I SA/Gd 862/25
WyrokWSA w Gdańsku2026-02-03
Skład orzekający: Sławomir Kozik, Marek Kraus, Joanna Zdzienicka-Wiśniewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organy podatkowe prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przesłanki "ważnego interesu podatnika" oraz "interesu publicznego" przy rozpatrywaniu wniosku o umorzenie zaległości podatkowej, uwzględniając całokształt sytuacji materialnej i życiowej podatnika?Ratio decidendi
Organy podatkowe naruszyły art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej poprzez błędną wykładnię, przyjmując, że przesłanki "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego" mogą wystąpić jedynie w sytuacjach wyjątkowych. Sąd podkreślił, że analiza sytuacji podatnika powinna być kompleksowa i uwzględniać całokształt jego sytuacji majątkowej i osobistej, a nie tylko nadzwyczajne okoliczności. Organy nie dokonały rzetelnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego w kontekście obu przesłanek, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się o umorzenie zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości, powołując się na trudną sytuację materialną i niskie dochody z zasiłku stałego. Organy podatkowe obu instancji odmówiły umorzenia, uznając, że sytuacja skarżącego nie uzasadnia zastosowania ulgi, mimo jego niepełnosprawności i niskich dochodów. Sąd administracyjny uchylił decyzje organów, wskazując na niewłaściwą interpretację przesłanek umorzenia i brak kompleksowej analizy sytuacji podatnika.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 17 września 2025 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Słupska z dnia 3 lutego 2025 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia WSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 3 lutego 2026 r. sprawy ze skargi M.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 17 września 2025 r. nr SKO.410.90.2025 w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Słupska z dnia 3 lutego 2025 r. nr PZN.RP.3120.21a.2023.2024.MK.
| Uzasadnienie |
|W piśmie z 20 lipca 2023 r. Pan M.T. zwrócił się do Prezydenta Miasta Słupska o umorzenie I raty podatku od nieruchomości za 2023 r. w |
|kwocie 81,00 zł. Prezydent Miasta decyzją z dnia 9 października 2022 r. odmówił umorzenia podatku. Organ wskazał, że źródłem utrzymania |
|skarżącego jest zasiłek stały dla osoby samotnie gospodarującej z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Słupsku w wysokości 719,00 zł |
|miesięcznie, który przyznany został do dnia 30 września 2024 r. Z załączonego oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że Skarżący jest |
|właścicielem mieszkania o powierzchni 59,86 m² położonego w S. przy ul. [...]. Wydatki związane z eksploatacją lokalu obejmują opłatę za |
|czynsz w kwocie 239,20 zł miesięcznie, opłatę za gaz 59,24 zł oraz za energię elektryczną w wysokości 161,54 zł. Strona wskazała, że po |
|dokonaniu wszystkich opłat, pozostająca mu kwota nie wystarcza na godne życie i zabezpieczenie wszystkich potrzeb. |
|Organ I instancji uznał, że zebrane dane nie pozwalają uznać, że konieczność zapłaty należności może zagrozić egzystencji Skarżącego, a |
|umorzenie zobowiązania jest jedynym możliwym rozwiązaniem, tym bardziej, że strona jest osobą w wieku produkcyjnym z orzeczeniem o |
|umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z uwzględnieniem odpowiedniego zatrudnienia w warunkach chronionych, co daje możliwości |
|znalezienia odpowiedniego zatrudnienia na otwartym rynku i poprawę sytuacji materialnej. Wskazano, że strona dwukrotnie uzyskała ulgę w |
|postaci umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości, tj. umorzenie I i III raty podatku za 2022 r. |
|Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji organu I instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku decyzją z 20 grudnia 2023 r. utrzymało|
|w mocy zaskarżoną decyzję. |
|W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że to na podatniku, jako ubiegającym się o ulgę, spoczywa obowiązek wykazania, że w |
