I SA/Go 40/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2012 r. sprawy ze skargi TF S.A. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Po 432/09 przez Dyrektora Izby Skarbowej oddala skargę. Skarżąca Spółka – TF Spółka Akcyjna, reprezentowana przez M.I. – Prezesa Zarządu, wniosła skargę w przedmiocie niewykonania przez Dyrektora Izby Skarbowej prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 2 kwietnia 2010r. sygn. akt I SA/Po 432/09. W sprawie został ustalony następujący stan faktyczny: Decyzją z dnia [...] września 2000r. Nr [...],Urząd Skarbowy określił TF S.A. ZPChr w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 1995r., kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym podlegającą zwrotowi bezpośredniemu w wysokości 1.497.323,00 zł, kwotę zawyżenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 121.608,00 zł, zaległość podatkową w wysokości 121.608,00 zł, zobowiązanie podatkowe powstałe na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o VAT w wysokości 26.690,00 zł oraz związaną z nim zaległość podatkową w wysokości 26.690,00 zł i odsetki od tej zaległości w wysokości 29.831,10 zł, ustalił jednocześnie dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za sierpień 1995 r. w wysokości 36.482,00 zł Od powyższej decyzji skarżąca w dniu 5 października 2000r. złożyła odwołanie. W wyniku ponownego rozpatrzenia tego odwołania organ II instancji, decyzją z [...] lipca 2002 r. uchylił decyzję organu I instancji w części określającej: - zobowiązanie podatkowe na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o VAT , związanej z nim zalęgłości podatkowej oraz odsetek od tak określonej zaległości podatkowej, - odsetek w wysokości 132.955,20 zł od zaległości podatkowej związanej z zawyżeniem nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. W związku z tym określił odsetki od zaległości podatkowej związanej z zawyżeniem nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 7.946,20 zł. W pozostałej części organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Na ww. decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2002r., Nr [...] skarżąca wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Poznaniu. Wyrokiem z 28 grudnia 2007r., sygn. akt I SA/Po 1435/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2002r. oraz uchylił decyzje Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2002r., Nr [...] uchylającą decyzję Ministra Finansów z [...] lipca 2001 r. i z dnia [...] lipca 2001 r. od nr [...] do nr [...] odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000 r. od nr [...] do nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 1995 r., a stwierdzającą nieważność decyzji ostatecznych Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000 r. od nr [...] do nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 1995 r. w części dotyczącej podatku od towarów i usług za sierpień 1995 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 marca 2009 r., sygn. akt I FSK 1971/08 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 grudnia 2007r., sygn. akt I SA/Po 1435/07 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Następnie wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Po 432/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po ponownym rozpoznaniu sprawy ze skargi na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2002r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 1995 r., uchylił zaskarżoną decyzję. Od powyższego orzeczenia skargi kasacyjne wniosły obie strony. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 września 2010r. sygn. akt I FSK 943/10, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej oraz skargi kasacyjnej skarżącej, oddalił skargi kasacyjne obu stron. Pismem z dnia 23 listopada 2010, sygn. akt I SA/Po 431/09, WSA w Poznaniu, przesłał do organu prawomocny wyrok z 2 kwietnia 2010 r. o sygn. akt I SA/Po 431/09 wydany w sprawie ze skargi Spółki na decyzje izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2002 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług z lipiec 1995 r. oraz zwrócił dwa tomy akt administracyjnych. Pismem z [...] grudnia 2010 r. skarżąca wniosła do organu wezwanie do wykonania prawomocnych wyroków WSA w Poznaniu z 2 kwietnia 2010 r. I SA/Po 431/09 i I SA/Po 1120/09. Pismem z [...] grudnia 2010 r. skarżąca uzupełniła wezwanie z [...] grudnia 2010r. i wezwała organ do wykonania prawomocnych wyroków NSA z dnia 29 września 2010 r. I FSK 942-947/10. pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. organ II instancji zwrócił się do WSA w Poznaniu o zwrot pozostałej części akt administracyjnych – 10 segregatorów i 6 teczek. Ponowne wystąpienie organu w tej kwestii miało miejsce w dniu 19 stycznia 2011 r. Pismem z dnia 21 stycznia 2011 r. WSA w poznaniu udzielił odpowiedzi, że w chwili obecnej nie ma możliwości zwrotu pozostałej części akt administracyjnych, ponieważ akta administracyjne zostały przekazane w dniu 13 stycznia 2011 r. do NSA. Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. organ II instancji zwrócił się do NSA o przekazanie akt administracyjnych. Wyrok NSA z 29 września 2010 r. sygn. akt I FSK 943/10 wpłynął do organu II instancji 24 stycznia 2011 r. Prawomocny natomiast wyrok WSA w Poznaniu z 2 kwietnia 2010 r. sygn. akt 432/09, wpłynął 28 stycznia 2011 r. Pismem z 7 lutego 2011 r. NSA poinformował organ o wyznaczeniu na dzień 17 stycznia posiedzenia niejawnego w sprawie I SA/Po 656 ze skargi Dyrektora Izby Skarbowej od wyroku WSA w Poznaniu z 15 października 2010 r. Pismami z [...] marca oraz [...] marca 2011r. organ II instancji zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o udzielenie informacji w zakresie terminu przedawnienia i ewentualnego wydania przez organ decyzji o warunkach restrukturyzacji. W dniu 11 marca 2011 r. organ uzyskał telefoniczną informację z NSA o zdjęciu z wokandy sprawy ze skargi organu na postanowienie WSA w Poznaniu z 15 października 2010 r., sygn. akt I SA/Po 565/10 umarzające postępowanie w sprawie o wznowienie postępowania sądowego, w którym to postępowaniu znajdują się akta administracyjne przedmiotowej sprawy. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. organ II instancji zwrócił się do NSA o wypożyczenie akt administracyjnych dotyczących spraw skarżącej. Zawiadomieniem z [...] marca 2011 r. działając na podstawie art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej, wskazał przyczyny przedłużenia terminu i wskazał nowy termin załatwienia sprawy. Pismem z dnia 24 marca 2011 r. NSA poinformował o wyznaczeniu terminu w sprawie I FSK 116/11 oraz terminie wypożyczenia akt. Zawiadomieniem z 1 kwietnia 2011 r. NSA poinformował organ o posiedzeniu w sprawie ze skargi kasacyjnej organu na postanowienie WSA w Poznaniu z 15 października 2010 r. sygn. akt I SA/Po 565/10 w dniu 28 kwietnia 2011 r. Zawiadomieniem z dnia 30 maja 2011 r. organ kolejny raz zawiadomił skarżącą o nowym terminie załatwienia sprawy. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. skarżąca wniosła o kierowanie wszelkiej korespondencji jej dotyczącej na adres Biura Prawnego D.Ś.. Zawiadomieniem z dnia 29 lipca 2011 r. organ kolejny raz przedłużył termin załatwienia sprawy. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. organ zwrócił się do NSA o wypożyczenie akt postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 4 sierpnia 2011 r. NSA poinformował o prawomocnym orzeczeniu w sprawie I FSK 116/11 oraz zwrocie akt administracyjnych wraz z aktami sądowymi o sygn. akt I SA/Po 565/10 do WSA w Poznaniu. Pismem z dnia 9 sierpnia 2011 r. (data wpływu 11 sierpnia 2011 r.) WSA w Poznaniu przesłał do organu prawomocne postanowienie z 15 października 2011 r. oraz zwrócił 18 tomów akt administracyjnych. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. organ zwrócił się do radcy prawnego K.P. o udzielenie informacji w zakresie aktualności znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa z [...] listopada 1997 r. W dniu [...] sierpnia 2011 r. w siedzibie organu stawił się Prezes skarżącej M.I. i złożył oświadczenie, że K.P. nie jest pełnomocnikiem w żadnych sprawach skarżącej. Pismem z [...] sierpnia 2011r. organ odwoławczy zwrócił się także do Prezesa Sądu Rejonowego o udostępnienie do wglądu akt sprawy o sygn. [...] przeciwko M.I. i innym oraz o podanie w jaki sposób i jakim orzeczeniem zakończyło się to postępowanie karne. Pismem z [...] września 2011r. Sąd Rejonowy udzielił zgody na wgląd do akt sprawy [...]. Ponadto poinformował, że ww. sprawa zakończyła się [...] marca 2006 roku prawomocnym orzeczeniem - umorzeniem postępowania. Wglądu do części powyższych akt dokonano w dniach 12 i 14 września 2011r., stwierdzając, że akta sprawy karnej liczą około 30 tomów. Pismem z dnia [...] września 2011r. TF S.A. wniosło wezwanie do wykonania prawomocnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010r. sygn. akt: I SA/Po 431/09, I SA/Po 432/09, I SA/Po 433/09, I SA/Po 1120/09, I SA/Po 1117/09, I SA/Po 436/09. Pismem z [...] września 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego o sporządzenie i wydanie kserokopii poszczególnych dokumentów z akt sprawy sygn. akt [...]. Kserokopie tych dokumentów zostały postanowieniem organu II instancji włączone do akt sprawy. Z zebranymi materiałami w sprawie Prezes Zarządu skarżącej Spółki zapoznał się 23 września 2011r. W dniu [...] września 2011r. pracownik Izby Skarbowej odebrał część kserokopii dokumentów z akt sprawy [...]. Następnie pismem z [...] września 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do Prezesa Sadu Rejonowego, o sporządzenie i wydanie kserokopii prawomocnego orzeczenia umarzającego postępowanie w sprawie sygn. akt [...] oraz kserokopii aktu oskarżenia dotyczącego przedmiotowej sprawy. Kolejnym pismem z [...] września 2011r. organ odwoławczy zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego o wydanie kserokopii dalszej części dokumentów z akt sprawy II K 108/04. Wnioskowane kopie dokumentów organ odwoławczy uzyskał w dniach 5 i 6 października 2011r. Zawiadomieniem z dnia 30 września 2011 r. organ ponownie przedłużył termin do załatwienia sprawy. Wezwaniem z [...] października 2011 r. organ odwoławczy zwrócił się do skarżącej o przedłożenie następujących dokumentów: faktury VAT nr [...] z dnia [...] lipca 1995r. wystawionej przez skarżącą dla Przedsiębiorstwa [...], czytelnej faktury korekty nr [...] z [...] sierpnia 1995 r., kompletnej umowy leasingu finansowego nr [...] z [...] września 1995 r. oraz wszystkich innych dokumentów dotyczących ww. faktury nr [...] oraz faktury korekty nr [...], jak i umowy. Wezwaniem z tego samego dnia, organ II instancji wezwał również Przedsiębiorstwo [...] o przedłożenie wskazanych powyżej dokumentów. Również pismem z tego samego dnia organ odwoławczy przesłał do organu I instancji 14 tomów akt w celu ich chronologicznego uporządkowania, ponumerowania i sporządzenia szczegółowego spisu poszczególnych kart akt. Jednocześnie w dniu 14 października 2011 r. do organu wpłynęło, udzielone przez skarżącą, pełnomocnictwo adwokata D.Ś.. Pismem z dnia [...] października 2011 r. skarżąca wniosła o przesłanie kserokopii postanowienia organu I instancji z [...] czerwca 1996 r.. Kolejnym pismem z [...] listopada 2011 r. organ odwoławczy wystąpił do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej o przesłanie uwierzytelnionej, czytelnej kserokopii, protokołu przesłuchania świadka B.P.