I SA/Gd 862/25

WyrokWSA w Gdańsku2026-02-03

Skład orzekający: Sławomir Kozik, Marek Kraus, Joanna Zdzienicka-Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy podatkowe prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przesłanki "ważnego interesu podatnika" oraz "interesu publicznego" przy rozpatrywaniu wniosku o umorzenie zaległości podatkowej, uwzględniając całokształt sytuacji materialnej i życiowej podatnika?
Ratio decidendi
Organy podatkowe naruszyły art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej poprzez błędną wykładnię, przyjmując, że przesłanki "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego" mogą wystąpić jedynie w sytuacjach wyjątkowych. Sąd podkreślił, że analiza sytuacji podatnika powinna być kompleksowa i uwzględniać całokształt jego sytuacji majątkowej i osobistej, a nie tylko nadzwyczajne okoliczności. Organy nie dokonały rzetelnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego w kontekście obu przesłanek, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się o umorzenie zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości, powołując się na trudną sytuację materialną i niskie dochody z zasiłku stałego. Organy podatkowe obu instancji odmówiły umorzenia, uznając, że sytuacja skarżącego nie uzasadnia zastosowania ulgi, mimo jego niepełnosprawności i niskich dochodów. Sąd administracyjny uchylił decyzje organów, wskazując na niewłaściwą interpretację przesłanek umorzenia i brak kompleksowej analizy sytuacji podatnika.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 17 września 2025 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Słupska z dnia 3 lutego 2025 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia WSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 3 lutego 2026 r. sprawy ze skargi M.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 17 września 2025 r. nr SKO.410.90.2025 w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Słupska z dnia 3 lutego 2025 r. nr PZN.RP.3120.21a.2023.2024.MK. | Uzasadnienie | |W piśmie z 20 lipca 2023 r. Pan M.T. zwrócił się do Prezydenta Miasta Słupska o umorzenie I raty podatku od nieruchomości za 2023 r. w | |kwocie 81,00 zł. Prezydent Miasta decyzją z dnia 9 października 2022 r. odmówił umorzenia podatku. Organ wskazał, że źródłem utrzymania | |skarżącego jest zasiłek stały dla osoby samotnie gospodarującej z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Słupsku w wysokości 719,00 zł | |miesięcznie, który przyznany został do dnia 30 września 2024 r. Z załączonego oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że Skarżący jest | |właścicielem mieszkania o powierzchni 59,86 m² położonego w S. przy ul. [...]. Wydatki związane z eksploatacją lokalu obejmują opłatę za | |czynsz w kwocie 239,20 zł miesięcznie, opłatę za gaz 59,24 zł oraz za energię elektryczną w wysokości 161,54 zł. Strona wskazała, że po | |dokonaniu wszystkich opłat, pozostająca mu kwota nie wystarcza na godne życie i zabezpieczenie wszystkich potrzeb. | |Organ I instancji uznał, że zebrane dane nie pozwalają uznać, że konieczność zapłaty należności może zagrozić egzystencji Skarżącego, a | |umorzenie zobowiązania jest jedynym możliwym rozwiązaniem, tym bardziej, że strona jest osobą w wieku produkcyjnym z orzeczeniem o | |umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z uwzględnieniem odpowiedniego zatrudnienia w warunkach chronionych, co daje możliwości | |znalezienia odpowiedniego zatrudnienia na otwartym rynku i poprawę sytuacji materialnej. Wskazano, że strona dwukrotnie uzyskała ulgę w | |postaci umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości, tj. umorzenie I i III raty podatku za 2022 r. | |Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji organu I instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku decyzją z 20 grudnia 2023 r. utrzymało| |w mocy zaskarżoną decyzję. | |W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że to na podatniku, jako ubiegającym się o ulgę, spoczywa obowiązek wykazania, że w | |jego sytuacji wystąpiły przesłanki przemawiające