II SA/Bd 742/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na działanie Prezydenta Miasta W. w przedmiocie zagospodarowania gruntu postanawia odrzucić skargę. R.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na działanie Prezydenta Miasta W., polegające na nierozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 4 czerwca 2012r., dotyczącego zagospodarowania działek oznaczonych numerami [...] oraz [...] położonych przy ul. R. we W. W odpowiedzi skargę, Prezydent Miasta W. wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a"). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika ze skargi wszczynającej niniejsze postępowanie, R. G. skarży działanie Prezydenta Miasta W., polegające na nierozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...]czerwca 2012r., dotyczącego zagospodarowania działek oznaczonych numerami [...] oraz [...], położonych przy ul. R. we Włocławku. Skarga, oparta została na art. 227 k.p.a, zgodnie z treścią którego przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Przywołany powyżej art. 227 k.p.a. stanowi przepis zawarty w dziale VIII k.p.a. "skargi i wnioski". Zgodnie z utrwalonym przez orzecznictwo sądów administracyjnych stanowiskiem, sprawy rozpoznawane przez organy administracji publicznej w trybie Działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczącego skarg i wniosków, nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej (por. m.in. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienie NSA z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r., sygn . akt II OSK 241/09; postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 26/07). Zgodnie wyrażonym w tej materii poglądem sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.) (...), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Wskazać należy ponadto, że również w razie nierozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. stronie nie służy skarga na bezczynność organu (zob. postanowienie NSA z dnia 14 października 2010r., sygn. akr II OSK 2019/10, LEX nr 743368) Zwrócić uwagę należy, ze niedopuszczalność skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego może mieć miejsce w trzech sytuacjach – gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 p.p.s.a.), skarga została wniesiona w sprawie wyłączonej zakresu właściwości tego sądu (art. 5 p.p.s.a.), albo skarga została wniesiona w sprawie podlegającej kognicji sądu powszechnego. W rozpoznawanej sprawie zachodzi niedopuszczalność z uwagi, że skarga w niniejszym przypadku dotyczy czynności nieobjętej zakresem właściwości sądu administracyjnego, działalność bowiem organów uregulowana przepisami Działu VIII K.p.a., dotycząca skarg i wniosków obywateli, nie jest objęta kognicją sądów administracyjnych. Na marginesie wskazać należy, że w związku z pismem skarżącego z dnia 4 czerwca 2012r. wszczęte zostało postępowanie mające na celu włączenie nieruchomości oznaczonych numerami [....] oraz [...], położonych przy ul. R. we W. w trwały zarząd Placówki Opiekuńczo-Wychowawczej [...] oraz Przedszkola Publicznego Nr [....]. O wszczęciu postępowania skarżący poinformowany został pismem z dnia[...] lipca 2012r. nr [....] odbiór którego skarżący potwierdził w dniu 9 lipca 2012r. własnoręcznym podpisem. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.