III SA/Gl 1369/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik, Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi T. D. (D.) na ocenę formalną Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie inne - negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 - 2013 postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Strona skarżąca – T. D. działający pod firmą "A" z siedzibą w T. dnia [...] r. wystąpił z wnioskiem o dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego projektu "Budowa Sali przyjęć okolicznościowych przy [...] w T. – działaniem wzbogacającym infrastrukturę zaplecza turystycznego". Wniosek ten został złożony w ramach konkursu nr [...] na dofinansowanie projektów ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Działania "Infrastruktura zaplecza turystycznego", Priorytet "Turystyka" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 - 2013. Następnie pismem z dnia [...] r. nr [...] Instytucja Pośrednicząca –[...] Centrum Przedsiębiorczości poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu, wskazując, że projekt nie spełnia kryteriów formalnych i tym samym nie został dopuszczony do oceny merytoryczno-technicznej, bowiem nie wpisuje się w wybrany typ działania w ramach wspomnianego konkursu nr [...] . W proteście z dnia [...] r. wnioskodawca odnosząc się do wytkniętego mu w ocenie formalnej wniosku błędu zasadniczego polegającego na budowie sali do przyjęć okolicznościowych z pominięciem zakupienia do niej nowego wyposażenia stwierdził, że ocena jest wadliwa i nie powinno mu się czynić zarzutu z faktu, ze racjonalizując swoje koszty postanowił wyposażyć planowaną salę w meble i urządzenia już znajdujące się w jego hotelu oraz wykorzystać już istniejące zaplecze kuchenne. Pismem z dnia [...] r. Instytucja Zarządzająca - Urząd Marszałkowski Województwa [...] - Wydział Rozwoju Regionalnego (znak pisma [...] ) poinformował wnioskodawcę o negatywnym rozpatrzeniu jego protestu, bowiem w całości podzielono stanowisko Instytucji Pośredniczącej co do oceny błędu zasadniczego wniosku. W skardze z dnia [...] r. T.D. działający pod firma "A" z siedzibą w T. zaskarżył informację o negatywnym wyniku oceny formalnej wniosku zawartą w piśmie Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] Wydział Rozwoju Regionalnego z dnia [...] r. (znak pisma [...] ), domagał się rozstrzygnięcia sporu i skierowania wniosku do dalszej oceny techniczno-merytorycznej. W jego ocenie zadanie inwestycyjne opisane we wniosku aplikacyjnym będzie realizowane w funkcjonującym obiekcie hotelowym i obejmie przebudowę łącznika pomiędzy dwoma segmentami budowli hotelowej, zaś nowa sala będzie wykorzystywać już istniejącą infrastrukturę kuchenno-barową. Nadto będzie wyposażona w meble już zakupione w ramach wcześniej realizowanych inwestycji. Raz jeszcze podkreślił, że opisana wyżej racjonalizacja wydatków nie powinna dyskredytować jego wniosku. Instytucja Zarządzająca Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 – 2013 wniosła o oddalenie skargi i podtrzymał swoją dotychczasową ocenę formalnąa wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 z późniejszymi zmianami) – zwana dalej w skrócie "z.p.p.r." – normuje i reguluje podstawowe zasady odnoszące się do rozdziału funduszy strukturalnych Unii Europejskiej. Ustawa ta wprowadziła prawo do kwestionowania skargą informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, wdrożonej w następstwie złożenia przez wnioskodawcę protestu na informację o negatywnym rozpatrzeniu wniosku. W powołanej ustawie zostały sprecyzowane wymogi skutecznego wniesienia skargi. Zgodnie z art. 30c ust. 2 z.p.p.r., skargę wnieść może wnioskodawca w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 z.p.p.r. Wynika z tego, że skarga taka musi być wniesiona do Sądu jako skarga kompletna (powinna być również opłacona). Dopiero w przypadku spełnienia tych przesłanek, skarga zostanie rozpatrzona przez sąd w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia (art. 30c ust. 2 z.p.p.r.). Ustawodawca wskazał również, że wniesienie skargi: 1) po terminie, 2) niekompletnej, 3) bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 z.p.p.r.). W art. 30e z.p.p.r. zawarto odesłanie, zgodnie z którym w zakresie nieuregulowanym w ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52 – 55, art. 61 § 3 – 6, art. 115 – 122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Należy wobec tego mieć na względzie, że przepis art. 30c ust. 2 z.p.p.r. zawiera obligatoryjny wymóg, by skarga została wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, zawierającą w istocie całokształt informacji, o której mowa w art. 30 b ust. 4 tej ustawy, a zatem informacji o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie programu operacyjnego. Wskazany wyżej zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a., nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w art. 30e jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił w tym przepisie regułę, zgodnie z którą przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a., tj. przytoczonych wyżej art. 30 c ust. 2, ust. 5 p.p.s.a. Dalej w myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga wnoszona w tej kategorii spraw powinna także czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać warunki określone w pkt 1-3 tego przepisu. To oznacza, że skarga, jak każde pismo strony, powinna zawierać elementy wskazane w art. 46 p.p.s.a. Poza tym w art. 47 § 1 p.p.s.a. został nałożony obowiązek dołączenia do pisma strony (np. skargi) jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 grudnia 2009 r. sygn. akt II GSK 969/09 (Baza Orzeczeń NSA) stwierdził, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "w Rozdziale 1 Dziale III pt. "Pisma, w postępowaniu sądowym" odwołuje się do pojęcia "warunki formalne". Regulacje zawarte w tymże Rozdziale I Działu III p.p.s.a., a także treść uregulowań z Rozdziału 2 tego Działu pt. "Skarga" (np. art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) dowodzą, że przez "warunki formalne" z art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46-48 p.p.s.a. oraz art. 57 § 1 p.p.s.a. Natomiast ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się pojęciem "warunki formalne". Do ustawy tej zostało wprowadzone pojęcie "niekompletna skarga". Zgodnie bowiem z art. 30c ust. 5 pkt 2 z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Ostatnio powołany przepis pojęcia tego nie precyzuje. Jednakże w art. 30c ust. 2 z.p.p.r. ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 z.p.p.r. oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 z.p.p.r. Innymi słowy kompletność skargi, o której stanowi art. 30c ust. 5 pkt 2 z.p.p.r. odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy. Braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 z.p.p.r. nie obejmują braków w zakresie wymogów formalnych skargi w rozumieniu art. 46 i 47 p.p.s.a." Skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie nie zawierała w istocie jednego z obligatoryjnych elementów, jakim jest kompletny wniosek. Należy podkreślić, że za kompletną można uznać dokumentację stanowiącą całość, a więc gdy zawiera wszystkie dokumenty złożone przez stronę, którymi dysponowały organy oceniając projekt jak i rozpoznając środki odwoławcze, oraz dokumenty pochodzące od organu, a doręczone stronie. Tylko wówczas bowiem możliwa jest prawidłowa kontrola legalności zaskarżonych aktów (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 22/11). Dodać należy, że załączniki do wniosku stanowią jego integralną część, zatem stanowią element kompletnej dokumentacji (v. postanowienia NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 876/11, z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 990/11, z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt II GSK 1735/11). Do skargi dołączono wniosek, który jednak nie zawierał dwóch wymienionych w nim załączników – vide str. 2 – zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej wnioskodawcy oraz kopii dokumentów finansowych za ostatnie trzy lata. Na rozprawie w dniu 21 września 2012 r. skarżący przyznał, że te załączniki zostały dołączone do wniosku złożonego w Instytucji Pośredniczącej. Z podanych przyczyn na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy z.p.p.r. pozostawiono skargę bez rozpatrzenia.