II SA/Gd 285/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasta na decyzję Wojewody z dnia 16 lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na roboty budowlane postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 16 lutego 2010 r., nr [...] Wojewoda uchylił decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia 30 września 2009 r., nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Gminie Miasta S. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na remoncie balkonów I – go i II – go piętra na ścianie frontowej budynku w S. przy ul. [...], dz. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł w imieniu Gminy Miasta S. Prezydent Miasta S., żądając jej uchylenia. W uzasadnieniu skargi zarzucono, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 28 ust. 2, art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 82 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi ze względu na jej niedopuszczalność, względnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Z art. 28 k.p.a. oraz art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wynika, iż stroną postępowania administracyjnego jak i sądowoadministracyjnego jest podmiot występujący w danym stosunku w charakterze administrowanego, pojęcia strony nie można natomiast odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego. Organ gminy, który w I instancji wydał rozstrzygniecie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie. W praktyce orzeczniczej dominuje pogląd, iż jednostka samorządu terytorialnego, która wydała decyzję w określonej sprawie w pierwszej instancji, nie może być uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie skargi na wydaną decyzję, nie ma też kompetencji do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na decyzję organu odwoławczego (vide: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 15 października 1990 r., sygn. akt SA/Wr 990/90, ONSA nr 4/1990, poz. 7; z 12 stycznia 1994 r., sygn. akt II SA 1971/93; z 31 stycznia 1995 r., sygn. akt II SA 1625/94, z 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04, Lex nr 171164; z 9 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 804/07; z 29 listopada 2005 r., sygn. akt FSK 2631/04, Lex nr 236287; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 24 maja 2006 r., sygn. akt II FSK 818/05, Lex nr 274863; z 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 342/07, Lex nr 453873; z 3 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 1755/07; z 2 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 815/09). Ten sam podmiot nie może bowiem kumulować roli organu prowadzącego postępowanie z rolą strony postępowania. Także doktrynie prawa administracyjnego wyrażono stanowisko, iż jednostka samorządu terytorialnego nie może wnosić skarg na decyzje administracyjne w sprawach, w których jej organy wydawały decyzje administracyjne w pierwszej instancji; nie ma też podstaw do uznania, że w takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego mogłaby być uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego (vide:. W. Chróścielewski, Jednostka samorządu terytorialnego jako strona postępowania administracyjnego prowadzonego przez jej organ, "Państwo i Prawo" z. 4/2003; M. Stahl, Samorząd terytorialny w orzecznictwie sądowym. Rozbieżności i wątpliwości, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" z. 6/2006, s. 42-44; J. P. Tarno, Status prawny jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym i sądowym, "Państwo i Prawo" z. 2/2006). Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę, jako niedopuszczalną.