zmniejszenia ich liczby w związku z odbytym szkoleniem, pomimo braku ustawowego upoważnienia w tym zakresie. Precyzując skarżący wskazał, ze przepis rozporządzenia został wydany z przekroczeniem delegacji ustawowej zawartej w art. 130 ust. 4 ustawy - Prawo o ruchu drogowym i pozostaje w sprzeczności z przepisem art. 130 ust. 3 tej ustawy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znaleziono podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Przepis ten stanowi podstawę do wydania przez starostę decyzji o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem, na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w punkcie wyjścia należy stwierdzić, że ostatnio wymieniony przepis, do którego odsyła art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy, stanowi, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się zaś odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 – 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się, zgodnie z art. 130 ust. 2 ustawy, po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba, że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty (w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. kierowców w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy – 20 punktów). Przekroczenie przez kierującego pojazdem 24 punktów w ciągu 1 roku od dnia pierwszego naruszenia powoduje określone konsekwencje. W takim przypadku kierujący pojazdem winien liczyć się z zatrzymaniem prawa jazdy (art. 138 ust. 1 w związku z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. b), skierowaniem na badania psychologiczne ( art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b) oraz – jak w rozpoznawanej sprawie – skierowaniem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji ( art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b). Użyty przez ustawodawcę w ostatnio wymienionym przepisie zwrot, że osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdami "podlega" kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji oznacza, że kompetencja starosty do orzeczenia w drodze decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie tego uprawnienia ma charakter związany, wykluczający tym samym jakąkolwiek sferę uznania administracyjnego, a warunkiem wydania decyzji w tym przedmiocie jest stwierdzenie, w oparciu o wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, że osoba posiadająca uprawnienie przekroczyła 24 punkty otrzymane na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. Oceniając trafność zarzutów skarżącego stwierdzić należy, że Prezydent Miasta [...] nie jest organem prowadzącym ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Ewidencję taką prowadzi Komendant Wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U Nr 236, poz. 1998 ze zm.). Wymierzenie punktów karnych skarżący mógł kwestionować w trybie i terminach określonych w tym rozporządzeniu, czego jednak nie uczynił Skoro, jak ma to miejsce w sprawie niniejszej, liczba punktów nałożonych na skarżącego w okresie krótszym niż rok przekroczyła liczbę 24, to powyższe uzasadniało wydanie zaskarżonej decyzji. Prezydent Miast [...] był bowiem związany wskazaną przez Policję liczbą punktów przypisaną skarżącemu zgodnie z ewidencją. W skardze skarżący zakwestionował ilość punktów karnych przypisanych mu za wykroczenia drogowe wobec nieuwzględnienia faktu odbycia przez niego szkolenia, o jakim mowa w art. 130 ust. 3 omawianej ustawy. Przepis ten dopuszcza możliwość uczestnictwa przez kierowcę wpisanego do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w szkoleniu na własny koszt, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Z kolei § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. Nr 236, poz. 1998 ze zm.), wydanego z upoważnienia zawartego w art. 130 ust. 4 i art. 140 ust. 5 ustawy zawiera regulację, zgodnie z którą odbycie przez kierowcę szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, jeśli szkolenie kierowca odbył już po przekroczeniu liczby 24 punktów wpisanych do ewidencji, o której mowa w art. 130 ust. 1 ustawy. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie podziela stanowiska i argumentacji skarżącego, że przepis ten wydany został z przekroczeniem upoważnienia ustawowego, co przesądza o niezgodności w tym zakresie rozporządzenia z ustawą. Przede wszystkim należy stwierdzić, że prawidłowa wykładnia omawianych przepisów ustawy – Prawo o ruchu drogowym pozwala na właściwe odczytanie normy prawnej wypływającej z treści art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 130 ust. 1 i 3 ustawy, w sposób wykluczający możliwość zmniejszenia liczby punktów na skutek uczestnictwa w szkoleniu w sytuacji, gdy odbycie szkolenia nastąpiło już po przekroczeniu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie ma zatem nawet potrzeby odwoływania się do regulacji zawartej w § 8 ust. 6 rozporządzenia, skoro przepis ten nie poszerza zakresu wyłączenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 zdanie drugie ustawy. Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę treść § 8 ust. 6 rozporządzenia w pełni służy celom ustawowym, precyzując jedynie normatywną treść przepisów ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Z faktu, że w treści przepisów zawierających upoważnienie do wydania rozporządzenia nie wskazano wprost, że zakres delegacji obejmuje również określenie materii objętej treścią § 8 ust. 6 nie można wyprowadzać wniosku, że przepis ten został wydany bez upoważnienia, a zatem z obrazą art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. W pełni więc należy zaakceptować dominujące w orzecznictwie stanowisko, wyrażone w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 275/10 – Lex nr 745196, z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 723/10 – Lex nr 990279, z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1721/10 – Lex nr 1069603 oraz z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 73/11 – nie publ., że nie jest dopuszczalne zmniejszenia liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, na skutek uczestnictwa w szkoleniu, w sytuacji, gdy odbycie szkolenia nastąpiło już po przekroczeniu 24 punktów, wpisanych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Postulowane w skardze odczytanie przepisów ustawy i nadanie im takiej treści, iż kierowca mógłby w drodze szkolenia zmniejszyć liczbę punktów karnych (po przekroczeniu limitu 24), niweczyłoby możliwość stosowania środka z art. 124 ustęp 2 punkt 3 lit. "b", a zatem osiągnięcia celu w postaci dyscyplinowania i wdrażania kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy. Nie zostałaby także spełniona funkcja prewencyjna tych regulacji, która w myśl założenia ustawodawcy winna zapobiegać wielokrotnemu naruszeniu przepisów ruchu drogowego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że bezsporny fakt odbycia przez skarżącego w dniu 12 maja 2011 r. szkolenia w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego, a zatem szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy, nie mógł doprowadzić do zmniejszenia liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego (6 punktów - § 8 ust. 4 rozporządzenia ) z tego powodu, że odbycie szkolenia nastąpiło już po przekroczeniu liczby 24 punktów. Jak wynika bowiem z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] (L.dz. [...]) o sprawdzenie posiadanych przez stronę kwalifikacji do kierowania pojazdami w zakresie w/w kat., skarżący w okresie od dnia 3.06.2010 r. do 7.05.2011 r. dopuścił się wielokrotnego naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego, uzyskując łącznie 28 punktów, co zostało uwidocznione w ewidencji kierowców. Skarżący zaś liczby tych punktów wpisanych do ewidencji nie podważył w drodze oddzielnego postępowania prowadzonego w tym przedmiocie. Oznacza to, że organy administracyjne w postępowaniu w sprawie o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji związane były liczbą punktów wpisanych do ewidencji kierowców. Z tych wszystkich powodów skarga nie mogła doprowadzić do podważenia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, przeto Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270) skargę oddalił.