|jego sytuacji wystąpiły przesłanki przemawiające za zastosowaniem ulgi. Szczególnie istotne jest to w sytuacji domagania się ulgi |
|umorzenia zaległości podatkowej. Uznano za prawidłową interpretację pojęcia ważnego interesu podatnika i interesu publicznego zawartą w |
|uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sytuacja finansowa Skarżącego jest niewątpliwie trudna, ale organ podatkowy miał prawo uznać, że nie |
|wynika z niej, aby uzasadniała ona zastosowanie ulgi w postaci umorzenia zaległości podatkowej. |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny W Gdańsku wyrokiem z dnia 1 października 2024r. w sprawie sygn. akt I SA/ Gd 401/24 uchylił decyzje |
|organów obu instancji. Sąd zwrócił uwagę, że organy podatkowe nie omówiły ani kryteriów, ani też zasad udzielania ulg podatkowych, |
|koncentrując się jedynie na uznaniowym charakterze wydanej decyzji. Następnie ograniczyły się w sposób lakoniczny do zrelacjonowania |
|sytuacji finansowej Skarżącego, jednakże bez odniesienia tej sytuacji do przesłanek wnioskowanej ulgi. Przeprowadzona analiza winna |
|obejmować ocenę argumentów powoływanych przez Skarżącego w toku postępowania, a dotyczących również przyczyn powstania zaległości |
|podatkowych, związanych niewątpliwie z trudną sytuacją materialną i życiową strony, potwierdzoną decyzjami w sprawie przyznania |
|Skarżącemu jako osobie samotnie gospodarującej zasiłku stałego i okresowego. W ponownie prowadzonym postępowaniu należy w oparciu o |
|zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdzić, czy zaistniała przesłanka ważnego interesu podatnika bądź interesu publicznego, a |
|następnie w sposób właściwy uzasadnić swoje stanowisko. W zależności od dokonanych ustaleń w zakresie istnienia przesłanek wnioskowanej |
|ulgi organ będzie mógł przejść do kolejnego etapu decyzyjnego, a więc do uznania, czy podatnikowi należy umorzyć zaległości podatkowe. |
|Decyzją z dnia 3 lutego 2025r. wydaną po ponownym rozpoznaniu sprawy Prezydent Miasta Słupska odmówił umorzenia zaległości z tytułu I |
|raty podatku od nieruchomości za 2023r. Organ powołał treść orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, z którego wynika, że |
|skarżący jest osobą, która z uwagi na stan zdrowia wymaga czasowej i częściowej pomocy innych osób w pełnieniu ról społecznych. Wskazanie|
|, że pomimo narkomanii i alkoholizmu skarżący może podjąć odpowiednie zatrudnienie w warunkach chronionych, nie skutkowało podjęciem |
|przez zainteresowanego próby uzyskania zatrudnienia i poprawienia swojej sytuacji finansowej – dowody na tę okoliczność nie zostały |
|przedstawione. . Przyznano, ze zarówno orzeczenie o niepełnosprawności , jak i dokumenty dotyczące sytuacji materialnej skarżącego |
|potwierdzają stan ubóstwa, jednak ulgi w spłacie zaległości podatkowych mogą mieć charakter incydentalny. |
|Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku decyzją z dnia 17 września 2025r. utrzymało w mocy decyzję organu |
|pierwszej instancji. Wskazano, że w sprawie nie występuje ważny interes podatnika lub interes publiczny uzasadniające umorzenie |
|zaległości podatkowej. Organ podkreślił, że podatnik , który zwracał się o umorzenie wszystkich kolejnych rat podatku od nieruchomości |
|począwszy od II raty za 2022r. do IV raty za 2024r., upatruje w uldze stałego środka prowadzącego do niepłacenia zobowiązania. W |
|uzasadnieniu podano , że skarżący utrzymuje się z zasiłku stałego w kwocie 719 zł , jest właścicielem mieszkania o powierzchni 59,89 m2 i|
|ponosi wydatki eksploatacyjne w łącznej kwocie 470 zł. Wskazano, ze skarżący jest w wieku produkcyjnym, orzeczenie o niepełnosprawności |
|nie wyklucza możliwości podjęcia pracy zarobkowej. |
|W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pan M.T. wniósł o uchylenie decyzji pierwszej i drugiej instancji. Skarżący |
|podkreślił, że pieniądze, które otrzymuje z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Słupsku w formie zasiłku stałego i zasiłków okresowych |
|są jego jedynymi dochodami. Zasiłek stały jest niewystarczający na zabezpieczenie podstawowych potrzeb strony. Organy nie wskazały |