za zastosowaniem ulgi. Szczególnie istotne jest to w sytuacji domagania się ulgi | |umorzenia zaległości podatkowej. Uznano za prawidłową interpretację pojęcia ważnego interesu podatnika i interesu publicznego zawartą w | |uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sytuacja finansowa Skarżącego jest niewątpliwie trudna, ale organ podatkowy miał prawo uznać, że nie | |wynika z niej, aby uzasadniała ona zastosowanie ulgi w postaci umorzenia zaległości podatkowej. | |Wojewódzki Sąd Administracyjny W Gdańsku wyrokiem z dnia 1 października 2024r. w sprawie sygn. akt I SA/ Gd 401/24 uchylił decyzje | |organów obu instancji. Sąd zwrócił uwagę, że organy podatkowe nie omówiły ani kryteriów, ani też zasad udzielania ulg podatkowych, | |koncentrując się jedynie na uznaniowym charakterze wydanej decyzji. Następnie ograniczyły się w sposób lakoniczny do zrelacjonowania | |sytuacji finansowej Skarżącego, jednakże bez odniesienia tej sytuacji do przesłanek wnioskowanej ulgi. Przeprowadzona analiza winna | |obejmować ocenę argumentów powoływanych przez Skarżącego w toku postępowania, a dotyczących również przyczyn powstania zaległości | |podatkowych, związanych niewątpliwie z trudną sytuacją materialną i życiową strony, potwierdzoną decyzjami w sprawie przyznania | |Skarżącemu jako osobie samotnie gospodarującej zasiłku stałego i okresowego. W ponownie prowadzonym postępowaniu należy w oparciu o | |zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdzić, czy zaistniała przesłanka ważnego interesu podatnika bądź interesu publicznego, a | |następnie w sposób właściwy uzasadnić swoje stanowisko. W zależności od dokonanych ustaleń w zakresie istnienia przesłanek wnioskowanej | |ulgi organ będzie mógł przejść do kolejnego etapu decyzyjnego, a więc do uznania, czy podatnikowi należy umorzyć zaległości podatkowe. | |Decyzją z dnia 3 lutego 2025r. wydaną po ponownym rozpoznaniu sprawy Prezydent Miasta Słupska odmówił umorzenia zaległości z tytułu I | |raty podatku od nieruchomości za 2023r. Organ powołał treść orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, z którego wynika, że | |skarżący jest osobą, która z uwagi na stan zdrowia wymaga czasowej i częściowej pomocy innych osób w pełnieniu ról społecznych. Wskazanie| |, że pomimo narkomanii i alkoholizmu skarżący może podjąć odpowiednie zatrudnienie w warunkach chronionych, nie skutkowało podjęciem | |przez zainteresowanego próby uzyskania zatrudnienia i poprawienia swojej sytuacji finansowej – dowody na tę okoliczność nie zostały | |przedstawione. . Przyznano, ze zarówno orzeczenie o niepełnosprawności , jak i dokumenty dotyczące sytuacji materialnej skarżącego | |potwierdzają stan ubóstwa, jednak ulgi w spłacie zaległości podatkowych mogą mieć charakter incydentalny. | |Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku decyzją z dnia 17 września 2025r. utrzymało w mocy decyzję organu | |pierwszej instancji. Wskazano, że w sprawie nie występuje ważny interes podatnika lub interes publiczny uzasadniające umorzenie | |zaległości podatkowej. Organ podkreślił, że podatnik , który zwracał się o umorzenie wszystkich kolejnych rat podatku od nieruchomości | |począwszy od II raty za 2022r. do IV raty za 2024r., upatruje w uldze stałego środka prowadzącego do niepłacenia zobowiązania. W | |uzasadnieniu podano , że skarżący utrzymuje się z zasiłku stałego w kwocie 719 zł , jest właścicielem mieszkania o powierzchni 59,89 m2 i| |ponosi wydatki eksploatacyjne w łącznej kwocie 470 zł. Wskazano, ze skarżący jest w wieku produkcyjnym, orzeczenie o niepełnosprawności | |nie wyklucza możliwości podjęcia pracy zarobkowej. | |W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pan M.T. wniósł o uchylenie decyzji pierwszej i drugiej instancji. Skarżący | |podkreślił, że pieniądze, które otrzymuje z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Słupsku w formie zasiłku stałego i zasiłków okresowych | |są jego jedynymi dochodami. Zasiłek stały jest niewystarczający na zabezpieczenie podstawowych potrzeb strony. Organy nie wskazały | |sposobu gospodarowania