II SA/Gl 1068/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Nowak, Protokolant specjalista Ewa Bojarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi E.N., H.N. (N.) na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 26 czerwca 2025 r. nr IFXIV.7840.6.35.2024 w przedmiocie pozwolenia na budowę 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia 5 września 2024 r. nr [...]; 2) zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz skarżących solidarnie kwotę 1014 (tysiąc czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent Miasta C. (dalej: "organ I instancji") decyzją nr [...] z dnia 5 września 2024 r. (znak: [...]), działając na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1 i ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (podany publikator: Dz. U. z 2024 r. poz. 725 z późn. zm., aktualny: Dz. U. z 2025 r. poz. 418, dalej w skrócie: "pr.b."), odmówił zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia inwestorom – E.N. i H.N., wspólnikom spółki cywilnej C. z siedzibą w C., pozwolenia na budowę budynku usługowego nr [...] (sali zabaw dla dzieci), budynku usługowego nr [...] (sklepu ogrodniczego wraz z kawiarnią na 20 osób), wiaty nr [...], parkingów i wewnętrznej instalacji gazu z odcinkiem zewnętrznym oraz rozbiórkę dwóch obiektów (kontenera biurowego i wiaty magazynowej) i fundamentów nieistniejącego budynku, w C. przy ul. [...], na działce o nr ewidencyjnym [...], arkusz karty mapy 6, obręb [...] K., jednostka ewidencyjna C. Argumentując podjęte rozstrzygnięcie organ I instancji wywiódł, że działając w oparciu o art. 35 ust. 3 pr.b., postanowieniem z dnia 29 lipca 2024 r. nałożył na inwestorów obowiązek między innymi wskazania w projekcie, iż: "projektowane budynki usługowe [...] oraz [...] i urządzenia z nimi związane są zaprojektowane w taki sposób, że poziom hałasu, na który będą narażeni użytkownicy i ludzie znajdujący się w ich sąsiedztwie, nie będzie stanowił zagrożenia dla ich zdrowia, a także umożliwiał im pracę, odpoczynek i sen w zadowalających warunkach", co jest wymagane § 323 - 327 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 z późn. zm., dalej w skrócie: "RMI") oraz rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (t.j.: Dz. U. z 2014 r. poz. 112, dalej w skrócie: "RMŚ"), a także § 14 pkt 8 i § 18 pkt 2 w związku z § 20 ust. 1 pkt 9d rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1679 z późn. zm., dalej w skrócie: "RMR"), oraz należy to wykazać w sposób graficzny, iż obszar oddziaływania mieści się w całości na działce inwestorów. Zwłaszcza ma to dotyczyć dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, które są określone w RMŚ, zgodnie z którym dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, dopuszczalny poziom hałasu wynosi 50 dB w ciągu dnia i 40 dB w nocy. Podsumowując uzasadnienie rozstrzygnięcia organ I instancji stwierdził, że obowiązek nałożony na inwestorów postanowieniem z dnia 29 lipca 2024 r. nie został spełniony, gdyż nie wykazano w sposób jednoznaczny, że obszar akustycznego oddziaływania inwestycji mieści się w całości na działce objętej wnioskiem, do którego ma prawo prowadzący działalność, zgodnie z wymogiem wynikającym z § 9 ust. 9, podjętej przez Radę Miasta C. uchwały Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w C., w dzielnicy K., w rejonie ulic: [...], [...] i [...] (publ. Dz. Urz. Woj. Śląskiego z dnia [...] r. poz. [...], zwanej dalej w skrócie: "m.p.z.p."), czyli obszaru oznaczonego symbolem MN/U1 i MN/U2. Od powyższej decyzji odwołali się inwestorzy. W uzasadnieniu zajętego stanowiska odnieśli się do kwestii zawartych w postanowieniu organu I instancji z dnia 29 lipca 2024 r. Zaznaczyli, że przy piśmie z dnia 26 sierpnia 2024 r. ich pełnomocnik przedłożył do Urzędu Miasta C. 3 egzemplarze poprawionego projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, zawierające sporządzoną przez E. Sp. z o.o. "Analizę wpływu na