- vice prezesa "M" sp. z o. o.. Zawiadomienie z dnia 5 grudnia 2011 r. organ odwoławczy ponownie przedłużył termin do załatwienia sprawy do dnia 7 lutego 2011 r. Pismem z [...] grudnia 2011r. Spółka wniosła skargę na niewykonanie przez Dyrektora Izby Skarbowej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010r., sygn. akt I SA/Po 432/09, wnosząc o zobowiązanie Dyrektora Izby Skarbowej do bezzwłocznego wykonania ww. wyroku, wymierzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej stosownej grzywny. Uzasadniając skargę wskazano, że do dnia jej wniesienia organ nie wydał decyzji, co oznacza, iż postępowanie prowadzone jest w sposób przewlekły. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosząc o oddalenie skargi przytoczył szereg okoliczności na uzasadnienie, że złożona skarga nie ma podstaw faktycznych i prawnych. Pismem z [...] marca 2012r. skarżąca Spółka ustosunkowała się do odpowiedzi na skargę. Stwierdziła, że organ odwoławczy bezzasadnie uchyla się od wykonania wyroku sądowego, w sposób obszerny przedstawiła wykazane przez WSA w Poznaniu braki uchylonej decyzji z 2002 r., podnosząc, że nie są one po upływie znacznego czasu uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Skarżąca spółka zarzuca organowi odwoławczemu – Dyrektorowi Izby Skarbowej, że pomimo otrzymania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r., sygn. akt. I SA/Po 432/09 wraz z aktami administracyjnymi, które są w jego posiadaniu od 11 sierpnia 2011 r., nie wydał jeszcze decyzji, a podejmowane przez niego czynności, są dowodem braku profesjonalizmu, elementarnej wiedzy z zakresu prawa podatkowego. Jej zdaniem postępowanie prowadzone jest w sposób przewlekły, nie związany w żaden sposób z wytycznymi sądu. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 139 § 3 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (teks jednolity z dnia 4 stycznia 2005 r. Dz. U. nr 8, poz. 60), załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a sprawy, w której przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy – nie później niż w ciągu 3 miesięcy. Do terminów określonych w § 1 -3 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. W rozpoznawanej sprawie podstawą prawną wniesionej skargi jest art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej jako P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od 11 kwietnia 2011 r. (Dz. U. nr. 6, poz. 18 z 2011 r.), zgodnie z którym w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. We wniesionej skardze spółka podniosła, że Dyrektor Izby Skarbowej pomimo posiadania od 11 sierpnia 2011r. akt podatkowych, nie wykonał wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawartych w wyroku z dnia 2 kwietnia 2010 r., sygn. akt. I SA/Go 432/09, prowadząc postępowanie w sposób przewlekły. Uchwalając ustawę z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6/2011, poz. 18), jak słusznie zwrócił uwagę Zbigniew Kmieciak w artykule – Przewlekłość postępowania administracyjnego (Państwo i Prawo 6/2011 str. 30-43)- rozszerzono zestaw środków ochrony uprawnień procesowych strony przez powiązanie ich nie tylko z bezczynnością organu administracji publicznej, ale i z uchybieniem zdefiniowanych jako "przewlekłe prowadzenie postępowania". Jednak wprowadzając nowe pojęcie "przewlekłość postępowania" nie sformułowano jego definicji. Sprawia to, że zarówno organy administracji publicznej, jak i sądy administracyjne będą zmuszone odwoływać się do potocznego zrozumienia tego określenia, napotykając przy tym zasadnicze trudności w wyznaczaniu dystynkcji między przewlekłością a bezczynnością. Według ujęć słownikowych, przewlekły to "trwający długo, ciągnący się, przewlekający się za