II SA/Bd 8/11

2 lutego 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 lutego 2011r. sprawy ze skargi Spółki A Sp. z o.o. w L. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Pismem z dnia [...] Urząd Marszałkowski Województwa [...] Departament Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego w T. poinformował skarżącego –spółkę H. w L., że wniosek o dofinansowanie projektu pn. "[...]" złożony w ramach poddziałania 5, 2, 2. Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] (RPO [..]) na lata 2007- 2013 otrzymał negatywną ocenę na etapie oceny merytorycznej, dokonaną przez Zespół Orzekający. Projekt została odrzucony z powodu niespełnienia kryterium merytorycznego B. 1. 2 Wykonalność techniczna, technologiczna i instytucjonalna projektu; podkryterium c)- założone wartości wskaźników produktu i rezultatu są realne do osiągnięcia, gdyż uznano wartości wskaźników produktu i rezultatu za nierealne do osiągnięcia w oparciu o wskaźnik przedstawiony w sekcji H1 wniosku o dofinansowanie w wartości przedstawionej przez skarżącą spółkę. W złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca stwierdziła, że w trakcie oceny merytorycznej jej projektu niesłusznie zakwestionowano wskaźniki planowanych rezultatów, co spowodowało zmniejszenie punktacji przyznanej wnioskowi. Ponadto skarżąca nie zgodziła się z interpretacjami Instytucji Zarządzającej z dnia [...] i [...] dotyczącymi oceny kryteriów B. 2.1. Metodologii Oceny Kryteriów Wyboru projektów dla RPOW [...] na lata 2007 -2013, albowiem są one niezgodnie nie tylko z obowiązującą instrukcją wypełniania wniosków, ale również z obowiązującą Metodologią. Podniosła także, że powstały one pod koniec procesu oceny wniosku i nie były znane nie tylko wnioskującym, ale również oceniającym w momencie przystąpienia do oceny merytorycznej. W ocenie skarżącej takie postępowanie narusza zasady konkurencyjności i niedziałania prawa wstecz. Skarżąca podważyła także zasadność wprowadzenia Interpretacji Instytucji Zarządzającej na podstawie, której zmieniono punktację w zakresie promocji projektu wniosku. Skarżąca stwierdziła, że Interpretacja ta jest sprzeczna z instrukcją wypełniania wniosku oraz z zapisami Metodologii Oceny Kryteriów Wyboru Projektu, w których to określono, że w przypadku gdy wydatki poniesione w związku z promocją projektu nie mogą zostać uznane za kwalifikowane, jedynie w sekcji K wnioskodawca winien wskazać źródła ich finansowania. W dokumentach tych nie ma mowy o konieczności ujęcia kosztów promocji w kosztorysie. Reasumując skarżąca uznała odebranie przyznawanych jej punktów za krzywdzące i wysoce niesprawiedliwie oraz wypaczające wyniki całego konkursu. Pismem z dnia [...] Urząd Marszałkowski Województwa [...] w T. Departament Polityki Regionalnej rozpatrzył negatywnie złożony przez skarżącą wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu Departament Polityki Regionalnej (dalej, w skrócie DPR) podkreślił, że w pierwszej kolejności należy mieć na uwadze, iż zgodnie z Systemem oceny projektów, w ramach oceny merytorycznej oceniane będą: dopuszczalność merytoryczno-techniczna projektu, jakość projektu oraz wpływ założonych rezultatów projektu na osiąganie celów RPO [..]. Kryteria w tym obszarze oceny podlegają ocenie "tak-nie" i punktacyjnej. Ocena merytoryczna składa się z następujących elementów: B.1 kryteria merytoryczno-technicznej dopuszczalności projektu - ocena "tak-nie" (tzw. kryteria dostępowe), B.2 kryteria oceny jakości projektu - ocena punktowa, B.3 kryteria oceny wpływu przewidywanych rezultatów projektu na osiąganie założonych w RPO [...] celów - ocena punktowa. Każdy członek Zespołu Oceniającego, oceniając projekt pod kątem spełniania kryteriów z grupy B1, określa czy projekt spełnia, czy nie spełnia dane kryterium, uzasadniając swoją decyzję dotyczącą każdego kryterium na karcie oceny. Kryterium uznaje się za spełnione na zasadzie jednomyślności. Nadto, DPR