II SA/Bd 957/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2015 r. sprawy ze skargi W.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta G., działając na podstawie art.49 ust.1 pkt 2, art. 99 ust. 1 pkt 1i ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2015, poz.155), zwanej dalej "u.k.p.", art. 114 ust.1 pkt 1 lit.b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) zwanej dalej u.p.r.d. oraz oraz § 7 ust 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r. Nr 87,poz. 488)-dalej jako rozporządzenie- orzekł o skierowaniu W. T. do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego na egzamin państwowy teoretyczny i praktyczny, sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami w zakresie kat. A,B,B+E z powodu przekroczenia limitu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W uzasadnieniu organ podał, że w piśmie z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji w B. wniósł o sprawdzenie kwalifikacji W. T. do kierowania pojazdami z powodu przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego w okresie od [...] do [...]. Wobec zakwestionowania przez skarżącego powyższych okoliczności w piśmie z dnia [...] organ I instancji zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji o weryfikację wniosku z dnia [...]. W odpowiedzi Komendant Wojewódzki Policji w wystosował w dniu [...] pismo do Starosty G. informujące, że oprócz korekty daty jednego zdarzenia (z [...] na [...]) pozostałe okoliczności faktyczne wskazane we wniosku o skierowanie na badanie kontrolne uzasadniają wydanie przez organ decyzji w trybie art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami. Nie zgadzając się z dokonanym rozstrzygnięciem W. T. złożył od niego odwołanie wnosząc o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania pierwszej instancji. Zarzucił organowi I instancji naruszenie art.49 ust.1 pkt 2, art. 99 ust. 1 pkt 1i ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami oraz art. 114 ust.1 pkt 1 lit.b ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez ich błędną wykładnię. W. T. podniósł, że organ nie uwzględnił faktu, iż w dniu [...] odbył on szkolenie, które skutkowało zmniejszeniem liczby punktów. Odwołujący się wskazywał, że przekroczył dopuszczalne 24 punkty karne o 1 punkt, a organ pominął fakt, że w dniu wydania zaskarżonej decyzji nie posiadał takiej liczby punktów, a jedynie 19 punktów. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia [...] (nr [...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) - dalej: "k.p.a.", art. 114 ust.1 pkt 1 lit.b..i art. 130 ust.3 u.p.r.d oraz § 8 ust 6 rozporządzenia utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że jak wynika z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w B., w okresie od [...] do [...] strona popełniła 6 wykroczeń skutkujących przypisaniem 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Zdaniem Kolegium, odbycie przez stronę szkolenia w dniu [...] nie spowodowało zmniejszenia ilości punktów. Zgodnie z brzmieniem § 8 ust. 6 ww. rozporządzenia odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24 pkt. Ustalenia Komendanta Wojewódzkiego Policji wskazują, że strona w dniu odbycia szkolenia przekraczała dopuszczalną liczbę 24 pkt, co zgodnie z brzmieniem § 8 ust. 6 ww. rozporządzenia nie uzasadniało zmniejszenia punktów w drodze odbytego szkolenia. W. T. powyższą decyzję organu odwoławczego zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc o jej uchylenie, jak również o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący podkreślił, że organy zignorowały fakt, iż w dniu wydania decyzji organu pierwszej instancji miał jedynie 19 pkt. Zdaniem strony, § 8 ust 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych został wydany z przekroczeniem delegacji ustawowej. W związku z powyższym wskazał, że Prawo o ruchu drogowym nie zawiera ograniczenia uprawnienia kierowcy do zmniejszania liczby posiadanych punktów w związku z odbytym szkoleniem z tego powodu, że przed rozpoczęciem szkolenia dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24, zaś delegacja ustawowa nie pozwala na wprowadzenie takiego ograniczenia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znaleziono podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Przepis ten stanowi podstawę do wydania przez starostę decyzji o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem, na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w punkcie wyjścia należy stwierdzić, że ostatnio wymieniony przepis, do którego odsyła art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy, stanowi, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się zaś odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 – 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się, zgodnie z art. 130 ust. 2 ustawy, po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba, że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty (w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. kierowców w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy – 20 punktów). Przekroczenie przez kierującego pojazdem 24 punktów w ciągu 1 roku od dnia pierwszego naruszenia powoduje określone konsekwencje. W takim przypadku kierujący pojazdem winien liczyć się z zatrzymaniem prawa jazdy, skierowaniem na badania psychologiczne oraz – jak w rozpoznawanej sprawie – skierowaniem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Użyty przez ustawodawcę w ostatnio wymienionym przepisie zwrot, że osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdami "podlega" kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji oznacza, że kompetencja starosty do orzeczenia w drodze decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie tego uprawnienia ma charakter związany, wykluczający tym samym jakąkolwiek sferę uznania