I SA/Go 42/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zarzutu oraz oddalenie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę. R. P. (skarżący, strona) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 11 lutego 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 2 miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z dnia 25 lutego 2025 r., w związku z błędnie wskazanym terminem do uiszczenia wpisu sądowego, Przewodniczący Wydziału I uchylił zarządzenie z dnia 11 lutego 2025 r. Jednocześnie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia [...] lutego 2025 r. ([...] luty 2025 r. – data wpływy do sądu) R. P. wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 11 lutego 2025 r., domagając się jego uchylenia. Jednocześnie zawarł wniosek o zwolnienie z opłat i kosztów sądowych w całości oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy zarejestrowano pod sygn. I SPP/Go 10/25. Pismem z dnia [...] marca 2025 r. ([...] marca 2025 r. – data wpływu do sądu) skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 25 lutego 2025 r., domagając się jego uchylenia w całości. Postanowieniem z dnia 25 marca 2025 r. WSA w Gorzowie Wlkp. umorzył postępowanie zażaleniowe dotyczące zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 lutego 2025 r. Postanowienie stało się prawomocne z dniem 16 kwietnia 2025 r. Postanowieniem z dnia 13 maja 2025 r. w sprawie o sygn. I SPP/Go 10/25, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego, Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 kwietnia 2025 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 czerwca 2025 r., sygn. akt III FZ 249/25, oddalił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 lutego 2025 r. Następnie, zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącego do wykonania, w terminie 7 dni, prawomocnego zarządzenia z dnia 25 lutego 2025 r., wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący ww. wezwanie odebrał [...] września 2025 r. Pismem z dnia [...] września 2025 r. (nadane w placówce pocztowej w dniu [...] września 2025 r.) Skarżący wniósł o zwolnienie go z opłat i kosztów sądowych w całości. Wniosek o przyznanie prawa pomocy zarejestrowano pod sygn. I SPP/Go 40/25. Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego tut. Sądu z 30 września 2025 r. wynika, że do 29 września 2025 r. wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Po myśli § 2 tego przepisu jednym z takich pism jest skarga. Z kolei zgodnie z regulacją art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W analizowanej sprawie skarżący pismem z dnia [...] lutego 2025 r. wniósł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 13 maja 2025 r., sygn. akt I SPP/Go 10/25, Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. Co istotne orzeczenie to jest ostateczne, a zatem nie przysługuje od niego żaden środek odwoławczy. O tym fakcie skarżący został poinformowany przy doręczaniu rozstrzygnięcia. W tym miejscu należy podkreślić, że nieuiszczenie wpisu przez stronę skarżącą w terminie wskazanym w wezwaniu dokonanym po prawomocnym utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy powoduje w konsekwencji, że skarga, jako nieopłacona podlega odrzuceniu. Inna interpretacja przepisów dotyczących kosztów sądowych i prawa pomocy umożliwiłaby stronie skuteczne blokowanie możliwości rozstrzygnięcia sprawy przez sąd, poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy, prowadząc do przewlekłości postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 13 lutego 2019 r. sygn. akt III SA/Gl 1037/17; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 października 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 1160/18; postanowienie NSA z dnia 23 marca 2009 r. sygn. akt I FZ 60/09, z dnia 6 marca 2018 r. sygn. akt I FZ 49/18; orzeczenia dostępna na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po prawomocnej odmowie przyznania prawa pomocy w tym zakresie, jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności uzasadniające odmienną oceną możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę. Wniosek taki nie uchyla bowiem skutków prawomocnego rozstrzygnięcia w stosunku do toczącego się postępowania i obowiązku uiszczenia przez stronę wymaganego wpisu. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni zatem strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania (por. m.in. postanowienie NSA z 11 maja 2010 r. sygn. II OSK 831/10; postanowienie z 11 kwietnia 2013 r. sygn. I OSK 536/13; postanowienie NSA z 21 marca 2012r. sygn. II GZ 95/12). Uwzględniając przytoczone wyżej poglądy Sąd uznał, że złożony przez R. P. kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie przerywał terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wynikającego z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 18 sierpnia 2025 r. wzywającego skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 25 lutego 2025 r. Ostatecznym postanowieniem z 13 maja 2025 r., sygn. akt I SPP/Go 10/25, Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania R.P. prawa pomocy. Skarżący został więc wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie, jednak zobowiązania tego nie wykonał. Złożył zaś następny wniosek o przyznanie prawa pomocy, który dołączono do akt o sygn. I SPP/Go 40/23. Uznać więc należało, że kolejny wniosek złożony przez skarżącego nie niweluje obowiązku uiszczenia wymaganego wpisu w sprawie. Zatem pomimo wezwania, wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, co potwierdza informacja uzyskana z Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego sądu (k. 67 akt sądowych). Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., skargę odrzucił.