III SA/Gl 2/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Asesor WSA Adam Pawlyta (spr.), Protokolant Starszy referent Katarzyna Pisula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2026 r. sprawy ze skargi H. sp. z o. o. w R. na rozstrzygnięcie Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w B. z dnia 22 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej ponownej oceny wniosku o dofinansowanie projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w B.; 2. zasądza od Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w B. na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi wniesionej przez H. Spółka z o.o. z/s w R. (dalej: Spółka, strona skarżąca, wnioskodawca) jest pismo Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w B. (dalej: organ; organ administracji) z 22 grudnia 2025 r., nr [...], zawierające rozstrzygnięcie w przedmiocie ponownej, negatywnej oceny projektu na podstawie § 9 Regulaminu wyboru przedsięwzięć [...] oraz wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia. Wydanie zaskarżonego aktu nastąpiło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Spółka, wnioskiem z 20 sierpnia 2024 r., nr [...], skierowanym do Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w B. jako instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji, zwróciła się o objęcie wsparciem finansowym przedsięwzięcia pt. "[...]." w ramach programu Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności (dalej: KPO), Priorytet: "Odporność i konkurencyjność gospodarki – część grantowa", Działanie: A1.2.1. Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry z dywersyfikacją działalności, Zakres: Nabór przedsięwzięć [...] realizowanych przez mikroprzedsiębiorstwa, małe i średnie przedsiębiorstwa z sektora hotelarstwo, gastronomia ([...]) turystyka, kultura. Pismem z 11 października 2024 r. organ administracji poinformował stronę skarżącą, że objęte wnioskiem przedsięwzięcie nie otrzyma wsparcia z KPO, bowiem w wyniku oceny formalnej otrzymała 0 punktów i nie uzyskała wymaganej liczby punktów w ramach kryterium A1 obligującego wnioskodawcę do prowadzenia działalności gospodarczej zgodnej z Inwestycją A1.2.1. KPO. Strona skarżąca wniosła o ponowną ocenę przedsięwzięcia objętego wnioskiem. W wyniku ponownej analizy wniosku organ nie stwierdził podstaw do zmiany swojej oceny i pismem 25 października 2024 r., nr [...], poinformował stronę skarżącą o odrzuceniu zarzutów dotyczących prawidłowości oceny przedsięwzięcia. Ww. rozstrzygnięcie z 25 października 2024 r. skarżąca zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (WSA w Gliwicach), który wyrokiem z 18 grudnia 2024 r., III SA/Gl 921/24, stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w B.. Od przedmiotowego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył organ. Wyrokiem z 9 kwietnia 2025 r., I GSK 179/25, NSA oddalił skargę kasacyjną podzielając ustalenia Sądu I instancji, co do: (1) okoliczności, że sądy administracyjne sprawują kontrolę sądową organów administracji publicznej w tego typu sprawach (tj. naboru przedsięwzięć [...] realizowanych przez mikroprzedsiębiorstwa, małe i średnie przedsiębiorstwa z sektora hotelarstwo, gastronomia [...] turystyka, kultura); (2) oceny merytorycznej dokonanej przez Sąd I instancji, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób wadliwy. W konsekwencji uprawomocnienia się wyroku WSA w Gliwicach organ ponownie ocenił wniosek skarżącego i pismem z 15 kwietnia 2025 r. wskazał, że w ramach oceny wniosku przedsięwzięcie nim objęte uzyskało 20 punktów, co jest zbyt niskim wynikiem aby uzyskać wsparcie. Skarżący pismem z 22 kwietnia 2025 r. wniósł o ponowną ocenę przedsięwzięcia, kwestionując ocenę jego wniosku pod kątem kryteriów B.4, B.5 i B.6 (w