I SA/Gd 628/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.J. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 1304/16 oddalającym skargę B.J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 1304/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B.J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2016 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Pismem z dnia 13 marca 2019 r. B.J. wniosła do tutejszego Sądu skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 1304/16. Skarżąca powołała się na nowy dowód w sprawie, tj. decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające nieważność decyzji podatkowych Wójta Gminy za 2013 i 2014 r., na podstawie których Urząd Skarbowy i Dyrektor Izby Skarbowej procedowali, a zatem w związku z przesłankami nieważności postanowień i orzeczeń Sądu w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem polegającym na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy prawomocnie zakończonej, bowiem dotyczy, stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Wznowić postępowanie można jedynie w sytuacjach, gdy zachodzą oznaczone w przepisach ustawy (od art. 271 do art. 273 p.p.s.a.) przyczyny wznowienia, a także, gdy został zachowany termin do złożenia wniosku o wznowienie określony w art. 277 p.p.s.a. Postępowanie wznowieniowe składa się z dwóch etapów, co wyraźnie wynika z art. 280 § 1 p.p.s.a. Pierwszy etap sprowadza się do badania na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie wniesiona jest w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Chodzi w tym przypadku nie o badanie, czy rzeczywiście przyczyny wznowienia istnieją, ale czy skarżący wskazał w skardze podstawę wznowienia i czy wskazana przez niego podstawa odpowiada jednej z podanych w ustawie przyczyn uzasadniających żądanie wznowienia. W braku jednego ze wskazanych wymagań sąd odrzuci skargę, jeżeli zaś spełnione zostały wskazane wyżej wymogi, sąd przystępując do drugiego etapu wyznacza rozprawę. W związku z powyższym w pierwszej kolejności należało ocenić, czy skarga wniesiona w niniejszej sprawie oparta jest na ustawowej podstawie wznowienia. Skarżąca jako podstawę wznowienia wskazała na podstawę wznowieniową z art. 273 § 2 p.p.s.a., tj. na późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Takim nowym dowodem wskazanym przez skarżącą w treści skargi o wznowienie postępowania miały być decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2019 r. i [...] 2019 r. stwierdzające nieważność ostatecznych decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2014 r. i [...] 2013 r. w sprawie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2013 i 2014 r. Należy stwierdzić, że skarga o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie nie została oparta na ustawowej podstawie, o jakiej mowa w art. 273 § 3 p.p.s.a., bowiem samo powołanie podstawy skargi o wznowienie postępowania w zakresie przesłanek z art. 271-273 p.p.s.a. w skardze nie oznacza, że skargę tę rzeczywiście oparto na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzucenia (por. np. postanowienia NSA z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt I FSK 1424/13, LEX nr 1363475, z dnia 27 marca 2012 r. sygn. akt I GSK 71/12, LEX nr 1136545 i z dnia 7 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1722/11, LEX nr 1149227). Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Jak wskazano powyżej - przywołany jako podstawa do wystąpienia ze skargą o wznowienie postępowania sądowego środek dowodowy powstał w dniu 18 i 21 stycznia 2019 r. Tymczasem środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy wznowienia postępowania (por. np. postanowienia NSA z dnia 22 listopada 2010 r. sygn. akt II FSK 2135/10, LEX nr 742337 i z dnia 7 kwietnia 2006 r. sygn. akt II OSK 689/05, LEX nr 209431). Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostają podnoszone przez stronę zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych i przepisów prawa materialnego, gdyż skarga o wznowienie postępowania może być oparta wyłącznie na podstawach wskazanych w dziale VII ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi, a na wystąpienie żadnej z nich w istocie strona nie wskazała. Biorąc pod uwagę, że wniesiona przez stronę skarga nie opierała się na ustawowej podstawie wznowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.