I SA/Gl 676/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), Sędziowie WSA Paweł Kornacki, Beata Machcińska, Protokolant st. sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę. Interpretacją indywidualną z dnia [...] Znak: [...] udzieloną A Sp. z o.o. w K. (dalej Spółka, podatnik lub wnioskodawca), na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. 2015.613 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający w imieniu Ministra Finansów (dalej organ), stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia [...] o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na ubezpieczenie członków zarządu, rady nadzorczej oraz prokurentów – jest nieprawidłowe. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ stwierdził, że we wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca wykupił polisę ubezpieczenia szkód powstałych w następstwie roszczeń z tytułu odpowiedzialności członków organów (zarząd i rada nadzorcza) oraz prokurentów (dalej" "polisa lub ubezpieczenie"). Umowa ubezpieczenia została zawarta na następujących warunkach: 1. Umowa ubezpieczenia obejmuje członków zarządu, rady nadzorczej oraz prokurentów, którzy pozostają w następujących relacjach ze spółką: - członkowie zarządu i rady nadzorczej pozostają ze spółką w stosunku organizacyjnym i za pełnienie funkcji pobierają wynagrodzenie; nie została z nimi zawarta umowa o pracę, ani umowa cywilnoprawna dotycząca funkcji w organie, - prokurenci wykonują swoje obowiązki odpłatnie; z prokurentami którym zarząd udzielił prokury, nie jest zawierana umowa o pracę, ani umowa cywilnoprawna. 2. Ubezpieczenie dotyczy odpowiedzialności z tytułu: - "roszczeń", czyli zasądzonych wyrokiem lub ugodą kwot w postępowaniu cywilnym, karnym, administracyjnym, sądowo-administracyjnym, regulacyjnym lub arbitrażowym, - kosztów obrony, - kosztów postępowania przygotowawczego, - grzywien, z wyjątkiem grzywien o charakterze karnym i podatkowym, - naruszenia praw pracowniczych związanych z wykonywaniem czynności zawodowych. 3. Umowa ubezpieczenia obejmuje byłych, obecnych oraz przyszłych członków organów spółki i prokurentów. Polisa ma charakter bezimienny, w związku z tym spółka nie musi informować ubezpieczyciela o zmianach w składzie zarządu, rady nadzorczej lub prokurentów. Ubezpieczenie nie dotyczy bowiem konkretnych, imiennie wskazanych osób, tylko osób, które w okresie ubezpieczenia pełnią konkretne funkcje. 4. Wysokość składki nie jest uzależniona od ilości osób objętych polisą, wynika natomiast z oceny ryzyka przeprowadzonej przez ubezpieczyciela. 5. Ubezpieczenie ma charakter otwarty, to znaczy obejmuje wszystkie roszczenia związane z zarządzeniem Spółką, w tym koszty do których poniesienia zobowiązana jest Spółka. Zgodnie z zawartą umową w zamian za składkę określoną kwotowo dla całej polisy, ubezpieczyciel podejmuje następujące zobowiązania: 1. Do pokrycia szkód wszystkim osobom ubezpieczonym oraz zwrotu Spółce kwot, które wypłaciła w celu pokrycia szkody osoby ubezpieczonej. 2. Ochrona ubezpieczeniowa dotyczy m.in. odpowiedzialności cywilnej ubezpieczonych, tj. wypłata wszelkich odszkodowań wynikających z "nieprawidłowego działania", tj. naruszenia obowiązków, w szczególności nadużycia zaufania, także rażącego, nieprawidłowego, mylącego oświadczenia związanego z pełnieniem funkcji. 3. Ochrona ubezpieczeniowa dotyczy m.in. naruszenia praw pracowniczych. 4. Ochrona ubezpieczeniowa dotyczy zwrotu kosztów poniesionych przez Spółkę w celu pokrycia szkody osoby ubezpieczonej. 5. Ochrona ubezpieczeniowa dotyczy pokrycia kosztów obrony przed roszczeniem, tj. kosztów opłaty i wydatków w związku z prowadzenie, rozmów ugodowych, sądowego postępowania karnego i cywilnego, postępowania administracyjnego i sądowo administracyjnego. 