II SO/Bd 13/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Prokuratora Rejonowego w [...] w przedmiocie wymierzenia grzywny Radzie Gminy [...] postanawia wymierzyć Radzie Gminy [...]grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych. Pismem z dnia [...] maja 2011r. Prokurator Rejonowy w [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Gminy [...]z uwagi na niewywiązanie się przez ten organ z obowiązków określonych przepisami art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej określanej jako "p.p.s.a."), polegających na nieprzekazaniu w ustawą określonym terminie skargi na uchwałę Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1997r w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy. W odpowiedzi udzielonej na powyższy wniosek Rada Gminy [...] wskazała, że zwłoka w przekazaniu skargi do Sądu związana była z podjęciem w dniu [...] grudnia 2010r. uchwały Nr [...]uchylającej uchwałę stanowiącą przedmiot skargi. W związku z powyższym organ wniósł o odstąpienie od wymierzenia wnioskowanej przez Prokuratora Rejonowego w [...] grzywny. Skarga Prokuratora Rejonowego w [...] na uchwałę Nr [...]Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1997r w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy przekazana została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu [...] czerwca 2011r. i zarejestrowana została pod sygn. akt II SA/Bd 611/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, jest obowiązany przekazać sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Jedną z konsekwencji niezastosowania się do powyższego obowiązku jest - w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. możliwość nałożenia – na wniosek skarżącego – przez sąd administracyjny na organ grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzenie organowi grzywny określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. ustawy jest środkiem dyscyplinującym organy administracji publicznej i służy realizacji sprawnego i terminowego przekazywania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy sądowi administracyjnemu. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia [...] października 2010r. Prokurator Rejonowy w [...], wbrew przepisowi art. 54 § 1 p.p.s.a., wniósł skargę na uchwałę Nr [...]Rady Gminy [...]z dnia [...] kwietnia 1997r w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zgodnie z przewidzianą w takich wypadkach procedurą, skarga niezwłocznie przekazana została właściwemu organowi, celem udzielenia na nią odpowiedzi i nadesłania akt sprawy, zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. Z uwagi na okoliczność, iż przedmiotowa skarga doręczona została organowi w dniu [...] listopada 2010r, organ obowiązany był przekazać skargę wraz z aktami sprawy do Sądu do dnia [...] grudnia 2010r. Tymczasem jak wynika z wniosku, Rada Gminy [...] uchybiła terminowi i przekazała skargę wraz z odpowiedzią na nią dopiero w dniu [...] czerwca 2011r. Podkreślenia wymaga, iż przesyłając skargę organ nie nadesłał całości akt administracyjnych, ograniczając się jedynie do nadesłania uchwały Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010r. uchylającej zakwestionowaną uchwałę. Na organie administracji, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi ciążą określone prawem wymogi, natomiast w przypadku niedochowania ich, skarżącemu przysługuje, co zostało już powiedziane, uprawnienie domagania się nałożenia na taki organ grzywny. W rozpatrywanej sprawie kwestia naruszenia przez Radę Gminy [...] postanowień art. 54 § 2 p.p.s.a. nie budzi wąŧpliwości, organ bowiem nie wykonał ciążących na nim zobowiązań przez okres czasu znacznie przekraczający wymieniony w przywoływanym przepisie termin trzydziestodniowy. W tej sytuacji Sąd zwolniony jest z prowadzenia dodatkowych czynności zmierzających do ustalenia stanu faktycznego w sprawie, albowiem stan ten nie jest sporny. Strona skarżąca stosownie do postanowień art. 55 § 1 wyżej p.p.s.a. skorzystała z przysługującego jej prawa i wystąpiła do wojewódzkiego sądu administracyjnego o wymierzenie Radzie Gminy [...] grzywny. Zgodnie z tym przepisem Sąd administracyjny może w takim przypadku orzec o wymierzeniu grzywny organowi administracji dopuszczającemu się uchybienia polegającego na nie udzieleniu odpowiedzi na wniesioną skargę i na nie przekazaniu jej wraz z aktami sprawy w terminie trzydziestu dni do sądu administracyjnego. W odniesieniu do wysokości wymierzonej grzywny przepisy powyższego przepisu odsyłają do postanowień art. 154 § 6 przedmiotowej ustawy. Zgodnie z tym przepisem sąd administracyjny uprawniony jest wymierzyć organowi administracji grzywnę do wysokości dziesięciokrotnego średniego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim. Aktualnie kwota ta wynosi 2.822,66 zł i wynika z obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2011 