administracyjnego, a warunkiem wydania decyzji w tym przedmiocie jest stwierdzenie, w oparciu o wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, że osoba posiadająca uprawnienie przekroczyła 24 punkty otrzymane na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. Oceniając trafność zarzutów skarżącego stwierdzić należy, że Starosta G. nie jest organem prowadzącym ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Ewidencję taką prowadzi Komendant Wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r. Nr 87,poz. 488). Wymierzenie punktów karnych skarżący mógł kwestionować w trybie i terminach określonych w tym rozporządzeniu, czego jednak nie uczynił. Skoro, jak ma to miejsce w sprawie niniejszej, liczba punktów nałożonych na skarżącego w okresie krótszym niż rok przekroczyła liczbę 24, to powyższe uzasadniało wydanie zaskarżonej decyzji. Starosta G. był bowiem związany wskazaną przez Policję liczbą punktów przypisaną skarżącemu zgodnie z ewidencją. W skardze skarżący zakwestionował ilość punktów karnych przypisanych mu za wykroczenia drogowe wobec nieuwzględnienia faktu odbycia przez niego szkolenia, o jakim mowa w art. 130 ust. 3 omawianej ustawy. Przepis ten dopuszcza możliwość uczestnictwa przez kierowcę wpisanego do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w szkoleniu na własny koszt, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Z kolei § 8 ust. 6 rozporządzenia, wydanego z upoważnienia zawartego w art. 130 ust. 4 i art. 140 ust. 5 ustawy zawiera regulację, zgodnie z którą odbycie przez kierowcę szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, jeśli szkolenie kierowca odbył już po przekroczeniu liczby 24 punktów wpisanych do ewidencji, o której mowa w art. 130 ust. 1 ustawy. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie podziela stanowiska i argumentacji skarżącego, że przepis ten wydany został z przekroczeniem upoważnienia ustawowego, co przesądza o niezgodności w tym zakresie rozporządzenia z ustawą. Przede wszystkim należy stwierdzić, że prawidłowa wykładnia omawianych przepisów ustawy – Prawo o ruchu drogowym pozwala na właściwe odczytanie normy prawnej wypływającej z treści art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 130 ust. 1 i 3 ustawy, w sposób wykluczający możliwość zmniejszenia liczby punktów na skutek uczestnictwa w szkoleniu w sytuacji, gdy odbycie szkolenia nastąpiło już po przekroczeniu 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie ma zatem nawet potrzeby odwoływania się do regulacji zawartej w § 8 ust. 6 rozporządzenia, skoro przepis ten nie poszerza zakresu wyłączenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 zdanie drugie ustawy. Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę treść § 8 ust. 6 rozporządzenia w pełni służy celom ustawowym, precyzując jedynie normatywną treść przepisów ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Z faktu, że w treści przepisów zawierających upoważnienie do wydania rozporządzenia nie wskazano wprost, że zakres delegacji obejmuje również określenie materii objętej treścią § 8 ust. 6 nie można wyprowadzać wniosku, że przepis ten został wydany bez upoważnienia, a zatem z obrazą art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. W pełni więc należy zaakceptować dominujące w orzecznictwie stanowisko, wyrażone w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 275/10 – Lex nr 745196, z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 723/10 – Lex nr 990279, z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1721/10 – Lex nr 1069603 oraz z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 73/11 – nie publ., że nie jest dopuszczalne zmniejszenia liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, na skutek uczestnictwa w szkoleniu, w sytuacji, gdy odbycie szkolenia nastąpiło już po przekroczeniu 24 punktów, wpisanych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Postulowane w skardze odczytanie przepisów ustawy i nadanie im takiej treści, iż kierowca mógłby w drodze szkolenia zmniejszyć liczbę punktów karnych (po przekroczeniu limitu 24), niweczyłoby możliwość stosowania środka z art. 124 ustęp 2 punkt 3 lit. "b", a zatem osiągnięcia celu w postaci dyscyplinowania i wdrażania kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy. Nie zostałaby także spełniona funkcja prewencyjna tych regulacji, która w myśl założenia ustawodawcy winna zapobiegać wielokrotnemu naruszeniu przepisów ruchu drogowego.( por. wyrok NSA z 29.05.2015r. I OSK 2328/13-nie publ.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że bezsporny fakt odbycia przez skarżącego w dniu [...] szkolenia w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego, a zatem szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy, nie mógł doprowadzić do zmniejszenia liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego z tego powodu, że odbycie szkolenia nastąpiło już po przekroczeniu liczby 24 punktów. Jak wynika bowiem z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. o sprawdzenie posiadanych przez stronę kwalifikacji do kierowania pojazdami w zakresie w/w kat., skarżący w okresie od dnia [...] do [...] dopuścił się wielokrotnego naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego, uzyskując łącznie 25 punktów, co zostało uwidocznione w ewidencji kierowców. Skarżący zaś liczby tych punktów wpisanych do ewidencji nie podważył w drodze oddzielnego postępowania prowadzonego w tym przedmiocie. Oznacza to, że organy administracyjne w postępowaniu w sprawie o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji związane były liczbą punktów wpisanych do ewidencji kierowców. Z tych wszystkich powodów skarga nie mogła doprowadzić do podważenia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, przeto Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270) skargę oddalił.