I SA/Gd 1470/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. Naczelnik Urzędu Skarbowego, będący jednocześnie wierzycielem i organem egzekucyjnym, wszczął postępowanie egzekucyjne do majątku zobowiązanego, pana P. K., na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 20 maja 2011 r., obejmującego należność z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2007r. oraz IV kwartał w kwocie 395,00 zł. W oparciu m.in. o powyższy tytuł wykonawczy, organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego, dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem, tj. A S.A. w K. (zawiadomieniem z dnia 24 maja 2011r.). Zawiadomienie doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności - Bankowi w dniu 27 maja 2011 r., a jego odpis wraz z odpisem tytułu wykonawczego z dnia 20 maja 2011 r. doręczono zobowiązanemu w dniu 25 maja 2011 r. (w trybie art. 43 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego). Dłużnik zajętej wierzytelności - A S.A. pismem z dnia 9 czerwca 2011 r. uznał zajętą wierzytelność i w tym samym dniu przekazał na konto organu egzekucyjnego kwotę 562,80 zł. Pismem z dnia 27 maja 2011 r. pan P. K. wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 20 maja 2011 r. wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego i wstrzymanie postępowania egzekucyjnego oraz wszystkich czynności egzekucyjnych do czasu rozpatrzenia zarzutów. Jako podstawę zarzutów zobowiązany wskazał: - nieistnienie obowiązku (art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – t. jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.; określanej dalej jako "u.p.e.a."), - brak wymagalności obowiązku (art. 33 pkt 2 u.p.e.a.), - określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia - decyzji (art. 33 pkt 3 u.p.e.a.), - niedopuszczalność egzekucji administracyjnej na podstawie wskazanego tytułu wykonawczego (art. 33 pkt 6 u.p.e.a.), - niedopuszczalność zastosowanego środka egzekucyjnego w postaci zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego na podstawie zawiadomienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 maja 2011 r. (art. 33 pkt 6 u.p.e.a.), - niespełnienie wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. (art. 33 pkt 10 u.p.e.a.). Dodatkowym pismem z dnia 21 czerwca 2011 r. zobowiązany wniósł uzupełnienie do zarzutów w sprawie prowadzenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego postępowań egzekucyjnych na podstawie trzech tytułów wykonawczych z dnia 20 maja 2011 r. W treści pisma wniósł o rozpatrzenie w trybie pilnym zarzutów i natychmiastowe uchylenie zastosowanych środków egzekucyjnych, przesyłając w załączeniu nieprawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sygn. akt I SA/Gd 230/11 z dnia 1 czerwca 2011r. Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 24 czerwca 2011 r. uznał za nieuzasadnione zarzuty wniesione pismem z dnia 27 maja 2011 r. w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 20 maja 2011 r., uzupełnione pismem z dnia 21 czerwca 2011 r. Następnie, postanowieniem z dnia 21 lipca 2011 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego działając na podstawie art. 56 § 3 w związku z art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a., od dnia 1 czerwca 2011 r. zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku zobowiązanego na podstawie trzech tytułów wykonawczych z dnia 20 maja 2011 r. z uwagi na fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 1 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 230/11 określił, iż decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 16 sierpnia 2010r. nie może być wykonana. Jednocześnie organ egzekucyjny pismem z dnia 21 lipca 2011 r. uchylił zawiadomienie z dnia 24 maja 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu zażalenia od rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 czerwca 2011 r. postanowieniem z dnia 22 lipca 2011 r. uchylił zaskarżone orzeczenie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi na powyższe rozstrzygnięcie, wyrokiem z dnia 9 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 912/11 uchylił zaskarżone postanowienie. Dyrektor Izby Skarbowej ponownie rozpatrując sprawę, postanowieniem z dnia 20 marca 2012 r. uchylił w części rozstrzygnięcie organu I instancji i orzekł o niedopuszczalności wniesionych zarzutów: nieistnienia obowiązku (art. 33 pkt 1 u.p.e.a.) oraz braku wymagalności obowiązku (art. 33 pkt 2 u.p.e.a.) zgłoszonych w piśmie z dnia 27 maja 2011 r. uzupełnionych pismem z dnia 21 czerwca 2011 r. przez zobowiązanego. Odnośnie pozostałych zarzutów (określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4 (art. 33 pkt 3 u.p.e.a.), niedopuszczalności egzekucji administracyjnej i zastosowanego środka egzekucyjnego (art. 33 pkt 6 u.p.e.a.) a także niespełnienia wymogów określonych w art. 27 (art. 33 pkt 10 u.p.e.a.)) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi pana P. K. na powyższe rozstrzygnięcie, wyrokiem z dnia 10 października 2012 r. wydanym w sprawie sygn. akt I SA/Gd 587/12 uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie, wskazując, w zaistniałym stanie faktycznym nie było podstaw do uznania niedopuszczalności wniesionych zarzutów: nieistnienia obowiązku i braku jego wymagalności. W ocenie Sądu pozostałe zarzuty zobowiązanego zostały rozpoznane prawidłowo, a argumentacja skargi w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotowy tytuł wykonawczy spełniał wszelkie przewidziane prawem wymogi formalne. Sąd zauważył również, że w przypadku utrzymania przez Naczelny Sąd Administracyjny w mocy rozstrzygnięcia Sądu dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji wymiarowej oraz postanowienia stwierdzającego wniesienie odwołania od tej decyzji z uchybieniem terminu do jego wniesienia, stan faktyczny ulegnie zmianie, a rozważania i ocena prawna pozostałych zarzutów staną się bezprzedmiotowe. Ponownie rozpoznając skargę, Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2015 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Wskazując na treść przepisu art. 123 Ordynacji podatkowej oraz art. 33 u.p.e.a. uznał, że organ egzekucyjny postanowieniem z dnia 24 czerwca 2011 r. trafnie rozstrzygnął w kwestii wniesionych na podstawie art. 33 § 1 pkt 1, 2, 3, 6 i 10 u.p.e.a., przez pana P. K. zarzutów na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 20 maja 2011 r., uznając je za nieuzasadnione. Ustosunkowując się do podniesionych zarzutów organ w pierwszej kolejności za niezasadne uznał zarzuty dotyczące nieistnienia obowiązku oraz braku wymagalności obowiązku. Dyrektor wyjaśnił, że Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia 16 sierpnia 2010r. określił wysokość kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za II, III, IV kwartał 2007 r. Od powyższej decyzji podatnik złożył odwołanie. Organ odwoławczy postanowieniem z dnia 7 lutego 2011 r. stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Podatnik zaskarżył powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Pan P. K. równolegle złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia 11 marca 2011 r., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 16 sierpnia 2010r. Powyższe rozstrzygnięcie zostało również zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Z uwagi na wydanie przez WSA w Gdańsku w dniu 26 kwietnia 2011 r. postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji z dnia 16 sierpnia 2010 r. (sygn. akt I SA/Gd 230/11) oraz odmowne rozstrzygnięcie organu II instancji w kwestii wniesienia odwołania, na zaległość wynikającą z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w dniu 20 maja 2011 r. został wystawiony tytuł wykonawczy. W dalszej kolejności Dyrektor wyjaśnił, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 25 maja 2011 r. tj. z dniem doręczenia panu P. K. odpisu zawiadomienia z dnia 24 maja 2011 r. wraz z odpisem tytułu wykonawczego z dnia 20 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 1 czerwca 2011r. wydanym w sprawie sygn. akt I SA/Gd 230/11 stwierdził nieważność postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 lutego 2011 r. oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 16 sierpnia 2010 r. Rozstrzygnięcie powyższe zostało uchylone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2012 r. sygn. akt I FSK 2154/11. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 22 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 375/13 oddalił skargę pana P. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 lutego 2011 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Rozstrzygnięcie powyższe zostało utrzymane w mocy wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrokiem z dnia 25 września 2014 r. sygn. akt I FSK 1716/13. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że wbrew twierdzeniu podatnika, decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 16 sierpnia 2010 r. (będąca podstawą prawną tytułu wykonawczego) nie została wyeliminowana z obrotu prawnego - istnieje, a zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za II, III, IV kwartał 2007 r. wynikające z tej decyzji jest wymagalne. Egzekwowany obowiązek został określony zgodnie z treścią ostatecznej decyzji, zarówno co do jej adresata, podstawy prawnej, rodzaju należności oraz kwot, a zatem nie doszło, wbrew twierdzeniom skarżącego do naruszenia przez organ egzekucyjny art. 33 pkt 1 u.p.e.a. W kwestii zarzutu dotyczącego określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia (art. 33 pkt 3 u.p.e.a.), w którym zobowiązany wskazał, że w poz. 32 tytułu wykonawczego wpisano niewłaściwy okres zaległości, tzn. za grudzień 2007 r., a z decyzji wynika zaległość za IV kwartał r. Dyrektor wskazał, że organ egzekucyjny zasadnie wyjaśnił, iż tytuł wykonawczy generowany jest przez system informatyczny, którym posługuje się rachunkowość podatkowa. W przypadku kwartalnych zobowiązań podatnika, na kontach szczegółowych podatnika pojawia się ostatni miesiąc kwartału, tj. grudzień 2007 r. W przedmiotowej sprawie możliwy jest do zidentyfikowania okres zaległego podatku od towarów i usług, a tym bardziej, że okres ten wskazano w decyzji z dnia 16 sierpnia 2010 r., stanowiącą podstawę prawną tytułu wykonawczego z dnia 20 maja 2011 r. W przedmiotowym tytule wykonawczym w poz. nr 30 jako podstawa prawna wskazana jest decyzja z dnia 16 sierpnia 2010 r., w poz. nr 31 rodzaj należności (podatek od towarów i usług), w poz. 32 okres, za jaki należność jest wymagalna (2007 r.), w poz. 33 kwota należności głównej (395,00 zł), w poz. od 35 do 39 wskazano informacje o pobieraniu odsetek za zwłokę datę, od której nalicza się odsetki, ich wysokości okres przerwy w ich naliczaniu. Zdaniem Dyrektora organ egzekucyjny zasadnie stwierdził, że zarzut wymieniony w art. 33 pkt 3 u.p.e.a. jest niezasadny, gdyż w przedmiotowym tytule wykonawczym wskazana jest treść obowiązku wynikającego z decyzji z 16 sierpnia 2011 r. Zdaniem Dyrektora za niezasadny uznać również należy zarzut niedopuszczalności egzekucji administracyjnej i zastosowanego środka egzekucyjnego (art. 33 pkt 6 u.p.e.a.). Wszczęcie egzekucji administracyjnej nastąpiło na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego z dnia 20 maja 2011 r. Organ egzekucyjny przed wszczęciem egzekucji zbadał w ramach czynności wstępnych sprawdzenia dopuszczalności egzekucji, również formalną poprawność tytułu wykonawczego i w dniu 23 maja 2011r. nadał klauzulę o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji (poz. 66- 68 ww. tytułu wykonawczego). Tym samym w badanej sprawie dopuszczalna była egzekucja administracyjna wobec pana P. K. ze względów zarówno formalnych jak i merytorycznych. Podstawową przesłanką przy wyborze środka egzekucyjnego jest realizacja celu, tj. wykonanie obowiązku zapłaty przez zobowiązanego. Zajęcie prawa majątkowego z wierzytelności rachunku bankowego zobowiązanego (art. 80 u.p.e.a.) nastąpiło na podstawie wskazanego przez wierzyciela w poz. 54-55 wskazanego tytułu wykonawczego banku i numeru rachunku bankowego pana P. K. W ocenie Dyrektora przedmiotowy tytuł wykonawczy spełnia ponadto wymogi zawarte w art. 27 u.p.e.a. W szczególności zawiera: prawidłowe oznaczenie zobowiązanego - imię i nazwisko oraz adres (poz. 10 tytułu wykonawczego), treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a także określenie wysokości należności głównej, terminu od którego nalicza się odsetki z tytułu nie zapłacenia należności w terminie oraz rodzaju stawki tych odsetek - poz. 29 – 41. Tytuł wykonawczy został wypełniony poprawnie i w dniu 23 maja 2011 r. została nadana mu klauzula o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji. Przedmiotowy tytuł wykonawczy zawiera: w poz. 30 wpisaną podstawę prawną należności - decyzję z dnia 16 sierpnia 2010 r., w poz. 31 i 32 treść podlegającego egzekucji obowiązku - podatek od towarów i usług za grudzień 2007r., w poz. 33 kwotę egzekwowanej należności - 395,00 zł, w poz. 36 datę naliczenia odsetek - od 26 stycznia 2008 r., w poz. 37 stawkę tych odsetek - 13,50%, w poz. 38 kwotę naliczonych odsetek - 114,80 zł na dzień wystawienia tytułu, tj. 20 maja 2011 r.; w poz. 39 okres przerwy w naliczaniu odsetek - od 31 sierpnia 2009 r. do 6 września 2010 r. Odnośnie wniosków dot. umorzenia postępowania egzekucyjnego, uchylenia środka egzekucyjnego i wstrzymania postępowania egzekucyjnego oraz wszystkich czynności egzekucyjnych do czasu rozpatrzenia zarzutów Dyrektor wyjaśnił, że organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 21 lipca 2011 r. (doręczonym pełnomocnikowi podatnika w dniu 26 lipca 2011 r.) zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku pana P. K. na podstawie trzech tytułów wykonawczych z dnia 20 maja 2011 r. Zawiadomieniem z dnia 21 lipca 2011 r. (doręczonym pełnomocnikowi w