kwota zasiłku w sposób wystarczający na zaspokojenie potrzeb skarżącego. Skarżący mieszka sam i samodzielnie | |prowadzi gospodarstwo jednoosobowe. Podkreślił, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia mu wywiązanie się z ciążących obowiązków | |podatkowych bez doraźnej pomocy ze strony organów podatkowych. Skarżący wskazał wytyczne WSA w Gdańsku , które w ponownie prowadzonym | |przez organy postępowaniu nie zostały uwzględnione. Dodatkowo zarzucił nieuwzględnienie aktualnie obowiązujących prawnych ograniczeń | |prowadzenia postepowania egzekucyjnego z uwagi na sytuację dłużnika lub wysokość zaległości . | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: | |Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia | |25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują | |wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem | |zgodności z prawem. | |Przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z | |2024 r. poz. 935 ze zm. , dalej: p.p.s.a.), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne | |obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. | |Ocena prawna i wskazania zawarte w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 1 października 2024r. wiążą w sprawie organy, których działanie było | |przedmiotem zaskarżenia, a także sądy Sąd ponownie rozpoznające sprawę ( art. 153 p.p.s.a). W ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz | |poprzedająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem art. 153 p.p.s.a. | |Materialnoprawną podstawą rozpatrzenia wniosku strony o umorzenie zaległości podatkowych jest art. 67a § 1 pkt 3 o.p., zgodnie z którym | |organ podatkowy, na wniosek podatnika w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w | |całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. We wskazanym przepisie przewidziane zostały dwie | |przesłanki, przy zaistnieniu których organ podatkowy może w drodze decyzji zastosować ulgę podatkową - "ważny interes podatnika" lub | |"interes publiczny". W przypadku stwierdzenia, że w sprawie występuje jedna z przesłanek określonych w art. 67a § 1 o.p., organ w sposób | |uznaniowy, lecz nie dowolny, podejmuje decyzję o wyborze alternatywy - czy przyznać podatnikowi ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych, | |czy też nie. W ten sposób wyznaczone są niejako dwie fazy postępowania podatkowego, prowadzonego w przedmiocie ulgi w spłacie zaległości | |podatkowej (por. np. wyrok NSA z 5 listopada 2025r., sygn.. akt III FSK 677/25, wyrok NSA z 2 marca 2016 r., II FSK 2474/15, publik. w | |Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej: CBOSA). W pierwszej, organ podatkowy obowiązany | |jest dokonać ustalenia czy zachodzi przynajmniej jedna z wymienionych przesłanek zastosowania ulgi, co wymaga zgromadzenia niezbędnego | |dla tych ustaleń materiału dowodowego oraz przeprowadzenia jego właściwej oceny. Organ zobligowany jest również wskazać, jak (zwłaszcza w| |kontekście istniejącego stanu faktycznego) należy postrzegać rozumienie przesłanki "ważny interes podatnika" oraz "interes publiczny". W | |tym zakresie granice obowiązków organu wyznaczają normy prawne zawarte w art. 122 o.p. (dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego), art. 187| |§ 1 o.p. (zgromadzenie i wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego), czy też art. 191 o.p. (dokonanie oceny na podstawie | |całego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona) oraz oczywiście właściwa wykładnia art. 67a § 1 o.p. Na podstawie | |art. 67a § 1 o.p. organ podatkowy może zastosować ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych, jeżeli w indywidualnej sprawie ustali i oceni | |zaistnienie przesłanki ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego (por. m.in. wyrok NSA z 21 sierpnia 2015 r., II FSK 1703/13, | |publik. CBOSA). | |Co do zasady, spełnienie przesłanki ważnego interesu podatnika wiąże się z istnieniem po jego stronie szczególnych powodów powodujących, | |że żądanie pełnej i terminowej zapłaty podatku może zachwiać podstawami egzystencji