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2010 roku i w drugim półroczu 2010 r. ( M.P. Nr 15, poz. 156), zatem maksymalna kwota grzywny wynosi 28.226,60 zł. Wskazać należy, iż Sąd rozpoznający wniosek o wymierzenie grzywny, ma możliwość zadecydowania zarówno o samym fakcie wymierzenia lub niewymierzenia grzywny, jak i o wysokości ewentualnej grzywny. Fakt uchybienia przez Radę Gminy [...] terminu, w którym organ ten obowiązany był do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy do sądu skłania tutejszy Sąd do wymierzenia temu organowi grzywny. Zwrócić uwagę należy bowiem, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny (por. postanowienie NSA z dnia 22 września 2010 r. w sprawie I OZ 703/10). W każdej bowiem sytuacji organ powinien wywiązać się z ciążącego na nim obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. Natomiast orzekając o rozmiarze wymierzanej grzywny sąd administracyjny ma obowiązek wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym m. in. przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. W postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2010 r. w sprawie I OZ 634/10 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż przyczyny nieprzekazania skargi mogą mieć wpływ na wymiar grzywny. Stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w omówionym zakresie jest ugruntowane ( por. także: I OZ 495/10, I OZ 192/10, I OZ 343/10, I GZ 105/10, II GZ 90/10 ). Szczególnego podkreślenia wymaga, iż art. 55 § 1 p.p.s.a. nie uprawnia organu, którego działanie czy bezczynność zaskarżono, do podejmowania czynności sprawdzających dopuszczalność wniesionej skargi, jak też legitymacji skarżącego do jej wniesienia czy spełniania przez skargę warunków formalnych. Nie uprawnia go do tego również przepis art. 54 § 3 p.p.s.a, dotyczący instytucji autokontroli, której celem jest umożliwienie organom administracji publicznej weryfikacji własnego działania (lub braku działania) przed poddaniem ich rozstrzygnięć kontroli sądu administracyjnego w zakresie zgodności z prawem. W związku z powyższym uznać należy iż Rada Gminy [...], mimo podjęcia czynności prowadzących do uwzględnienia skargi Prokuratora Rejonowego w [...], miała obowiązek przekazania skargi do sądu. Podnoszone przez organ okoliczności usprawiedliwiające nieprzekazanie w terminie ustawowym skargi do sądu administracyjnego, czyli podjęcie uchwały uchylającej uchwałę będącą przedmiotem skargi, nie zwalnia co do zasady organu z obowiązku wykonania czynności o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., może jedynie stanowić swoistą okoliczność łagodzącą winę organu i mającą wpływ na wymiar kary. W rozpoznawanej sprawie Prokurator Rejonowy w [...] wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy, realizując ustawowe zadania Prokuratury, polegające na strzeżeniu praworządności. Celem działań skarżącego było wyeliminowanie niezgodnych z prawem postanowień zaskarżonej uchwały. Organ po otrzymaniu skargi natychmiast zareagował, podejmując uchwałę o uchyleniu uchwały objętej skargą. W tych okolicznościach cel działania Prokuratora został bezzwłocznie osiągnięty i niezgodna w ocenie skarżącego uchwała została wyeliminowana z obrotu prawnego. To pozwala na uznanie, że zaniechanie organu przekazania skargi miało charakter niezamierzony i wynikający z oczywistej pomyłki, podobnie jak omyłkowo Prokurator bezpośrednio skierował skargę do Sądu, zamiast za pośrednictwem organu. Kolejną kwestią wymagającą rozstrzygnięcia to wysokość wymierzonej grzywny. Ustawodawca nie określa dolnej granicy grzywny, natomiast jak to zostało powyżej zaznaczone grzywna może być wymierzona do wysokości dziesięciokrotnego średniego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, zatem do kwoty 28.226,60 zł. Na wysokość przedmiotowej grzywny wpływ mają argumenty podnoszone przez organ administracji publicznej, który dopuścił się uchybienia, jak również dotychczasowy jego sposób postępowania oraz okoliczności podane powyżej. W niniejszej sprawie należy jednak zwrócić uwagę na okoliczność, że akta administracyjne nadesłane przez organ wraz ze skargą, oprócz tego, że przesłane zostały z przekroczeniem wyznaczonego organowi terminu nie stanowiły akt kompletnych, ograniczając się w zasadzie jedynie do uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2010r. uchwały Nr [...], w związku z czym organ, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 czerwca 2011r. wezwany został do nadesłania, w terminie 7 dni, całości akt administracyjnych. Podniesione okoliczności w ocenie Sądu nie pozwalają na odstąpienie od wymierzenia grzywny, a jednocześnie podane powyżej względy przemawiają za uznaniem, że grzywna w wysokości 500 zł będzie wystarczającą i uwzględniającą wszystkie okoliczności sprawy. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.