II SO/Bd 16/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. C. o wymierzenie grzywny [...] Sp. z o.o. w [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieterminowe przekazanie skargi na bezczynność w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia I. wymierzyć [...] Sp. z o.o. w [...] grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych, II. zasądzić od [...] Sp. z o.o. w [...] na rzecz B.C. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. B. C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o wymierzenie grzywny [...] Sp. z o.o. w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieterminowe przekazanie skargi na bezczynność w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że firma [...] jest spółką prawa handlowego będącą w 100% własnością [...]. W związku z powyższym wszelkie środki spółki są środkami publicznymi i dlatego jest podmiotem zobowiązanym do stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek [...] Sp. z o.o. wniosła o oddalenie wniosku wskazując, że B. C. pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. wniosła skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w kwestii udzielenia odpowiedzi na jej wniosek z dnia [...] maja 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej. Spółka wyjaśniła, że kierując się przepisem art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jedn. – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przekazała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę B. C. w terminie 29 dni od dnia jej wniesienia bowiem z powołanego przepisu wynika, że skargę na bezczynność organu należy przekazać w terminie 30 dni od dni jej wpływu. Zdaniem Spółki, przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) nie mają w odniesieniu do Spółki zastosowania. Spółka nie jest, bowiem podmiotem władzy publicznej, ani podmiotem wykonującym zadania publiczne, ani żadnym z innych podmiotów wymienionych w przepisie art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jedn. – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się przez organ administracji do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art.154 § 6 p.p.s.a.). Podkreślić należy, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest niewypełnienie przez organ administracji obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Regulacja ta zmierza przede wszystkim do dyscyplinowania organów administracji publicznej, choć ma również charakter represyjny. Stanowi, bowiem sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia jej sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (por. postanowienia NSA: z dnia 5 lipca 2006r., sygn. akt II OSK 1024/06, opubl. w ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 156; z dnia 30 kwietnia 2010r., sygn. akt I OZ 297/10; z dnia 4 listopada 2010r., sygn. akt I OZ 836/10; z dnia 8 czerwca 2011r., sygn. akt II OZ 481/11; z dnia 11 maja 2012r., sygn. akt I OZ 328/12 – opubl. w Centralnej Bazie Sądów Administracyjny pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotne jest, że sąd może ją wymierzyć w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminu przez organ, choćby organ już spełnił niewykonany w terminie obowiązek (por. np. postanowienia NSA z dnia 6 maja 2005r., II OZ 171/05; z dnia 1 lutego 2011r., sygn. akt I OZ 61/11; 21 września 2011r., I OZ 697/11 – opubl w Centralnej Bazie Sądów Administracyjny pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Użyte w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny wskazuje natomiast, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także okres czasu, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk. M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarze, Warszawa 2005, s. 259). Nie jest sporne, że pismem z dnia [...] maja 2013 r. B. C. wniosła skargę na bezczynność [...] Sp. z o.o. Nie jest też sporne, że Spółka przekazała skargę do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 29 dni od dnia jej wniesienia. Jak już wyżej wskazano art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Jednakże z uwagi na to, że skarga wnioskodawcy dotyczyła bezczynności organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej zastosowanie w tej kwestii ma art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm.). W myśl tego przepisu do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a., z tym, że przekazanie skargi i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W tej sytuacji skoro organ administracji otrzymał skargę na bezczynność w dniu [...] czerwca 2013 r., to w myśl reguły określonej w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej zobowiązany był do jej przekazania sądowi wraz z odpowiedzią na skargę do dnia [...] czerwca 2013 r. ([...]). Spółka dopiero w dniu [...] lipca 2013r. przekazała sądowi skargę B. C. z [...] maja 2013 r. na bezczynność wraz z odpowiedzią na skargę i aktami. Bezsprzecznie takie zaniechanie jest niezgodne z przytoczonym wyżej unormowaniem. Odnosząc się do wyrażonego w odpowiedzi na wniosek stanowiska organu mającego uzasadniać przekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w trybie art. 55 ust. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie w trybie art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, stwierdzić trzeba, że podmiot, za pośrednictwem którego wnoszona jest skarga nie jest właściwy do jej oceny, gdyż ocena ta należy wyłącznie do sądu administracyjnego. To skarżący, jako dysponent skargi, określa jej przedmiot, tryb jej rozpoznania, jak również określa sąd, do którego kieruje swą skargę inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w danej sprawie. Organ nie może dokonać weryfikacji żądań skargi, ani też wybranego trybu. Rola organu ogranicza się jedynie do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią w zakreślonym w ustawie terminie. Skoro strona skarżąca określiła, że domaga się udzielenia informacji publicznej właśnie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej to bez znaczenia dla sprawy jest przekonanie Spółki, że przepisy niniejszej ustawy nie mają do niej zastosowania. Ustalone w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji art. 55 § 1 p.p.s.a. Z tych też względów sąd uznał wniosek skarżącej za uzasadniony i wymierzył [...] Sp. z o.o. grzywnę w wysokości 200 zł jako organowi zobowiązanemu do wykonania obowiązku określonego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej na bezczynność w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Według obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011r. (M.P. poz. 63) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej wyniosło 3399 zł. Wobec powyższego maksymalna wysokość orzeczonej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywny mogłaby wynieść 33990 zł. Nakładając grzywnę w kwocie 200 zł sąd uwzględnił, iż grzywna obciąża budżet Spółki, jest wymierzana w sprawie, nastręczającej zobowiązanym trudności interpretacyjne z uwagi na szczególny przedmiot sprawy (dostęp do udzielenia informacji publicznej), a także i to, że skarga, co prawda z uchybieniem terminu, ale została przekazana do sądu wraz z odpowiedzią na nią. Grzywna w tej wysokości jest również adekwatna do zakresu opóźnienia w przekazaniu skargi (14 dni). Z przyczyn wyżej przedstawionych na mocy art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz art. 64 § 3 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.