6. Polisa obejmuje zobowiązanie ubezpieczyciela do zapłaty każdej szkody Spółki wynikającej z roszczenia opartej na solidarnej odpowiedzialności osoby ubezpieczonej ze Spółką. Zgodnie z konstrukcją umowy wszelkie świadczenia wynikające z ubezpieczenia będą wypłacane Spółce lub osobom trzecim, osoby ubezpieczone mogą jedynie uzyskać zwrot poniesionych kosztów w celu obrony przed roszczeniami oraz odwołania od nich. Spółka planuje dalszy rozwój prowadzonej działalności, w oparciu o planowaną inwestycje rozbudowy szpitala. W związku z tym, w najbliższym czasie, Spółka będzie podejmowała zobowiązania i zawierała umowy na znaczne kwoty związane z procesem inwestycyjnym. Za proces planowania, zawierania umów i ich realizację odpowiadać będą poszczególni członkowie organów Spółki i prokurenci. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: "Czy zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszt składki ubezpieczenia będzie stanowił koszt uzyskania przychodu Spółki - Wnioskodawcy?" Zdaniem Spółki, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Są nimi wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie, bądź zachowanie źródła przychodów, które nie zostały wyłączone z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1. Konkretny wydatek, nie wymieniony w katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, może stanowić koszt uzyskania przychodu pod warunkiem, że między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu zachodzi związek przyczynowo-skutkowy takiego rodzaju, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zachowanie przychodu podatnika. Wydatki które Spółka zamierza ponieść na opłacenie składek na ubezpieczenie członków zarządu, rady nadzorczej i prokurentów mają na celu ochronę przede wszystkim interesów Spółki, chroniąc ją przed ewentualnymi stratami finansowymi oraz utratą płynności finansowej w razie gdyby działania członków organów lub prokurentów miały wyrządzać szkodę. W tym celu Spółka (Wnioskodawca) opłaca składkę, która stanowić dla niej koszt uzyskania przychodu. Spółka jest podstawowym uprawnionym z ubezpieczenia. Przejęcie przez ubezpieczyciela odpowiedzialności za wyrządzenie szkody przez członków organów i prokurentów ich "nieprawidłowym działaniem" powoduje, że Spółka będzie zwolniona z wypłacania kwot wynikających z ewentualnych roszczeń osób trzecich, jak również roszczeń samej Spółki wobec członków organów, co ewidentnie pozytywnie wpłynie na zachowanie kondycji finansowej Spółki. Przy braku ubezpieczenia członkowie organów i prokurenci nie byliby w stanie - z uwagi na znaczną wartość planowanej inwestycji - pokrywać z własnego majątku ewentualnych szkód wyrządzonych Spółce lub osobom trzecim. Zdaniem wnioskodawcy, zawarte ubezpieczenie zabezpiecza głównie Spółkę przed ewentualnymi konsekwencjami źle podjętych decyzji przez ubezpieczonych. Podejmowanie jakichkolwiek kroków służących zabezpieczeniu kondycji oraz płynności finansowej stanowi w istocie działanie w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, jakim jest prowadzona działalność gospodarcza. Wnioskodawca stwierdził, że przepis art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który nie pozwala zaliczyć kosztów zakupu polisy ubezpieczeniowej do kosztów uzyskania przychodu nie znajduje w tej sprawie zastosowania. Wyłączenie dotyczy bowiem pracowników, tymczasem polisa objęta wnioskiem dotyczy członków organów i prokurentów, którzy podejmują kluczowe dla Spółki decyzje strategiczne, od których zależy dalsze istnienie i kondycja finansowa Spółki w przyszłości. W tej sytuacji, związek przyczynowy kosztu zakupu polisy z zabezpieczeniem i zachowaniem źródła przychodu Spółki jest oczywisty. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, koszt opłacenia polisy ubezpieczeniowej stanowi koszt uzyskania przychodu. Dokonując prawnopodatkowej oceny przedstawionego stanu faktycznego organ przytoczył treść art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy podatkowej stwierdzając, że przedmiotowe ubezpieczenie dotyczy odpowiedzialności cywilnej osób będących członkami zarządu, rady nadzorczej oraz prokurentów podczas wykonywania czynności zarządczych zatem składka ubezpieczeniowa nie dotyczy samej Spółki (jej działalności), lecz osób fizycznych. W przypadku umów dotyczących ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej takich osób chodzi o zamiar uchronienia osób fizycznych przed kosztami, jakie mogą wyniknąć w związku z ich działalnością, zaś na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej, nie można uznać kosztów ponoszonych za inne podmioty i generalnie odnoszące się do ich działalności za koszty uzyskania przychodów Spółki. Zdaniem organu wydatki, które Spółka ponosi w związku z ubezpieczeniem wskazanym we wniosku, nie mają na celu osiągnięcia przychodu przez Spółkę, lecz mają na celu chronić od odpowiedzialności osoby pełniące określone funkcje. To w interesie osób pełniących przedmiotowe funkcje jest ewentualne zabezpieczenie się przed odpowiedzialnością cywilną. Skoro Spółka de facto ponosi koszty z tytułu umowy ubezpieczenia, które dotyczą innych podmiotów i powinny być przez nie finansowane, to wydatki takie nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów Spółki. Na poparcie tego poglądu organ wskazał wyroki NSA z dnia 21 lutego 2013 r. sygn. akt II FSK 1322/11 i z dnia 15 października 2013 r. sygn. akt II FSK 2924/11 oraz wyroki WSA w Białymstoku i Krakowie o sygn. akt I SA/Bk 289/05 i I SA/Kr 1563/09. Spółka wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, zaś organ odmówił temu wnioskowi zasadności. W skardze na to rozstrzygnięcie, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżąca Spółka domagała się uchylenia zaskarżonej interpretacji indywidualnej i zasądzenia kosztów postępowania zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisu art. 15 ust. 1 oraz niewłaściwe zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy podatkowej polegającym na uznaniu, iż koszt składki ubezpieczenia nie stanowi kosztu uzyskiwania przychodu Spółki. Uzasadniając skargę skarżąca przybliżyła stan faktyczny ujęty we wniosku, zawarte w nim stanowisko własne i organu stwierdzając, że wydana interpretacja jest wadliwa, gdyż jej zdaniem zostały spełnione warunki, które uzasadniają uznanie spornych kosztów jako kosztów uzyskania przychodów. Wskazała na warunki niezbędne do uznania odpowiednich kosztów za koszty uzyskania przychodów podnosząc, że sporny koszt został poniesiony przez Spółkę w sposób definitywny, poniosła ciężar jego opłacenia, nie uzyskując jakiegokolwiek jego zwrotu, koszt ten pozostaje w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą, gdyż dotyczy planowanych procesów inwestycyjnych związanych z działalnością Szpitala (główna działalność Spółki), zapewniając Spółce i osobom objętym ubezpieczeniem należytą ochronę w związku z procesem planowania, zawierania i realizacji umów, co w ocenie Spółki oznacza, że zachodzi pośredni związek pomiędzy zawarciem umowy ubezpieczenia i kosztem opłacenia składki a prowadzona działalnością. Ponadto, sporny wydatek z uwagi na zakres przysługującej ochrony ma wpływ na zachowanie, a z pewnością na zabezpieczenie źródła przychodu, gdyż w przypadku planowanych umów związanych z inwestycjami szpitala, to właśnie Spółka będzie odpowiadać w pierwszej kolejności, zaś możliwość zgłoszenia roszczeń względem członków organów i prokurentów, powstanie dopiero w dalszej kolejności, w sytuacji gdy nie będzie możliwe wyegzekwowanie przez wierzycieli roszczenia od Spółki. Tym samym, to właśnie sama Spółka jako objęta ubezpieczeniem korzysta w pierwszej kolejności z ochrony wynikającej z umowy. Odpowiedzialność osób objętych ochroną powstaje i indywidualizuje się dopiero w dalszej kolejności. Jednocześnie, z uwagi na znaczące kwoty, które Spółka zaangażuje w proces inwestycyjny, potencjalne roszczenia względem członków organów i podmiotów nie mogłyby zostać zaspokojone z majątków osobowych tych osób. Wskazała, że przedmiotowe umowy zawarła w formie pisemnej, otrzymując stosowną polisę i jest w stanie udokumentować tak zawarcie umowy, jak i poniesioną składkę. Skarżąca zauważyła, że poniesiony przez nią koszt nie znajduje się w grupie wymienionych w ustawie wydatków, których nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, a