podatnika i (lub) osób zależnych od niego. | |Rozpatrujący niniejszą sprawę skład orzekający aprobuje jednakże pogląd wyrażany już kilkukrotnie w orzecznictwie NSA (por. wyroki NSA: z| |10 marca 2010 r., I FSK 31/08; z 26 listopada 2024 r., III FSK 1113/23; z 25 stycznia 2024 r., III FSK 3647/21; z 21 sierpnia 2024 r., | |III FSK 17/24 publik. CBOSA), że pojęcia ważnego interesu podatnika nie można ograniczać tylko i wyłącznie do sytuacji nadzwyczajnych, | |czy też zdarzeń losowych uniemożliwiających uregulowanie zaległości podatkowych, albowiem pojęcie to funkcjonuje w zdecydowanie szerszym | |znaczeniu, uwzględniającym nie tylko sytuacje nadzwyczajne, ale również normalną sytuację ekonomiczną podatnika, wysokość uzyskiwanych | |przez niego dochodów oraz wydatków, a w tym względzie również wydatków ponoszonych w związku z ochroną zdrowia własnego lub członków | |najbliższej rodziny (koszty leczenia). W związku z tym w postępowaniu podatkowym wszczętym wnioskiem podatnika o przyznanie ulgi w | |spłacie zobowiązań podatkowych szczególny nacisk winien być położony właśnie na analizę sytuacji ekonomicznej podatnika. O tym, czy | |występuje ważny interes podatnika, nie może przesądzić tylko zaistnienie (lub brak) nadzwyczajnych sytuacji lub zdarzeń losowych | |niezależnych od strony, bowiem sam ustawodawca nie przewidział takiego ograniczenia (por. wyrok NSA z 29 lutego 2024 r., III FSK 4554/21,| |publik. CBOSA). Posłużenie się bowiem przez normodawcę wyrażeniem ważnego interesu podatnika nie może zostać ograniczone jedynie do | |przyczyn mających charakter nadzwyczajnych sytuacji, czy zdarzeń losowych, gdyż nie odpowiada nie tylko wykładni językowej, ale także | |celowi umieszczenia tego rodzaju środka techniki prawodawczej. | |W rozpoznawanej sprawie organy ograniczyły uzasadnienie do przytoczenia powyższych definicji. W sprawie nie zostały poddane ocenie | |zebrane w sprawie dowody, w szczególności dotyczące sytuacji zdrowotnej podatnika, rzeczywistych możliwości poszukiwania pracy zarobkowej| |z uwzględnieniem stwierdzonych u niego chorób, również przyczyn powstania zaległości podatkowych związanych niewątpliwie z trudną | |sytuacją materialną i życiową strony. Zwraca uwagę brak odniesienia do kosztów eksploatacji lokalu. Poprzestanie na podkreślaniu | |wielkości lokalu stanowiącego własność skarżącego nie stanowi właściwej oceny istotnych okoliczności dotyczących finansowej możliwości | |ponoszenia niezbędnych kosztów utrzymania. Powtarzana informacja o wielkości lokalu i braku dowodów poszukiwania przez skarżącego pracy | |nie wyczerpuje kwestii ważnego interesu podatnika. | |W kontekście powyższych rozważań nie do zaakceptowania jest stanowisko organów podatkowych, zgodnie z którym uznano, że wystąpienia | |przesłanki ważnego interesu podatnika nie można upatrywać wyłącznie w dolegliwości finansowej, jakiej doświadcza strona w związku z | |koniecznością wywiązania się z ciążących na niej zobowiązań podatkowych. Jak bowiem podkreśliło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, ważnym | |interesem podatnika będzie między innymi znaczne pogorszenie stanu zdrowia, utrata losowa majątku, nagła utrata możliwości zarobkowania | |lub inny przypadek uznany za wyjątkowy. Przy takiej wykładni analizowanej przesłanki umorzenia zaległości podatkowej, organy podatkowe | |obu instancji pomimo przedstawienia przez stronę dowodów nie tylko świadczących o uciążliwości finansowej zaległości podatkowej, ale | |przede wszystkim wskazujących na trudną sytuację materialną, skutkującą korzystaniem przez niego z pomocy w formie zasiłku stałego, jak | |również orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, nie oceniły tych dowodów w kontekście istnienia przesłanek wnioskowanej ulgi. | |W przypadku natomiast klauzuli generalnej interesu publicznego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że "nakaz| |uwzględnienia interesu publicznego oznacza dyrektywę postępowania, zgodnie z którą należy mieć na względzie respektowanie wartości | |wspólnych dla całego społeczeństwa takich jak