jej ramach nie przyznano stronie jakichkolwiek punktów). Następnie pismem z 29 kwietnia 2025 r. organ odrzucił zarzuty przedstawione we wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia, wskazując że skarżący nie zaplanował działań, które przyczynią się do zwiększenia odporności jego przedsiębiorstwa na sytuacje kryzysowe, rozszerzenie lub dywersyfikację prowadzonej działalności. Decyzja o przyznaniu 0 punktów w kryterium B.4 (oraz pozostającego z nim w związku kryterium B.5 i B.6) wynika bowiem z braku wystarczających dowodów na to, że planowane działania wnioskodawcy prowadzą do istotnego rozszerzenia lub dywersyfikacji działalności. Wnioskodawca nie przedstawił dowodów na zaangażowanie w nowe obszary działania. Ww. rozstrzygnięcie z 29 kwietnia 2025 r. skarżąca zaskarżyła do WSA w Gliwicach, który wyrokiem z 29 września 2025 r., III SA/Gl 433/25, stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w B.. W uzasadnieniu ww. wyroku wskazano, że: (1) W ocenie Sądu nie można uznać, że ww. mobilne usługi [...] nie są nową usługą, a tym samym nie stanowią rozszerzenia lub dywersyfikacji działalności; (2) Wbrew twierdzeniom organu nie jest ona jedynie unowocześnieniem i ulepszeniem dotychczasowej usługi sprzedaży produktów "na wynos"/katering. Na co nie zwrócił uwagi organ (a wcześniej oceniający) oferta mobilnych usług [...], która dostarczana jest na różnego rodzaju imprezy ("w dowolnym miejscu klienta, na co pozwala kupowany [...]") na których produkty restauracyjne są przyrządzane i serwowane to nie jest to samo, co dowóz produktów wcześniej w stacjonarnej placówce przygotowanych (katering); (3) Organ błędnie więc zrównał planowaną przez skarżącego usługę z usługą, która polegałaby na oferowaniu dostawy przygotowanej wcześniej w restauracji (katering); (4) Pominął, że w przypadku mobilnych usług kateringowych zmienia się rodzaj usługi, jej charakterystyka i logistyka działalności. To nie tylko nowy kanał dystrybucji, gdyż skarżący planuje przyrządzać produkty poza kawiarnią/restauracją/hotelem. Wnioskowany "[...]" to nowa przestrzeń do przygotowywania i podawania produktów. Przygotowywania produktów w różnych miejscach (np. na targach, weselach) może się wiązać z innymi wymogami lokalowymi i formalnymi (np. opłaty, zgody za postój). Stanowisko organu wskazujące na brak planowania nowej usługi było więc nieprawidłowe. Zauważyć również należy, że uzasadnienie zaskarżonej oceny i opinie eksperta nie były rzetelne ani klarowne. Ekspert w dużej części przytoczył (zacytował) uzasadnienie wniosku z 20 listopada 2024 r., ale nie poddał własnej, rzeczowej, merytorycznej analizie (ocenie), czy proponowane przez stronę przedsięwzięcia są/mogą stanowić nowe usługi. Zdaniem Sądu ma to być własna, indywidualna ocena tego eksperta, a nie ograniczenie się tylko do zacytowania, w przeważającej części, wniosku strony. Ww. wyrok WSA w Gliwicach z 29 września 2025 r. nie został zaskarżony. W konsekwencji uprawomocnienia się wyroku WSA w Gliwicach z 29 września 2025 r. organ ponownie ocenił wniosek skarżącego i pismem z 22 grudnia 2025 r. orzekł o "odrzuceniu zarzutów dot. prawidłowości oceny przedsięwzięcia [...]". W jego uzasadnieniu wskazano, że: opisane we wniosku działania nie prowadzą do powstania nowej usługi w rozumieniu kryteriów wyboru przedsięwzięć [...], lecz stanowią rozwój, modernizację lub rozszerzenie skali usług już świadczonych. Projekt nie skutkuje wejściem w nowy obszar działalności gospodarczej, nie powoduje wyodrębnienia nowego profilu działalności ani nie wiąże się z rozpoczęciem działalności w ramach nowego kodu PKD właściwego dla odrębnego segmentu rynku. Brak wykazania nowej usługi - zgodnie z zasadami konkursu - uniemożliwia pozytywną oceną kryterium, a tym samym pozytywną