w szczególności wydatek ten nie mieści się w zakresie wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy podatkowej. Powołany przepis dotyczący tylko i wyłącznie umów ubezpieczenia zawieranych na rzecz pracowników, do których nie zalicza się osób wskazanych we wniosku. Zgodnie z literalną wykładnią tego przepisu dotyczy on jedynie umów ubezpieczenia zawartych lub odnowionych na rzecz pracowników w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy. Skarżąca powołała się poza tym na poglądy wyrażone w wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2290/12 i NSA z dnia 14 czerwca 2011 r. sygn. akt II FSK 212/10. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko i jego argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Dokonując oceny legalności skarżonej interpretacji stwierdzić należy, iż dotyczy ona kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki (kapitałowej, z o.o.) wydatków poniesionych z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej osób wchodzących w skład zarządu i rady nadzorczej Spółki oraz jej prokurentów. Kwestia ta była już przedmiotem orzekania sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt II FSK 2924/11 i II FSK 1058/11 oraz tutejszego Sądu w sprawach o sygn. akt I SA/Gl 731/10 i I SA/Gl 830/10. Sąd w pełni podziela przedstawione w tych wyrokach stanowisko i jego argumentację prawną, dlatego też w dalszej części uzasadnienia powoła je jako własne. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że skarżąca wykupiła polisę ubezpieczenia od szkód powstałych w następstwie roszczeń z tytułu odpowiedzialności członków zarządu, rady nadzorczej oraz prokurentów. Ochrona ubezpieczeniowa dotyczy m.in. odpowiedzialności cywilnej ubezpieczonych wynikających z "nieprawidłowego działania", tj. naruszenia obowiązków, w szczególności nadużycia zaufania, także rażącego, nieprawidłowego, mylącego oświadczenia związanego z pełnieniem funkcji. Z osobami objętymi umową ubezpieczenia Spółka nie zawierała umowy o pracę, ani umowy cywilnoprawnej. Zgodnie z treścią art. 15 ust.1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U 2014.851), ustawa podatkowa, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Stosownie do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 59 tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka, o którym mowa w dziale I w grupach 1, 3 i 5 oraz w dziale II w grupach 1 i 2 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. poz. 1844), jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa ubezpieczenia w okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, wyklucza: a) wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy, b) możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy, c) wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie. Tym samym kosztem uzyskania przychodów mogą być jedynie opłacone przez pracodawcę składki ubezpieczeniowe i reasekuracyjne na rzecz pracowników, które są wymienione w załączniku do ustawy o działalności ubezpieczeniowej, tj.: 1. Ubezpieczenia na życie (dział I, grupa 1), 2. Ubezpieczenia na życie, jeżeli są związane z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym a także ubezpieczenia na życie, w których świadczenie zakładu ubezpieczeń jest ustalane w oparciu o określone indeksy lub inne wartości bazowe (dział I, grupa 3), 3.Ubezpieczenia wypadkowe i chorobowe, jeżeli są uzupełnieniem ubezpieczeń wymienionych w grupach 1-4 (dział I, grupa 5), 4.Ubezpieczenia wypadku, w tym wypadku przy pracy i choroby zawodowej (dział II, grupa 1), 5. Ubezpieczenia choroby (dział II, grupa II). Z powyższego wynika, że ustawodawca przez brak ich wskazania a contrario uznał, iż nie będą kosztem uzyskania przychodów, składki, płacone z tytułu umów ubezpieczenia innych, niż wymienione w powołanym przepisie i załączniku i to również w stosunku do podatników, którzy opłacają składki na rzecz osób niebędących pracownikami. Oznacza to, że składki z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej (mieszczących się w dziale II grupa 10-13), nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów podmiotu opłacającego składki na rzecz osób objętych tym ubezpieczeniem i to zarówno w stosunku do pracowników, jak i osób niebędących pracownikami. Należy przy tym zauważyć, że z mocy art. 16 ust. pkt 38a ustawy podatkowej ustawodawca wyeliminował z kosztów uzyskania przychodów spółki wszelkie wydatki na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji. Warto również wskazać, że niedopuszczalnym zabiegiem jest próba wywodzenia, że z uwagi na to, że art. 16 ust. 1 pkt 38a u.p.d.o.p. dotyczy wydatków na rzecz określonych tam osób, zaś art. 16 ust. 1 pkt 59 odnosi się jedynie do składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych umów ubezpieczenia (dotyczących ściśle wskazanych grup ryzyka) na rzecz pracowników – to wykluczone zostało zastosowanie tych przepisów (tak wyrok NSA z dnia 16 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 1058/11). Dokonując rozstrzygnięcia na gruncie analizowanej sprawy organ słusznie zwrócił uwagę na fakt, że przedmiotowe ubezpieczenie dotyczy odpowiedzialności cywilnej osób będących członkami zarządu, rady nadzorczej oraz prokurentów podczas wykonywania czynności zarządczych, zatem opłacana składka ubezpieczeniowa nie dotyczy samej Spółki (jej działalności), lecz osób fizycznych. W przypadku umów dotyczących ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej takich osób, mamy więc do czynienia z zamiarem uchronienia osób fizycznych przed kosztami jakie mogą wyniknąć w związku z ich działalnością. Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej nie można uznać kosztów ponoszonych za inne podmioty i generalnie odnoszące się do ich działalności za koszty uzyskania przychodów Spółki. Wydatki, które Spółka ponosi w związku z ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej członków zarządu, rady nadzorczej oraz prokurentów nie mają na celu osiągnięcia przychodów czy zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów przez Spółkę, lecz mają na celu chronić od odpowiedzialności osoby pełniące te funkcje. Osoba fizyczna, przyjmując określoną funkcję za określone wynagrodzenie, przejmuje odpowiedzialność za pełnienie tej funkcji. Skoro więc Spółka de facto ponosi koszty z tytułu umowy ubezpieczenia, które dotyczą innych podmiotów i powinny być przez nie finansowane, to wydatki takie nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów Spółki. Tym samym, z uwagi na brak spełnienia przesłanki, o której stanowi art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej organ słusznie uznał, że wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z opłacaniem składek z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej członków zarządu, rady nadzorczej oraz prokurentów nie mogą stanowić kosztów podatkowych Spółki. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, ze nie znajduje uzasadnienia pogląd skarżącej, iż sporny wydatek jako pozostający w pośrednim związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą spełnia przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej oraz, że został on poniesiony z określonym w tym przepisie celu. Należy bowiem zauważyć, że w skardze sama skarżąca stwierdziła, że możliwość zgłaszania roszczeń względem członków organów i prokurentów powstaje dopiero w dalszej kolejności, w sytuacji, gdy nie jest możliwe uregulowanie przez wierzycieli roszczeń od spółki, zaś związek tego wydatku z prowadzoną działalnością Spółki ma charakter pośredni. Związek ten, o ile istnieje nie jest oczywisty i widoczny. Trudno bowiem wykazać, że beneficjenci przedmiotowego ubezpieczenia z uwagi na jego brak nie pełniliby wskazanych funkcji oraz, że zaistnieje taka hipotetyczna sytuacja, w której Spółka znajdzie się w takim położeniu finansowym, że nie będzie możliwości wyegzekwowania przez wierzycieli roszczeń od Spółki. W tym stanie rzeczy Sąd uznając skargę za bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2016.718) orzekł o jej oddaleniu.