III SA/Gd 574/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na pismo Wojewody Pomorskiego z dnia 5 lipca 2024 r. nr PN-I.1411.10.2024.JB postanawia: odrzucić skargę. Skarżący Z. W. wniósł skargę na niewłaściwe rozpatrzenie przez Wojewodę Pomorskiego jego skargi na przewodniczącą rady gminy dokonane pismem z dnia 5 lipca 2024 r. PN-I.1411.10.2024.JB. Wniósł o stwierdzenie niewłaściwego rozpatrzenia skargi wniesionej do Wojewody i skierowanie jej do powtórnego rozpatrzenia. W uzasadnieniu swej skargi skarżący wskazał, że powyższym pismem uzyskał od wojewody informację, że organem właściwym do rozpoznania jego skargi na przewodniczącą rady jest rada gminy. Skarżący nie zgadza się z tym poglądem i powołuje się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 1 sierpnia 2018 r. sygn. akt II OSK 1362/18, zgodnie z którym, organem właściwym do rozpatrzenia skargi na przewodniczącego rady jest wojewoda. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Skarga Z. W. dotycząca nierzetelnego wykonywania obowiązków przez przewodnicząca Rady Gminy Tczew stanowi skargę opartą na przepisie art. 227 k.p.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony i jednolity jest pogląd, iż w sprawach dotyczących postępowania skargowego opartego na przepisach art. 227 i dalsze k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09, z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09 oraz z dnia 26 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 26/07, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://cbois.nsa.gov.pl). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie ma zatem takiego charakteru także pismo Wojewody Pomorskiego z dnia 5 lipca 2024 r. PN-I.1411.10.2024.JB. Tym samym, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na marginesie tylko wskazać należy, że powołane przez skarżącego orzeczenie NSA wydane zostało w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia przez radę gminy było rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody dotyczące uchwały rady wydanej w związku z wniesioną skargą opartą na art. 227 k.p.a. Ponieważ każde rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego, to w tej sytuacji sąd był uprawniony i zobowiązany, by poddać je kontroli. Nie zmienia to jednak przedstawionej powyżej zasady, zgodnie z którą wszelkie inne czynności dokonywane przez organy administracji w ramach postępowania skargowego nie mogą być przedmiotem zaskarżenia do sądu. Powołane powyżej orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).