ustalił, iż ocena w ramach kryterium B.1.2 Wykonalność techniczna, technologiczna i instytucjonalna projektu, podkryterium c) czy założone wartości wskaźników produktu i rezultatu są realne do osiągnięcia? dokonana została zgodnie z Metodologią oceny kryteriów wyboru projektów dla Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013 (załącznik do Uchwały nr 8/2010 Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013 z dnia 12 lutego 2010 r.). Wskazano, że Departament Wdrażania RPO oraz eksperci oceniający przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu odwołują się do Metodologii oceny przyjętej uchwałą Nr 35/2010 Komitetu Monitorującego RPO [...] z dnia 27 maja 2010 r. Jednakże, biorąc pod uwagę fakt, iż w/w uchwałą Komitet Monitorujący RPO [..] nie dokonał zmian w Metodologii oceny dla Poddziałania 5.2.2, a jedynie zatwierdził Metodologię dla Działań: 1.1, 2.1, 2.2, 2.3, 2.4, 3.1, 3.2, 3.3, 4.1, 4.3, 5.3, 5.4 oraz 5.6 RPO [..], DPR nie dopatrzył się w/w działaniu błędu proceduralnego. Nadto, podkreślono, iż powyższy dokument znajdował się na stronie www.mojregion.eu pod ogłoszeniem o konkursie Nr 21/V/5.2.2/2009 i wnioskodawca miał możliwość przed złożeniem wniosku o dofinansowanie projektu zapoznania się z nim. Zapisy przywołanych powyżej obu dokumentów stanowią jednakowoż, iż w kryterium B.1.2 c) oceniana jest możliwość osiągnięcia założonych wartości wskaźników. W zakresie Kryterium B.1.2 Wykonalność techniczna, technologiczna i instytucjonalna projektu, podkryterium c) czy założone wartości wskaźników produktu i rezultatu są realne do osiągnięcia? (ocena tak/nie) DPR ustalił, co następuje. Zgodnie z metodologią oceny projektów, aby usługa mogła być uznana za nową musi się znacząco różnić swoimi cechami lub przeznaczeniem od usług dotychczas oferowanych przez przedsiębiorstwo. Muszą więc być widoczne różnice w cechach i przeznaczeniu nowej usługi. Aspekt ten dotyczy wszelkiego rodzaju rozszerzania oferty przedsiębiorstwa. Wprowadzenie do oferty natomiast oznacza włączenie usługi do katalogu świadczonych usług oraz rzeczywiste promowanie ich wśród klientów, ale także techniczne, technologiczne i organizacyjne przygotowanie przedsiębiorstwa do świadczenia nowej usługi. Każda kolejna usługa musi być nowa również w stosunku do poprzednich nowych usług. DPR, po przeanalizowaniu dokumentacji projektowej ustalił, iż zgodnie z tabelą H.1. Wskaźniki realizacji celów projektu wniosku o dofinansowanie projektu oraz z tabelą C.3 Biznes Planu, Wnioskodawca planuje wprowadzić do oferty 4 nowe usługi - tj.: 1) sprzedaż artykułów motoryzacyjnych, 2) sprzedaż nowych przekładni kierowniczych i pomp wspomagania, 3) badania diagnostyczne wykonywane w ramach Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów, 4) dopuszczające (wstępne i okresowe) badania techniczne pojazdów. W ocenie Departamentu, przekładnie kierownicze, pompy wspomagania są częściami zamiennymi i jako takie należy zakwalifikować je jako artykuły motoryzacyjne. Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy te dwie grupy produktów nie różnią się znacząco cechami, przeznaczeniem, grupą klientów do których są kierowane. Przekładnie kierownicze, pompy wspomagania oraz inne szeroko pojęte materiały motoryzacyjne mają wspólne przeznaczenie jakim jest samochód i są skierowane do tej samej grupy klientów - posiadaczy samochodów. DPR ustalił, iż usługa sprzedaży artykułów motoryzacyjnych różni się znacząco od usług dotychczas świadczonych przez wnioskodawcę, zgodnie więc z Metodologią oceny spełnia kryteria nowej usługi. Mając na uwadze powyższe DPR ustalił, iż należy uznać ww. usługi za 1 nową usługę sprzedaży artykułów motoryzacyjnych. DPR ustalił nadto, że usługa badań diagnostycznych pojazdów oraz usługa badań technicznych dopuszczających stanowi 1 usługę – badania wykonywane w ramach okręgowej stacji kontroli pojazdów. Wskazał, iż obydwie usługi mogą być świadczone w ramach okręgowej stacji kontroli pojazdów, w związku z czym należy je zakwalifikować jako 1 usługę. Przedmiotowe usługi nie charakteryzują się między sobą znaczącymi różnicami, mają wspólny cel jakim jest sprawdzenie stanu pojazdu. Odnosząc się do powołanych przez wnioskodawcę przepisów mających uzasadniać rozdzielność w/w usług tj. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. Nr 155, poz. 1232) oraz rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów (Dz. U. Nr 40, poz. 275) DPR stwierdził, iż wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, zaproponowany przez niego podział usług nie wynika z w/w przepisów, a wręcz przeciwnie przedmiotowe rozporządzenia wskazują na to, iż zakres usług, które mogą być świadczone w ramach okręgowej stacji kontroli pojazdów jest bardzo szeroki (pozwala na to m.in. wyposażenie stacji kontroli pojazdów) i obejmuje nie tylko okresowe badania techniczne wszystkich pojazdów, dodatkowe badania techniczne w odniesieniu do pojazdów, o których mowa w art. 83 ust.1 pkt 1) lit. a) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108, poz. 908), ale także może obejmować szeroko pojęte inne usługi diagnostyczne. Odnośnie wprowadzenia do oferty udoskonalonych usług DPR ustalił, iż zgodnie z Metodologią oceny projektów, udoskonalenie usługi polega na poprawie jakości i użyteczności usługi. Jeżeli udoskonalenie kilku usług przedsiębiorstwa ma wspólne źródło powstania, daną grupę udoskonalonych usług należy traktować jako jedno udoskonalenie. DPR, po przeanalizowaniu dokumentacji projektowej ustalił, że zgodnie z tabelą H.1. Wskaźniki realizacji celów projektu wniosku o dofinansowanie projektu oraz z tabelą 0.3. Biznes Planu, Wnioskodawca planuje wprowadzić do oferty 2 udoskonalone usługi: 1) udoskonaloną usługę obsługi klienta, w ramach której klient będzie miał prawo wyboru opcji polegającej na wymianie niesprawnego podzespołu na inny wcześniej zregenerowany, bez konieczności oczekiwania na zakończenie procesu regeneracji. Będzie miał też możliwość śledzenia stopnia zaawansowania i czasu pozostałego do planowanego zakończenia procesu za pomocą Internetu, 2) udoskonaloną usługę regeneracji polegającą na kompleksowym podejściu do problemu: zdiagnozowanie problemu, demontaż niesprawnego podzespołu, regeneracja lub wymiana, montaż, ustawienie geometrii kół. W ocenie DPR, w pojęciu udoskonalonej obsługi klienta zawiera się także udoskonalenie procesu regeneracji. Sam wnioskodawca wskazuje w tabeli C.3. Biznes Planu przy opisie udoskonalenia usługi, że np. klient nie będzie musiał czekać na zakończenie procesu regeneracji, lecz będzie mógł mieć wymieniony podzespół na inny. Zgodnie z Metodologią oceny, jeżeli udoskonalenie kilku usług przedsiębiorstwa ma wspólne źródło powstania, daną grupę udoskonalonych usług traktuje się jako jedno udoskonalenie. W ocenie DPR obydwie przedstawione przez wnioskodawcę usługi mają wspólne źródło udoskonalenia tj. zakupy inwestycyjne przewidziane w projekcie, w związku z czym ww. udoskonalone usługi należy uznać za 1 udoskonalenie. Reasumując powyższe, DPR ustalił, że ocena w ramach Kryterium B.1.2, podkryterium c) została przeprowadzona w sposób poprawny. Odnosząc się do zarzutu zmiany reguł konkursu z uwagi na Interpretację przyjętą przez Instytucję Zarządzającą RPO z dnia [...] oraz zarzutu niezgodności w/w Interpretacji z Metodologią oceny i Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie, DPR stwierdził, że metodologia oceny jest dokumentem pomocniczym przeznaczonym do stosowania przez ekspertów podczas oceny merytorycznej wniosków o dofinansowanie projektów. Przedmiotowy dokument jest przygotowywany na podstawie obowiązujących w danym konkursie kryteriów oceny projektów, które zostały zamieszczone na stronie internetowej www.mojregion.eu. Przyjmowana przez Komitet Monitorujący RPO [..] w drodze uchwały Metodologia oceny pomaga ujednolić ocenę poszczególnych kryteriów w