ocenę całego projektu. Zakup [...], rozbudowa zaplecza IT czy wdrożenie systemów samoobsługowych nie zmieniają charakteru świadczonych usług, a jedynie modyfikują formę ich realizacji lub podnoszą standard i efektywność organizacyjną dotychczasowej działalności [...] i gastronomicznej. Tym samym planowane przedsięwzięcie nie prowadzi do dywersyfikacji działalności w rozumieniu kryterium B.4, lecz stanowi kontynuację i modernizację istniejącej oferty przedsiębiorstwa. Orzeczenie sądu administracyjnego, na które powołuje się Wnioskodawca, nie zmienia faktu, że w niniejszym postępowaniu ocena została dokonana w oparciu o obowiązujące kryteria wyboru, Regulaminu wyboru przedsięwzięć [...] wraz z załącznikami. Z punktu widzenia oceny projektu kluczowe znaczenie ma rzeczywista treść wniosku o dofinansowanie oraz przedstawiony zakres rzeczowo-finansowy, a nie ogólne deklaracje co do przyszłej dywersyfikacji przychodów. Dokumentacja będącą podstawą oceny tj. wniosek o dofinansowanie z 20 sierpnia 2024 oraz komplet załączników umieszczonych w systemie nie pozwala na przyjęcie, że przedsięwzięcie spełnia kryterium B.4, a tym samym także B.5 i B.6 w sposób wymagany do przyznania wsparcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie: 1. art. 14lzb ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2024 r. poz. 324), pkt A.1.2.1. KPO, zatwierdzonego decyzją wykonawczą Rady Unii Europejskiej z dnia 17 czerwca 2022 r. w sprawie zatwierdzenia oceny planu odbudowy i zwiększania odporności Polski oraz decyzją wykonawczą Rady z dnia 8 grudnia 2023 r. zmieniającą decyzję wykonawczą Rady UE z dnia 17 czerwca 2022 r. w sprawie zatwierdzenia oceny planu odbudowy i zwiększania odporności Polski, 2. art. 12 ustawy Prawo przedsiębiorców w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, polegające na naruszeniu obowiązku równego i sprawiedliwego traktowania wszystkich podmiotów ubiegających się o udzielenie wsparcia w ramach Regulaminu wyboru przedsięwzięć [...] Komponent A: "Odporność i Konkurencyjność Gospodarki" Inwestycja Al.2.1 Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności", w szczególności w sposób niezgodny z założeniami KPO skutkujące bezpostawnym uznaniem że przedsięwzięcie objęte wnioskiem skarżącego nie prowadzi do poszerzenia zakresu i dywersyfikacji świadczonych przez niego usług co powodować będzie większość odporność jego przedsiębiorstwa na kryzys, czym pozbawiono skarżącego możliwości uzyskania wsparcia w kwocie 539.555,22 zł. 3. naruszenie przepisów art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegające na pominięciu oceny prawnej i wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartych w wyroku z dnia 29.09.2025r. wydanego w sprawie o sygn. akt III SA/G1 433/25, że mobilne usługi [...] stanowią usługę nową, rozszerzającą i dywersyfikującą dotychczasową działalność skarżącego, a w konsekwencji dokonanie niezgodnej z założeniami KPO bezpodstawne uznanie, że przedsięwzięcie objęte wnioskiem skarżącego nie prowadzi do poszerzenia zakresu i dywersyfikacji świadczonych przez niego usług co powodować będzie większość odporność jego przedsiębiorstwa na kryzys, czym pozbawiono skarżącego możliwości uzyskania wsparcia w kwocie 539.555,22zł. W oparciu o wskazane zarzuty strona wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, jak również o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów procesu, w tym wynagrodzenia radcy prawnego według norm przepisanych oraz 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu skargi spółka zarzuciła dokonanie oceny w sposób nierzetelny, nieadekwatny do zapisów regulaminu postępowania oraz nieadekwatny do kryteriów oceny postępowania. Zdaniem skarżącej spółki organ zastosował własne, uznaniowe kryteria oceny w