|sposobu gospodarowania kwota zasiłku w sposób wystarczający na zaspokojenie potrzeb skarżącego. Skarżący mieszka sam i samodzielnie |
|prowadzi gospodarstwo jednoosobowe. Podkreślił, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia mu wywiązanie się z ciążących obowiązków |
|podatkowych bez doraźnej pomocy ze strony organów podatkowych. Skarżący wskazał wytyczne WSA w Gdańsku , które w ponownie prowadzonym |
|przez organy postępowaniu nie zostały uwzględnione. Dodatkowo zarzucił nieuwzględnienie aktualnie obowiązujących prawnych ograniczeń |
|prowadzenia postepowania egzekucyjnego z uwagi na sytuację dłużnika lub wysokość zaległości . |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: |
|Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia |
|25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują |
|wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem |
|zgodności z prawem. |
|Przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z |
|2024 r. poz. 935 ze zm. , dalej: p.p.s.a.), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne |
|obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. |
|Ocena prawna i wskazania zawarte w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 1 października 2024r. wiążą w sprawie organy, których działanie było |
|przedmiotem zaskarżenia, a także sądy Sąd ponownie rozpoznające sprawę ( art. 153 p.p.s.a). W ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz |
|poprzedająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem art. 153 p.p.s.a. |
|Materialnoprawną podstawą rozpatrzenia wniosku strony o umorzenie zaległości podatkowych jest art. 67a § 1 pkt 3 o.p., zgodnie z którym |
|organ podatkowy, na wniosek podatnika w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w |
|całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. We wskazanym przepisie przewidziane zostały dwie |
|przesłanki, przy zaistnieniu których organ podatkowy może w drodze decyzji zastosować ulgę podatkową - "ważny interes podatnika" lub |
|"interes publiczny". W przypadku stwierdzenia, że w sprawie występuje jedna z przesłanek określonych w art. 67a § 1 o.p., organ w sposób |
|uznaniowy, lecz nie dowolny, podejmuje decyzję o wyborze alternatywy - czy przyznać podatnikowi ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych, |
|czy też nie. W ten sposób wyznaczone są niejako dwie fazy postępowania podatkowego, prowadzonego w przedmiocie ulgi w spłacie zaległości |
|podatkowej (por. np. wyrok NSA z 5 listopada 2025r., sygn.. akt III FSK 677/25, wyrok NSA z 2 marca 2016 r., II FSK 2474/15, publik. w |
|Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej: CBOSA). W pierwszej, organ podatkowy obowiązany |
|jest dokonać ustalenia czy zachodzi przynajmniej jedna z wymienionych przesłanek zastosowania ulgi, co wymaga zgromadzenia niezbędnego |
|dla tych ustaleń materiału dowodowego oraz przeprowadzenia jego właściwej oceny. Organ zobligowany jest również wskazać, jak (zwłaszcza w|
|kontekście istniejącego stanu faktycznego) należy postrzegać rozumienie przesłanki "ważny interes podatnika" oraz "interes publiczny". W |
|tym zakresie granice obowiązków organu wyznaczają normy prawne zawarte w art. 122 o.p. (dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego), art. 187|
|§ 1 o.p. (zgromadzenie i wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego), czy też art. 191 o.p. (dokonanie oceny na podstawie |
|całego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona) oraz oczywiście właściwa wykładnia art. 67a § 1 o.p. Na podstawie |
|art. 67a § 1 o.p. organ podatkowy może zastosować ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych, jeżeli w indywidualnej sprawie ustali i oceni |
|zaistnienie przesłanki ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego (por. m.in. wyrok NSA z 21 sierpnia 2015 r., II FSK 1703/13, |
|publik. CBOSA). |
|Co do zasady, spełnienie przesłanki ważnego interesu podatnika wiąże się z istnieniem po jego stronie szczególnych powodów powodujących, |