środowisko akustyczne planowanego przedsięwzięcia" (dalej w skrócie: "Analiza"), które potwierdzają, że zakres oddziaływania inwestycji mieści się wyłącznie na należącej do nich działce i nie obejmuje działek sąsiednich (k. 1-17 akt administracyjnych). Wojewoda Śląski (dalej: "organ II instancji") decyzją z dnia 26 czerwca 2025 r., nr IFXIV,7840.6.35.2024, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualny publikator: Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, w skrócie: "k.p.a.") i art. 82 ust. 3 pr.b., po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia 5 września 2024 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia powołał się na treść art. 15 k.p.a. oraz art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 pkt 2 pr.b. Potwierdził, że przedmiotową inwestycję zaplanowano na działce o nr ewidencyjnym [...]. Znajduje się ona na terenie objętym zapisami m.p.z.p. i obszarze oznaczonym symbolem MN/U1, dla którego ustalono jako przeznaczenie podstawowe: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i zabudowa usługowa, a jako przeznaczenie dopuszczalne: urządzenia infrastruktury technicznej. Zgodnie z § 9 ust. 9 m.p.z.p. warunkiem lokalizacji zabudowy: usługowej, produkcyjnej oraz służącej produkcji rolniczej (w tym ogrodniczej) jest ograniczenie obszaru oddziaływania związanego z funkcjonowaniem takiej zabudowy do terenu, do którego ma prawo prowadzący działalność. Natomiast dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku są określone w RMŚ, zgodnie z którym dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, dopuszczalny poziom hałasu wynosi 50 dB w ciągu dnia i 40 dB w nocy. Dotyczy to wszystkich źródeł hałasu z wyłączeniem dróg, startujących samolotów, linii energetycznych oraz terenów w strefie śródmiejskiej miast powyżej 100 tys. mieszkańców. Dla terenów zabudowy mieszkaniowo-usługowej dopuszczalny poziom hałasu wynosi 55 dB w ciągu dnia i 45 dB w nocy. Zdaniem organu II instancji, planowana inwestycja jest zlokalizowana w otoczeniu zabudowanych, terenów: - od strony północnej - znajdują się tereny akustycznie chronione zabudowane budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi; - od strony wschodniej - znajdują się tereny akustycznie chronione zabudowane budynkami mieszkalnymi z usługami; - od strony południowej - przebiega droga wojewódzka [...], za drogą jest zabudowa budynkami jedno i dwukondygnacyjnymi z czynnymi firmami usługowymi; - od strony zachodniej - znajdują się tereny akustycznie chronione zabudowane budynkami mieszkalnymi z usługami. Zawarta w dokumentacji projektowej Analiza zawiera mapę (str. 60 dokumentacji projektowej) przedstawiającą teren inwestycyjny i jego sąsiedztwo. Na mapie tej izofonę 50 dB, oznaczoną kolorem żółtym, przedstawiono na dwóch krótkich odcinkach, tj. przy punkcie SO w południowej części działki inwestycyjnej i w środkowej części płotu od strony wschodniej działki inwestycyjnej. W załączonej do odwołania mapie, która jest tożsama z mapą zawartą w Analizie, odcinki te przedstawiono w kolorze niebieskim i opisano w legendzie jako izolinia 50 dB. W kolorze niebieskim oznaczono linie wzdłuż płotu nieruchomości inwestycyjnej, tj. od strony zachodniej północnej i wschodniej. W wyjaśnieniach zawartych w odwołaniu wskazano, że w wykonanej Analizie policzono poziomy dźwięku w punktach o gęstości 10 metrów (odległości) tworzących siatkę obliczeniową. Punkty o takim samym poziomie dźwięku są łączone/rysowane jako izofony. Izofona jest rysowana do najbliższego punktu obiektu ekranującego, po południowo - wschodniej stronie budynek "b2" i płot "pł". Zdaniem organu II instancji, wyjaśnienia założone przez inwestorów nie są logicznie spójne, bowiem wraz z oddaleniem się w kierunku północnym od budynku usługowego nr A (tj. źródła hałasu), poziom hałasu wzrasta z 45 dB do 50 dB. Także w południowej części działki inwestycyjnej obok punku SO przedstawiono kolorem niebieskim krótki odcinek izolinii 50 dB, a następnie za nią w kierunku południowym przedstawiono izolinię 45 dB, a jeszcze dalej na płocie ponownie wskazano kolorem niebieskim izolinię 50 dB, przy czym między tymi izoliniami brak jest wskazania na istnienie jakkolwiek dodatkowego źródła hałasu. Z tego powodu, organ II instancji podzielił stanowisko organu I instancji, że brak jest zobrazowania przez inwestorów obszaru objętego poziomem hałasu - 50 dB, przez co nie spełniony został w tej sprawie zapis § 9 ust. 9 m.p.z.p., dotyczący ograniczenia obszaru oddziaływania związanego z funkcjonowaniem zabudowy usługowej do terenu, do którego ma prawo prowadzący działalność. W skardze z dnia 18 lipca 2025 r. inwestorzy wyrazili niezadowolenie z treści zaskarżonej decyzji. Podkreślili, że w Analizie opisali i wyjaśnili prognozowany wpływ przedsięwzięcia na środowisko. Zarówno w ciągu działania wyłącznie w porze dziennej, jak i jego nie funkcjonowania. Przedsięwzięcie spełnia normy zawarte w RMŚ. Dla lepszego zobrazowania poziomu dźwięku wyznaczono punkty obserwacji i wyliczono dla nich wysokość dźwięku jako punkt 1- 40,6 dB i jako punkt 2-49,2 dB oraz za budynkami "b1" i "b2" jako punkt 4-26,2 dB (por. Analiza i jej wyjaśnienie złożone do odwołania, jak również do skargi). Zdaniem inwestorów potwierdza to spełnienie dopuszczalnych RMŚ norm. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (aktualny publikator: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualny publikator: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., w skrócie: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Jednocześnie, na mocy art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem dotyczącym art. 57a. Ponadto, w ramach sprawowanej kontroli, sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Wskazać należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd wydaje wyrok na podstawie akt administracyjnych, a to oznacza, że przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z tych akt wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu (por. wyrok NSA z dnia 9 lipca 2008 r. sygn. akt II OSK 795/07). Kwestią sporną w rozpatrywanej sprawie stało się wykazanie, że planowane przez inwestorów przedsięwzięcie jest zaprojektowane w taki sposób, że generowany tylko w porze dziennej poziom hałasu nie będzie zakłócał najbliższego sąsiedztwa. Na wstępie rozważań należy wyjaśnić, że w myśl art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2 pr.b., decyzja o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydana po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, dodatkowo również uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów. Zgodnie z art. 34 ust. 2, ust. 2a oraz ust. 3 pr.b. zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych oraz w zależności od przeznaczenia projektowanego obiektu określać niezbędne warunki do korzystania z obiektu przez osoby ze szczególnymi potrzebami (...) oraz uwzględniać warunki ochrony przeciwpożarowej. Z kolei projekt budowlany winien zawierać: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii, obejmujących punkty a-e; 2) projekt architektoniczno-budowlany, obejmujących punkty a-j; 3) projekt techniczny, obejmujących punkty a-e; 4) w zależności od potrzeb - w przypadku drogi krajowej lub wojewódzkiej - oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą, zgodnie z przepisami o drogach publicznych; 5) opinie, uzgodnienia, pozwolenia i inne dokumenty, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1. Do decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego, poprzedzonych decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się przepisy art. 72 ust. 6 i 6a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (ust. 7). Stosownie do art. 35 pr.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej obowiązany jest sprawdzić: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych. Art. 35 ust. 3 i 4 pr.b. stanowi z kolei, że w razie stwierdzenia nieprawidłowości, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Konstrukcja przywołanych powyżej przepisów pr.b. wskazuje, że decyzja w sprawie pozwolenia na budowę nie ma charakteru uznaniowego, ale przeciwnie jest decyzją związaną. Prawo zabudowy własnej nieruchomości gruntowej jest nierozerwalnie związane z prawem własności i może być ograniczone wyłącznie ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w drodze powszechnie obowiązujących w tym zakresie przepisów. Organy administracji mogą ingerować w planowaną zabudowę nieruchomości tylko w zakresie wyznaczonym przepisami prawa. W tym też zakresie art. 5 pr.b. nakazuje, by obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in.: warunki bezpieczeństwa i higieny pracy, poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Nie ulega wątpliwości, że działka o nr ewidencyjnym [...], arkusz karty mapy 6, obręb [...] K., położona przy ul. [...] w C., na której inwestorzy planują przedsięwzięcie polegające na budowie budynku usługowego nr [...] (sali zabaw dla dzieci), budynku usługowego nr [...] (sklepu ogrodniczego wraz z kawiarnią na 20 osób), wiaty nr [...], parkingów i wewnętrznej instalacji gazu z odcinkiem zewnętrznym oraz rozbiórkę dwóch obiektów (kontenera biurowego i wiaty magazynowej) i fundamentów nieistniejącego budynku, znajduje się na terenie objętym zapisami m.p.z.p. i obszarze oznaczonym symbolem MN/U1, co wynika z § 19 ust. 1 pkt 1 lit. a i b oraz pkt 2 (k. 29 akt administracyjnych, teczka niebieska). Dla którego ustalono jako przeznaczenie podstawowe: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i zabudowa usługowa, a jako przeznaczenie dopuszczalne: urządzenia infrastruktury technicznej. Stosownie do treści normy zawartej w przepisie prawa miejscowego, tj. § 9 ust. 9 m.p.z.p. warunkiem lokalizacji zabudowy: usługowej, produkcyjnej oraz służącej produkcji rolniczej (w tym ogrodniczej) jest ograniczenie obszaru oddziaływania związanego z funkcjonowaniem takiej zabudowy do terenu, do którego ma prawo prowadzący działalność. Zdaniem organu II instancji, planowana inwestycja jest zlokalizowana od strony północnej w otoczeniu akustycznie chronionych budynków mieszkalnych jednorodzinnych, a od strony wschodniej i zachodniej również budynków mieszkalnych z usługami (od strony południowej - przebiega droga wojewódzka DW 491 a za tą drogą są budynki jedno i dwukondygnacyjne z czynnymi firmami usługowymi). Tymczasem, dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku są określone w RMŚ, zgodnie z którym dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, dopuszczalny poziom hałasu wynosi 50 dB w ciągu dnia i 40 dB w nocy. Dotyczy to wszystkich źródeł hałasu z wyłączeniem dróg, startujących samolotów, linii energetycznych oraz terenów w strefie śródmiejskiej miast powyżej 100 tys. mieszkańców. Jednocześnie dla terenów zabudowy mieszkaniowo-usługowej dopuszczalny poziom hałasu wynosi 55 dB w ciągu dnia i 45 dB w nocy. Sąd podkreśla, że na etapie prowadzonego postępowania administracyjnego inwestorzy załączyli Analizę emisji hałasu. Jak stanowi to opracowanie, poziom hałasu w żadnym punkcie terenu planowanego przedsięwzięcia nie powinien przekraczać wartości dozwolonej, określonej w RMŚ. Równoważny poziom hałasu dla pory dziennej wynosi 50 dB(A) - przedział czasu odniesienia równy ośmiu najmniej korzystnym godzinom dnia kolejno po sobie następującym. Natomiast równoważny poziom hałasu dla pory nocnej to 40 dB(A). Na załączniku graficznym wskazującym porę dzienną widać rozmieszczone izofony o wartościach maksymalnych wynoszących 45 dB i krótki odcinek izolinii 50 dB. Organ I instancji, poza ogólnikowym sformułowaniem, że obowiązek nałożony na inwestorów postanowieniem z dnia 29 lipca 2024 r. nie został spełniony, nie odniósł się do złożonych w tym zakresie wyjaśnień. Również organ II instancji dokonując oceny decyzji organu i instancji uznał, że wraz z oddaleniem się w kierunku północnym od budynku usługowego nr [...] (tj. źródła hałasu), wzrasta poziom hałasu z 45 dB do 50 dB, co to jest nielogiczne, oraz zaakceptował stanowisko zaprezentowane w decyzji organu I instancji. Nie mniej jednak zważywszy na dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku, które są określone w RMŚ, zgodnie z którym dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, dopuszczalny poziom hałasu wynosi 50 dB w ciągu dnia i 40 dB w nocy, a dla terenów zabudowy mieszkaniowo-usługowej dopuszczalny poziom hałasu wynosi 55 dB w ciągu dnia i 45 dB w nocy, w rozpatrywanej sprawie nie przekroczono tychże granic. Orzecznictwo sądów administracyjnych wypracowało pewne wytyczne w zakresie wykładni planów miejscowych, które podlegają wykładni, tak jak inne źródła prawa powszechnie obowiązującego. Znaczenie przepisu zależy nie tylko od jego językowego sformułowania, ale również od treści innych przepisów (kontekst systemowy) oraz całego szeregu wyznaczników pozajęzykowych, takich jak funkcje ocenianej regulacji prawnej (por. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2018 r. sygn. akt II OSK 2011/16). Z reguły każda inwestycja powoduje uciążliwości dla sąsiednich nieruchomości (ogranicza światło, widok, emituje hałas, powoduje zwiększony ruch pieszy lub drogowy). W sytuacji, gdy nie można mówić o naruszeniu konkretnych przepisów prawa (w tym norm warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i prawa o ochronie środowiska), organ architektoniczno-budowlany nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Poszanowanie interesów osób trzecich polega na umożliwieniu tym podmiotom skorzystania z prawa zabudowy w takim zakresie, w jakim przysługuje ono inwestorowi (por. wyrok NSA z dnia 10 grudnia 2020 r. sygn. akt II OSK 1626/18). Wyznacznikiem zakresu, w jakim wydający decyzję organ ma obowiązek chronić uprawnienia osób trzecich, są przepisy prawa materialnego. Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich nie może być zatem rozumiana w sposób absolutny. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które mogą dotyczyć naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych innych osób. Dodać też należy, że interes osób trzecich nie może naruszać prawa inwestora wynikającego z art. 4 pr.b., bowiem każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami (por. wyrok NSA z dnia: 25 lutego 2020 r. sygn. akt II OSK 1010/18 i 23 lutego 2022 r. sygn. akt II OSK 623/19). Niezbędne jest zatem wyraźne sprecyzowanie konkretnego przepisu prawa administracyjnego, wykluczającego bądź ograniczającego zagospodarowanie działki sąsiedniej, ze względu na powstanie projektowanej zabudowy (por. wyroki NSA z dnia: 10 marca 2021 r. sygn. akt II OSK 403/21; 16 maja 2019 r. sygn. akt II OSK 1655/17; 25 września 2018 r. sygn. akt II OSK 2352/16; 27 lutego 2023 r. sygn. akt II OSK 1193/22). W rozpatrywanej sprawie od strony północnej działki inwestycyjnej znajdują się tereny akustycznie chronione zabudowane budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi, dla których dopuszczalny poziom hałasu wynosi 50 dB w ciągu dnia i 40 dB w nocy. Na mapie przedstawiono, że w północnej części inwestycji, pierwszą izolinią, zlokalizowaną najbliżej projektowanej inwestycji tj. budynku usługowego nr A jest izolinia 45 dB oznaczona kolorem czerwonym, następnie wzdłuż płotu kolorem niebieskim przedstawiono izolinię 50 dB, a izolinię 40 dB, oznaczoną kolorem zielonym przedstawiono częściowo na działce inwestycyjnej (przed izolinią 50 dB). Jest ona częściowo za płotem na działce sąsiedniej. Powyższe świadczy, że nie przekroczono wskazanych powyżej granic dopuszczalnych, wynikających z RMŚ. W tym miejscu przyjdzie zauważyć, że wydane na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (aktualny publikator: Dz. U. z 2025 r. poz. 647) przepisy wykonawcze RMŚ wskazują dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, dopuszczalny poziom hałasu 50 dB w ciągu dnia i 40 dB w nocy, a dla terenów zabudowy mieszkaniowo-usługowej 55 dB w ciągu dnia i 45 dB w nocy. Planowane przedsięwzięcie oznaczone jako źródło hałasu, tj. budowa budynku usługowego nr [...] (sali zabaw dla dzieci), zawiera opis elementów budowlano-instalacyjnych i będzie czynne tylko w porze dziennej (godź. 7-21). Rzeczywisty poziom emitowanego hałasu wykażą zatem pomiary hałasu środowiskowego, przy czym hałas prognozowany w Analizie jest niższy i nie przekracza wskazanych powyżej granic dopuszczalnych, wynikających z RMŚ. Izolinia kolor zielony stanowi 40 dB a izolinia kolor żółty stanowi 50 dB. Siatka obliczeniowa Analizy potwierdzona jest w punktach 1, 2, 4 oraz b1 i b2. To nie pozwala uznać, że w sprawie naruszono wyznaczone przepisami normy hałasu, wynikające z przywołanych powyżej norm RMŚ. Mając na uwadze powyższe trzeba zauważyć, że zgodnie z § 323 ust. 1 i § 324 RMI budynek, w którym ze względu na prowadzoną w nim działalność lub sposób eksploatacji mogą powstawać uciążliwe dla otoczenia hałasy lub drgania, należy kształtować i zabezpieczać tak, aby poziom hałasów i drgań przenikających do otoczenia z pomieszczeń tego budynku nie przekraczał wartości dopuszczalnych określonych w odrębnych przepisach dotyczących ochrony środowiska, a także nie powodował przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu i drgań w pomieszczeniach innych budynków podlegających ochronie przeciwhałasowej i przeciwdrganiowej, określonych w Polskich Normach dotyczących dopuszczalnych wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na budynki i na ludzi w budynkach. Przedstawiona Analiza wyraźnie wskazuje, że przedmiotowa inwestycja nie spowoduje przekroczenia wartości poziomów hałasu określonych w RMŚ. Aby skutecznie podważyć treść ekspertyzy, nie jest wystarczające wskazywanie odmiennej tezy. Przykładowo, w literaturze przedmiotu podnosi się, że o ile organ zarzuca ekspertyzie stronniczość ze względu na sporządzanie jej na zlecenie strony zobowiązanej do jej przedstawienia konieczne jest przedłożenie kontrdowodów na okoliczność, iż ekspertyza jest wadliwa. Poprawność ekspertyzy ocenia się też na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. (por. M. Rydzewska, Postępowanie administracyjne przed organami nadzoru budowlanego, Warszawa 2022 r. s. 322 i nast.). Jednocześnie, gdyby się okazało, że emitowany hałas jest zbyt uciążliwy dla okolicznych mieszkańców, można wystąpić do odpowiedniego organu z wnioskiem o dokonanie pomiarów i ewentualnie domagać się podjęcia działań w trybie art. 115a ustawy Prawo ochrony środowiska. W ocenie Sądu ocena dowodów, w tym Analiza nie została przeprowadzona zgodnie z regułami wynikającymi z art. 80 k.p.a. Wobec stwierdzenia braku oczywistej sprzeczności z m.p.z.p. konieczne stało się wyeliminowanie z porządku prawnego zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań. Prowadząc ponownie postępowanie organy administracji uwzględnią dokonaną w niniejszym wyroku ocenę prawną (art. 153 p.p.s.a.) i zgodnie z nią rozpoznają wniosek inwestorów zważywszy na wszystkie elementy decydujące o tożsamości sprawy podmiotowe, jak i przedmiotowe, a następnie podejmą odpowiednie rozstrzygnięcie przewidziane przepisami prawa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w związku z art. 135 p.p.s.a, orzeczono, jak w punkcie 1 sentencji. O kosztach postępowania orzeczono, jak w punkcie 2 sentencji, na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone koszty w wysokości 1014,- zł. składa się wpis sądowy w kwocie 500,- zł. uiszczony przez inwestorów, kwota 480,- zł. tytułem wynagrodzenia ich profesjonalnego pełnomocnika obecnego na rozprawie, ustalona jako stawka minimalna na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 z późn. zm.), oraz uiszczona opłata za pełnomocnictwo 34,- zł. Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.