sprawiedliwość, równość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, sprawność | |działania aparatu państwowego" (por. wyrok NSA z 27 września 2023 r., III FSK 2496/21; publik. CBOSA). W ramach ustalenia i oceny | |interesu publicznego w okolicznościach konkretnej sprawy organy podatkowe mają nie tylko obowiązek respektowania wartości wspólnych dla | |całego społeczeństwa, ale także istotne staje się uwzględnienie sprawności działania aparatu państwowego. Istnienia przesłanki interesu | |publicznego nie można wiązać wyłącznie z obowiązkiem ponoszenia przez podatników ciężarów publicznych. Podkreślić należy, że ulgi | |podatkowe wymienione w art. 67a § 1 o.p. to forma pomocy udzielonej przez państwo podatnikowi po to, by poprzez stosowanie zasady | |(egzekwowanie podatku) nie doprowadzić do skutków niepożądanych z punktu widzenia, tak społecznego, jak i indywidualnego, odnoszącego się| |do osoby podatnika oraz jego najbliższych, a także osób zależnych od podatnika. Chodzi zatem o to, by wskutek dochodzenia zaległości | |podatkowych, państwo nie poniosło w efekcie kosztów większych, niż w wypadku zaniechania korzystania z tego uprawnienia. Zwrócił na to | |uwagę m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 lipca 2007 r., I FSK 1026/06 (publik. CBOSA). Wprowadzenie do art. 67a § 1 o.p. | |przesłanki interesu publicznego oznacza, że ustawodawca przewidział sytuacje, w których odstąpienie od dochodzenia należności | |podatkowych, czy też rozkładanie ich na raty, odraczanie terminów płatności będzie zbieżne z tymże interesem. W konsekwencji ustalenie | |przez organ podatkowy kwestii istnienia przesłanki "interesu publicznego" wiąże się z koniecznością ważenia wartości w dwóch | |płaszczyznach: jedną płaszczyznę tworzy zasada, jaką jest terminowe płacenie podatków w pełnej wysokości, drugą - wyjątek od zasady, | |polegający na zastosowaniu indywidualnej ulgi podatkowej. Organ w danym przypadku winien ustalić, co jest korzystniejsze z punktu | |widzenia interesu publicznego (dochodzenie należności czy też zastosowanie ulgi). Oczywiście bywają sytuacje, w których sam rachunek | |ekonomiczny przemawia za zastosowaniem ulgi podatkowej (np. nie ma możliwości ściągnięcia podatku w pełnej wysokości, a sytuacja | |ekonomiczna podatnika wyklucza możliwość radykalnej poprawy jego sytuacji finansowej w dającym się przewidzieć okresie). Dokonując | |"ważenia" obu wartości organ podatkowy uwzględnia rzecz jasna także inne dyrektywy, wspólne dla całego społeczeństwa, jak sprawiedliwość,| |zasady etyki, zaufanie do organów państwa itp. (por. wyrok NSA z 27 lutego 2013 r., II FSK 1351/11, publik. CBOSA). W ocenie Naczelnego | |Sądu Administracyjnego tak należy postrzegać przesłankę interesu publicznego, określoną w art. 67a § 1 o.p. Odnoszenie rozumienia tej | |przesłanki wyłącznie do zasady, którą jest terminowe płacenie podatków, a także do nadzwyczajnych okoliczności powstania zaległości, jest| |nieuprawnionym zawężeniem tego pojęcia. | |Ponadto w orzecznictwie wskazuje się, że wymienione w art. 67a § 1 o.p. przesłanki interesu publicznego i ważnego interesu podatnika, nie| |są wobec siebie konkurencyjne, ani też żadna z nich nie może w państwie prawnym być uznana z definicji za ważniejszą (por. wyrok NSA z 31| |października 2012 r., II FSK 510/11, publik. CBOSA). Konieczna jest rzetelna ocena, co w ustalonym stanie faktycznym będzie z punktu | |widzenia społecznego korzystniejsze: zastosowanie ulgi, czy też odmowa uwzględnienia żądania strony. W każdym przypadku rozpatrywania | |wniosku podatnika o umorzenie w całości lub w części zaległości podatkowej, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej na podstawie art.