długo, rozwlekły, długotrwały, powolny" (zob. Uniwersalny słownik języka polskiego red. S. Dubisz, t. 3 Warszawa 2003, s.757). Wskazówek, przydatnych w jakimś stopniu dla zrekonstruowania znaczenia ustawowego wyrażenia "przewlekłość postępowania, można dopatrzyć się także w uzasadnieniu cytowanej ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. w sformułowaniu "wykonując szereg czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonując czynności pozorne" (Sejm VI kadencji, druk nr 2987). Dokonując oceny prowadzonego przez Dyrektora Izby Skarbowej postępowania odwoławczego, które organ na skutek prawomocnego wyroku WSA w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r. I SA/Po 432/09 jest zobowiązany ponownie przeprowadzić, należy rozstrzygnąć czy oraz w jakim zakresie ten organ jest związany wytycznymi zawartymi w wyroku z dnia 2 kwietnia 2010 r. Zgodnie z regulacją art. 153 P.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną należy rozumieć sąd o prawnej wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania właśnie takiej decyzji podatkowej. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący na organie podatkowym i na sądzie, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego (patrz Jan. P. Tarno w komentarzu –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lexis Nexis, Warszawa 2008 str. 377). Wskazania nie mogą z góry narzucać sposobu rozstrzygnięcia konkretnych kwestii związanych z treścią przyszłego rozstrzygnięcia sprawy; nie mogą np. wskazywać, że określone dowody są bardziej wiarygodne od innych (patrz A. Kabat w komentarzu – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wolters Kluwer, Warszawa 2011, str. 426). Niezastosowanie się do oceny prawnej zawartej w wyroku sądu może być tylko podstawą prawną uchylenia decyzji, nie może natomiast skutkować ukaraniem organu grzywną (por. postanowienia NSA z dnia 25 maja 2001 r., NSA 354/01, ONSA 2002, nr 3, poz. 117). W rozpoznawanej sprawie, co potwierdza także skarżąca spółka, organ odwoławczy oprócz wyroku WSA w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r. , I SA/Po 432/09 oraz rozpoznającego wniesioną przeciwko niemu skargę kasacyjną wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt. I FSK 943/10 otrzymał dopiero 11 sierpnia 2011 r. akta administracyjne (18 tomów) . Zatem od tego momentu zostały spełnione wymogi art. 286 § 1 i 2 P.p.s.a., zgodnie z którym, po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji, akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez Sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Badaniu w niniejszej sprawie przez sąd, będą dokonane przez Dyrektora Izby Skarbowej czynności, celem ustalenia, czy postępowanie to prowadzone jest w sposób "rozwlekły, długotrwały, powolny", lub też " wykonano szereg czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonano czynności pozorne". Strona skarżąca swoje zastrzeżenia do prowadzonego przez organ odwoławczy postępowania w sposób bardzo rozbudowany przedstawiła w piśmie z dnia [...] marca 2012 r., przywołując istotne fragmenty uzasadnienia wyroku WSA w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 2010 r. I SA/Po 432/09, wskazujące na uchybienia wydanej przez organ odwoławczy decyzji z dnia [...] lipca 2002 r., Nr [...] wydanej w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 1995r. Otóż sąd wówczas stwierdził, że "Z decyzji organu odwoławczego wynika, że dnia [...] sierpnia 1995r. TF wystawiło korektę nr [...], gdzie za podstawę jej wystawienia podano "rezygnacja z umowy leasingu operacyjnego nr [...]". Tymczasem znajdująca się w aktach sprawy faktura VAT [...] (tom XII, k. 31 akt administracyjnych), stanowi korektę do faktury [...] wystawionej w kwietniu 1995 r. W związku z powyższym istnieje wątpliwość co do prawidłowości ustalenia stanu faktycznego. Ta wątpliwość nie może zostać zweryfikowana wobec braku wskazania przez organ podatkowy na których konkretnie dowodach się oparł. W związku z tym należy uznać, że w zaskarżonej decyzji błędnie ustalono stan faktyczny przez co naruszono art. 120 O.p. i 187 § 1 O.p. (...). Brak możliwości zweryfikowania stanu faktycznego uniemożliwia zajęcie stanowiska, co do poprawności oceny prawnej dokonanej w tym względzie przez organ podatkowy i w konsekwencji oceny skutków podatkowych dokonanej korekty". Dalej Sąd wskazał, że "Przedmiotem sporu pozostaje, czy organy podatkowe prawidłowo zakwestionowały prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez "M" Sp. z o.o. dla TF." Sąd podkreślił, że "Zwrócić jednak należy uwagę, że w materiałach dowodowych znajduje się również zeznanie B.P. Dyrektora – Wiceprezesa M, który składał zeznania do protokołu przesłuchania świadka spisanego w dniu [...] października 1996 r. ( tom XII k. 36-38 akt administracyjnych ). Zeznanie to jest tylko częściowo czytelne, ponieważ karta 38 jest nieczytelna. (...) Ponadto istotne jest to, że tylko część tego zeznania B.P. jest czytelna. (...) Zatem zawarte w zaskarżonej decyzji ustalenie, że TF nie brało udziału w handlu węglem i w związku z tym faktury VAT od Nr [...] do Nr [...] wystawione dla TF przez "MA" stwierdzają czynności, które nie zostały w rzeczywistości dokonane, nie zostało poprzedzone wystarczającym postępowaniem dowodowym i jako takie narusza również wyżej wymienione art. 122 i 187 § 1 Op. Sąd podkreślił, że "Ponownie rozpatrując odwołanie organ odwoławczy powinien ustalić stan faktyczny dotyczący korekty faktury [...] wskazując wyraźnie, na których dowodach (ze wskazaniem kart) ten stan faktyczny ustalił. Powinien również uwzględnić dokonaną w uzasadnieniu niniejszego wyroku ww. wykładnię § 35 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia z dnia 08 grudnia 1994 r. oraz uwzględnić zalecenia Sądu w zakresie ustaleń dotyczących handlu węglem". Sąd wskazał również, że "W szczególności podkreślenia wymaga, że liczne akta sprawy nie zawierają jednolitego czytelnego spisu w postaci przeglądu akt. Stosowana ;jest różnorodna i niespójna numeracja kart, a niektóre karty w ogóle nie są oznaczone. Przede wszystkim całkowicie dowolne i niespójne jest rozmieszczenie poszczególnych dowodów. Żaden dokument sprawy, a w szczególności decyzje podatkowe, a nawet odpowiedź na skargę , nie zawiera odesłania numerycznego do kart zebranego materiału dowodowego. Powyższe znacznie utrudnia ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego." Dokonując uzupełnienia w tym zakresie materiału dowodowego, organ odwoławczy pismem z dnia [...] października 2011 r. zwrócił się do skarżącej o przedłożenie następujących dokumentów: faktury VAT nr [...] z dnia [...] lipca 1995 r. wystawionej przez skarżącą dla Przedsiębiorstwa [...], czytelnej faktury korekty nr [...] z [...] sierpnia 1995 r., kompletnej umowy leasingu finansowego nr [...] z [...] września 1995 r. oraz wszystkich innych dokumentów dotyczących ww. faktury nr [...] oraz faktury korekty nr [...], jak i umowy. Wezwaniem z tego samego dnia, organ II instancji wezwał również Przedsiębiorstwo [...] o przedłożenie wskazanych powyżej dokumentów, które udzieliło odpowiedzi pismem z dnia [...] października 2011 r. Również pismem z [...] października 2011 r. organ odwoławczy przesłał do organu I instancji 14 tomów akt w celu ich chronologicznego uporządkowania, ponumerowania i sporządzenia szczegółowego spisu poszczególnych kart akt. Pismem natomiast z [...] listopada 2011 r. organ odwoławczy wystąpił do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej o przesłanie uwierzytelnionej, czytelnej kserokopii, protokołu przesłuchania świadka B.P.- vice prezesa "M" sp. z o. o.. Podkreślić należy, że związanie ze wskazanym przez sąd poglądem dotyczącym stanu faktycznego, nie może być rozumiane jako ograniczanie organu w przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego, także co do okoliczności faktycznych, które nie były wcześniej przez organ znane. Tym bardziej, że w rozpoznawanej sprawie, sąd pierwszej instancji jednoznacznie stwierdził, że przeprowadzone postępowanie nie spełnia wymogu z art. 122 Ordynacji podatku, zatem nie tyle ograniczył organ odwoławczy w przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania, co wręcz mu to nakazał. Takie postępowanie organu odwoławczego, jest spełnieniem wymogu wynikającego z art. 122 Ordynacji podatkowej, albowiem polegało na podjęciu niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stany faktycznego. Z przytoczonego uzasadnienia wyroku wynika nadto, że organ odwoławczy powinien nie tylko uzupełniać materiał dowodowy, ale dokonać również jego oceny w sposób spełniający wymogi z art. 191 Ordynacji podatkowej. Organ odwoławczy, co wynika w sposób jednoznaczny z akt postępowania administracyjnego, uzupełnił prowadzone postępowanie odwoławcze o znaczną ilość dokumentów, co niewątpliwie wymagało upływu czasu przekraczającego okres wskazany w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej. Podkreślić należy, że to prowadzone przez organ odwoławczy postępowanie, mając na uwadze wiele dokonywanych przez stronę czynności, których skutki podatkowe przyjęte przez stronę zostały przez organ I instancji zakwestionowane, jak również znaczny wpływ czasu od 1995 roku, ma wpływ na zwiększenie trudności jego przeprowadzenia a tym samym na wydłużenie czasu jego prowadzenia. Nie powodowało wydłużenia tego postępowania zwrócenie się przez organ odwoławczy do radcy prawnego K.P. o udzielenie informacji w zakresie aktualności znajdującego się w aktach pełnomocnictwa z [...] listopada 1997 r., gdyż od tego czasu do 2011 r. upłynął znaczny okres czasu. Wyjaśnienie kwestii pełnomocnictwa, ma istotne z uwagi na treść art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej, znaczenie dla prawidłowego przeprowadzenia postępowania odwoławczego. Postępowanie nie uległo także przedłużeniu z uwagi na przekazywanie przez organ odwoławczy Naczelnikowi Urzędu Skarbowego akt postępowania, celem ich chronologicznego uporządkowania, ponumerowania oraz sporządzenia szczegółowych spisów poszczególnych kart akt (co zostało przez WSA w Poznaniu w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 kwietnia 2010 r. podniesione). Czynność ta chociaż była powtórzona, z uwagi na niewykonanie jej Naczelnik Urzędu Skarbowego, nie spowodowała przedłużenia terminu, gdyż akta były przez organ I instancji natychmiast zwracane. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że organ odwoławczy podejmował czynności, które miały związek z wykonaniem orzeczenia, jednak to organ jest gospodarzem postępowania i decyduje jakie dowody należy przeprowadzić w celu wykonania orzeczenia, a następnie dokonuje ich oceny w wydanym rozstrzygnięciu. Sąd rozpoznający skargę na przewlekłe postępowanie organu nie jest uprawniony do dokonywanie oceny, które dowody są istotne dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. W ramach postępowania wywołanego przedmiotową skargą, należało bowiem ustalić jak przebiegało postępowanie organu i dokonać jego oceny pod kątem, czy było prowadzone w sposób "rozwlekły, powolny, długotrwały". Sąd rozpoznając sprawy nie stwierdził, aby prowadzone przez organ odwoławczy, postępowania posiadały "cechę przewlekłości" w związku z czym nie było podstaw do zastosowania środka dyscyplinującego w postaci grzywny, zatem skargę jako niezasadną na podstawie art. 151 P.p.s.a. należało oddalić. /-/ S. Kowalczyk /-/ J. Wierchowicz /-/ J. Niedzielski