projektach, co pozytywnie wpływa na poprawność i jednolitość oceny projektów. Natomiast Interpretacja z dnia [...] przyjęta przez Instytucję Zarządzającą RPO dotyczy sytuacji, w której oceniający nie uzna produktu/usługi przedstawionej przez wnioskodawcę za nową/udoskonaloną. W takim przypadku w kryterium B.2.1 oczekiwane rezultaty projektu w sposób bezpośredni wspierają realizację celów określonych w Uszczegółowieniu Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [..] dla Działania 5.2 poprzez poprawę oferty produktowej i technologicznej przedsiębiorstwa oceniający przyznaje odpowiednio punkty za uznane przez siebie nowe produkty/usługi, udoskonalone produkty/usługi. W związku z tym, w sytuacji gdy oceniający nie uzna nawet jednego produktu/usługi za nową/udoskonaloną wówczas nie ma możliwości, aby założone przez wnioskodawcę wartości wskaźników produktu i rezultatu były realne do osiągnięcia, gdyż inną liczbę wskaźników zakłada do osiągnięcia wnioskodawca, a inna liczba została uznana przez oceniającego i tym samym nie jest rzeczywiście realna do osiągnięcia. Reasumując Departament stwierdził, że przedmiotowa Interpretacja nie spowodowała zmiany reguł konkursu Nr RPOWKP21/V/5.2.2/2009. W związku z tym, że wnioskodawca podważa również zasadność wprowadzenia Interpretacji Instytucji Zarządzającej w zakresie promocji projektu wniosku Departament ponownie podkreślił, że Metodologia oceny jest dokumentem przygotowywanym na podstawie obowiązujących w danym konkursie kryteriów oceny projektów i jest dokumentem pomocniczym przeznaczonym do stosowania przez ekspertów podczas oceny merytorycznej wniosków o dofinansowanie projektów. Przedmiotowa Interpretacja Instytucji Zarządzającej z dnia [...] natomiast zwraca uwagę, iż na etapie kontroli projekt kontrolowany jest jako całość, a tylko koszty ponoszone w ramach projektu są możliwe do skontrolowania, dlatego działania promocyjne projektu i koszty z nimi związane powinny zostać ujęte w zakresie rzeczowym i stanowić koszty kwalifikowane lub niekwalifikowane. DPR ustalił, ponadto iż wnioskodawca nie ujął w zakresie rzeczowym projektu kosztów związanych z jego promocją (sekcja J.4. planowane wydatki w ramach projektu), w związku z powyższym w kryterium B.2.8 eksperci prawidłowo przyznali 0 punktów. Departament wskazał w związku z tym że obowiązek prowadzenia działań informacyjnych i promocyjnych jest naturalną konsekwencją stanowiska Komisji Europejskiej (KE), zgodnie z którym informacja i promocja to nieodzowna część wdrażania Funduszy Europejskich. Określa to Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 które stanowi, iż Instytucja Zarządzająca programem operacyjnym dostarcza informacji na temat operacji i współfinansowania programów oraz zapewnia ich promocję oraz Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1828/2006 z 8 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego ustanawiające szczegółowe zasady wykonania tych obowiązków. Ponadto zgodnie z Vademecum beneficjenta, wersja 4, luty 2010 r. na etapie przygotowywania projektu Wnioskodawca ma obowiązek przewidzieć, obliczyć koszty, a następnie opisać we wniosku, planowany sposób promocji. Narzędzia promocji powinny być dobrane w taki sposób, aby zapewniały dostarczenie wiedzy o finansowaniu danego projektu z funduszy unijnych jak najszerszej części społeczeństwa i na każdym etapie realizacji projektu. Narzędzia te muszą być jednak dostosowane do rodzaju i skali projektu oraz uwzględniać jego budżet. Obowiązek ujęcia kosztów promocji w kosztach niekwalifikowanych przedmiotowego projektu, wynika natomiast z rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych z dnia 11 października 2007 r. (Dz. U. Nr 193, poz. 1399), który w § 6 ust.1 wśród kosztów kwalifikowanych nie wymienia kosztów promocji projektu, w związku z czym wnioskodawca powinien ująć je w kosztach niekwalifikowanych. Odnosząc się do propozycji wnioskodawcy nie wykazywania