|że żądanie pełnej i terminowej zapłaty podatku może zachwiać podstawami egzystencji podatnika i (lub) osób zależnych od niego. |
|Rozpatrujący niniejszą sprawę skład orzekający aprobuje jednakże pogląd wyrażany już kilkukrotnie w orzecznictwie NSA (por. wyroki NSA: z|
|10 marca 2010 r., I FSK 31/08; z 26 listopada 2024 r., III FSK 1113/23; z 25 stycznia 2024 r., III FSK 3647/21; z 21 sierpnia 2024 r., |
|III FSK 17/24 publik. CBOSA), że pojęcia ważnego interesu podatnika nie można ograniczać tylko i wyłącznie do sytuacji nadzwyczajnych, |
|czy też zdarzeń losowych uniemożliwiających uregulowanie zaległości podatkowych, albowiem pojęcie to funkcjonuje w zdecydowanie szerszym |
|znaczeniu, uwzględniającym nie tylko sytuacje nadzwyczajne, ale również normalną sytuację ekonomiczną podatnika, wysokość uzyskiwanych |
|przez niego dochodów oraz wydatków, a w tym względzie również wydatków ponoszonych w związku z ochroną zdrowia własnego lub członków |
|najbliższej rodziny (koszty leczenia). W związku z tym w postępowaniu podatkowym wszczętym wnioskiem podatnika o przyznanie ulgi w |
|spłacie zobowiązań podatkowych szczególny nacisk winien być położony właśnie na analizę sytuacji ekonomicznej podatnika. O tym, czy |
|występuje ważny interes podatnika, nie może przesądzić tylko zaistnienie (lub brak) nadzwyczajnych sytuacji lub zdarzeń losowych |
|niezależnych od strony, bowiem sam ustawodawca nie przewidział takiego ograniczenia (por. wyrok NSA z 29 lutego 2024 r., III FSK 4554/21,|
|publik. CBOSA). Posłużenie się bowiem przez normodawcę wyrażeniem ważnego interesu podatnika nie może zostać ograniczone jedynie do |
|przyczyn mających charakter nadzwyczajnych sytuacji, czy zdarzeń losowych, gdyż nie odpowiada nie tylko wykładni językowej, ale także |
|celowi umieszczenia tego rodzaju środka techniki prawodawczej. |
|W rozpoznawanej sprawie organy ograniczyły uzasadnienie do przytoczenia powyższych definicji. W sprawie nie zostały poddane ocenie |
|zebrane w sprawie dowody, w szczególności dotyczące sytuacji zdrowotnej podatnika, rzeczywistych możliwości poszukiwania pracy zarobkowej|
|z uwzględnieniem stwierdzonych u niego chorób, również przyczyn powstania zaległości podatkowych związanych niewątpliwie z trudną |
|sytuacją materialną i życiową strony. Zwraca uwagę brak odniesienia do kosztów eksploatacji lokalu. Poprzestanie na podkreślaniu |
|wielkości lokalu stanowiącego własność skarżącego nie stanowi właściwej oceny istotnych okoliczności dotyczących finansowej możliwości |
|ponoszenia niezbędnych kosztów utrzymania. Powtarzana informacja o wielkości lokalu i braku dowodów poszukiwania przez skarżącego pracy |
|nie wyczerpuje kwestii ważnego interesu podatnika. |
|W kontekście powyższych rozważań nie do zaakceptowania jest stanowisko organów podatkowych, zgodnie z którym uznano, że wystąpienia |
|przesłanki ważnego interesu podatnika nie można upatrywać wyłącznie w dolegliwości finansowej, jakiej doświadcza strona w związku z |
|koniecznością wywiązania się z ciążących na niej zobowiązań podatkowych. Jak bowiem podkreśliło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, ważnym |
|interesem podatnika będzie między innymi znaczne pogorszenie stanu zdrowia, utrata losowa majątku, nagła utrata możliwości zarobkowania |
|lub inny przypadek uznany za wyjątkowy. Przy takiej wykładni analizowanej przesłanki umorzenia zaległości podatkowej, organy podatkowe |
|obu instancji pomimo przedstawienia przez stronę dowodów nie tylko świadczących o uciążliwości finansowej zaległości podatkowej, ale |
|przede wszystkim wskazujących na trudną sytuację materialną, skutkującą korzystaniem przez niego z pomocy w formie zasiłku stałego, jak |
|również orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, nie oceniły tych dowodów w kontekście istnienia przesłanek wnioskowanej ulgi. |
|W przypadku natomiast klauzuli generalnej interesu publicznego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że "nakaz|
|uwzględnienia interesu publicznego oznacza dyrektywę postępowania, zgodnie z którą należy mieć na względzie respektowanie wartości |
|wspólnych dla całego społeczeństwa takich jak sprawiedliwość, równość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, sprawność |
|działania aparatu państwowego" (por. wyrok NSA z 27 września 2023 r., III FSK 2496/21; publik. CBOSA). W ramach ustalenia i oceny |
|interesu publicznego w okolicznościach konkretnej sprawy organy podatkowe mają nie tylko obowiązek respektowania wartości wspólnych dla |
|całego społeczeństwa, ale także istotne staje się uwzględnienie sprawności działania aparatu państwowego. Istnienia przesłanki interesu |
|publicznego nie można wiązać wyłącznie z obowiązkiem ponoszenia przez podatników ciężarów publicznych. Podkreślić należy, że ulgi |
|podatkowe wymienione w art. 67a § 1 o.p. to forma pomocy udzielonej przez państwo podatnikowi po to, by poprzez stosowanie zasady |
|(egzekwowanie podatku) nie doprowadzić do skutków niepożądanych z punktu widzenia, tak społecznego, jak i indywidualnego, odnoszącego się|
|do osoby podatnika oraz jego najbliższych, a także osób zależnych od podatnika. Chodzi zatem o to, by wskutek dochodzenia zaległości |
|podatkowych, państwo nie poniosło w efekcie kosztów większych, niż w wypadku zaniechania korzystania z tego uprawnienia. Zwrócił na to |
|uwagę m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 lipca 2007 r., I FSK 1026/06 (publik. CBOSA). Wprowadzenie do art. 67a § 1 o.p. |
|przesłanki interesu publicznego oznacza, że ustawodawca przewidział sytuacje, w których odstąpienie od dochodzenia należności |
|podatkowych, czy też rozkładanie ich na raty, odraczanie terminów płatności będzie zbieżne z tymże interesem. W konsekwencji ustalenie |
|przez organ podatkowy kwestii istnienia przesłanki "interesu publicznego" wiąże się z koniecznością ważenia wartości w dwóch |
|płaszczyznach: jedną płaszczyznę tworzy zasada, jaką jest terminowe płacenie podatków w pełnej wysokości, drugą - wyjątek od zasady, |
|polegający na zastosowaniu indywidualnej ulgi podatkowej. Organ w danym przypadku winien ustalić, co jest korzystniejsze z punktu |
|widzenia interesu publicznego (dochodzenie należności czy też zastosowanie ulgi). Oczywiście bywają sytuacje, w których sam rachunek |
|ekonomiczny przemawia za zastosowaniem ulgi podatkowej (np. nie ma możliwości ściągnięcia podatku w pełnej wysokości, a sytuacja |
|ekonomiczna podatnika wyklucza możliwość radykalnej poprawy jego sytuacji finansowej w dającym się przewidzieć okresie). Dokonując |
|"ważenia" obu wartości organ podatkowy uwzględnia rzecz jasna także inne dyrektywy, wspólne dla całego społeczeństwa, jak sprawiedliwość,|
|zasady etyki, zaufanie do organów państwa itp. (por. wyrok NSA z 27 lutego 2013 r., II FSK 1351/11, publik. CBOSA). W ocenie Naczelnego |
|Sądu Administracyjnego tak należy postrzegać przesłankę interesu publicznego, określoną w art. 67a § 1 o.p. Odnoszenie rozumienia tej |
|przesłanki wyłącznie do zasady, którą jest terminowe płacenie podatków, a także do nadzwyczajnych okoliczności powstania zaległości, jest|
|nieuprawnionym zawężeniem tego pojęcia. |
|Ponadto w orzecznictwie wskazuje się, że wymienione w art. 67a § 1 o.p. przesłanki interesu publicznego i ważnego interesu podatnika, nie|
|są wobec siebie konkurencyjne, ani też żadna z nich nie może w państwie prawnym być uznana z definicji za ważniejszą (por. wyrok NSA z 31|
|października 2012 r., II FSK 510/11, publik. CBOSA). Konieczna jest rzetelna ocena, co w ustalonym stanie faktycznym będzie z punktu |
|widzenia społecznego korzystniejsze: zastosowanie ulgi, czy też odmowa uwzględnienia żądania strony. W każdym przypadku rozpatrywania |
|wniosku podatnika o umorzenie w całości lub w części zaległości podatkowej, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej na podstawie art.|
|67a § 1 pkt 3 o.p., organ podatkowy musi dokonać własnej oceny zaistniałych okoliczności oraz ustalić, czy w rozpatrywanej sprawie |
|występuje oraz na czym polega ważny interes podatnika lub interes publiczny. |
|Uzasadnienie decyzji, zarówno Prezydenta Miasta, jak i organu odwoławczego nie zawierają analizy tego, co będzie korzystniejsze |