| |67a § 1 pkt 3 o.p., organ podatkowy musi dokonać własnej oceny zaistniałych okoliczności oraz ustalić, czy w rozpatrywanej sprawie | |występuje oraz na czym polega ważny interes podatnika lub interes publiczny. | |Uzasadnienie decyzji, zarówno Prezydenta Miasta, jak i organu odwoławczego nie zawierają analizy tego, co będzie korzystniejsze | |(finansowo) z punktu widzenia interesu publicznego (dochodzenie należności czy też zastosowanie ulgi). Dodatkowo podkreślić należy brak | |racjonalnego działania organów, które oddzielnie prowadzą sprawy do każdej z rat podatku od nieruchomości (podatek ten jest podatkiem | |rocznym, każda rata ok. 70-80 zł), co w konsekwencji generuje kolejne koszty na etapie postępowania sądowoadministracyjnego (zarówno w | |zakresie wpisów od skarg, jak i konieczności mnożenia wynagrodzenia pełnomocnika, w tym przypadku z urzędu). Z tych samych względów | |negatywnie należy ocenić tłumaczenia organów, że strona składa wnioski dotyczące kolejnych rat podatku i wcześniej uzyskała pomoc w | |spłacie zaległości podatkowych. Umorzenie innych zaległości może znacznie poprawić sytuację strony, jednak w rozpoznawanej sprawie organy| |nie dokonały takich ustaleń. Organ w sposób nieuprawniony dowodzi, że już samo składanie kolejnych wniosków (w zakresie kolejnych rat | |podatku od nieruchomości w wysokości ok. 70-80 zł) stanowi wystarczającą przesłankę do uznania, że "podatnik upatruje w uldze [...] | |stałego środka prowadzącego do niepłacenia swojego zobowiązania". | |W ocenie Sądu zaskarżona decyzja narusza art. 67 a § 1 pkt 3 o.p. poprzez błędną wykładnię, skutkującą przyjęciem, że spełnienie | |przesłanki ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego może nastąpić jedynie w sytuacjach wyjątkowych, związanych z wystąpieniem | |nadzwyczajnych okoliczności. Zakres obowiązków organów prowadzących postępowanie w ramach ustalenia i oceny przesłanek z art. 67 a § 1 | |pkt 3 o.p. wymaga konieczności uwzględnienia całokształtu sytuacji majątkowej i osobistej skarżącego, a nie tylko sytuacji | |nadzwyczajnych. Okoliczności te należy zbadać w ponownie prowadzonym postępowaniu przez organ, który uwzględniając je, a także | |całokształt sytuacji majątkowej i osobistej podatnika, dokona oceny zaistnienia w sprawie przesłanek ważnego interesu podatnika lub | |interesu publicznego. W ponownie prowadzonym postępowaniu rzeczą organu będzie uwzględnienie oceny prawnej Sądu zawartej w uzasadnieniu | |niniejszego wyroku. | |Obowiązkiem organów jest dokonanie rzetelnej, kompleksowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego w konfrontacji z obu przesłankami –| |ważnym interesem podatnika i interesem publicznym. Przeprowadzona analiza winna również obejmować ocenę argumentów powoływanych przez | |Skarżącego w toku postępowania, a dotyczących również przyczyn powstania zaległości podatkowych, związanych niewątpliwie z trudną | |sytuacją materialną i życiową strony, potwierdzoną decyzjami w sprawie przyznania Skarżącemu jako osobie samotnie gospodarującej zasiłku | |stałego i okresowego. | |Wskazane powyżej braki oznaczają, że organy podatkowe naruszyły przepisy Ordynacji podatkowej, tak co do podjęcia wszelkich niezbędnych | |działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy (art. 122 O.p.) oraz rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 187 § 1 O.p.), jak i | |przepis art. 191 O.p. nakazujący ocenę w sposób swobodny, jednak nie dowolny, całego zebranego materiału dowodowego. Organy nie | |uzasadniły również swojego stanowiska w sposób, o którym mowa w art. 124 O.p., przy czym naruszenie tych przepisów miało istotny wpływ na| |wynik sprawy. | |W ponownie prowadzonym postępowaniu rzeczą organu będzie uwzględnienie oceny prawnej Sądu zawartej w uzasadnieniu wyroku. Przede | |wszystkim należy w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdzić, czy zaistniała przesłanka ważnego interesu podatnika bądź | |interesu publicznego, a następnie w sposób właściwy uzasadnić swoje stanowisko. W zależności od dokonanych ustaleń w zakresie istnienia | |przesłanek wnioskowanej ulgi organ będzie mógł przejść do kolejnego etapu decyzyjnego, a więc do uznania, czy podatnikowi należy umorzyć | |zaległości podatkowe. | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uznając skargą za uzasadnioną, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 | |p.p.s.a. orzekł jak w sentencji . |

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło