II SO/Gd 22/21

PostanowienieWSA w Gdańsku2022-03-04

Skład orzekający: Diana Trzcińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wójt Gminy podlega grzywnie za opóźnione przekazanie skargi do sądu administracyjnego, mimo że ostatecznie skarga została przekazana?
Ratio decidendi
Organ podlega grzywnie na podstawie art. 55 § 1 PPSA, jeśli opóźni się z przekazaniem skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy do sądu administracyjnego, nawet jeśli ostatecznie te czynności zostaną wykonane. Instytucja grzywny ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny, a jej celem jest zapewnienie terminowego rozpoznania sprawy przez sąd. Opóźnienie w przekazaniu dokumentów uzasadnia nałożenie grzywny, choć jej wysokość może być uwzględniona przez okoliczności łagodzące.
Stan faktyczny
Wnioskodawca P. S. złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy Tczew w sprawie nieodebrania odpadów komunalnych. Skarga została nadana 19 czerwca 2020 r., a termin na jej przekazanie przez organ upływał 23 lipca 2020 r. W związku z brakiem przekazania skargi, wnioskodawca wniósł o wymierzenie grzywny, co skutkowało postanowieniem WSA z 16 czerwca 2021 r. o wymierzeniu grzywny 1000 zł. Po zażaleniu organu i oddaleniu go przez NSA, akta zostały zwrócone organowi 12 listopada 2021 r. Organ przekazał skargę do sądu dopiero 14 stycznia 2022 r., co było podstawą do kolejnego wniosku o grzywnę, rozpatrywanego w niniejszej sprawie.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowił wymierzyć Wójtowi Gminy grzywnę w wysokości 200 zł oraz zasądzić od Wójta Gminy na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. S. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy z powodu nieprzekazania skargi dotyczącej bezczynności w sprawie odbioru odpadów postanawia: 1. wymierzyć Wójtowi Gminy grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych); 2. zasądzić od Wójta Gminy na rzecz wnioskodawcy P. S. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 17 grudnia 2021 r. P. S. wniósł o wymierzenie Wójtowi Gminy Tczew, w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) -zwanej dalej p.p.s.a., grzywny z powodu nieprzekazania do Sądu jego skargi na bezczynność Wójta Gminy Tczew w sprawie nieodebrania odpadów komunalnych. We wniosku wskazał, że organ nie wykonał postanowienia WSA w Gdańsku z 16 czerwca 2021 r., sygn. akt II SO/Gd 8/21. W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy wskazał, że skarga objęta wnioskiem została przekazana do Sądu 14 stycznia 2022 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wyjaśnił, że w dniu 12 listopada 2021 r. odnotował wpływ pisma z WSA w Gdańsku z 8 listopada 2021 r., w sprawie II SO/Gd 8/21, przy którym zwrócono przekazane wcześniej przez Wójta akta administracyjne sprawy z wniosku P. S. o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność Wójta Gminy Tczew w sprawie nieodebrania odpadów komunalnych. Akta zawierały skargę P. S. Prawomocnym postanowieniem z 16 czerwca 2021 r. WSA w Gdańsku w sprawie II SO/Gd 8/21 wymierzył Wójtowi grzywnę w wysokości 1000 zł za niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wobec przekazania w toku sprawy prowadzonej pod sygnaturą II SO/Gd 8/21 skargi oraz akt sprawy, Wójt Gminy uznał, że skarga będzie rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w ramach odrębnego postępowania. Skarga została przekazana z opóźnieniem, bowiem została przekazana w oryginale do Sądu wraz z aktami sprawy do sprawy II SO/Gd 8/21. Dopiero z pisma Sądu z 12 stycznia 2022 r. organ powziął wiedzę, że skarga w dalszym ciągu nie została rozpoznana. Zdaniem organu, brak jest podstaw do wymierzenia kary grzywny, bowiem organ nie miał na celu ukrycia skargi i utrudnienia skarżącemu realizacji jego uprawnień. Nałożenie grzywny nie służy zastosowaniu represji wobec organu, lecz umożliwieniu rozpoznania sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 - dalej "p.p.s.a.") w razie niezastosowania się organu do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu temu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Obowiązki, do których odnosi się powołany art. 54 § 2 p.p.s.a. to konieczność przekazania sądowi skargi wraz odpowiedzią na nią i aktami sprawy, w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Powyższe prowadzi do wniosku, że materialnoprawną przesłanką do wydania orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Sąd podkreśla jednocześnie, że instytucja wymierzenia organowi grzywny w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie postępowania sądowo-administracyjnego ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonanie tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2017 r., sygn. akt I OZ 1702/17, z 6 czerwca 2014 r., sygn. akt I OZ 429/13 oraz z 12 lutego 2014 r., sygn. akt I OZ 72/14 - dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak i wszystkie pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w uzasadnieniu niniejszego postanowienia). Analizując zasadność wniosku o wymierzenie grzywny Sąd, w oparciu o akta niniejszej sprawy, jak również sprawy o sygn. akt II SAB/Gd 5/22 ze skargi P. S. na bezczynność Wójta Gminy Tczew oraz sprawy o sygn. akt II SO/Gd 8/21 z wniosku P. S. o wymierzenie organowi grzywny, dokonał następujących ustaleń. W dniu 19 czerwca 2020 r. (data stempla pocztowego) wnioskodawca nadał w urzędzie pocztowym na adres Urzędu Gminy Tczew przesyłkę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Wójta Gminy Tczew, zawierającą jego skargę na bezczynność Wójta Gminy Tczew w sprawie nieodbierania odpadów komunalnych z gospodarstwa G. [...]. Skarga ta wpłynęła do Urzędu Gminy Tczew w dniu 23 czerwca 2020 r. Tym samym, zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a., termin na przekazanie skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do tutejszego Sądu upływał dla Wójta Gminy Tczew 23 lipca 2020 r. Ponieważ organ nie wypełnił powyższego obowiązku, pismem z 19 kwietnia 2021 r. wnioskodawca wniósł do Sądu o wymierzenie organowi grzywny. Sprawa została przez Sąd rozpoznana pod sygnaturą II SO/Gd 8/21. Postanowieniem z 16 czerwca 2021 r. Sąd w tej sprawie wymierzył Wójtowi Gminy Tczew grzywnę w wysokości 1.000 zł. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia Wójta Gminy Tczew do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 55 § 1 P.p.s.a., poprzez nieuzasadnione wymierzenie grzywny w sytuacji, gdy Wójt Gminy Tczew przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku komplet dokumentów dotyczących skargi na bezczynność organu złożonej przez P. S. 10 czerwca 2021 r. (w tym w szczególności samą skargę). Zarzucane uchybienie nie było działaniem celowym, a wynikało z wielowątkowego postępowania skarżącego, zmierzającego do egzekucji swoich praw ustawowych poprzez kierowanie rozlicznych skarg do różnych podmiotów. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 30 września 2021 r., sygn. akt III OZ 683/21, oddalił zażalenie Wójta Gminy Tczew wniesione na powyższe postanowienie WSA w Gdańsku. Akta sprawy zostały zwrócone organowi 12 listopada 2021 r. Organ wykonał obowiązek przekazania Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 14 stycznia 2022 r. - sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Gd 5/22. Odnosząc się do kwestii przekazania skargi wskazać należy, że niewątpliwie organ po otrzymaniu w dniu 12 listopada 2021 r. akt sprawy po uprawomocnieniu się postanowienia WSA w Gdańsku z 16 czerwca 2021 r., sygn. akt II SO/Gd 8/21 w przedmiocie wymierzenia grzywny z powodu nieprzekazania skargi dotyczącej bezczynności w sprawie odbioru odpadów błędnie przyjął, że skarga ta, nadesłana na żądanie Sądu w celu uzupełnienia akt administracyjnych, zostanie rozpoznana bez konieczności wypełnienia przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Przekazanie zatem skargi do WSA w Gdańsku dopiero 14 stycznia 2022 r., w reakcji na otrzymany z Sądu odpis kolejnego wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny, nastąpiło z opóźnieniem, co uzasadnia zastosowanie art. 55 § 1 p.p.s.a. Powołane przez organ okoliczności nie świadczą o braku podstaw do wymierzenia grzywny, wpływają jednak na jej wysokość. Przepisy prawa umożliwiają wymierzenie grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzając grzywnę w wysokości 200,00 zł Sąd wziął pod uwagę, że oryginał skargi został dołączony przez organ do akt sprawy II SO/Gd 8/21, a akta sprawy zwrócone zostały organowi w dniu 12 listopada 2021 r. Przed tą datą zatem organ nie miał możliwości wypełnienia obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a. i przekazania skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Sąd uwzględnił również, że skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy została przekazana do Sądu, a więc odpadła potrzeba odwoływania się do funkcji dyscyplinującej grzywny. Aktualna jednak pozostała funkcja represyjna, która istnieje niezależnie od tego, czy organ przesłał skargę, odpowiedź na skargę i akta przed posiedzeniem sądu czy też złożeniem wniosku, doręczeniem mu wniosku o wymierzenie grzywny czy też nie. W obu przypadkach spotyka go represja za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie. Różnica sprowadza się do tego, że w pierwszym przypadku funkcja represyjna występuje obok funkcji dyscyplinującej, zaś w drugim już nie. Dlatego sąd, który wymierza grzywnę, mimo dopełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. przed posiedzeniem sądu czy też przed złożeniem przez stronę lub doręczeniem organowi wniosku o wymierzenie grzywny, ale z uchybieniem terminu, wymierza ją wyłącznie za uchybienie terminu (por. uchwała NSA III GPS 3/09 z 3 listopada 2009 r.). Sąd wskazuje bowiem, że przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., postanowił, jak w punkcie 1 postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2 postanowienia, stosownie do treści art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., ustalając, że na poniesione przez wnioskodawcę koszty postępowania składa się uiszczony w sprawie wpis sądowy od wniosku w wysokości 100 zł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło