III SA/Gl 1167/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Beata Kozicka (spr.), Protokolant Specjalista Anna Wandoch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2020 r. sprawy ze skargi "A" S.A. w P. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...], Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach (dalej: "organ", "Dyrektor" lub "Dyrektor Śląskiego OW NFZ"), działając na podstawie art, 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 1373 z późn. zm., zwanej dalej "ustawą" lub "ustawą o świadczeniach") oraz art. 138 § 1 pkt 2 i art, 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm. zwanej dalej "k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] r. wniesionego przez Wnioskodawcę – "A" S.A., ul. [...], [...]-[...] P., (dalej: Wnioskodawca, oferent, Spółka oraz strona) dotyczącego decyzji Dyrektora Śląskiego OW NFZ z dnia [...]r. nr [...], w przedmiocie oddalenia odwołania, dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od [...] r. do [...] r., kod postępowania: [...], w rodzaju świadczeń ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w zakresie badania rezonansu magnetycznego (RM) — decyzję pierwszoinstancyjną utrzymał w mocy. Argumentując podjęte rozstrzygnięcie, organ odwoławczy przybliżył dotychczasowy przebieg postępowania, według chronologii zdarzeń, wskazując przy tym prawne regulacje przedmiotu. W tych ramach odnotował, że podstawę materialno - prawną rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowi ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. W jej dziale VI określono procedurę zawierania umów w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy. Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach (art. 134 ust. 2 ustawy). Co do zasady, zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu albo rokowań (art. 139 ust. 1 ustawy). W tym celu Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu powołuje komisję, której tryb pracy określa regulamin uchwalony przez Radę Funduszu (art. 139 ust. 4 ustawy). Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej konkursu ofert Komisja w obecności oferentów stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert; otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy; przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 1 i ust. 2 ustawy ). Z kolei w myśl art. 142 ust. 5 ustawy, w części niejawnej konkursu ofert Komisja może: wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, które zapewniają ciągłość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, kompleksowość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej i ich dostępność oraz przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia; nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Następnie podkreślił, że przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, oraz szczegółowe warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej określa Prezes Funduszu (art. 146 ust. 1 ustawy). Z kolei mocą art. 147 ustawy kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość oraz cenę udzielanych świadczeń (art. 148 ust. 1 ustawy) Wyłonienie świadczeniodawcy w postępowaniu konkursowym ma przede wszystkim na celu realizację zadania ustawowego, tj. zapewnienie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej nadanym obszarze. W toku postępowania Fundusz zobowiązany jest zapewnić równe traktowanie świadczeniodawców, z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji. Tym samym zaakcentował, że postępowanie mające na celu wyłonienie świadczeniodawców do realizacji świadczeń opieki zdrowotnej ma charakter cywilnoprawny. Odwołując się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego wskazał, że wskazuje się w nim, iż wszystkie etapy postępowania poprzedzającego zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, prowadzonego w ramach NFZ, wzorowane są na zasadach prawa cywilnego i nie podlegają przepisom postępowania administracyjnego (por.: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 lutego 2012 r., sygn. akt. VI SA/Wa 1762/11; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK. 1054/11; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 grudnia 2012 r., sygn. akt ll GSK 2056/11, wszystkie przywoływane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl., w skrócie: CBOSA). Ustawodawca, na co także zwrócił uwagę organ, wyraźnie odwołuje się do typowych pojęć prawa cywilnego, takich jak: oferta, konkurs ofert, rokowania. Rozstrzygnięcie tego postępowania przez komisję nie jest niczym innym jak wyborem najkorzystniejszej oferty przez zamawiającego. Oczywiste jest więc, że pomimo iż ustawa wprost nie odwołuje się do stosowania kodeksu cywilnego, w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej będzie on miał zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie. Jednakże sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę, w trybie art. 154 tej ustawy, odwołania do Dyrektora oddziału od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy. Powyższe uzasadnione jest treścią art. 154 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym, po rozpatrzeniu odwołania. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Od decyzji tej, stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który składa się do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji o której mowa w ust. 3 art, 154. Zgodnie z art. 154 ust. 6 ustawy Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie. Decyzja dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu wydana na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy podlega natychmiastowemu wykonaniu Obowiązkiem organu, w ramach procedury uruchamianej wskutek wniesienia odwołania, a także wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o których mowa w art. 154 ustawy, jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Dyrektor oddziału w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego, nie prowadzi ponownie postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznaje sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Nie powiela zatem czynności zarezerwowanych przez ustawę dla komisji konkursowej powoływanej przez Dyrektora oddziału. Dyrektor oddziału bada, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania, i czy wskutek tego doszło do uszczerbku w interesie prawnego Odwołującego/Wnioskodawcy. Równocześnie zaznaczył, że zgodnie z art. 132 ustawy, podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu (ust. 1), która może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w niniejszym dziale (ust, 2). Kontynuując stwierdził, że z powyższego wynika zatem niewątpliwie, iż uszczerbek interesu prawnego wystąpi po stronie świadczeniodawcy, który nie został wybrany do udzielania świadczeń. Z tego względu oczywiste jest, że posiada on legitymację do wniesienia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania (art. 154 ust. 1 ustawy) - celem skontrolowania w postępowaniu administracyjnym, czy niekorzystne rozstrzygnięcie nie jest wynikiem naruszenia przez Narodowy Fundusz Zdrowia zasad przeprowadzenia tego postępowania. Istotą badania uszczerbku interesu prawnego i stwierdzenia jego powstania jest zatem ustalenie, czy na skutek naruszenia prawa nie nastąpił uszczerbek w możliwości uzyskania zamówienia, nie zaś jakikolwiek uszczerbek w interesie prawnym wykonawcy. Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie uszczerbku interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym zawarcia umów o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, do obowiązków którego będzie należało zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), a następnie ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zaakcentował, że bezspornym zatem jest, iż Spółka, ma legitymację procesową do uczestniczenia w postępowaniu, które zostało wszczęte na skutek złożonego przez ten podmiot wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niespornym jest również, że stronami tego postępowania, w świetle art. 154 ust. 6a ustawy, są świadczeniodawcy, którzy zostali wybrani do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w tym postępowaniu. Analizując ponownie materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania, w kontekście treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uznał, że argumenty Wnioskodawcy są chybione, a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zasługuje na uwzględnienie, a to z przyczyn jak poniżej. W tej sytuacji - na co zwrócił uwagę - ponownie rozpatrując sprawę, podtrzymał wszystkie ustalenia poczynione w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji, zawarte w jej uzasadnieniu wraz z ich prawną oceną. Wnioskodawca w treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy powiela argumentację podnoszoną na wcześniejszych etapach postępowania. W dalszych motywach zaznaczył, iż w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, ponownie rozpatrując sprawę, ustalił co następuje. Dyrektor Śląskiego OW NFZ, działając na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy o świadczeniach oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert. powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1897), ogłosił w dniu [...] r. postępowanie w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia na okres od [...] r. do [...] r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna - ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie badania rezonansu magnetycznego (RM), na obszarze obejmującym grupę powiatów: [...], [...], [...], J., R., Z. W ogłoszeniu o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w trybie konkursu ofert wskazano, iż wartość zamówienia wynosi nie więcej niż [...] zł na okres rozliczeniowy od [...] do [...] r. Jako maksymalną liczbę umów, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania podano, iż w wyniku rozstrzygnięcia zostaną zawarte maksymalnie dwie umowy. W dniu [...] r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania. Z chwilą ogłoszenia rozstrzygnięcia postępowania nastąpiło jego zakończenie. Informacja o rozstrzygnięciu postępowania została opublikowana na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, wypełniając tym samym dyspozycję art. 151 ust. 2 ustawy. Na przedmiotowe postępowanie wpłynęły 3 oferty, w tym oferta Wnioskodawcy. W części jawnej Komisja konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert. Komisja stwierdziła, że w przypadku oferty złożonej przez stronę zachodzą okoliczności stanowiące podstawę do jej odrzucenia, zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt. 8 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Zgodnie z jego brzmieniem - odrzuceniu podlega oferta złożona przez świadczeniodawcę, z którym w okresie 5 lat poprzedzających ogłoszenie postępowania, została rozwiązana przez oddział wojewódzki Funduszu umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie lub rodzaju odpowiadającym przedmiotowi ogłoszenia, bez zachowania okresu wypowiedzenia z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy. Przypomniał, że Komisja ustaliła, iż Śląski OW NFZ działając na podstawie § 36 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 roku w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (tekst jedn. Dz.U. z 2016, poz. 1146 z późn. zm.) pismem z dnia [...] r. rozwiązał z dniem jego doręczenia umowę o numerze [...] w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna - ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie badania rezonansu magnetycznego bez zachowania okresu wypowiedzenia. Przyczynę rozwiązania tej umowy (o numerze [...]) stanowiło podanie nieprawdy w ofercie złożonej w postępowaniu konkursowym numer [...] w sprawie zawarcia umowy w zakresie badania rezonansu magnetycznego (RM) z miejscem realizacji N. ul. [...]. Tym samym Komisja Konkursowa powiadomiła oferenta o odrzuceniu jego oferty pismem o sygnaturze: [...] z dnia [...] r. Oferent pismem z dnia [...] r. złożył protest w związku z odrzuceniem jego oferty. Komisja uznała protest za bezzasadny o czym powiadomiła go pismem z dnia [...] r. (o wskazanym w nim nr). Pozostałe oferty zostały zakwalifikowane do dalszej części postępowania. W części jawnej Komisja konkursowa przeprowadziła również kontrole u nowych oferentów, którzy dotychczas nie mieli zawartej umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z Funduszem w zakresie, na jaki została złożona oferta. Podczas kontroli upoważnieni przedstawiciele Komisji Konkursowej dokonali porównania danych zawartych w ofertach, dotyczących personelu, miejsca wykonywania świadczeń i zasobów sprzętowych ze stanem faktycznym, co zostało odnotowane w załącznikach do protokołów kontroli. W wyniku tej kontroli Komisja konkursowa nie odrzuciła żadnej oferty. Dwie oferty, jako spełniające wymagane warunki niezbędne dla realizacji wyżej wymienionego świadczenia, zostały zakwalifikowane do części niejawnej postępowania. Określona w ogłoszeniu wartość postępowania [...] zł pozwoliła na wybór dwóch ofert, złożonych przez oferenta, który w postępowaniu złożył 2 oferty, a które jednocześnie wyczerpały wartość postępowania. W dalszych motywach organ zaznaczył, iż co do kwestii związanej z przyczynami, które legły u podstaw odrzucenia oferty Wnioskodawcy, podtrzymuje stanowisko wyrażone w decyzji pierwszoinstancyjnej. Zaakcentował, że z Wnioskodawcą pismem z dnia [...] r. z dniem jego doręczenia, rozwiązana została umowa o numerze [...] w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna - ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie badania rezonansu magnetycznego bez zachowania okresu wypowiedzenia na podstawie postanowienia § 36 ust. 1 pkt 7 OWU - przedstawienie przez świadczeniodawcę nieprawdziwych lub niezgodnych ze stanem faktycznym danych lub informacji, mających wpływ na zawarcie umowy w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy.  Podkreślił następnie, że analiza przeprowadzona na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez Szpital Miejski Nr [...] w G. Spółka z o.o. wykazała, że oferent podał nieprawdę w ofercie złożonej w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy, udzielając pozytywnej odpowiedzi na pytanie ankietowe 1.2.3.1, dotyczące wykonania 1000 badań identyfikowanych wymienionym w treści pytania kodem ICD- 9. Okoliczności towarzyszące wyjaśnieniu tej kwestii na etapie prowadzonego wówczas postępowania wskazują, że działał on z pełną świadomością, iż, z uwagi na datę rozpoczęcia działalności komórki organizacyjnej - od [...] r. - nie spełnił warunku wykonania badań w ilości, upoważniającej do udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie ankietowe 1.2.3.1. Z akt postępowania konkursowego wynika, że komisja po przeanalizowaniu treści oferty złożonej w postępowaniu [...] pismem z dnia [...] r. zwróciła się do oferenta z prośbą o udokumentowanie prawidłowości udzielonej odpowiedzi na pytanie ankietowe nr 1.2.3.1. W odpowiedzi oferent pismem z dnia [...] r. potwierdził wykonanie [...] badań RM w tym również badań wskazanych w pytaniu ankietowym. Z uwagi na fakt, że oferent nie przedstawił wykazu wykonanych 1000 badań RM, a jedynie pisemnie potwierdził wykonanie [...] badań Komisja konkursowa kolejnym pismem z dnia [...] r. ponownie wezwała oferenta do przedstawienia wykazu 1000 wykonanych badań. W odpowiedzi oferent pismem z dnia [...] r. przedstawił wykaz wykonanych [...] badań. Analiza tego wykazu - przeprowadzona na etapie postępowania odwoławczego - ujawniła, że tylko [...] badań zostało wykonanych w okresie wskazanym w treści pytania ankietowego. Wyjaśnił przy tym, że z uwagi na konkurencyjno - eliminacyjny charakter postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych podanie nieprawdziwych lub niezgodnych ze stanem faktycznym informacji, co do zasady ma wpływ na przebieg postępowania, w tym na wybór ofert. Równocześnie zaznaczył, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż przez podanie nieprawdziwych informacji uznane winno być takie działanie świadczeniodawcy, który aby uzyskać pozytywne dla siebie rozstrzygnięcie podaje informacje, które nie znajdują odzwierciedlenia w rzeczywistości. Należy przyjąć, iż "nieprawdziwość" musi dotyczyć okoliczności, które wpływają w jakikolwiek sposób na wynik postępowania - zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 października 2018 r. sygn. akt II GSK 1138/18. Podsumowując stwierdził, że okoliczność rozwiązania z Wnioskodawcą umowy nr [...] w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna - ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie badania rezonansu magnetycznego bez zachowania okresu wypowiedzenia na podstawie postanowienia § 36 ust. 1 pkt 7 OWU - przedstawienie przez świadczeniodawcę nieprawdziwych lub niezgodnych ze stanem faktycznym danych lub informacji, mających wpływ na zawarcie umowy w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy - nie powinna być sporna. Wskazał, że przepis art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie daje Komisji Konkursowej podstaw, do uznaniowej decyzji w tej materii. Ustawodawca przez wyraźne i kategoryczne sformułowanie "Odrzuca się ofertę złożoną przez świadczeniodawcę, z którym w okresie 5 lat poprzedzających ogłoszenie postępowania, została przez oddział wojewódzki Funduszu rozwiązana umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie lub rodzaju odpowiadającym przedmiotowi ogłoszenia, bez zachowania okresu wypowiedzenia, z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy" wskazuje na konieczność odrzucenia oferty każdorazowo, w przypadku zaistnienia okoliczności wymienionej w art. 149 ustawy. Słuszność tego stanowiska, na co zwrócił uwagę, znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, na potwierdzenie tego twierdzenia przytoczył wyrok NSA z 14 kwietnia 2016 r. sygn. akt II GSK 2661/14, w którym wskazano, że z kategorycznego brzmienia art. 149 ust. 1 pkt d ustawy o świadczeniach, wynika, iż organ administracji, po stwierdzeniu istnienia opisanych w nim okoliczności dotyczących świadczeniodawcy, ma obowiązek odrzucić ofertę tego świadczeniodawcy. Te okoliczności to uprzednie istnienie umowy w określonym rodzaju i zakresie świadczeń między oddziałem wojewódzkim Funduszu i danym .świadczeniodawcą oraz rozwiązanie tej umowy przez organ w trybie natychmiastowym, z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy. Badając ofertę każdego świadczeniodawcy organ ma zatem obowiązek zweryfikować Jego wiarygodność i ustalić, czy była już z nim zawierana umowa o udzielanie świadczeń w tym samym rodzaju i zakresie oraz czy umowa ta została rozwiązana w trybie natychmiastowym z przyczyn leżących po .stronie świadczeniodawcy. Jeżeli organ ustali, że zaistniały wyżej opisane fakty - odrzuca ofertę. Przypomniał, że na tym etapie postępowania, tzn. w kolejnym konkursie, organ sprawdza tylko, czy zaistniały wymienione w ustawie fakty i nie bada trafności ustalenia przyczyn, które do nich doprowadziły. Te przyczyny badał wtedy, kiedy decydował się na rozwiązanie ze skutkiem natychmiastowym umowy zawartej z danym świadczeniodawcą zgłaszającym się obecnie do kolejnego konkursu. Zatem, dowodzenie w toku kolejnego konkursu, że niewywiązanie się z poprzedniej umowy, które doprowadziło do jej rozwiązania przez organ ze skutkiem natychmiastowym z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy, spowodowane było splotem niekorzystnych dla świadczeniodawcy okoliczności oraz działaniami innych podmiotów, jest bezprzedmiotowe, albowiem - co powtórzył - jeżeli organ stwierdzi, że poprzednia umowa w określonym rodzaju i zakresie, była rozwiązana w sposób opisany w ustawie, niczego więcej nie bada, tylko ofertę odrzuca. Nadto zaznaczył, że stan faktyczny, na tle którego Naczelny Sąd Administracyjny wyraził powyższy pogląd, był podobny do stanu faktycznego, istniejącego w przedmiotowej sprawie. Zdaniem organu błędne jest stanowisko Wnioskodawcy, na którym oparta została konstrukcja wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jakoby rozwiązanie z nim umowy nr [...] w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna - ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie badania rezonansu magnetycznego bez zachowania okresu wypowiedzenia na podstawie postanowienia na podstawie § 36 ust. 1 pkt 7 OWU nie było skuteczne, wobec nierozpoznania przez Prezesa Funduszu do daty odrzucenia oferty środka zaskarżenia na w/w czynność Dyrektora Śląskiego OW NFZ, albowiem - na co zwrócił uwagę - z żadnego przepisu nie wynika, by skuteczność czynności dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, o których mowa w § 36 ust. 1 OWU (rozwiązania umowy ze świadczeniodawcą bez zachowania okresu wypowiedzenia z przyczyn wskazanych w treści tego przepisu) była uzależniona od upływu świadczeniodawcy terminu do wniesienia zażalenia na rzeczoną czynność dyrektora OW NFZ lub jego rozpatrzenia przez Prezesa Funduszu. Równocześnie wyjaśnił, że jak wskazują autorzy komentarza do ustawy o świadczeniach (Komentarz pod red. A. Pietraszewskiej - Macheta; WOLTERS KLUWER wyd. 3 Warszawa 2018 r. str. 952) rozstrzygnięcie Prezesa nie niweczy czynności dokonanej przez dyrektora oddziału, a jedynie zobowiązuje dyrektora do zmiany podjętej czynności - oczywiście wówczas, jeśli to rozstrzygnięcie jest korzystne dla świadczeniodawcy. Dla ustalenia zatem, w jakiej dacie została z Wnioskodawcą rozwiązana bez zachowania okresu wypowiedzenia umowa nr [...] w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna - ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie badania rezonansu magnetycznego należy zastosować przepis art. 61 § 1 Kodeksu cywilnego w związku z art. 155 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Zgodnie z treścią w/w przepisów, oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią.  Organ nie podzielił tym samym stanowiska autorów Komentarza, na które powołał się Wnioskodawca, co do dopuszczalności odrzucenia oferty na podstawie art. 149 ust. i pkt 8 ustawy dopiero po zakończeniu postępowania zażaleniowego. Stanowisko to, jak zaznaczył, pozostaje w sprzeczności z komentarzem tych samych autorów do art. 161 ustawy, a także w opozycji do art. 61 § 1 kodeksu cywilnego (KC), a także samego art. 149 ust. 1 ustawy, którego brzmienie - co podkreślił - jest kategoryczne. Zaznaczył, że komentatorzy nie uwzględnili także przepisu art. 155 ust. 2 ustawy, stanowiącego o nieważności umowy, jeśli została zawarta z oferentem, którego oferta podlegała odrzuceniu na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 1 i 3-8 ustawy. Nieważność, o której mowa w art. 155 ust. 2 ustawy, ma charakter nieważności bezwzględnej i wywołuje skutki ex tunc. W zbieżnym zarysie stanowisko takie, co również wyeksponował, wyraził NSA w wyroku z 14 kwietnia 2016 r. sygn. akt II GSK 2661/14. Ponadto wyraził pogląd, że nawet gdyby z Wnioskodawcą została zawarta umowa, wobec "nieprawomocności rozwiązania umowy", jak podnosi Wnioskodawca, to i tak na podstawie art. 155 ust. 2 byłaby ona nieważna, jako że Prezes ostatecznie nie uwzględnił zażalenia Wnioskodawcy na czynność Dyrektora Śląskiego OW NFZ rozwiązania z nim umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia. W świetle tych okoliczności, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, podtrzymał uprzednio zajęte w sprawie stanowisko, że postępowanie Komisji Konkursowej w żaden sposób nie naruszało zasad, według których prowadzone jest postępowanie. Oferta złożona przez Wnioskodawcę prawidłowo została odrzucona na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy. W tej sytuacji wniesione środki odwoławcze - protest na czynność Komisji oraz odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania. Mając te ustalenia na uwadze wyjaśnił, że równe traktowanie świadczeniodawców z całą pewnością winno dotyczyć zarówno wymagań, jakie muszą być spełnione przez świadczeniodawców celem zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, jak i zakresu obowiązków określonych w umowie i odpowiadającego im wynagrodzenia. Wyjaśnił, że wielokrotnie w tym zakresie wypowiedział się także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wskazując m.in. w wyroku z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1854/11, że zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się w stosowaniu takich samych określonych kryteriów oceny ofert do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu, jak i wymagań, jakie muszą być spełnione przez świadczeniodawców celem zawarcia z nimi umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zasady równego traktowania określone są w zarządzeniach wydanych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ustawy oświadczeniach, które ustalają przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane od świadczeniodawców. Przytaczając orzecznictwo sądów administracyjnych z przedmiotu rozpoznania wskazał także, że w wyroku z dnia 22 listopada 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1391/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, że zgodnie z art. 134 ustawy Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Aby zrealizować te wymogi Fundusz jest obowiązany udostępniać na takich samych zasadach wszystkim świadczeniodawcom wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Tym samym podkreślił, że uczestnikom konkursu zostały udostępnione akty prawne, które określały zarówno wymagania stawiane oferentom, jak i kryteria oceny ofert. Wszyscy uczestnicy konkursu składali odpowiedzi na te same pytania. Ocena ofert odbywała się na podstawie jasno określonych kryteriów. W toku postępowania były one niezmienne i w równym stopniu jawne dla wszystkich oferentów. Zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się w stosowaniu tych samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w danym postępowaniu. Naruszeniem tej zasady byłoby stosowanie w danym postępowaniu w stosunku do niektórych świadczeniodawców dodatkowych kryteriów, względnie wyłączenie stosowania określonych kryteriów wobec niektórych świadczeniodawców. Taka sytuacja - w jego ocenie - w przedmiotowym postępowaniu konkursowym nie nastąpiła. Na zakończenie podniósł, że postanowieniem z dnia [...] r. odmówił wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji z dnia z dnia [...] r. nr [...]. W realiach rozpoznawanej sprawy nadanie zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności umożliwiło podpisanie umów ze świadczeniodawcami wyłonionymi do realizacji świadczeń w wyniku rozstrzygnięcia postępowania w trybie konkursu ofert. Akcentując, że przedmiot postępowania dotyczy świadczeń opieki zdrowotnej, a zwłoka w podpisaniu umów wywołana wnoszonymi środkami odwoławczymi, realnie zagrażałaby więc dobru chronionemu - życiu i zdrowiu ludzkiemu. W ocenie organu, ponownie badającego sprawę, postępowanie nie wykazało, by Komisja konkursowa naruszyła zasady prowadzenia postępowania, w tym w sposób wskazany w treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a podjęte przez nią czynności, w tym czynność odrzucenia oferty Wnioskodawcy na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy, były prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. W skardze na powyższą decyzję strona zarzuciła zarówno naruszenia prawa materialnego jak i procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a to: naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1. naruszenie art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (dalej również jako ustawa) w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej również jako k.p.a.) poprzez niewłaściwe zastosowanie ww. przepisów i niezasadne utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...] r. oddalającej odwołanie Skarżącej na rozstrzygniecie postępowania nr [...] mimo braku ku temu podstaw; 2. naruszenie art. 149 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 160 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez bezpodstawne przyjęcie, że zaistniały podstawy do odrzucenia oferty skarżącej z uwagi na rozwiązanie umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia w postępowaniu nr [...] mimo, że postępowanie zażaleniowe, kwestionujące czynność rozwiązania umowy, zainicjowane pismem Skarżącej z dnia [...] r. nie zostało zakończone do dnia [...] r. tj. dnia odrzucenia oferty Skarżącej w postępowaniu nr [...]. 3. naruszenie art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w zw. z § 36 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej poprzez bezpodstawne przyjęcie, że zaistniały podstawy do odrzucenia oferty skarżącej z uwagi na rozwiązanie umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia w postępowaniu nr [...] mimo, że w ofercie złożonej w postępowaniu nr [...] nie podała nieprawdziwe informacje wobec czego nie było podstaw do odrzucenia oferty. Formułując powyższe zarzuty autor skargi wniósł o: 1) uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w Katowicach nr [...] z dnia [...] r., utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w Katowicach nr [...] z dnia [...] r. oddalającą odwołanie skarżącej dotyczące rozstrzygnięcia postępowania nr [...] w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od [...] r. do [...] r. w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w zakresie: badania rezonansu magnetycznego (rm); 2) uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w Katowicach nr [...] z dnia [...] r. oddalającej odwołanie skarżącej na rozstrzygnięcie postępowania nr [...] w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od [...] r. do [...] r. w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w zakresie: badania rezonansu magnetycznego (rm); 3) przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Dyrektorowi Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w Katowicach; 4) zasądzenie od Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w Katowicach na rzecz Skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W wywodach skargi jej autor rozwinął zarzuty zakreślone w petitum, wskazując, że podstawą rozwiązania umowy jest podanie nieprawdy w ofercie złożonej w postępowaniu konkursowym. Zaznaczył, że w ocenie Dyrektora spółka "A" udzieliła pozytywnej odpowiedzi na pytanie ankietowe nr 1.2.3.1. mimo, że nie spełniała warunku wykonania 1000 badań rezonansu magnetycznego w wymaganym okresie. Następnie, pismem z dnia [...] r. spółka zakwestionowała czynność Dyrektora Oddziału, polegającą na rozwiązaniu umowy w zakresie świadczeń udzielanych w pracowni w N. bez zachowania okresu wypowiedzenia. Spółka podniosła, że nie zawarła w ofercie nieprawdziwych informacji wobec czego nie było podstaw do rozwiązania umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia. Spółka spełniła warunek polegający na wykonaniu 1000 badań rezonansu magnetycznego w okresie 12 miesięcy poprzedzających o 2 miesiące miesiąc, w którym ogłoszono postępowanie, bowiem we wskazanym okresie wykonała wymaganą w postępowaniu liczbę badań. Nadto, "A" zaznaczyła, że nawet gdyby istniały rozbieżności to w ramach równego traktowania oferentów winna zostać wezwana do złożenia wyjaśnień. Zaznaczył, że Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (ŚONFZ) najpierw poinformował o pozostawieniu przedmiotowego pisma Spółki "A" bez rozpoznania mimo, że powinien nadać mu dalszy bieg, bowiem pismo to zostało złożone w terminie zakreślonym ustawą z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Natomiast [...] r. Dyrektor ŚONFZ przekazał wniesione przez "A" pismo kwestionujące czynność rozwiązania umowy do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia celem jego rozpoznania. Rozwiązanie umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia przez Dyrektora ŚONFZ skutkowało odrzuceniem [...] r. oferty złożonej przez Spółkę w postępowaniu nr [...] o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie badania rezonansu magnetycznego przez Komisję konkursową. Podkreślił także, że Komisja Konkursowa w postępowaniu nr [...] odrzuciła ofertę Skarżącej mimo, że postępowanie zażaleniowe na czynność rozwiązania przez Dyrektora umowy w zakresie świadczeń udzielanych w pracowni w N. bez zachowania okresu wypowiedzenia było w toku tj. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie wypowiedział się jeszcze w zakresie zakwestionowania przez Skarżącą czynności rozwiązania umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia. Spółka w dniu [...] r. zaskarżyła czynność odrzucenia oferty protestem. Komisja konkursowa pismem datowanym na [...] r. oddaliła protest. W dniu [...] r. nastąpiło rozstrzygniecie postępowania nr [...]. Komisja Konkursowa w wyniku przeprowadzonego postępowania udzieliła zamówienia na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie badania rezonansu magnetycznego na obszarze obejmującym powiat: [...], [...], [...], miasta J., R., Z. Spółce "B" z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. Pismem z [...] r. Spółka wniosła odwołanie na rozstrzygnięcie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej na okres [...] r. do [...] r. w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w zakresie: badania rezonansu magnetycznego (rm), zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które organ odwoławczy decyzją z dnia [...] r. oddalił, uznając, iż rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez Komisję Konkursową nie zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania. W związku z tym, pismem z dnia [...] r. Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ocenie Spółki odrzucenie oferty i w konsekwencji udzielenie zamówienia innym podmiotom było nieuzasadnione bowiem nastąpiło przed rozstrzygnięciem postępowania zażaleniowego, w którym zakwestionowała ona czynność Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego, polegającą na rozwiązaniu bez zachowania okresu wypowiedzenia Umowy z dnia [...] r. w zakresie świadczeń udzielanych w pracowni w N.. Nadto zdaniem Skarżącej nie zaistniała przesłanka uzasadniająca rozwiązanie umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia bowiem Spółka nie podała w złożonej ofercie nieprawdziwych informacji. W zakresie uznania zasadności zaistnienia przesłanki do odrzucenia oferty w okolicznościach przedmiotowej sprawy autor skargi podniósł, że doktrynie i orzecznictwie dominujące jest stanowisko, zgodnie z którym organ wydaje decyzję o utrzymaniu w mocy zakwestionowanej decyzji wówczas, gdy stwierdzi, że kwestionowana decyzja jest prawidłowa. Organ jest obowiązany ocenić prawidłowość kwestionowanej decyzji nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy lecz także pod kątem przepisów prawa materialnego i procesowego, które mają zastosowanie w sprawie rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją. Ocena ta nie powinna być jedynie formalna w znaczeniu przyjętym dla kasacyjnego modelu orzekania, lecz powinna być poprzedzona, o ile jest to konieczne dla sprawdzenia zasadności i poprawności decyzji, przeprowadzeniem stosownego postępowania wyjaśniającego. Do obowiązków organu należy przeprowadzenie postępowania dowodowego, gdyż istotą postępowania odwoławczego w ramach procedury administracyjnej jest ponowne rozpatrzenie całej sprawy, a nie tylko wybranych jej aspektów. Zadaniem Dyrektora Oddziału NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego (art. 154 ustawy z 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych), jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, w tym z zachowaniem wymienionych zasad równego traktowania świadczeniodawców oraz prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Chodzi tu zatem nie tylko o kontrolę postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania. Zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego na skutek naruszenia zasad postępowania. Stanowisko takie, na co zwrócił uwagę, wyrażono w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego m.in.: w Rzeszowie z 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 372/19, w Białymstoku z 6 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Bk 217/19, w Poznaniu z 23 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Po 655/18 oraz z 7 czerwca 2018 r., sygn. akt III SA/Po 194/18, wszystkie przywoływane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl., w skrócie: CBOSA. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy autor skargi podkreślił, że bezzasadnie organ przyjął, że Skarżąca podała nieprawdę w ofercie złożonej w postępowaniu objętym skargą. Co więcej, jego zdaniem, całkowicie bezzasadnie stwierdził, że zrobiła to świadomie. Wyjaśnił, że Skarżąca wykonała 1000 badań rezonansu magnetycznego w wymaganym warunkami udziału w tym postępowaniu okresie, a w kierowanych do organu środkach odwoławczych szczegółowo przedstawiła sposób liczenia ilości wykonanych badań. Z tego powodu, w żaden sposób, jak uznał, nie można przypisać jej podania w postępowaniu nr [...] nieprawdziwych lub niezgodnych ze stanem faktycznym danych lub informacji. Wobec tego bezpodstawne było rozwiązanie umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia w postępowaniu nr [...]. Zaakcentował, że Skarżąca nie została wezwana do złożenia wyjaśnień w ramach równego traktowania świadczeniodawców w postępowaniu nr [...] w przypadku uznania, że istnieją rozbieżności, podczas gdy innemu świadczeniodawcy biorącemu udział w tym postępowaniu, w analogicznej sytuacji umożliwiono złożenie wyjaśnień, co skutkowało zmianą odpowiedzi w ankiecie. W konsekwencji oferta tej spółki dalej brała udział w postępowaniu. Zatem, w jego ocenie, Dyrektor NFZ utrzymując w mocy decyzję z dnia [...] r., naruszył przepisy prawa. Wskazał także, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 lipca 1986 r., sygn. akt II SA 1829/85 trafnie uznał, iż "(...) Jeżeli organ odwoławczy nie usuwa naruszeń prawa popełnionych przez organ I instancji to utrzymując w mocy bez zmian naruszającą prawo decyzję tego organu - wydaje decyzję również naruszającą prawo". Podniósł nadto, że Skarżąca zarzuca także naruszenie art. 149 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 160 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez bezpodstawne przyjęcie przez organ, że zaistniały podstawy do odrzucenia oferty Skarżącej z uwagi na rozwiązanie umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia w innym postępowaniu, mimo że postępowanie zażaleniowe, kwestionujące czynność rozwiązania umowy, zainicjowane pismem Skarżącej z dnia [...] r. nie zostało zakończone do dnia [...] r., tj. dnia odrzucenia oferty Skarżącej w tymże postępowaniu. W dalszych motywach zaakcentował, że z treści pisma z [...]r. w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wynikało, że Spółka kwestionuje rozwiązanie umowy z racji niewystąpienia przesłanki, mającej uzasadniać dokonanie tej czynności w postaci podania nieprawdy w ofercie złożonej w postępowaniu konkursowym numer [...]. Z treści tego pisma wyraźnie wynikało, że "A" kwestionuje konkretną czynność Dyrektora Oddziału, żądając jej uchylenia i uzasadniając swoje stanowisko. W piśmie tym Spółka wyraziła swoją wolę w zakresie zakwestionowania rozwiązania umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia w zakresie świadczenia usług rezonansu magnetycznego w placówce w N. w sposób dostateczny. Przekazanie przez Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia tego pisma (z [...]r.), nastąpiło dopiero [...]r., o czym Dyrektor poinformował Spółkę pismem z [...]r. Tymczasem już [...]r., a więc jeszcze przed przekazaniem tego pisma Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia podjęto decyzję o odrzuceniu oferty Skarżącej w postępowaniu nr [...]. Zaakcentował równocześnie, że przekazanie pisma nastąpiło ponad 2 miesiące po jego wniesieniu, tj. [...]r., a odrzucenie oferty Skarżącej nastąpiło już dnia [...]r., czyli przed rozpoznaniem środka zaskarżenia złożonego przez "A" na czynność Dyrektora Oddziału, polegającą na rozwiązaniu umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia. Następnie autor skargi wskazał, że w doktrynie dominujące jest bowiem stanowisko zgodnie, z którym odrzucenie oferty na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, tj. w związku z ofertą złożoną przez świadczeniodawcę, z którym w okresie 5 lat poprzedzających ogłoszenie postępowania, została rozwiązana przez oddział wojewódzki Funduszu umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie lub rodzaju odpowiadającym przedmiotowi ogłoszenia, bez zachowania okresu wypowiedzenia z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy może mieć zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy rozwiązanie umowy jest prawomocne, a wiec zostało już zakończone postępowanie zażaleniowe w trybie określonym w art. 160 i 161 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotne! finansowanych ze środków publicznych (tak: Pietraszewska-Macheta Agnieszka, Art. 149. w: Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Komentarz, wyd. III. Wolters Kluwer Polska, 2018). W świetle powyższego, w jego opinii, stanowisko organu jakoby skuteczność czynności Dyrektora Oddziału nie była uzależniona od rozpoznania środka zaskarżenia z uwagi na fakt, że rozstrzygniecie Prezesa NFZ nie niweczy czynności dokonanej przez Dyrektora Oddziału nie znajduje żadnego racjonalnego uzasadnienia. Motywując naruszenie art. 149 ust 1 pkt 8 ustawy w zw. z § 36 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej — poprzez przyjęcie, że zaistniały podstawy do odrzucenia oferty Skarżącej z uwagi na rozwiązanie umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia w postępowaniu nr [...] mimo, że Skarżąca w ofercie złożonej w postępowaniu nr [...] nie podała nieprawdziwych informacji wobec tego nie było podstaw do odrzucenia oferty Skarżącej w postępowaniu nr [...] — wskazał, iż doktryna i orzecznictwo stoją na stanowisku, że art. 149 ust 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, stanowiący podstawę odrzucenia oferty należy stosować wyłącznie w sytuacjach zawinionych przez Oferenta. Następnie wyjaśnił, że z podaniem nieprawdziwych informacji będziemy mieli do czynienia w sytuacji celowego działania oferenta, który mimo świadomości niemożliwości spełniania określonych warunków, deklaruje taką możliwość. Komisja przeprowadzająca konkurs ofert oceniając treść złożonych dokumentów weryfikuje prawdziwość zawartych w nich informacji (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 października 2018 r., sygn. akt II GSK 1174/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyrokach z 21 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Po 891/17, oraz z 5 lutego 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 1084/14). W kolejnych motywach rozwinął uprzednio wskazywane wywody, że na gruncie przedmiotowej sprawy w żadnym razie nie można przyjmować, iż Skarżąca podała nieprawdziwe informacje w ofercie złożonej w postępowaniu nr [...] w sposób zawiniony, czyli świadomy. O podaniu nieprawdziwych informacji można mówić dopiero wówczas, gdy oferent zdając sobie sprawę, że nie spełnia ocenianego warunku w sposób celowy i zamierzony deklaruje jego spełnienie. Spółka "A" S.A. w ogóle nie zawarła w ofercie złożonej w wyżej wskazanym postępowaniu nieprawdziwych informacji wobec czego nie było podstaw do rozwiązania pismem z dnia [...]r. umowy numer [...]w zakresie usług świadczonych w placówce w N. bez zachowania okresu wypowiedzenia. Po zaprezentowaniu toku czynności podejmowanych przez Spółkę w związku z prezentowaną ilością badań, zaznaczył, że ogłoszenie postępowania konkursowego numer [...] nastąpiło [...]r. Od tego terminu należy obliczyć dwa miesiące poprzedzające. Dokonując tego obliczenia - jak uznał - otrzymujemy termin [...]r. Następnie trzeba uwzględnić 12 miesięcy poprzedzających. W ten sposób otrzymujemy przedział czasowy od [...]r. do [...]r. W odniesieniu do tego przedziału czasowego trzeba było wykazać warunek wykonania 1000 badań rezonansu magnetycznego. Pracownia diagnostyczna Spółki w N. działa od [...]r. Zatem Spółka przeanalizowała liczbę badań rezonansu magnetycznego, która została wykonana w pracowni w N. od dnia [...]r. do [...]r. Po analizie ustalono, że warunek wykonania 1000 badań rezonansu magnetycznego w okresie ostatnich 12 miesięcy poprzedzających o 2 miesiące miesiąc, w którym ogłoszono postępowanie został spełniony. Naturalną konsekwencją powyższego stwierdzania było wskazanie w pkt 1.2.3.1 ankiety spełnienia warunku 1000 badań rezonansu magnetycznego. Na marginesie zaznaczył, że przedkładając do Komisji Konkursowej wyciąg z księgi pracowni diagnostycznej w N. zawierający wykaz badań rezonansu magnetycznego pomyłkowo przedłożono wykaz badań do [...]r. Jednakże, zdaniem autora skargi, nie miało to znaczenia, bowiem już w przedziale od dnia [...] r. do [...]r. pracownia diagnostyczna w N. wykonała ponad 1000 badań rezonansu magnetycznego. Tym samym Spółka nie podała w ofercie nieprawdziwych informacji. Tym bardziej, że od oferentów wymagano wykonania 1000 badań rezonansu magnetycznego w przedziale 12 miesięcy, podczas gdy pracownia diagnostyczna w N. wymagany poziom 1000 badań rezonansu magnetycznego osiągnęła przez okres niespełna 6 miesięcy. Okoliczność ta, także w jego ocenie, nie pozostaje bez znaczenia. Zaakcentował, że przedstawione przez Spółkę informacje są zgodne ze stanem rzeczywistym bowiem w okresie ostatnich 12 miesięcy poprzedzających o 2 miesiące miesiąc, w którym ogłoszono postępowanie tj. od [...]r. do [...]r. Spółka wykonała 1000 badań rezonansu magnetycznego. Ma to o tyle istotne znaczenie, że ogłaszając konkurs nie podano w jaki sposób należy obliczyć okres czasowy spełnienia warunku wykonania 1000 badań rezonansu magnetycznego. Wobec tego zastosowanie odmiennej wykładni niż ta zaprezentowana przez Skarżącą w żaden sposób nie może prowadzić do stwierdzenia, że podała nieprawdziwe informacje. A tym bardziej uznania, że nastąpiło to w wyniku świadomego czy zawinionego działania. Argumentując tę kwestię uznał, że nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż oferta Spółki, w tym wyciąg z księgi pracowni diagnostycznej w N. zawierający wykaz badań rezonansu magnetycznego była analizowana przez Komisję Konkursową w postępowaniu numer [...], która nie zgłosiła żadnych zastrzeżeń co do liczby badań wykonanych w pracowni diagnostycznej w N.. Wobec powyższego stwierdził, że należy uznać, iż Komisja Konkursowa zastosowany przez Spółkę sposób ustalania okresu czasowego wykonania 1000 badań rezonansu magnetycznego uznała za właściwy. Jednocześnie powtórzył wcześniej podnoszone i przytaczane argumenty dotyczące naruszenia zasady równego traktowania w postępowaniu. Akcentując, że zgodnie z art. 134 ustawy Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach. Powołując się na stanowisko WSA w Poznaniu wyrażone w wyroku z 14 lutego 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 627/18 podał, że zasadę równego traktowania należy rozumieć jako generalny nakaz stworzenia jednakowych możliwości udziału w konkursie, w tym pozyskiwania informacji dotyczących postępowania konkursowego, warunków jego przeprowadzania, dostępu do informacji ze strony organu, a także zastosowanie jednakowych kryteriów i metod oceny składanych ofert, zapewnienie jednakowych warunków udziału w negocjacjach itp. Inaczej rzecz ujmując zasada równego traktowania wymaga, by wszystkie podmioty prawa charakteryzujące się daną cechą istotną w równym stopniu, były traktowane równo, tj. bez zróżnicowań zarówno faworyzujących, jak i dyskryminujących. Zasada ta wymaga stosowania wobec wszystkich oferentów jednakowych wymagań, jednakowej weryfikacji ich spełnienia oraz jednakowych konsekwencji niespełnienia tych wymagań. Niedopuszczalne jest zatem czynienie różnic pomiędzy oferentami znajdującymi się w takiej samej sytuacji. W praktyce oznacza to, że w sytuacji wykrycia rozbieżności pomiędzy tym, co zadeklarowano w ofercie a ustalonym stanem rzeczywistym konieczne jest wezwanie do złożenia wyjaśnień celem ustalenia intencji oferenta. W pierwszej kolejności należy bowiem poznać powód powstania rozbieżności, a dopiero później decydować o konsekwencjach dla oferenta. Trzeba rozróżnić i w odmienny sposób traktować oferenta, który działał w sposób zamierzony od oferenta, który dokonał interpretacji kryterium. Potwierdza to, jak zaznaczył, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 5 lutego 2015 r., sygn. IV SA/Po 1084/14, gdzie stwierdzono, że "w sytuacji gdy stwierdzona nieprawidłowość nie stanowi w sposób oczywisty celowego działania świadczeniodawcy, rolą komisji jest wyjaśnienie rozbieżności w zadeklarowanych przez skarżących wartościach", a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w wyroku z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/GI 891/17 stanął na stanowisku, że "(...) nie każda nieprawdziwa informacja stanowi podstawę do odrzucenia oferty". Tym samym skonstatował, że skoro spółce "C" S.A., która również brała udział w podstępowaniu, w którym rozwiązano ze Skarżącą umowę bez zachowania okresu wypowiedzenia umożliwiono złożenie wyjaśnień związanych z oświadczeniem o wykonaniu 1000 badań rezonansu magnetycznego i w konsekwencji oferta tej spółki brała dalej udział w postępowaniu, zaś Skarżącej złożenia wyjaśnień w analogicznej sytuacji nie umożliwiono stwierdzić należy, że w postępowaniu nr [...] doszło do naruszenia zasady równego traktowania. Podsumowując stwierdził, iż Skarżąca wbrew ustaleniom poczynionym przez Organ nie podała nieprawdziwych informacji w postępowaniu nr [...]. W konsekwencji rozwiązanie umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia, skutkujące następnie odrzuceniem oferty w postępowaniu, objętym przedmiotową skargą było bezpodstawne. Tym bardziej, że w postępowaniu nr [...] doszło do naruszenia zasady równego traktowania świadczeniodawców. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w objętym skargą orzeczeniu oraz powtarzając w pełni zawartą w nim argumentację. Wskazał przy tym, że nie zawiera ona wyjaśnień i argumentów mających wpływ na wynik przedmiotowego rozstrzygnięcia, a tym samym nie zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśnił, że obowiązkiem organu, w ramach procedury uruchamianej wskutek wniesienia odwołania, a także wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o których mowa w art. 154 ustawy, jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania, dyrektor oddziału w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego, nie prowadzi ponownie postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznaje sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Nie powiela zatem czynności zarezerwowanych przez ustawę dla komisji konkursowej powoływanej przez dyrektora oddziału, dyrektor oddziału bada, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniom zasad postępowania, i czy wskutek tego doszło do uszczerbku w interesie prawnego odwołującego/wnioskodawcy. Zgodnie zaś z art. 132 ustawy, podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu (ust. 1), która może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w niniejszym dziale (ust. 2). Z powyższego wynika zatem niewątpliwie, że uszczerbek interesu prawnego wystąpi po stronie świadczeniodawcy, który nie został wybrany do udzielania świadczeń. Istotą badania uszczerbku interesu prawnego i stwierdzenia jego powstania jest ustalenie, czy na skutek naruszenia prawa nie nastąpił uszczerbek w możliwości uzyskania zamówienia, nie zaś jakikolwiek uszczerbek w interesie prawnym wykonawcy. Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie uszczerbku interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym zawarcia umów o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, do obowiązków którego będzie należało zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), a następnie ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. Tym samym uznał stanowisko prezentowane w objętym skargą rozstrzygnięciu za prawidłowe a skargę za nieuzasadnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm., dalej: p.u.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji nie naruszył prawa. Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 p.u.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem jej art. 57 a. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie ma obowiązku, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak: NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt FSK 2326/04). Orzekanie – na podstawie art. 135 p.p.s.a. – następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty bowiem kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego rozstrzygnięcia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jego podejmowania. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej. Z kolei z brzmienia art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przytoczona regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Powołane regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania, którą jest sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie bada celowości, czy też słuszności zaskarżonej decyzji. Nie jest zatem władny oceniać takich okoliczności jak pokrzywdzenie strony decyzją wówczas, gdy wiąże się ona z negatywnymi skutkami dla niej, bowiem związany jest normą prawną odzwierciedlającą wolę ustawodawcy, wyrażoną w treści odpowiedniego przepisu prawa. Prawo do rzetelnej i sprawiedliwej procedury, ze względu na jego istotne znaczenie w procesie urzeczywistniania praw i wolności obywatelskich, mieści się w treści zasady państwa prawnego (art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Obowiązkiem organów orzekających jest zatem kierowanie się w toku postępowania administracyjnego zasadami wynikającymi z przepisów prawa proceduralnego. Przeprowadzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach kontrola legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W tym miejscu wskazać należy, iż stan faktyczny sprawy został zaprezentowany przy okazji omawiania dotychczasowego przebiegu objętego skargą postępowania. Sąd uznaje ustalenia organu zaprezentowane w niniejszym postępowaniu za wszechstronne i prawidłowe stąd w ocenie Sądu brak jest uzasadnionych podstaw do jego ponownego przedstawiania i powtarzania w tej części uzasadniania. Odnosząc się do zarzutów skargi nie sposób na wstępie nie zauważyć, że postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami normują przepisy ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Postępowanie to stanowi swoistą, znaną tylko ustawie, procedurę zawarcia umowy w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Postępowanie to jest sformalizowane, a ustawodawca stworzył obligatoryjnie stosowane szczególne wymagania dotyczące trybu przeprowadzenia tego postępowania. Zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy, podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest umowa o udzielanie tych świadczeń. Zawieranie umów ze świadczeniodawcami, w tym przeprowadzanie konkursu ofert i rokowań prowadzących do zawarcia umowy należy do zakresu działania Narodowego Funduszu Zdrowia. Umowa o udzielanie świadczeń może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w ustawie (art. 132 ust. 2 ustawy). W myśl art. 152 ust. 1 ustawy, świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Jednym ze środków odwoławczych, o których mowa w art. 152 ust. 1 ustawy, jest odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które - stosownie do art. 154 ust. 1 ustawy - świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania. Odwołanie składane na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy, dotyczące rozstrzygnięcia postępowania przez komisję otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w zakresie nie wyłączonym przez przepisy ustawy. Stronami postępowania, o którym mowa w art. 154 ust. 1-6 ustawy są świadczeniodawca, który złożył odwołanie, o którym mowa w ust. 1, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w ust. 4, oraz świadczeniodawcy, którzy zostali wybrani do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w danym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W orzecznictwie prezentowane jest stanowisko, że postępowanie zainicjowane odwołaniem jest postępowaniem administracyjnym (dwuinstancyjnym), kończącym się wydaniem w każdej instancji decyzji administracyjnej i pełniącym funkcję postępowania kontrolnego wobec postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (postępowania konkursowego lub postępowania w trybie rokowań). Odwołanie jako środek zaskarżenia służy weryfikacji zaskarżonego rozstrzygnięcia, umożliwiając jego wzruszenie i dąży do wyeliminowania tą drogą z obrotu prawnego określonego rozstrzygnięcia. Z art. 154 ust. 1 ustawy wynika, że przedmiotem kontroli w postępowaniu administracyjnym wszczętym odwołaniem, jest rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy polegające na dokonaniu wyboru świadczeniodawców, z którymi mają zostać zawarte umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a zatem rozstrzygnięcie to siłą rzeczy wskazuje również świadczeniodawców, którzy nie zostali zakwalifikowani do zawarcia takich umów. Wobec tego wywodzi się, że złożone w trybie art. 154 ustawy odwołanie dotyczy całego rozstrzygnięcia o wyborze świadczeniodawcy (świadczeniodawców) i nie ma podstaw do ograniczenia tego środka zaskarżenia wyłącznie do "sprawy" wnoszącego odwołanie, rozumianej jako rozpatrzenie okoliczności dotyczących oceny tylko jego oferty z punktu widzenia zgodności z regułami przeprowadzania postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń. Ustalenie wyniku konkursu w postaci rankingu czyli klasyfikacji wartościującej poszczególne oferty, z samego założenia i istoty mieści w sobie porównywanie ofert świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu. W sytuacji więc, gdy ustawa nakłada na Fundusz obowiązek równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ust. 1), to równe traktowanie w zakresie ocen ofert jest kwestią relacji pomiędzy tymi ocenami. Zasada ta i normy ją kształtujące w żaden sposób nie zostały naruszone, chociaż zdaje się odmiennie spostrzega to strona, wadliwie odtwarzając przy tym stan faktyczny odczytując zdarzenia wyłącznie niejako na własny użytek oraz oceniając przepisy prawne stanowiące podstawę działania organu. Podkreślenia wymaga, że w sprawie nie są sporne istotne dla sprawy następujące okoliczności faktyczne: po pierwsze — w dniu [...] r. ogłoszono postępowanie w trybie konkursu ofert o numerze w sprawie zawarcia na okres od [...]r. do [...] r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna - ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie badania rezonansu magnetycznego (RM), na obszarze obejmującym grupę powiatów; [...], [...], [...], J., R., Z.; po drugie — na przedmiotowe postępowanie wpłynęły 3 oferty, w tym oferta strony skarżącej, po trzecie — w przypadku oferty strony uznano, że zachodzą okoliczności stanowiące podstawę do odrzucenia oferty zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt. 8 ustawy o świadczeniach. Tym samym przypomnienia wymaga, że zgodnie z brzmieniem, powyższego przepisu odrzuceniu podlega oferta złożona przez świadczeniodawcę, z którym w okresie 5 lat poprzedzających ogłoszenie postępowania, została rozwiązana przez oddział wojewódzki Funduszu umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie lub rodzaju odpowiadającym przedmiotowi ogłoszenia, bez zachowania okresu wypowiedzenia z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy. Nie jest bowiem sporna, jak wynika z lektury skargi ale i pism procesowych strony skarżącej składanych w toku postępowania, okoliczność istotna w tej mierze kontestowany jest natomiast jej skutek. Otóż Śląski OW NFZ działając na podstawie § 36 ust. 1 pkt. 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1146 z póż. zm.) pismem z dnia [...]r. rozwiązał ze stroną skarżącą z dniem jego doręczenia umowę o numerze [...] w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna - ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie badania rezonansu magnetycznego bez zachowania okresu wypowiedzenia. Przyczynę rozwiązania jej stanowiło podanie, jak uznał organ, nieprawdy w ofercie złożonej w innym postępowaniu konkursowym (o numerze [...]) w sprawie zawarcia umowy w zakresie badania rezonansu magnetycznego (RM) z miejscem realizacji N. ul. [...]. Komisja Konkursowa powiadomiła oferenta o odrzuceniu oferty pismem o sygnaturze: [...] z dnia [...] r. Oferent pismem z dnia [...] r. złożył protest w związku z odrzuceniem jego oferty, zaś Komisja uznała protest za bezzasadny o czym go powiadomiła pismem z [...] r. Równocześnie powtórzenia i wyeksponowania wymaga, że organ podniósł, że oferent - "A" SA w P. z uwagi na datę rozpoczęcia działalności komórki organizacyjnej - od [...] r. - nie spełnił warunku wykonania badań w ilości, upoważniającej do udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie ankietowe 1.2.3.1. Z akt postępowania konkursowego wynika, że komisja po przeanalizowaniu treści oferty złożonej w postępowaniu [...] pismem z dnia [...] r. zwróciła się do oferenta z prośbą o udokumentowanie prawidłowości udzielonej odpowiedzi na pytanie ankietowe nr 1.2.3.1. W odpowiedzi oferent pismem z dnia [...]r. potwierdził wykonanie [...] badań RM w tym również badań wskazanych w pytaniu ankietowym.. Z uwagi na fakt, że oferent nie przedstawił wykazu wykonanych 1000 badań RM, a jedynie pisemnie potwierdził wykonanie [...] badań Komisja konkursowa kolejnym pismem z dnia [...]r. ponownie wezwała oferenta do przedstawienia wykazu 1000 wykonanych badań. W odpowiedzi oferent pismem z dnia [...]r. przedstawił wykaz wykonanych [...] badań. Analiza tego wykazu przeprowadzona na etapie postępowania odwoławczego, ujawniła, że tylko [...] badań zostało wykonanych w okresie wskazanym w treści pytania ankietowego. Z uwagi na konkurencyjno - eliminacyjny charakter postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych podanie nieprawdziwych lub niezgodnych ze stanem faktycznym informacji, co do zasady ma wpływ na przebieg postępowania, w tym na wybór ofert. Rację ma przy tym organ akcentując, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż przez podanie nieprawdziwych informacji uznane winno być takie działanie świadczeniodawcy, który aby uzyskać pozytywne dla siebie rozstrzygnięcie podaje informacje, które nie znajdują odzwierciedlenia w rzeczywistości. Należy przyjąć, iż "nieprawdziwość" musi dotyczyć okoliczności, które wpływają w jakikolwiek sposób na wynik postępowania (...) - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2018 r. sygn. akt II GSK 1138/18. Nadto faktem - istotnym dla spray - jest okoliczność rozwiązania ze stroną skarżącą umowy nr [...] w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna - ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie badania rezonansu magnetycznego bez zachowania okresu wypowiedzenia na podstawie postanowienia § 36 ust. 1 pkt 7 OWU, z uwagi na przedstawienie przez świadczeniodawcę nieprawdziwych lub niezgodnych ze stanem faktycznym danych lub informacji, mających wpływ na zawarcie umowy w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy. Okoliczność rozwiązania tej umowy, na co zwrócono uwagę powyżej, nie jest sporna. Strona skarżąca negując podstawy rozwiązania tej umowy nie dostrzega, iż okoliczność ta w niniejszym postępowaniu jest prawnie obojętna, z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach. Wszak ze stroną skarżącą pismem z dnia [...] r. znak [...], [...] z dniem doręczenia pisma, rozwiązana została umowa o numerze [...] w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna - ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie badania rezonansu magnetycznego bez zachowania okresu wypowiedzenia na podstawie postanowienia § 36 ust. 1 pkt 7 OWU. Zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie daje Komisji Konkursowej podstaw, do uznaniowej decyzji w tej materii. Ustawodawca przez wyraźne i kategoryczne sformułowanie "Odrzuca się ofertę złożoną przez świadczeniodawcę, z którym w okresie 5 lat poprzedzających ogłoszenie postępowania, została przez oddział wojewódzki Funduszu rozwiązana umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie łub rodzaju odpowiadającym przedmiotowi ogłoszenia , bez zachowania okresu wypowiedzenia, z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy" wskazuje na konieczność odrzucenia oferty każdorazowo, w przypadku zaistnienia okoliczności wymienionej w art. 149 ustawy. Słuszność stanowiska organu wyrażonego w tej kwestii znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. I tak Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 kwietnia 2016 r. sygn. akt II GSK 2661/14 stwierdził, że art. 149 ust. 1 pkt 8 ustawy o świadczeniach, w brzmieniu obowiązującym w dacie podejmowania decyzji stanowił, że "(...)Odrzuca się ofertę złożoną przez świadczeniodawcę, z którym została rozwiązana przez oddział wojewódzki Funduszu, prowadzący postępowanie umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w określonym rodzaju lub zakresie w trybie natychmiastowym z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy". Z kategorycznego brzmienia przepisu wynika, że organ administracji, po stwierdzeniu istnienia opisanych w nim okoliczności dotyczących świadczeniodawcy, ma obowiązek odrzucić ofertę tego świadczeniodawcy Te okoliczności to uprzednie istnienie umowy w określonym rodzaju i zakresie świadczeń między oddziałem wojewódzkim Funduszu i danym świadczeniodawcą oraz rozwiązanie tej umowy przez organ w trybie natychmiastowym, z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy. Badając ofertę każdego świadczeniodawcy organ ma zatem obowiązek zweryfikować jego wiarygodność i ustalić, czy była już z nim zawierana umowa o udzielanie świadczeń w tym samym rodzaju i zakresie oraz czy umowa ta została rozwiązana w trybie natychmiastowym z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy. Jeżeli organ ustali, że zaistniały wyżej opisane fakty - odrzuca ofertę. Na tym etapie postępowania, tzn. w kolejnym konkursie, organ sprawdza tyko, czy zaistniały wymienione w ustawie fakty i nie bada trafności ustalenia przyczyn, które do nich doprowadziły. Te przyczyny badał wtedy, kiedy decydował się na rozwiązanie ze skutkiem natychmiastowym umowy zawartej z danym świadczeniodawcą zgłaszającym się obecnie do kolejnego konkursu. Zatem, dowodzenie w toku kolejnego konkursu, że niewywiązanie się z poprzedniej umowy, które doprowadziło do jej rozwiązania przez organ ze skutkiem natychmiastowym z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy, spowodowane było splotem niekorzystnych dla świadczeniodawcy okoliczności oraz działaniami innych podmiotów, jest bezprzedmiotowe. Jak wskazano wyżej, jeżeli organ stwierdzi, że poprzednia umowa w określonym rodzaju i zakresie, była rozwiązana w sposób opisany w ustawie, niczego więcej nie bada, tylko ofertę odrzuca. Stan faktyczny, na tle którego Naczelny Sąd Administracyjny wyraził powyższy pogląd, był podobny do stanu faktycznego, istniejącego w przedmiotowej sprawie. Tak samo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 maja 2016 r. sygn. akt II GSK 2771/14 (dotyczy wyroku tut. sądu z 17 września 2014 r. sygn. akt III S/VGI 601/14) (...) wywody autora skargi kasacyjnej dotyczące okoliczności związanych z wypowiedzeniem umowy z dnia [...]r. nie zasługują na uwzględnienie. Podkreślić trzeba, że w niniejszym postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w którym odrzucono ofertę z uwagi na wcześniejsze rozwiązanie umowy o udzielanie świadczenie opieki zdrowotnej z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy, nie Jest możliwe badanie zasadności tego rozwiązania, gdyż Jest to materia zastrzeżona do postępowań cywilnych (np. w sprawach o uznanie wypowiedzenia umowy za bezskuteczne). Należy bowiem zauważyć, że świadczeniodawca może kwestionować rozwiązanie umowy przez Dyrektora OW w trybie zażaleniowym określonym w art. 160 i 161 ustawy, z czego skarżąca kasacyjnie nie skorzystała. W takiej sytuacji świadczeniodawcy pozostaje możliwość podważenia czynności Dyrektora wynikającej z realizacji umów, do której z mocy art. 155 ustawy, stosuje się przepisy kodeksu cywilnego, przed sądem powszechnym. Jak wynika bowiem z utrwalonego stanowiska judykatury, badanie w niniejszym postępowaniu przyczyn, które legły u podstaw rozwiązania umowy jest bezprzedmiotowe, a co więcej - niedopuszczalne - z uwagi na cywilny charakter sprawy i właściwą w takim wypadku drogę sądową przed sądem powszechnym. W ocenie Sądu błędne jest stanowisko autora skargi, jakoby rozwiązanie z jego mocodawcą umowy nr [...] w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna - ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie badania rezonansu magnetycznego bez zachowania okresu wypowiedzenia na podstawie postanowienia na podstawie § 36 ust. 1 pkt 7 OWU nie było skuteczne, wobec nierozpoznanie przez Prezesa Funduszu do daty odrzucenia oferty środka zaskarżenia na tę czynność Dyrektora Śląskiego OW NFZ. Nie dostrzega on bowiem, że z żadnego przepisu nie wynika, by skuteczność czynności dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, o których mowa w § 36 ust. 1 OWU (rozwiązania umowy ze świadczeniodawcą bez zachowania okresu wypowiedzenia z przyczyn wskazanych w treści tego przepisu) była uzależniona od upływu świadczeniodawcy terminu do wniesienia zażalenia na rzeczoną czynność dyrektora OW NFZ lub jego rozpatrzenia przez Prezesa Funduszu. Podobnież jak powyżej za zasadne uznać należy w tym zakresie stanowisko organu, akcentując przy tym, że jak podnosi się w doktrynie, tj. w komentarzu do art. 160-161 ustawy o świadczeniach (Komentarz pod red. A. Pietraszewskiej - Macheta; WOLTERS KLUWER wyd. 3 Warszawa 2018r. str. 952) — rozstrzygnięcie Prezesa nie niweczy czynności dokonanej przez dyrektora oddziału, a jedynie zobowiązuje dyrektora do zmiany podjętej czynności - oczywiście wówczas, jeśli to rozstrzygnięcie jest korzystne dla świadczeniodawcy. Dla ustalenia zatem, w jakiej dacie została ze stroną skarżącą rozwiązana bez zachowania okresu wypowiedzenia umowa nr [...] w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna - ambulatoryjne świadczenia diagnostyczne kosztochłonne w zakresie badania rezonansu magnetycznego należy zastosować przepis art. 61 § 1 Kodeksu cywilnego w związku z art. 155 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Zgodnie z treścią w/w przepisów, oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią. Przepis kompetencyjny art. 107 ust.1 ustawy o świadczeniach (...), uprawniający dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu do kierowania oddziałem i reprezentowania go na zewnątrz w zakresie właściwości oddziału oraz ust. 5 pkt 10 tego przepisu, dotyczący kompetencji do zawierania umów, nie uzależnia/wstrzymuje/zawiesza skuteczność składanych przez dyrektora oddziału oświadczeń woli na czas upływu terminu do złożenia przez świadczeniodawcę zażalenia lub, w razie jego wniesienia, na czas jego rozpatrywania przez Prezesa Funduszu. W tym zakresie nie zasługują na zaakceptowanie także argumenty skargi przytoczone w tym przedmiocie - zob. także na zasługujące na powtórzenie z tej materii motywy wyroku NSA z dnia 14 kwietnia 2016r. sygn. akt II GSK 2661/14, które skład orzekający w pełni akceptuje. W ocenie Sądu postępowanie administracyjne, w wyniku którego Dyrektor Śląskiego OW NFZ wydał zaskarżoną decyzję wykazało, że postępowanie konkursowe było prowadzone z zachowaniem równego traktowania wszystkich oferentów i w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Uczestnikom konkursu zostały udostępnione zarządzenia Prezesa NFZ wraz z załącznikami, które zostały wydane na podstawie art. 146 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Wszyscy uczestnicy konkursu składali odpowiedzi na te same pytania. Ocena ofert odbywała się na podstawie jasno określonych kryteriów. W toku postępowania były one niezmienne i w równym stopniu jawne dla wszystkich oferentów. Zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się w stosowaniu tych samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w danym postępowaniu. Naruszeniem omawianej zasady byłoby stosowanie w danym postępowaniu w stosunku do niektórych świadczeniodawców dodatkowych kryteriów, względnie wyłączenie stosowania określonych kryteriów wobec niektórych świadczeniodawców. Taka sytuacja w przedmiotowym postępowaniu konkursowym nie nastąpiła, a Skarżący nie podnosi żadnych okoliczności, które mogłyby uzasadnić potencjalną tezę o przeprowadzeniu postępowania z naruszeniem obowiązujących zasad. W ogłoszonym konkursie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązywały te same wymagania w stosunku do wszystkich biorących w konkursie udział oferentów i tożsame kryteria ocen ofert. Nie naruszono również zasady jawności warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz nie dokonano ich zmian w toku postępowania. Tym samym, Sąd uznaje, że przedmiotowe postępowanie konkursowe było prowadzone w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, postępowania jego podmiotów było prawidłowe a ustalenia i wnioski organu są zgodne z prawem. Organ rzetelnie wyjaśnił wszystkie wątpliwości podnoszone przez stronę skarżącą oraz wyczerpująco przestawił i uzasadnił swoje stanowisko. Z treści zaskarżonej decyzji wynika, iż wyczerpująco odniósł się do zarzutów, które strona skarżąca podniosła w odwołaniu i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy a stanowisko to zaaprobował Sąd. Za niezasadne uznając zarzuty skargi i motywy przytoczone na ich poparcie. Podsumowując nie sposób nie dostrzec, że organ odpowiada za prawidłowe dysponowanie środkami publicznymi, zatem być może warunki stawiane oferentom mogą być ocenione jako restrykcyjne, to jednak dobra prawne chronione przez ten organ jak: zdrowie i życie ludzkie wespół ze wspomnianymi środkami publicznymi uzasadniają takie uregulowania i nierozerwalnie związane z nim procedowanie podmiotów administrujących. Zdaniem Sądu sposób zaprezentowania działania organu i jego podstaw spełnia wymóg dokonania oceny ofert podmiotów biorących udział w postępowaniu konkursowym w sposób czytelny oraz przejrzysty. Rozstrzygniecie organ należycie uzasadnił wskazując tak poczynione ustalenia jak i motywy, które stanowiły o jego kształcie. Organ wnikliwie przeanalizował zgłoszone przez stronę na każdym etapie procedowania zarzuty, rzetelnie i rzeczowo odnosząc się do argumentów zawartych na ich poparcie i zasadnie zastosował przywołane w zaskarżonym rozstrzygnięciu przepisy prawa. Nieuwzględnienie stanowiska strony skarżącej nie może stanowić o naruszeniu prawa, szczególnie, że organ swoje stanowisko wyczerpująco i prawidłowo uzasadnił. W toku postępowania decyzje i uzasadnienia rozstrzygnięć organów zarówno pierwszej jak i drugiej instancji sporządzono z poszanowaniem art. 107 § 1 i § 3 Kpa. Zdaniem Sądu, mając powyższe na uwadze, w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego mającego wpływ na wynik sprawy. Tym samym biorąc to pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił wniesioną skargę jako niezasadną.