kosztów promocji projektu w sekcji J.4. - Planowane wydatki w ramach projektu Departament stwierdził, że mogłoby to niejednokrotnie prowadzić do celowego zaniżania przez Beneficjentów wartości projektu i w konsekwencji spełniania kryterium maksymalnej wartości projektu wynikającego z linii demarkacyjnej. W związku z powyższym DPR podtrzymał stanowisko Zespołu Oceniającego dotyczące uznania 2 nowych usług i 1 udoskonalonej usługi i wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ostatecznie uznał za nieuzasadniony i rozpatrzył negatywnie. W skardze na powyższą informację DPR skarżąca zarzuciła przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo, w tym w szczególności art. 26 ust. 2, art. 28 ust. 5 i 6, art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712, ze zm.), dalej powoływanej w skrócie "ustawa o z.p.p.r.," poprzez brak zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, a także zamianę i naruszenie reguł ustalonych w Systemie Oceny Projektów oraz Metodologii oceny kryteriów wyboru projektów oceny formalnej i merytorycznej wniosku oraz naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu i wniosła o stwierdzenie, że zaskarżona ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa [...] w T. oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W ocenie skarżącej instytucja zarządzająca, dokonując oceny złożonego wniosku w zakresie Kryterium B1.2. podkryterium c) orzekła w sposób dowolny, przekraczając tym samym granice uznania administracyjnego, niesłusznie kwestionując wskaźniki planowanych rezultatów, co spowodowało zmniejszenie punktacji przyznanej wnioskowi, gdy tymczasem, w ocenie skarżącej założone wskaźniki przyjęte zostały prawidłowo i ich osiągnięcie jest realne. Ponadto wprowadzając Interpretacje Instytucja Zarządzająca naruszyła zasady wynikające z obowiązującej Instrukcji wypełniania wniosków oraz z Metodologii, a także zasady konkurencyjności i niedziałania prawa wstecz poprzez brak publikacji tego aktu i wprowadzenie go w życie w trakcie trwania konkursu, co doprowadziło do niekorzystnego sposobu oceny kryteriów merytorycznych i ostatecznie odrzucenia wniosku z powodu nie spełnienia kryterium B 1.2 c). Skarżąca zakwestionowała także sposób oceny dokonywanej przez ekspertów w zakresie nowych usług oraz usług udoskonalonych, przedstawiając własną argumentację w tym zakresie sprowadzającą się do podtrzymania stanowiska o wprowadzeniu 4 nowych usług oraz 2 usług udoskonalonych. Odnośnie zmiany punktacji w zakresie promocji projektu wniosku dokonywanej w oparciu o interpretację Instytucji Zarządzającej, skarżąca podkreśliła, że w dokumentach takich, jak Metodologia oceny kryteriów wyboru projektu i Instrukcja wypełniania wniosku nie było mowy o konieczności ujęcia kosztów promocji w kosztorysie oraz, że podanie informacji o źródle finansowania było wymieniane jako wystarczający dowód na fakt, że wnioskodawca miał świadomość konieczności poniesienia takich wydatków i że są to wydatki niekwalifikowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 30 c ust. 1 ustawy o z.p.p.r. (cyt. powyżej), wniesiona skarga na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej dotyczącej rozstrzygnięcia w przedmiocie oceny projektu podlega kontroli sądu administracyjnego sprawowanej na podstawie art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; ze zm.), dalej powoływanej w skrócie: "p.p.s.a." Przepis ten stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądową i stosują środki określone w tych przepisach. W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c (art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r.). Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skargę należy wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wydanej w wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30 b) ust. 4, tj. informacji o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego. Zgodnie z art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r. w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Natomiast wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30 c ust. 5 u.z.p.p.r.). Rozpoznając przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności Sąd dokonał zbadania warunków formalnych dopuszczalności skargi, zgodnie ze wskazanymi wyżej wymogami i stwierdził, że skarga została wniesiona w ustawowo określonym terminie, po wyczerpaniu środka odwoławczego przysługującego zgodnie z systemem realizacji przedmiotowego programu operacyjnego i należycie opłacona, jednak jest niekompletna. Skarga niekompletna w rozumieniu przepisu art. 30c ust. 2 pkt 5 ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 u.z.p.p.r. Kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt II GSK 454/10, postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II GSK 969/09). Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej. Wprowadzając tak restrykcyjne wymogi ustawodawca nałożył na właściwą instytucję obowiązek pouczenia w informacji o wynikach procedury odwoławczej o zasadach, trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie instytucja zarządzająca dopełniła ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. zamieszczając w informacji z dnia [...] stosowne pouczenie w zakresie konieczności dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji. Skarga spółki H. na dzień jej wniesienia do Sądu tj. 3 stycznia 2011 r. była niekompletna, ponieważ nie załączono do niej załączników wniosku o dofinansowanie projektu. Skarżąca składając wniosek do Instytucji Zarządzającej złożyła go wraz z 21 załącznikami – co wynika z listy załączników dla projektów realizowanych przez przedsiębiorców – do Sądu zaś nie złożyła żadnego z załączników. Wskazać w związku z tym należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym skargą, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. wyłączone jest stosowanie art. 52-55 p.p.s.a. W związku z tym na właściwej instytucji zarządzającej nie ciąży obowiązek przedstawienia sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy (art. 54 § 2). Sąd przy rozpoznaniu skargi dysponuje zatem tylko dokumentacją złożoną przez skarżącego. Ponadto z uregulowań ustawy, które stanowią lex specialis do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez sąd skarżącego do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciąży wyłącznie na skarżącym, ponieważ to on zobligowany został do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30-dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r., przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, należy stosować bez potrzeby uzupełniania braków pisma zgodnie z art. 49 p.p.s.a. Sąd w pełni podziela stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09, gdzie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. znosi stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. w stosunku do skargi niekompletnej. Wezwanie do uzupełnienia może dotyczyć wyłącznie innych braków skargi niż jej kompletność. Stanowisko to potwierdza również postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt II GSK 785/10, a także postanowienie z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 345/10. Ponadto podkreślić trzeba, w przedmiocie kompletności skargi, że nie ma znaczenia to, czy brakujące załączniki mają wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Kompletność skargi oznacza przedłożenie wszystkich załączników (por. postanowienie NSA z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II GSK 1042/10, postanowienie z dnia 27 lipca 2010 r. sygn. akt II GSK 785/10, postanowienie z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 345/10). Mając na uwadze powyższe, uznając, że skarżąca wniosła skargę niekompletną, orzeczono na podstawie art. 30 c ust. 5 pkt 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju o pozostawieniu jej bez rozpatrzenia.