dniu 26 lipca 2011 r.) uchylił zajęcie rachunku bankowego pana P. K. dokonane zawiadomieniem z dnia 24 maja 2011 r. W związku z powyższym organ nadzoru nie wydał odrębnego postanowienia o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych na podstawie art. 35 § 2 u.p.e.a. Końcowo, odnosząc się do zarzutów zażalenia z dnia 30 czerwca 2011 r. Dyrektor stwierdził, że zostały one ponowione jak w pismach z dnia 27 maja 2011 r. i 21 czerwca 2011 r. organ odwoławczy wyjaśnił, że rozpoznając sprawę ponownie zastosował się do wykładni przepisów zaprezentowanej w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 587/12. Na obecnym etapie postępowania, zdaniem organu, brak jest podstaw prawnych do wstrzymania czynności egzekucyjnych oraz zawieszenia postępowania zażaleniowego. Postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 czerwca 2011 r. spełnia przesłanki określone w art. 124 § 1 i § 2 K.p.a., bowiem zawiera wszystkie niezbędne składniki określone w tym przepisie, jak również zawiera wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pan P. K. wniósł o uchylenie postanowień organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonym rozstrzygnięciom zarzucił naruszenie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a., art. 34 § 1, § 4, § 5 w zw. z art. 33 pkt. 1, 2, 3, 6, 10 u.p.e.a., art. 35 § 1 u.p.e.a., art. 124 § 1 i § 2 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie. W szczególności wskazał, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej narusza przepisy art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy postanowienia I instancji, w sytuacji gdy na uwzględnienie zasługiwały wszystkie zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący podniósł, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w trzech prawomocnych wyrokach z dnia 25 marca 2015 r.: sygn. akt II FSK 530/13, sygn. akt II FSK 531/13 oraz sygn. akt II FSK 553/13 jednoznacznie stwierdził, iż konieczne jest rozpatrzenie zarzutów: nieistnienia obowiązków oraz braku wymagalności obowiązków. Zarzuty te nie zostały rozpatrzone w ustawowym terminie załatwienia sprawy. W związku z powyższym w ocenie zobowiązanego postępowanie egzekucyjne powinno być zawieszone na podstawie art. 35 § 1 u.p.e.a. Skarżący wskazał ponadto, że zaskarżone rozstrzygnięcia zostały wydane z naruszeniem przepisów art. 34 § 1 w związku z art. 33 pkt 1 i 2 u.p.e.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym oddaleniu zarzutów nieistnienia obowiązku oraz braku wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Organy obu instancji bezzasadnie nie uwzględniły przedawnienia zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. z dniem 31 grudnia 2012 r. Prowadzenie egzekucji, w ocenie skarżącego, jest niedopuszczalne gdyż w obrocie prawnym nie istnieje decyzja z 16 sierpnia 2010 r. wymieniona w poz. 30 tytułu wykonawczego. Także zajęcie świadczeń w ZUS zostało dokonane, w ocenie skarżącego, również z naruszeniem przepisów: art. 79 § 1 - § 4 w związku z art. 35 § 1 u.p.e.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na stosowaniu środka egzekucyjnego w okresie zawieszenia z urzędu postępowania egzekucyjnego ze względu na brak w obrocie prawnym ostatecznego postanowienia w sprawie zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie wskazanych tytułów wykonawczych. Skarżący podniósł ponadto, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej narusza także przepisy art. 124 § 1 i 2 K.p.a. w zw. z art. 34 § 1 i § 18 u.p.e.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, bowiem organ odwoławczy błędnie odniósł się do poszczególnych zarzutów. Zdaniem skarżącego wynik niniejszej sprawy związany jest z rozstrzygnięciami w innych sprawach. Wskazał przy tym, że pismem z dnia: - 22 czerwca 2015 r. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 maja 2015 r. utrzymujące z mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 czerwca 2011 r. uznające za nieuzasadnione zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 20 maja 2011 r. obejmującego podatek od towarów i usług za czerwiec 2007 r.; - 6 lipca 2015 r. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 czerwca 2015 r. utrzymujące z mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 czerwca 2011 r. uznające za nieuzasadnione zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego oprowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 20 maja 2011 r. obejmującego podatek od towarów i usług za wrzesień 2007 r., - 3 sierpnia 2015 r. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 lipca 2015 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 7 maja 2015 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez organ egzekucyjny na podstawie trzech tytułów wykonawczych z dnia 20 maja 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację i stanowisko jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych orzeczeń z prawem. W niniejszej sprawie organ prawidłowo w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia odzwierciedlił w sposób chronologiczny i merytoryczny przebieg postępowania, uwzględniając w szczególności treść orzeczeń, których treścią w zakresie oceny prawnej, zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) związany jest Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Istotne jest wskazanie treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2012 r. w sprawie sygn. akt I FSK 2154/11 oraz wyroku NSA z dnia 25 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1716/13. Prawomocnym wyrokiem z 10 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z 20 marca 2012 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] obejmującego zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r. uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu, co prawidłowo uwzględnił organ wydający postanowienie będące przedmiotem rozpoznawanej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że ponownego rozpoznania wymagają jedynie zgłoszone przez pana P. K. zarzuty nieistnienia obowiązku (art. 33 pkt 1 u.p.e.a.) i braku wymagalności obowiązku (art. 33 pkt 2 u.p.e.a.). Wyrokiem z dnia 25 marca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej od wyżej opisanego wyroku WSA w Gdańsku z dnia 10 października 2012 r. Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę ocena wskazanych zarzutów dokonana w zaskarżonym postanowieniu jest zgodna z prawem. Prawidłowo powołano prawną podstawę zarzutów (art. 33 u.p.e.a.) oraz treść uchwały NSA z dnia 25 czerwca 2007 r. (sygn. akt I FPS 4/06). Wbrew stanowisku skarżącego w obrocie prawnym pozostaje decyzja wymiarowa w przedmiocie podatku VAT za IV kwartał 2007 r. będąca podstawą wystawienia tytułu wykonawczego, gdyż prawomocnym wyrokiem z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie I SA/Gd 375/13 Sąd oddalił skargę P. K. na postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wymiarowej. Dokonana przez Dyrektora Izby Skarbowej ocena skutków pozostawania w obrocie prawnym decyzji wymiarowej jest prawidłowa. Zasadnie wskazano, że zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym nie skutkują możliwością instancyjnej kontroli decyzji wymiarowej będącej podstawą wystawienia tytułu wykonawczego. Określenie obowiązku podlegającego egzekucji zgodnie z treścią ostatecznej decyzji powoduje, że nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 33 pkt 1 u.p.e.a. wskutek nieistnienia obowiązku. W ocenie Sądu przekonujące jest wyjaśnienie organu, że wpisanie w treści tytułu wykonawczego zgodnie z ewidencją podatkową okresu rozliczeniowego zamiast za "IV kwartał 2007 r." za "12/2007" nie stanowi uchybienia, gdyż okres zaległego podatku jest możliwy do zweryfikowania jako wynikający z decyzji wymiarowej (decyzji nr [...]). W ocenie Sądu nie jest również uzasadniony zarzut braku wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Zainicjowane przez skarżącego postepowanie incydentalne, w szczególności prowadzone w związku z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego m. in. na podstawie tytułu wykonawczego [...] nie wywoływało skutku wpływającego na wymagalność egzekwowanego obowiązku, gdyż postanowieniem z dnia 13 lipca 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 7 maja 2015 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wniesiona przez pana P. K. skarga została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 listopada 2015 r. (sygn. akt I SA/Gd 1248/15). Wyrok nie jest prawomocny, jednakże w aktualnym stanie sprawy brak podstaw do uznania za uzasadnione twierdzeń dotyczących braku wymagalności obowiązku egzekwowanego. Rozszerzenie zarzutów zgłoszonych w terminie ustawowym nie jest dopuszczalne, zatem zgłoszony w dalszym postępowaniu w przedmiocie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym nowy zarzut przedawnienia nie podlega rozpoznaniu w tym trybie. Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo uwzględnił utrwaloną linię orzecznictwa, że po upływie terminu siedmiu dni od daty doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego nie mogą być podnoszone nowe zarzuty. Z tych względów, uznając skargę za niezasadną, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.