zakresie interpretacji planowanego przedsięwzięcia oraz samowolną zmianę kryteriów oceny poprzez zastosowanie nowego, nieistniejącego w regulaminie kryterium, dyskwalifikującego przedsięwzięcie opisane we wniosku. Zaznaczono, że skarżąca wskazuje że do ich poszczególnych elementów można przyporządkować następujące elementy przedsięwzięcia objętego jego wnioskiem: a. unowocześnienie bazy hotelowej — cyfrowe zamki, fotowolatika, doprowadzenie windy do poziomu kondygnacji -1. postawienie odpowiednio wyposażonego [...]; b. zmianę sposobu dostarczania usług - możliwość organizowania dużych [...] tj. szkoleń, konferencji, imprez firmowych, możliwość zdalnej rezerwacji [...] i cateringu; c. zwiększenie grupy potencjalnych odbiorców - nowe usługi na instytucjonalnych klientów np. firm, organizacji, pełna dostępność w hotelu dla osób niepełnosprawnych d. wdrożenie odmiennych rozwiązań niż dotychczas stosowane czego efektem będzie oferowanie nowej usługi - catering z dowozem, organizowanie dużych [...] w namiocie [...]. W odpowiedzi na skargę organ w pierwszej kolejności wnosił o jej oddalenie. W uzasadnieniu pisma przekonywano, że ocena merytoryczna wniosku spółki została dokonana prawidłowo. Zaznaczono w szczególności, że zgodnie z komunikatem PARP z 23 lipca 2024 r. "Jak rozumieć kryterium B.4 (dywersyfikacja, rozszerzenie, nowy produkt lub usługa)" kryterium składa się z 3 obowiązkowych elementów, z których każdy jest osobno punktowany: 1. zwiększenie odporności, 2. rozszerzenie lub dywersyfikacja, 3. nowy produkt lub usługa. Każdy z wymienionych elementów musi zostać zrealizowany w ramach przedsięwzięcia [...], aby kryterium B.4 mogło zostać uznane za wypełnione. Oznacza to, że ocenie podlegają łącznie te 3 elementy. PARP wskazał, że w punkcie 2. zostało dookreślone w treści kryterium, w jaki sposób można dokonać dywersyfikacji lub rozszerzenia działalności. Może to nastąpić m. in. przez wymienione w tym punkcie "unowocześnienie bazy usługowej lub produkcyjnej". W tym punkcie badany jest cel przedsięwzięcia, którego jednym z elementów może być unowocześnienie, ale warunek ten musi być spełniony łącznie elementem wskazanym w punkcie 3. (nowy produkt lub usługa). Unowocześnienie bazy usługowej lub produkcyjnej musi nastąpić przez "uruchomienie produkcji nowego produktu lub rozpoczęcie świadczenia nowej usługi", o którym mowa w punkcie 3. Dla przedsiębiorcy oznacza to, że: • uruchomienie produkcji nowego produktu lub rozpoczęcie świadczenia nowej usługi jest obowiązkowym elementem, aby przedsięwzięcie mogło uzyskać pozytywną ocenę; • nie mogą uzyskać pozytywnej oceny przedsięwzięcia polegające wyłącznie na unowocześnieniu bazy usługowej lub produkcyjnej, w efekcie których nie nastąpi uruchomienie produkcji nowego produktu lub rozpoczęcie świadczenia nowej usługi. PARP zaznaczył w komunikacie, że "nowy" (produkt lub usługa), to zgodnie ze słownikiem języka polskiego "nie istniejący wcześniej". Wobec tego nowym nie można nazwać produktu lub usługi, które zostały zmienione, zmodyfikowane czy ulepszone. Jeśli zatem celem przedsięwzięcia [...] jest wyłącznie ulepszenie, zmiana, unowocześnienie (odtworzenie) dotychczas realizowanych produktów lub usług, to przedsięwzięcie nie może uzyskać wsparcia, nie następuje bowiem dywersyfikacja ani rozszerzenie działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodne z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 21 stycznia 2026 r., Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba, że przepisy prawa uległy zmianie. Przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w konkretnej sprawie administracyjnej. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią konsekwencję oceny prawnej przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi. Ich celem jest zapobieżenie w przyszłości błędom stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonego orzeczenia i wytyczenie kierunku działalności organów przy ponownym rozpatrywaniu sprawy (por.: M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera, Warszawa 2011 r., s. 546). Między oceną prawną a wskazaniami istnieje ścisły związek, ponieważ ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania organów administracji publicznej w sprawie, a wskazania określają sposób postępowania w przyszłości (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 kwietnia 2020 r., I OSK 896/19, Legalis nr 2344882). Zaznaczyć należy, że przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a wyrażona w nim zasada związania orzeczeniem sądu oznacza, że orzeczenie to oddziałuje na przyszłe postępowanie, tak administracyjne, jak i sądowoadministracyjne. Związanie oceną prawną i wskazaniami oznacza, że zarówno organy, jak i inne sądy, nie mogą formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz są zobowiązane do podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Uwzględniając zasadę ekonomiki postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego, sąd po to wyraża swoją ocenę prawną, by przy ponownym rozpoznaniu sprawy zakres tej oceny nie był już przedmiotem kolejnego rozpoznania. Uregulowania zawarte w art. 153 p.p.s.a. mają zapobiec sytuacji, w której określona kwestia byłaby odmiennie oceniana w kolejnych orzeczeniach sądu. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji podatkowej. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciąży na organie i na sądzie, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego. Obowiązek ten oznacza również brak możliwości formułowania nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym przez sąd poglądem (m.in.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 kwietnia 2022 r., III FSK 450/21, Legalis nr 2779646). Natomiast zgodnie z art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Prawomocny wyrok wiąże nie tylko w zakresie jego sentencji, ale także jego uzasadnienia (por.: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 170 p.p.s.a., Warszawa 2023, s. 862). Zawiera ono bowiem konieczne uzupełnienie rozstrzygnięcia, niezbędne do określenia jego zakresu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 17 stycznia 2023 r., III OSK 1702/21, opublikowano w: centralna baza orzeczeń sądów administracyjnych; i z 30 czerwca 2022 r., I OSK 884/19, Legalis nr 2710888). Ponadto w myśl art. 190 p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią dokonaną przez NSA. Przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w konkretnej sprawie administracyjnej. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią konsekwencję oceny prawnej przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi. Ich celem jest zapobieżenie w przyszłości błędom stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonego orzeczenia i wytyczenie kierunku działalności organów przy ponownym rozpatrywaniu sprawy (por.: W. Piątek, w: P. Daniel, F. Geburczyk, P. Ostojski, W. Piątek, Wykonywanie wyroku sądu administracyjnego, Warszawa 2017, s. 192 i 199). Kontrola rozstrzygnięcia wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy sprowadza się do oceny czy organ podporządkował się wskazanym wytycznym i ocenie prawnej wyrażonej przez sąd, gdyż jest to główne kryterium poprawności nowo wydanej decyzji (por. wyr. NSA z 22 kwietnia 2022 r., I OSK 805/19; wyr. NSA z 20 kwietnia 2011 r., II OSK 729/10). Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego traci moc wiążącą w przypadku zmiany stanu prawnego, jeżeli to spowoduje, że pogląd sądu stanie się nieaktualny. Podobny skutek, czyli ustanie mocy wiążącej wspomnianej oceny, może spowodować zaistniała po wydaniu orzeczenia sądowego zmiana istotnych okoliczności faktycznych oraz wzruszenie orzeczenia. Zmieniające się okoliczności sprawy powodują nieaktualność w części lub w całości oceny sprawy dokonanej na podstawie art. 153 p.p.s.a. i jednocześnie konieczność dokonania jej weryfikacji na podstawie stanu aktualnego (por. wyr. NSA z 15 kwietnia 2005 r., OSK 1403/04; wyr. NSA z 6 lipca 2011 r., I FSK 1042/10; R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 8, Warszawa 2023). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazania wymaga, że w niniejszej sprawie Organ nie wykonał zaleceń Sądu. W prawomocny wyroku WSA w Gliwicach z 29 września 2025 r., III SA/Gl 433/25 wskazano wprost, że: "W ocenie Sądu nie można uznać, że ww. mobilne usługi [...] nie są nową usługą, a tym samym nie stanowią rozszerzenia lub dywersyfikacji działalności". Tymczasem Organ zupełnie pominął ww. ocenę w zaskarżonym rozstrzygnięciu z 22 grudnia 2025 r., jak również nie odniósł się do wiążących go ustaleń zawartych w wiążącym go orzeczeniu. Wskazał tylko, że orzeczenie sądu administracyjnego, na które powołuje się Wnioskodawca, nie zmienia faktu, że w niniejszym postępowaniu ocena została dokonana w oparciu o obowiązujące kryteria wyboru, Regulaminu wyboru przedsięwzięć [...] wraz z załącznikami. Poza tym Organ wprost stwierdził, że: "W konsekwencji zaplanowane przez Wnioskodawcę wydatki mają charakter modernizacyjny lub odtworzeniowy, a nie inwestycyjny w nowe usługi. Nawet przy założeniu ich zasadności z punktu widzenia rozwoju przedsiębiorstwa, nie spełniają one przesłanek umożliwiających uznanie, że projekt prowadzi do wprowadzenia nowych usług lub dywersyfikacji działalności", a zatem wyraził ocenę oczywiście sprzeczną z tą jaka została już zawarta w prawomocnym wyroku WSA w Gliwicach z 29 września 2025 r., III SA/Gl 433/25. Podobnie należy potraktować ustalenie Organu, że "zakup [...], rozbudowa zaplecza IT czy wdrożenie systemów samoobsługowych nie zmieniają charakteru świadczonych usług, a jedynie modyfikują formę ich realizacji lub podnoszą standard i efektywność organizacyjną dotychczasowej działalności [...] i gastronomicznej. Tym samym planowane przedsięwzięcie nie prowadzi do dywersyfikacji działalności w rozumieniu kryterium B.4, lecz stanowi kontynuację i modernizację istniejącej oferty przedsiębiorstwa". W konsekwencji rozpoznając niniejszą sprawę Sąd uznał, że organ naruszył przepis art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 170 p.p.s.a., nie stosując się do wskazań zawartych we wcześniejszym prawomocnym wyroku WSA w Gliwicach z 29 września 2025 r., III SA/Gl 433/25. Wydając rozstrzygnięcie o odrzuceniu zarzutów dot. prawidłowości oceny przedsięwzięcia [...], a zatem tożsamą co do jej wyniku z rozstrzygnięciem, które poprzednio została uchylona przez sąd administracyjny nie przedstawił w sposób wyczerpujący motywów rozstrzygnięcia. Powyższe prowadzi do wniosku, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Dlatego też Sąd na podstawie art. 153 p.p.s.a. i art. 170 p.p.s.a oraz art. 30c ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 14zlf ust. 3 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2024 r. poz. 324) orzekł jak w sentencji. Ponownie oceniając wniosek organ uwzględniając powyższe dokona ponownej oceny spełnienia przez wnioskodawcę kryterium B.4 z uwzględnieniem oceny zawartej w prawomocnym wyroku WSA z 29 września 2025 r., III SA/Gl 433/25. O kosztach orzeczono po myśli art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego koszty procesu w kwocie 697 zł, która obejmuje wpis w kwocie 200 zł, wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 480 zł wg norm przepisanych i opłatę skarbowa w kwocie 17 zł.