|(finansowo) z punktu widzenia interesu publicznego (dochodzenie należności czy też zastosowanie ulgi). Dodatkowo podkreślić należy brak |
|racjonalnego działania organów, które oddzielnie prowadzą sprawy do każdej z rat podatku od nieruchomości (podatek ten jest podatkiem |
|rocznym, każda rata ok. 70-80 zł), co w konsekwencji generuje kolejne koszty na etapie postępowania sądowoadministracyjnego (zarówno w |
|zakresie wpisów od skarg, jak i konieczności mnożenia wynagrodzenia pełnomocnika, w tym przypadku z urzędu). Z tych samych względów |
|negatywnie należy ocenić tłumaczenia organów, że strona składa wnioski dotyczące kolejnych rat podatku i wcześniej uzyskała pomoc w |
|spłacie zaległości podatkowych. Umorzenie innych zaległości może znacznie poprawić sytuację strony, jednak w rozpoznawanej sprawie organy|
|nie dokonały takich ustaleń. Organ w sposób nieuprawniony dowodzi, że już samo składanie kolejnych wniosków (w zakresie kolejnych rat |
|podatku od nieruchomości w wysokości ok. 70-80 zł) stanowi wystarczającą przesłankę do uznania, że "podatnik upatruje w uldze [...] |
|stałego środka prowadzącego do niepłacenia swojego zobowiązania". |
|W ocenie Sądu zaskarżona decyzja narusza art. 67 a § 1 pkt 3 o.p. poprzez błędną wykładnię, skutkującą przyjęciem, że spełnienie |
|przesłanki ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego może nastąpić jedynie w sytuacjach wyjątkowych, związanych z wystąpieniem |
|nadzwyczajnych okoliczności. Zakres obowiązków organów prowadzących postępowanie w ramach ustalenia i oceny przesłanek z art. 67 a § 1 |
|pkt 3 o.p. wymaga konieczności uwzględnienia całokształtu sytuacji majątkowej i osobistej skarżącego, a nie tylko sytuacji |
|nadzwyczajnych. Okoliczności te należy zbadać w ponownie prowadzonym postępowaniu przez organ, który uwzględniając je, a także |
|całokształt sytuacji majątkowej i osobistej podatnika, dokona oceny zaistnienia w sprawie przesłanek ważnego interesu podatnika lub |
|interesu publicznego. W ponownie prowadzonym postępowaniu rzeczą organu będzie uwzględnienie oceny prawnej Sądu zawartej w uzasadnieniu |
|niniejszego wyroku. |
|Obowiązkiem organów jest dokonanie rzetelnej, kompleksowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego w konfrontacji z obu przesłankami –|
|ważnym interesem podatnika i interesem publicznym. Przeprowadzona analiza winna również obejmować ocenę argumentów powoływanych przez |
|Skarżącego w toku postępowania, a dotyczących również przyczyn powstania zaległości podatkowych, związanych niewątpliwie z trudną |
|sytuacją materialną i życiową strony, potwierdzoną decyzjami w sprawie przyznania Skarżącemu jako osobie samotnie gospodarującej zasiłku |
|stałego i okresowego. |
|Wskazane powyżej braki oznaczają, że organy podatkowe naruszyły przepisy Ordynacji podatkowej, tak co do podjęcia wszelkich niezbędnych |
|działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy (art. 122 O.p.) oraz rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 187 § 1 O.p.), jak i |
|przepis art. 191 O.p. nakazujący ocenę w sposób swobodny, jednak nie dowolny, całego zebranego materiału dowodowego. Organy nie |
|uzasadniły również swojego stanowiska w sposób, o którym mowa w art. 124 O.p., przy czym naruszenie tych przepisów miało istotny wpływ na|
|wynik sprawy. |
|W ponownie prowadzonym postępowaniu rzeczą organu będzie uwzględnienie oceny prawnej Sądu zawartej w uzasadnieniu wyroku. Przede |
|wszystkim należy w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdzić, czy zaistniała przesłanka ważnego interesu podatnika bądź |
|interesu publicznego, a następnie w sposób właściwy uzasadnić swoje stanowisko. W zależności od dokonanych ustaleń w zakresie istnienia |
|przesłanek wnioskowanej ulgi organ będzie mógł przejść do kolejnego etapu decyzyjnego, a więc do uznania, czy podatnikowi należy umorzyć |
|zaległości podatkowe. |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uznając skargą za uzasadnioną, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 |
|p.p.s.a. orzekł jak w sentencji . |
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło