I SA/Go 445/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska (spr.) Sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant Sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi P spółka z o.o. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu oddala skargę. P Sp. z o.o. zwana dalej Spółką, Skarżącą, Stroną - złożyła skargę na dokonaną przez Zarząd Województwa negatywną ocenę projektu Spółki w postepowaniu konkursowym oraz nieuwzględnienie protestu Strony z dnia [...] sierpnia 2017 r. . Pismem z dnia [...] sierpnia 2017r. Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym- 2020 (dalej zwana IZ RPO) poinformowała Skarżącą, iż wniosek uzyskał negatywny wynik podczas oceny merytorycznej i nie będzie podlegał procedurze wyboru dofinansowania. Wniosek został poddany ocenie ekspertów, w wyniku której uzyskał 29,5/max.56 punktów z kryteriów horyzontalnych i specyficznych. Ponadto projekt nie spełniał wszystkich kryteriów dopuszczających. Zgodnie z Regulaminem konkursu nr [...] wartość środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach konkursu dla Działania 1.5 Rozwój sektora MŚP, Poddziałania 1.5.1 Rozwój sektora MŚP - wsparcie dotacyjne w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego - 2020 wynosiła 80 000 000,00 PLN, w tym na procedurę odwoławczą 10% kwoty przeznaczonej na konkurs (8 000 000,00 PLN). Zgodnie z Załącznikiem nr 2 do Uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] grudnia 2016 r. dofinansowanie uzyskały projekty, które spełniły wszystkie kryteria dopuszczające oraz uzyskały 51,5 punktu lub więcej. W dniu 24 sierpnia 2017r. do IZ RPO wpłynął protest Spółki dotyczący odrzucenia po weryfikacji merytorycznej projektu pt.: "Stworzenie i wdrożenie innowacyjnego produktu turystycznego poprzez przebudowę istniejącego budynku przy ul. [...] w wielofunkcyjny kompleks Centrum Produktów Regionalnych" nr [...], ubiegającego się o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego - 2020, Oś Priorytetowa 1 "Gospodarka i innowacje", Działanie 1.5. "Rozwój sektora MŚP", Poddziałanie 1.5.1. "Rozwój sektora MŚP - wsparcie dotacyjne". Spółka nie zgodziła się w proteście z negatywną oceną projektu pod względem merytorycznym, w wyniku której stwierdzono, iż wniosek o dofinansowanie ww. projektu nie spełnił wszystkich kryteriów dopuszczających (horyzontalnych i/lub specyficznych). Strona w swoim proteście nie zgodziła się z wynikami oceny merytorycznej dotyczącej kryteriów dopuszczających i punktowych: "Wykonalność projektu"; "Trwałość projektu"; "Komplementarność wewnątrzprogramowa projektu"; "Innowacyjność projektu"; "Efektywność kosztowa projektu"; "Potencjał rynkowy"; "Wprowadzenie nowych/ulepszonych produktów/ usług/ technologii"; "Zastosowanie TIK"; "Konkurencyjność przedsiębiorstwa na rynku i wpływ na otoczenie"; "Ekoinnowacje". Strona w sposób szczegółowy odniosła się do wyników oceny merytorycznej ww. kryteriów, uzasadniła zarzuty podniesione w treści protestu oraz wniosła o jego pozytywne rozpatrzenie tj. uznanie kryteriów dopuszczających za spełnione oraz przyznanie dodatkowych punktów z tytułu uwzględnienia kryteriów punktowych. IZ RPO - 2020 po zapoznaniu się z zarzutami podniesionymi w proteście, na podstawie art. 57 ustawy wdrożeniowej powołała eksperta celem wydania przez niego opinii w zakresie podniesionych zarzutów. Po ponownym zapoznaniu się z dokumentacją projektu, oceną ekspertów oraz samym protestem, a także treścią opinii, sporządzonej przez eksperta na etapie procedury odwoławczej, Instytucja Zarządzająca RPO - 2020 poinformowała Stronę pismem z dnia [...] października 2017 r., że protest nie został uwzględniony. W informacji tej IZ RPO wskazała, że projekt nie spełnia kryterium dopuszczającego " Wykonalność projektu", i "Trwałość projektu" a wniesiony protest w odniesieniu do pierwotnej oceny należało uznać za niezasadny. IZ RPO wskazała, że potencjał inwestycyjny Wnioskodawcy nie jest wystarczający w aspekcie finansowym. Wnioskodawca dysponuje niewielkimi środkami finansowymi własnymi, nieadekwatnymi do skali zaplanowanego zadania. Planowana wysokość budżetu projektu netto to wartość 6 702 887,00 PLN, w tym wartość wnioskowanego dofinansowania wynosi: 3 890 047,85 PLN. Wkład własny Wnioskodawcy wynosi zatem netto/brutto: 2 812 839,00/ 4 446 753,16. Na realizację zadania Wnioskodawca zadeklarował zaciągnięcie kredytu w wysokości 1 000 000 PLN oraz intencję dokapitalizowana spółki w okresie trwałości realizacji projektu przez podmioty zewnętrzne w kwocie 3 000 000 PLN. Wnioskodawca nie przedstawił jednak na poparcie tych deklaracji żadnego stosownie uprawdopodobnionego dokumentu ani nie przedstawił w treści dokumentacji potencjalnego źródła lub jakiegokolwiek poświadczenia w innej formie np. znacznie dokładniejszego opisu w treści dokumentacji typu: instytucja/osoba/firma kredytująca, opis ryzyka dla spółki, wyszczególnienie stron umowy, wnoszonych zabezpieczeń, itp. IZ RPO wskazała, że przyjmując nawet możliwość pozyskania przez Wnioskodawcę deklarowanej kwoty 1 mln PLN kredytu, wątpliwej jednak z punktu widzenia potencjalnej zdolności do zaciągania tak dużych zobowiązań przez Wnioskodawcę, ze względu na brak znaczącego majątku własnego pozostającego bez jakichkolwiek obciążeń i braku znaczącej rentowności z dotychczas prowadzonej działalności, to luka w finansowaniu pozostałej części wkładu własnego pozostaje na dzień [...].03.2016r. (zgodnie z załączoną dokumentacją finansową Wnioskodawcy) na poziomie netto/brutto 1 795 441,00 zł/3 429 355,16 zł. Przyjmując nawet kwotę dodatkowych 3 000 000 zł, wskazanych jako możliwość dokapitalizowania (także nie uprawdopodobniona należycie w dokumentacji przez Wnioskodawcę) w okresie trwałości, to i tak w dalszym ciągu nie dopina to montażu finansowania w układzie dotacja/wkład własny. Ponadto IZ RPO dodała, że wartość dofinansowania nie jest wypłacana w zaliczce jako wartość 100% przyznanego dofinansowania, zatem wartość środków do płynnej realizacji finansowej projektu powinna być wyższa niż kwota wynikająca z zadeklarowanego wkładu finansowego własnego i wynikającego montażu w układzie dotacja/wkład własny. Dla zapewnienia finansowej płynności realizacji projektu środki finansowe będące w dyspozycji/w posiadaniu Wnioskodawcy (własne, kredyt/pożyczka, dokapitalizowane, itp.) powinny przekraczać poziom przewidzianego do projektu wkładu własnego finansowego. Taki stan rzeczy gwarantowałby / dalece by uprawdopodobniał, że projekt zostanie w pełni efektywnie zrealizowany przy zachowaniu pełnej płynności finansowej. Dalej IZ RPO wskazała, że Wnioskodawca nie odniósł się do potencjalnych problemów w zarządzaniu projektem i jego realizacji, które mogą doprowadzić do nie zrealizowania przedsięwzięcia, nie odniósł się do tego obszaru w analizie ryzyka a także w treści podanych informacji dotyczących kluczowych zasobów kadrowych (punkt 3.2 Biznes Planu) i w konsekwencji nie podał także potencjalnych sposobów rozwiązywania takich problemów. Wnioskodawca wskazał jedynie w analizie SWOT - jako silną stronę - posiadanie "bogatego wieloletniego jako organizatora turystyki grupowej" oraz "wykwalifikowane zasoby ludzkie, którymi dysponuje Wnioskodawca". Wnioskodawca nie dysponuje własnym znaczącym potencjałem technicznym ale posiada własne zaplecze lokalowe, co jest istotnym i mocnym atutem jako posiadanie zaplecza bazowego/biurowego (w tym zakupiony budynek przeznaczony pod działalność turystyczno-kulinarno-biurową), a także posiada w dyspozycji dzierżawione/wynajmowane stosowne zaplecze logistyczno-infrastrukturalne do prowadzenia bieżącej działalności gospodarczej Wnioskodawca posiada potencjał organizacyjny i prawny do technicznego zrealizowania zadania inwestycyjnego, a także posiada wiedzę z zakresu realizacji własnego pomysłu biznesowego i sprawnego zarządzania jego procesem. Biorąc pod uwagę dotychczasową działalność, a także zaplanowaną projektem można także stwierdzić, że Wnioskodawca jest przygotowany merytorycznie do realizacji zakresu zadań usługowych będących efektem projektu. Wnioskodawca wykazał potencjalne ryzyka, odnosząc się do sfery biznesowej i administracyjno-prawnej, w części także do finansowej, bez odniesienia się jednak do sfery finansowania projektu na etapie jego realizacji (np. nie odniósł się do potencjalnych zagrożeń związanych z brakiem finansowania kredytowego). Wnioskodawca nie odniósł się także w żadnym stopniu do sfery technologicznej ani do sfery zasobów ludzkich (kadrowych) i zarządzania projektem. IZ RPO wskazała, że biorąc wszystkie powyższe aspekty pod uwagę, należy stwierdzić, że potencjał Wnioskodawca jest niewystarczający do realizacji projektu, przede wszystkim pod kątem wykonalności finansowej. Dalej IZ RPO wskazała, że przeprowadzona w trakcie procedury odwoławczej analiza wniosku o dofinansowanie projektu wraz z załącznikami, nie potwierdziła zasadności wniesionego przez Wnioskodawcę protestu w stosunku do pierwotnie dokonanej oceny. Trwałość jest ściśle powiązana przyczynowo - skutkowo z potencjałem finansowym i w takim znaczeniu z wykonalnością projektu. Wnioskodawca jak wykazała analiza kryterium nr 5 nie posiada odpowiedniego potencjału finansowego do realizacji zaplanowanego zadania, co wiąże się także z brakiem możliwości zapewnienia finansowania w trakcie okresu trwałości projektu. Wnioskodawca nie będzie zatem w stanie efektywnie zrealizować zadania projektowego, co skutkuje faktyczną niemożliwością zapewnienia trwałości projektu, która z zgodnie z zapisami art. 71 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. wynosić będzie 3 lata od dnia dokonania płatności końcowej. W odniesieniu do kryterium punktowego - komplementarność wewnątrzprogramowa – w podsumowaniu organ wskazał, że Wnioskodawca w ramach przedmiotowego kryterium powinien uzyskać 0 pkt, jednakże zgodnie z obowiązującym zakazem reformationis in peius, utrzymano ocenę na niezmienionym poziomie, tj. 0,5 pkt. (średnia dwóch ocen ekspertów). W odniesieniu do kryterium punktowego - Innowacyjność projektu IZ RPO częściowo przychyliła się do argumentacji Strony i przyznała ocenianemu projektowi 6 pkt – liczba punktów uległa zwiększeniu z 5 pkt do 6 pkt. Odnosząc się do kryterium punktowego – Efektywność kosztowa projektu - podkryterium: czy korzyści zaplanowane do osiągnięcia w wyniku realizacji projektu są współmierne do planowanych nakładów – uznano zarzuty za bezzasadne i nie stwierdzono podstaw do zmiany punktacji. Wskazano, że planowana inwestycja na pewno korzystnie wpłynie na rozwój Wnioskodawcy i podniesie efektywność ekonomiczną jego działalności, a korzyści zaplanowane do osiągnięcia w wyniku realizacji projektu z punktu widzenia Wnioskodawcy są dla niego ewidentnie wymierne i przeogromne, bowiem sfinansują mu utworzenie w pełni wyposażonej bazy turystyczno-noclegowej, co jednak nie powinno być głównym przedmiotem projektu. Przy rozstrzygnięciu protestu w zakresie kryterium – Efektywność kosztowa projektu – podkryterium: czy przedstawione wydatki są niezbędne a ich wartości uzasadnione i adekwatne do zakresu projektu (czy koszty nie zostały przeszacowane/niedoszacowane) – IZ RPO przychyliła się do argumentacji Protestującego. Przyznano ocenianemu projektowi 2 pkt - liczba punktów uległa zwiększeniu z 0 pkt do 2 pkt. Co do kryterium – Efektywność kosztowa projektu - podkryterium: czy wartość wskaźników ekonomicznej i/lub finansowej opłacalności inwestycji potwierdzają racjonalność jej realizacji oraz podkryterium: czy założenia przedstawione w projekcie są realne – IZ RPO uznała protest za niezasadny i nie znalazła podstaw do zmiany punktacji w ramach wskazanych podkryteriów i pozostały one na tym samym poziomie po 0 pkt. Z kolei w odniesieniu do kryterium - Efektywność kosztowa projektu – podkryterium: czy poprawnie sporządzono analizy, które są podstawą do oceny efektywności i wykonalności w projekcie w aspekcie jego zakresu, celów, zapotrzebowania na dofinansowanie oraz zachowania płynności finansowej w fazie inwestycyjnej i operacyjnej projektu – IZ RPO rozstrzygająca protest przychyliła się do argumentów Protestującego i przyznała projektowi 2 pkt w tym kryterium. Liczba punktów uległa zwiększeniu z 0 pkt do 2 pkt. W kolejnym kryterium – Potencjał rynkowy – podkryterium czy rynek docelowy został przez Wnioskodawcę dobrze zdefiniowany w zakresie jego wielkości, tendencji rozwojowych i ostatecznego odbiorcy oraz przewidywania wielkość rynku dla danego produktu wskazuje na potencjalny sukces ekonomiczny projektu – IZ RPO uznała zarzuty protestu za bezzasadne i pozostała punktacja na poziomie 0 pkt. W podkryterium czy projekt zawiera realny plan wprowadzenia produktu/usługi/technologii na rynek (planowane prace zostały podzielone na etapy, opisano sposoby dystrybucji, promocji, politykę cenową) – IZ RPO w części przychyliła się do argumentacji Strony i przyznała projektowi 2 pkt w tym kryterium. Liczba punktów uległa zwiększeniu z 1 pkt na 2 pkt. W kryteriach punktowych: "Wprowadzenie nowych/ulepszonych produktów/usług/technologii"; "Zastosowanie TIK"; "Konkurencyjność przedsiębiorstwa na rynku i wpływ na otoczenie"; "Ekoinnowacje" – IZ RPO uznała zarzuty protestu za bezzasadne i brak podstaw do zmiany punktacji w ramach wymienionych kryteriów. Podsumowując IZ RPO wskazała, że w ramach procedury odwoławczej została dokonana ponowna ocena merytoryczna wszystkich zaskarżonych w treści protestu kryteriów. W wyniku rozstrzygnięcia protestu liczba punktów uległa zmianie i wyniosła 35,5 pkt. Wnioskodawca po rozpatrzeniu protestu nadal nie spełnia kryteriów dopuszczających tj. kryterium Wykonalności projektu oraz kryterium Trwałości projektu. Ich niespełnienie powoduje odrzucenie wniosku, niezależnie od ilości punktów zdobytych przez Wnioskodawcę. Na dokonaną przez Zarząd Województwa negatywną ocenę projektu skarżącego w postępowaniu konkursowym oraz nieuwzględnienie protestu skarżącego Strona wniosła skargę. W skardze podniesiono zarzuty: 1) naruszenie art. 37 ust 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2014 poz. 1146 ze zm. dalej zwana u.z.r.p.) poprzez jego niezastosowanie przez Instytucję Zarządzającą i nieuwzględnienie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz rażącego niezapewnienia przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów, i tym samym sporządzenie ocen merytorycznych z przekroczeniem granic dopuszczalnej swobody eksperckiej, a także rażące naruszenia procedury merytorycznej oceny wniosku, co stanowi podstawę do zmiany oceny końcowej projektu w wyniku uznania, iż ocena merytoryczna przebiegała w sposób sprzeczny z ustalonymi w tym zakresie zasadami, 2) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 9 i art. 11 k.p.a., poprzez niejasne dla Skarżącego ograniczenie się przez organ wyłącznie do ogólnikowego wyjaśnienia podstaw swojego stanowiska; takie postępowanie organu świadczy o tym, że organ nie dokonał całościowej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i nie poczynił własnych ustaleń, ograniczając się wyłącznie do powtórzenia uzasadnienia oceny wydanej przez recenzentów wniosku, a także zaniechanie przez organ wezwania skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie wyjaśnień do niejasnych, zdaniem organu, sformułowań wniosku, a następnie nieuprawnione uczynienie z tego tytułu zarzutu skutkującego negatywną oceną wniosku, 3) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 77 k.p.a., poprzez niedokonanie przez organ wyczerpującego i całościowego rozważenia materiału zgromadzonego w sprawie, co widoczne jest w uzasadnieniu pisma z dnia [...].10.2017 r., które ogranicza się wyłącznie do dowolnej, a nie swobodnej oceny wniosku, W związku z powyższym, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) u.z.r.p. wniesiono o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa oraz na podstawie art. 200 ppsa, zwrot od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Przedmiot skargi stanowiła informacja Zarządu Województwa z [...] października 2017 r. nr [...] o nieuwzględnieniu protestu od negatywnej oceny projektu "Stworzenie i wdrożenie innowacyjnego produktu turystycznego poprzez przebudowę istniejącego budynku przy ul. [...] w wielofunkcyjny kompleks Centrum Produktów Regionalnych", zawartej w piśmie tego samego organu z dnia [...] sierpnia 2017 r. [...]. Powyższa informacja została wydana na podstawie art. 53 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 57 i 58 ust. 1 u.z.r.p. Kognicja sądu administracyjnego do rozpoznawania skarg na tego rodzaju rozstrzygnięcia wynika z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - określanej dalej jako p.p.s.a.) w związku art. 61 ust. 1 u.z.r.p. Dokonując kontroli wskazanego rozstrzygnięcia pod względem zgodności z prawem stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sąd w myśl art. 64 u.z.r.p. stosuje w zakresie nieuregulowanym w u.z.r.p. przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Według regulacji art. 61 ust. 8 pkt 1 a u.z.r.p. w wyniku rozpoznania skargi sąd może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że: ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1. Sąd może również oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia - art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. Odnośnie procedury wyboru projektu do dofinansowania wyjaśnić należy, iż przepisy u.z.r.p. przewidują tryb konkursowy lub pozakonkursowy (art. 38 ust. 1 u.z.r.p.). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 u.z.r.p.). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust.2 u.z.r.p.). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1 u.z.r.p.). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2 u.z.r.p.) lub pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55 u.z.r.p.). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1 u.z.r.p.). W przedmiotowej sprawie strona wnosząc skargę do Sądu zachowała wszystkie wymogi formalne i wyczerpała tryb zaskarżenia określony w u.z.r.p., umożliwiając Sądowi dokonanie kontroli zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 41 ust. 1 u.z.p.r. właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 u.z.p.r., regulamin ten określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 u.z.p.r.). W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs. W niniejszej sprawie jest to Zarząd Województwa. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych właściwej instytucji i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaj sprawach stanowi wzorzec kontroli sądowej. Przyjęcie regulaminu przewiduje art. 41 u.z.p.r. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. m.in. wyroki WSA w Szczecinie z 9 listopada 2016 r,, I SA/Sz 1033/16, WSA w Gdańsku z 23 listopada 2016 r., I SA/Gd 1094/16 oraz WSA w Rzeszowie z 13 grudnia 2016r., I SA/Rz 823/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji wzorcem sądowej kontroli czynności prawnej podejmowanej przez organ administracji publicznej jest przywołana powyżej ustawa, inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego, jak również regulamin konkursu, w ramach którego zgłoszono wniosek podlegający ocenie w niniejszej sprawie. Z punktu widzenia przepisów unijnych Sąd dokonując kontroli negatywnej oceny projektu wydanej w trybie u.z.r.p. bada przede wszystkim czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U.UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.), zgodnie z którym procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste oraz są zgodne z zasadą równości płci i niedyskryminacji oraz zasadą zrównoważonego rozwoju. Natomiast z punktu widzenia przepisów ustawy u.z.p.r. dokonując kontroli zaskarżonego aktu sąd bada czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 u.z.p.r. tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 u.z.p.r. - stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (zob. J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 - 2020"; LEX/el. 2014 nr 208524). (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2017 r, II GSK 339/17 i z dnia 3 lutego 2017 r., II GSK 1/17). Dodać należy, iż zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań IZ w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona, albowiem sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów u.z.p.r., a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto należy zauważyć, że - jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2011 r. II GSK 1115/11 (orzeczenia.nsa.gov.pl), rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny. Kontrolując ocenę sąd bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie. Przeprowadzona w tak rozumianych ramach kontrola zaskarżonego aktu nie wykazała w ocenie Sądu naruszeń ani uchybień, które miałyby istotny wpływ na wynik oceny w rozumieniu art. 61 ust. 8 u.z.p.r. Argumentacja Strony sprowadza się przede wszystkim do kwestionowania oceny dotyczącej finansowania projektu. IZ RPO uznała, że potencjał inwestycyjny nie jest wystarczający. Ocena ta miała bezpośrednio wpływ na kryterium Wykonalności projektu i Trwałości projektu, czyli kryteria dopuszczające. Skarżący w złożonym proteście zakwestionował ocenę kryterium horyzontalnego dopuszczającego nr 5 "Wykonalność projektu". Zarzuty w tym zakresie powielone zostały w skardze do Sądu. Z analizy treści wniesionych zarzutów wynika, że Skarżący nie zgadza się z dokonaną przez ekspertów negatywną oceną w zakresie wykonalności projektu. Zdaniem Skarżącego ocena ekspercka co do planowanych przez niego źródeł finansowania projektu pozostaje w oderwaniu od realiów gospodarczych. Skarżący podał we wniosku informacje uwiarygadniające, iż finansowanie projektu w oparciu o akcję kredytową jest możliwe i zasadne ekonomicznie. Oczekiwanie przez ekspertów podania już na etapie składania wniosku o dofinansowanie jednoznacznych wskaźników dotyczących kredytów narusza zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów. Przy ocenie wniosku pominięto to, że trzy banki, z którymi skarżący podjął wstępne negocjacje co do warunków wsparcia przedmiotowego projektu określiły zdolność kredytową P Sp. z o.o. na kwotę 8 mln zł. Dalej Strona wskazała, że ani instrukcja wypełniania wniosku, ani regulamin nie nakazują jednoznacznie składania jako załączniki do wniosku promes czy warunków kredytu, ani tym bardziej wyjawiania ewentualnych przyszłych partnerów biznesowych. Eksperci to pomijają w swej ocenie stawiając niedopuszczalne tezy o braku wykazania przez skarżącego wykonalności projektu. Skarżący wskazywał we wniosku i powtórnie podnosi, iż w świetle posiadanej wiedzy oraz doświadczenia gospodarczego nie istniały i nie istnieją przewidywane problemy w zarządzaniu, które mogą doprowadzić do niezrealizowania projektu objętego wnioskiem. Przedsięwzięcie objęte spornym wnioskiem jest nieskomplikowane ekonomicznie, funkcjonalnie czy technologicznie. Dodatkowo otoczenie polityczno - gospodarcze sprzyja jego sukcesowi. Turystyka kulinarna jest obecnie jedną z najszybciej rosnących gałęzi turystyki, ocenia się ją jako jeden z priorytetów województwa, Województwo ma potencjał historyczny i bazę dla zakotwiczenia projektu dotyczącego walorów kulinarnych tego regionu. Wreszcie czynniki obiektywne takie jak oddanie do użytku trasy przepływu turystów: drogowych (droga [...] i już działająca [...]), kolejowych (połączenia szynobusowe [...]) czy możliwych lotniczych (rozwijający się port lotniczy [...]) uzasadniają międzynarodowy charakter promocji kulturowej regionu i duży zasięg jego potencjalnych gości. W związku z powyższym, zdaniem Strony, horyzontalne kryterium dopuszczające "wykonalności projektu" należało uznać za spełnione a zastrzeżenia ekspertów, za bezzasadne. Odnosząc się zarzutu dotyczącego zakwestionowania oceny Wykonalności projektu, w ocenie Sądu jest on niezasadny. Organ oceniał wniosek złożony przez Stronę w zakresie jego treści i na podstawie złożonych do niego dokumentów. Przy ocenie zobowiązany był uwzględnić informacje i dane wynikające z wniosku jak złożonych dokumentów. Zgodnie z regulaminem konkursu, Wnioskodawca może złożyć dodatkowe niewymienione przez IZ RPO załączniki, które chce dołączyć do dokumentacji. Wybór projektów do dofinansowania powinien być dokonywany w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Takim samym zasadom powinna podlegać ocena projektów. W trakcie postępowania przed Sądem podnoszona była okoliczność, że wszystkich sposobów finansowania jakie Strona dopuszczała przy realizacji inwestycji, nie wskazywała we wniosku z uwagi na to, że ograniczona była miejscem na jego wypełnienie (w rubrykach można było umieścić tylko określoną ilość znaków), a wskazany sposób finansowania był jedną z alternatyw. Ponadto o błędnej ocenie wniosku w tym zakresie świadczy to, że Strona uzyskała w banku kredyt umożliwiający jej prowadzenie inwestycji wskazanej w projekcie. Zdaniem Sądu, dokonana przez IZ RPO analiza wniosku o dofinansowanie projektu wraz z załącznikami była prawidłowa. Z przedłożonej dokumentacji wynikało, że Skarżący nie posiadał stosownego potencjału finansowego wystarczającego do zrealizowania zaplanowanej inwestycji w aspekcie wymagań kryterium "wykonalność projektu". Ponadto przy dokonaniu oceny zaskarżonego kryterium organ ocenił następujące zagadnienia: 1) czy potencjał inwestycyjny Wnioskodawcy jest wystarczający do zrealizowania inwestycji; 2) czy przewidziano problemy w zarządzaniu, które mogą doprowadzić do nie zrealizowania przedsięwzięcia, czy podano potencjalne sposoby ich rozwiązania; 3) czy podmiot dysponuje potencjałem technicznym, organizacyjnym (weryfikacji podlegać będą również kompetencje oraz potencjał kadrowy Wnioskodawcy), finansowym, prawnym, pozwalającym zrealizować inwestycję, osiągnąć zakładane cele oraz utrzymać efekty realizacji projektu; 4) czy Wnioskodawca oszacował ryzyko towarzyszące inwestycji i potrafi je zminimalizować oraz podjąć działania zaradcze. Do każdego z tych zagadnień organ się odniósł, uzasadniając je w sposób jasny, pełny i zrozumiały. Dokonana w tym zakresie ocena ekspertów zarówno w postępowaniu pierwotnym jak i eksperta powołanego na etapie protestu odnosiła się do wynikających z regulaminu wskazanych wyżej kryteriów. Ocena ta jest spójna, wyczerpująca i logiczna. Wbrew twierdzeniom Strony nie jest oderwana od realiów gospodarczych. Potencjał inwestycyjny Skarżącego nie jest wystarczający w aspekcie finansowym. Skarżący dysponuje niewielkimi środkami finansowymi własnymi, nieadekwatnymi do skali zaplanowanego zadania. Skarżący na dzień [...] marca 2016 roku posiadał wolne środki pieniężne w wysokości 17 398,00 PLN (na koniec 2015 r. stan środków wynosił 69 772,53 PLN). Aktywa przedsiębiorstwa to przede wszystkim budynek, zakupiony na kredyt – co potwierdziła Strona na rozprawie. Z Biznes Planu wynika, że wartość księgowa budynku na 2015 r. wynosi 712.500 PLN. Przedsiębiorstwo posiada rokrocznie dodatni bilans z działalności, jednak jest on na niewysokim poziomie, wynosząc odpowiednio brutto/netto, za 2013r.: 56.924,36 PLN/56.924,36 PLN; za 2014r.: 109.25475 PLN/91.941,75 PLN i za 2015r.: 145.473,15 PLN/145.473,15 PLN. Rentowność także jest niewysoka, kształtując się odpowiednio na poziomach: w 2013r.: 1,09%; w 2014r.: 1,38% i w 2015r.: 2,40%. Planowana wysokość budżetu projektu netto to wartość 6.702.887,00 PLN, w tym wartość wnioskowanego dofinansowania wynosi: 3.890.047,85 PLN. Wkład własny Skarżącego wynosi zatem netto/brutto: 2.812.839,00/ 4.446.753,16. Na realizację zadania Skarżący zadeklarował zaciągnięcie kredytu w wysokości 1.000.000 PLN oraz intencję dokapitalizowana spółki w okresie trwałości realizacji projektu przez podmioty zewnętrzne w kwocie 3.000.000 PLN. Skarżący nie przedstawił jednak na poparcie tych deklaracji żadnego stosownie uprawdopodobnionego dokumentu ani nie przedstawił w treści dokumentacji potencjalnego źródła lub jakiegokolwiek poświadczenia w innej formie np. znacznie dokładniejszego opisu w treści dokumentacji typu: instytucja/osoba/firma kredytująca, opis ryzyka dla spółki, wyszczególnienie stron umowy, wnoszonych zabezpieczeń, itp. IZ RPO zwróciła uwagę, że na etapie wnioskowania nie ma konieczności dołączania dodatkowych dokumentów (na co zwracała uwagę Strona zarzucając błędną ocenę) ale ze względu na wagę oceny zwłaszcza związanej ze zdolnością finansową wskazała, że warto i należy dołączyć dodatkowy załącznik uwiarygadniający, zwłaszcza przy braku możliwości wykazania się przez Skarżącego odpowiednimi do skali planowanego przedsięwzięcia firmowymi historycznymi danymi finansowymi z prowadzonej dotychczas działalności gospodarczej (np. poprzez wysoki, wzrastający stopień rentowności, wysokie rokrocznie zyski, tendencja wysokiego wzrostu zysków, itp.). Skarżący dodatkowych załączników nie załączył pomimo, że w regulaminie taka możliwość została przewidziana. IZ RPO wzięła pod uwagę przedstawione dane finansowe, przy czym zwróciła uwagę, że przedsiębiorstwo posiada stabilną sytuację ekonomiczno-finansową, jednak odnosi się to do możliwości realizacji bieżącej działalności gospodarczej, a nie do samodzielnej zdolności inwestycyjnej w odniesieniu do skali zaplanowanej projektem. Skarżący posiada znaczne obciążenie kredytowe (466.797,48 PLN na koniec 2015 roku), zaciągnięte właśnie na zakup nieruchomości, której remont i rozbudowa jest przedmiotem niniejszego projektu. Zakupiona na kredyt nieruchomość stanowi główny i zdecydowanie największy składnik majątkowy spółki. Jak wynika z przedłożonego Biznes Planu wartość księgowa budynku wyniosła 712.500 PLN. Wartość pozostałego majątku jest już niewielkim dopełnieniem jej wartości. Spółka ponadto nie posiada innych znaczniejszych środków majątkowych, w tym także środków finansowych oprócz wcześniej już wspomnianych. Całość tej sytuacji nadaje obraz stabilnie działającego przedsiębiorstwa lecz jednak bez znaczącej zdolności inwestycyjnej a także bez znaczącej zdolności do zaciągania kolejnych zobowiązań, w skali choćby takiej jak przewidzianej w projekcie. Zdaniem IZ RPO, Skarżący nie będzie zatem posiadał w instytucjach kredytowo/pożyczkowych zdolności kredytowej, stąd zapewne jedyną możliwością wykazania zewnętrznego strumienia finansowania mogłoby być wykazanie pożyczkowego źródła finansowania innego niż instytucje finansowe, czego jednak Skarżący nie skonkretyzował, a przez to nie uwiarygodnił i nie udokumentował. Podsumowując, wskazane przez Stronę dane zawarte we wniosku jak i załącznikach do wniosku , nie dawały podstawy do przyjęcia, że Strona posiadała zdolność kredytową przez co ocena spełnienia kryterium w zakresie potencjału inwestycyjnego dokonana została prawidłowo. Nie może wpłynąć na dokonaną ocenę okoliczność wskazywana przez Stronę, że otrzymała ona kredyt bankowy w wysokości umożliwiającej prowadzenie inwestycji, której dotyczył niniejszy wniosek projektowy. Brak informacji o sposobie zabezpieczenia kredytu, jak i na jakich warunkach został udzielony oznacza, że nie ma możliwości odniesienia się na jakich informacjach pochodzących od Strony bank oparł się udzielając kredytu. Tym samym udzielenie w późniejszym czasie kredytu, nie oznacza, że ocena dokonana przez ekspertów w zakresie możliwości kredytowych Strony była nieprawidłowa. Tym samym ocena ekspertów, że potencjał inwestycyjny Wnioskodawcy nie jest wystarczający do zrealizowania inwestycji była uzasadniona. Odnosząc się do zawartej w tabelach finansowych informacji o możliwym dokapitalizowaniu przez podmioty zewnętrzne, wskazać należy, że nie dotyczy ona samego procesu realizacyjnego projektu, a odnosi się do jego trwałości, w tym zagrożeń związanych z potencjalnym brakiem zaplanowanego poziomu w ramach realizacji nowych usług będących efektem projektu. Wykazana przez Skarżącego wartość przychodów i założona rentowność wskazują, że ma on szansę zachować płynność finansową i zapewnić trwałość rezultatów projektu, lecz założenia nie są weryfikowalne w oparciu o twarde i policzalne źródła, bowiem przedstawione prognozy oparte są wyłącznie na wartościach/wskaźnikach liczbowych ujętych w tabelach finansowych bez odniesienia się w treści opisowej. Skarżący nie przedstawił w Biznes planie ani w części opisowej Tabel finansowych (a taka możliwość istnieje np. w części 2 tabel, punkt: "Komentarz do uzyskanych wyników") szczegółowych lub choćby uszczegółowionych informacji w zakresie odniesienia się do struktury kosztów i przychodów w ujęciu jednostkowym, a także wskazania struktury wartości sprzedaży (przychodów) w ujęciu opisowym, co skutkuje brakiem możliwości weryfikacji przyjętego modelu prognozy sprzedaży i stwierdzenia stopnia jego realności. Biorąc pod uwagę budżet zadania i zakładany montaż finansowy, braki wykazane powyżej i występujące przykłady niespójności i braków wskazują na realne zagrożenia realizacji zaplanowanego zadania projektowego, a przede wszystkim brak możliwości finansowania projektu ze środków własnych i zewnętrznych. Dokonana przez IZ RPO ocena potencjalnej zdolności do zaciągnięcia 1mln PLN kredytu (tak zadeklarowano we wniosku) zdaniem Sądu była prawidłowa, oparta o realia gospodarcze. Zdolności do zaciągania tak dużych zobowiązań przez Skarżącego, ze względu na brak znaczącego majątku własnego pozostającego bez jakichkolwiek obciążeń i braku znaczącej rentowności z dotychczas prowadzonej działalności była wątpliwa. Ponadto IZ RPO wskazała, że luka w finansowaniu pozostałej części wkładu własnego pozostawała na dzień [...].03.2016r. (zgodnie z załączoną dokumentacją finansową Skarżącego) na poziomie netto/brutto 1.795.441,00 zł/3.429.355,16 zł. Przyjmując nawet kwotę dodatkowych 3 000 000 zł, wskazanych jako możliwość dokapitalizowania (także nie uprawdopodobniona należycie w dokumentacji przez Skarżącego) w okresie trwałości, to i tak w dalszym ciągu nie dopina to montażu finansowania w układzie dotacja/wkład własny. Ponadto słusznie zwrócono uwagę, że wartość dofinansowania nie jest wypłacana w zaliczce jako wartość 100% przyznanego dofinansowania, zatem wartość środków do płynnej realizacji finansowej projektu powinna być wyższa niż kwota wynikająca z zadeklarowanego wkładu finansowego własnego i wynikającego montażu w układzie dotacja/wkład własny. Dla zapewnienia finansowej płynności realizacji projektu środki finansowe będące w dyspozycji/w posiadaniu Skarżącego (własne, kredyt/pożyczka, dokapitalizowane, itp.) powinny przekraczać poziom przewidzianego do projektu wkładu własnego finansowego. Taki stan rzeczy gwarantowałby / dalece by uprawdopodobniał, że projekt zostanie w pełni efektywnie zrealizowany przy zachowaniu pełnej płynności finansowej. W odniesieniu do wykazania potencjału inwestycyjnego umożliwiającego zrealizowanie inwestycji, która w ostatecznym rozrachunku w części ma być sfinansowana z środków publicznych – jakimi są środki pochodzące z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego – należy mieć na uwadze, że ocena potencjału inwestycyjnego musi być dokonana z rozwagą. Podmioty nie są zobowiązane do korzystania z środków publicznych, czy też do ubiegania się o takie środki. Podmiot przystępujący do konkursu, a więc dobrowolnie ubiegający się o te środki, musi mieć świadomość, że w takiej sytuacji zobowiązany będzie do wyjawienia źródeł finansowania, wykazania podmiotów uczestniczących w przedsięwzięciu współfinansowanym z środków publicznych. Dane dotyczące źródeł finansowania umożliwiają ocenę zdolności do zrealizowania (a następnie utrzymania) umowy. Informacje w tym zakresie są niezbędne również, aby uniemożliwić korzystanie z takich środków (zarówno bezpośrednio jak i pośrednio) przez podmioty, które dysponują środkami finansowymi z nieustalonych źródeł. Takie informacje są niezbędne do oceny czy środki z Funduszu w istocie nie będą zakamuflowanym sposobem przepływu środków publicznych, czy też nie umożliwią zalegalizowania środków finansowych nieznanego pochodzenia. Sąd podkreśla, iż ubieganie się o pomoc z środków publicznych jakimi są środki pochodzące z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego – jest uprawnieniem podmiotu, a obawa o ujawnienie danych podmiotów chcących zainwestować w projekt współfinansowany z środków publicznych, nie może być przekonywującą argumentacją strony. Jak już wcześniej wskazano Sąd nie jest uprawniony do polemiki czy ingerencji w treść dokonywanej przez organ oceny – a opartej na opinii ekspertów – lecz zobowiązany jest jedynie do sprawdzenia, czy dokonana przez organ ocena realizuje zasady oceny wniosków o dofinansowanie. Sięgając do argumentacji na podstawie której projekt został oceniony wskazać należy, że każdy z powołanych ekspertów – zarówno w postępowaniu pierwotnym jak i w postępowaniu będącym wynikiem protestu, wskazywał na "brak uprawdopodobnienia posiadania odpowiedniego potencjału finansowego pozwalającego zrealizować inwestycje, osiągnąć zakładane cele oraz utrzymać efekty realizacji projektu". Wskazano, że "brak możliwości potwierdzenia źródeł finansowania projektu powoduje, brak możliwości potwierdzenia zachowania bezpieczeństwa finansowego realizowanego projektu". Wskazano również, że to po stronie Wnioskodawcy ciąży obowiązek udokumentowania posiadanych zasobów, tak aby oceniający mógł obiektywnie potwierdzić, że przyznanie środków publicznych zostanie prawidłowo wykorzystane. Wszyscy eksperci wskazali, że w związku z brakiem posiadania przez Wnioskodawcę odpowiedniego potencjału finansowego niezbędnego do prawidłowej realizacji projektu, kryterium to uznano za niespełnione. Organ nie miał obowiązku wzywać o dokumenty. To strona była zobowiązana wyjaśnić sytuację finansową, leżało to w jej interesie. Strona mogła (nie musiała) załączyć dodatkowe dokumenty, wyjaśnienia jako załączniki. Tłumaczenie, że ilość znaków dopuszczona w konkretnych rubrykach wniosku uniemożliwiała pełne uzasadnienie, nie jest wystarczającym do przyjęcia, że Stronie uniemożliwiono wykazanie w pełni sposobu sfinansowania inwestycji. Dokonując oceny kryterium wykonalności, wskazano że Skarżący nie odniósł się do potencjalnych problemów w zarządzaniu projektem i jego realizacji, które mogą doprowadzić do nie zrealizowania przedsięwzięcia, nie odniósł się do tego obszaru w analizie ryzyka a także w treści podanych informacji dotyczących kluczowych zasobów kadrowych (punkt 3,2 Biznes Planu) i w konsekwencji nie podał także potencjalnych sposobów rozwiązywania takich problemów. Skarżący wskazał jedynie w analizie SWOT - jako silną stronę - posiadanie "bogatego wieloletniego jako organizatora turystyki grupowej" oraz "wykwalifikowane zasoby ludzkie, którymi dysponuje Wnioskodawca". Skarżący nie dysponuje własnym znaczącym potencjałem technicznym ale posiada własne zaplecze lokalowe, co jest istotnym i mocnym atutem jako posiadanie zaplecza bazowego/biurowego (w tym zakupiony budynek przeznaczony pod działalność turystyczno-kulinarno-biurową), a także posiada w dyspozycji dzierżawione/wynajmowane stosowne zaplecze logistyczno-infrastrukturalne do prowadzenia bieżącej działalności gospodarczej. Skarżący posiada potencjał organizacyjny i prawny do technicznego zrealizowania zadania inwestycyjnego, a także posiada wiedzę z zakresu realizacji własnego pomysłu biznesowego i sprawnego zarządzania jego procesem. Biorąc pod uwagę dotychczasową działalność, a także zaplanowaną projektem można także stwierdzić, że Skarżący jest przygotowany merytorycznie do realizacji zakresu zadań usługowych będących efektem projektu. usługowych będących efektem projektu. Skarżący wykazał potencjalne ryzyka, odnosząc się do sfery biznesowej i administracyjno- prawnej, w części także do finansowej, bez odniesienia się jednak do sfery finansowania projektu na etapie jego realizacji (np. nie odniósł się do potencjalnych zagrożeń związanych z brakiem finansowania kredytowego). Skarżący nie odniósł się także w żadnym stopniu do sfery technologicznej ani do sfery zasobów ludzkich (kadrowych) i zarządzania projektem. Biorąc wszystkie powyższe aspekty pod uwagę, należy w związku z tym stwierdzić, że potencjał Skarżącego jest niewystarczający do realizacji projektu, przede wszystkim pod kątem wykonalności finansowej. W związku z powyższym IZ RPO-2020 stwierdziła, iż projekt nie spełnia kryterium dopuszczającego "Wykonalność projektu", a wniesiony protest w odniesieniu do pierwotnej oceny należało uznać za niezasadny. W tym stanie rzeczy, nie można zarzucić argumentacji oceniających, że jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Argumentacja ta nie jest dowolna i mieści się w granicach sprawy. Ocena dokonana przez ekspertów jest spójna, wyczerpująca i logiczna. Nie są zasadne zarzuty dotyczące dokonanej oceny Trwałości projektu. Prawidłowo wskazano, że trwałość projektu jest ściśle powiązana przyczynowo-skutkowo z potencjałem finansowym i w takim znaczeniu z wykonalnością projektu. Skarżący nie posiada odpowiedniego potencjału finansowego do realizacji zaplanowanego zadania, co wiąże się także z brakiem możliwości zapewnienia finansowania w trakcie okresu trwałości projektu. Skarżący nie będzie zatem w stanie efektywnie zrealizować zadania projektowego, co skutkuje faktyczną niemożliwością zapewnienia trwałości projektu, która z zgodnie z zapisami art. 71 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. wynosić będzie 3 lata od dnia dokonania płatności końcowej. W związku z powyższym ocena dokonana przez IZ RPO, iż projekt nie spełnia kryterium dopuszczającego "Trwałość projektu" jest uzasadniona. Wniesione zarzuty należy uznać za niezasadne. Zdaniem Sądu, ocena spełnienia kryterium komplementarności wewnątrzprogramowej projektu zastała dokonana z zachowaniem wymagań kryteriów oceny. W definicji kryterium wskazano, że wnioskodawca powinien wykazać, w jaki sposób projekt zapewni komplementarność wewnątrzprogramową w kontekście połączenia interwencji środków EFRR i EFR. Zgodnie z kryterium ocenie podlega komplementarny charakter planowanego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami, które mogą być/są komplementarne wobec przedmiotowej inwestycji. Strona otrzymała 0,5 pkt na max 1 pkt możliwy do uzyskania. W ramach postępowania odwoławczego ekspert wskazał, że spełnienie tego kryterium uznaje się przede wszystkim jako uwiarygodnienie w postaci "przede wszystkim już zrealizowanymi lub rozpoczętymi". Ekspert wskazał, że nie wyklucza to możliwości powołania się na komplementarność w stosunku do projektów zaplanowanych, "ale trzeba wtedy jasno deklaratoryjnie wskazać, że komplementarność na pewno wystąpi w konkretnie podany i zrealizowany w projekcie". Ekspert powołany w postępowaniu pierwotnym wskazał, że wnioskodawca wskazuje na współpracę pomiędzy EFRR i EFS i że będzie występował o dofinansowanie tego typu przedsięwzięć z EFS, jednak brak informacji jakiego typu będą to "przedsięwzięcia" i czy mogą być współfinansowane z EFS. Zdaniem oceniającego zapisy są zbyt ogólnikowe i nie dają możliwości stwierdzenia komplementarności. Jak wynika z definicji kryterium, wnioskodawca winien wykazać w jaki sposób projekt zapewni komplementarność. Jako niewstarczające w zakresie wykazania komplementarności projektu należy uznać stwierdzenie, że Strona będzie występowała o współfinansowanie do EFS bliżej nieokreślonych "przedsięwzięć". Sama strona wskazuje, że projektu dokonywana jest na podstawie złożonego wniosku w odniesieniu do stanu faktycznego na dzień dokonywania oceny. Dlatego też powołana okoliczność, że obecnie Strona współpracuje z EFS w trzech obszarach nie oznacza, że dokonana ocena była nieprawidłowa. Wskazano, że z uwagi na jej zbyt dużą ogólnikowość nie można stwierdzić jej komplementarności. Żaden z ekspertów nie negował twierdzenia Strony, że będzie występowała o dofinansowanie z EFS. Jednak brak szerszych informacji jakiego typu to będą działania - w ocenie dwóch z trzech ekspertów -powodowało to, że nie można było stwierdzić komplementarności. Zdaniem Sądu niezasadne są również zarzuty co do oceny dotyczącej skali innowacyjności projektu. Organ uznał, że projekt spełnia kryterium wskazując innowacyjność na poziomie ponadregionalnym. Zdaniem Strony innowacja ma charakter międzynarodowy, gdyż "w ramach projektu szkoleni będą zarówno gestorzy i samorządowcy z Polski, jak i krajów niemieckojęzycznych oraz krajów na wschód od Polski". Dalej Strona wskazała, że projekt ma "olbrzymi potencjał aby zrewolucjonizować turystykę środkowoeuropejską, a [...] i województwo będzie centrum tej rewolucji, z którego rozprzestrzeniać się będą idee, techniki, środki realizacji". Wskazać należy, że co do skali innowacyjności, ocena została dokonana z uwzględnieniem złożonej przez stronę opinii o innowacyjności jak i samego wniosku. Z załączonej do wniosku opinii wynika skala innowacyjności na poziomie ponadregionalnym, na co wskazała również strona w złożonym wniosku – w pozycji C.7. b. Również ocena dokonana w zakresie pozostałych kryteriów punktowych została dokonana prawidłowo. Organ w sposób jasny i rzetelny wyjaśnił, uzasadnił przyznaną punktację. Z tego też względu zarzuty należało uznać za niezasadne. W kryterium efektywność kosztowa nie przyznano punktów za podkryteria: czy korzyści zaplanowane do osiągnięcia w wyniku realizacji projektu są współmierne do osiągnięcia w wyniku realizacji projektu są współmierne do planowanych nakładów; czy wartość wskaźników ekonomicznych i/lub finansowej opłacalności inwestycji potwierdzają racjonalność jej realizacji; oraz czy założenia przedstawione w projekcie są realne. Protest natomiast został uwzględniony w zakresie podkryterium: czy przedstawione wydatki są niezbędne a ich wartości są uzasadnione i adekwatne do zakresu projektu oraz czy poprawnie sporządzono analizy, które są podstawą do oceny efektywności i wykonalności w "projekcie w aspekcie jego zakresu, celów, zapotrzebowania na dofinansowanie oraz zachowanie płynności finansowej w fazie inwestycyjnej i operacyjnej projektu. Co do współmierności wydatków do osiągnięcia korzyści Strona wskazuje, iż z punktu widzenia ekonomicznego, wg zasad nowoczesnej przedsiębiorczości, powinno oferować się produkty maksymalnie przetworzone przy jednoczesnym minimalizowaniu ilości podwykonawców (czyli bez rozprzestrzeniania kapitału). Upraszczając, chodzi o to, aby nie było kilku marż w cenie, pochodzących od całego łańcucha pośredników i wykonawców. Stworzenie produktu od początku do końca przez jedną firmę i oferowanie go samoistnie, pozwala osiągnąć najwyższą efektywność finansową. Sugestia eksperta spowoduje zmniejszenie tej efektywności finansowej projektu objętego wnioskiem. Po drugie, na terenie Województwa nie ma odpowiedniej bazy noclegowej do oferowanego innowacyjnego produktu. Po trzecie innowacyjne podejście do beneficjentów programu (grup szkolonych, turystów) polega właśnie na tym, że wszystkie elementy produktu są w jednym miejscu. Odbiorcy mają spać i jeść w tym samym miejscu, aby nauczyć się turystyki kulinarnej. Będziemy szkolić zarówno gestorów wielkich hoteli, jak i małych gospodarstw agroturystycznych. W jednym i drugim przypadku, chodzi o to, aby nocleg był połączony z gastronomią, aby przez tę innowację (kuchnię kulturową) obiekty te stawały się konkurencyjne. Zdaniem Strony pozbawione sensu byłoby oferowanie noclegów w odosobnieniu od kuchni regionalnej. Skarżący planuje wybudować specjalnie wyposażone kuchnie i w ramach szkoleń pokazywać co i jak się robi z produktów regionalnych i tradycyjnych. Jednocześnie założeniem jest, że skarżący pokaże jak spędzać czas w ramach tej formy rekreacji turystycznej. Aby uzyskać efekt synergii Odbiorcy muszą spać i jeść, szkolić się i spędzać czas w jednym miejscu. Na tym polega innowacja. Opis projektu zawarty we wniosku, dla fachowca z branży turystycznej, jest czytelny i oczywisty. Takiej fachowości oczekiwać należy od wybranych do oceny wniosku ekspertów. Wniosek to swoisty przewodnik do znakach milowych, przeznaczony dla fachowca, posługującego się swoistym językiem symbolicznym, skrótami myślowymi, hasłami. Pisząc wniosek skarżący nie mógł odwoływać się do odbiorcy nie znającego specyfiki branży. Stąd też wniosek nie zawiera pełnych rozwinięć, ale wystarczające dla oceny fachowej myśli w postaci powszechnie stosowanych skrótów i haseł. Nie można zatem utrzymać zarzutu iż opis zawarty we wniosku jest zbyt wąski lub nie czytelny, że nie wynikają z niego tezy, które chciał przedstawić i niniejszym przedstawia wnioskodawca. Podkryterium: czy korzyści zaplanowane do osiągnięcia w wyniku realizacji projektu są współmierne do planowanych nakładów w ocenie Sądu zostało ocenione prawidłowo. Zdaniem Sądu, z oceny dokonanej przez IZ RPO wynika, że koszty modernizacji i rozbudowy posiadanej infrastruktury lokalowej /bazowej są niewspółmiernie wysokie do zaplanowanych korzyści. Projekt polega głównie na dostosowaniu istniejącej infrastruktury własnościowej przedsiębiorstwa (nowego zakupionego w 2014 roku budynku) do stworzenia obiektu pod nazwą "Centrum Produktów Regionalnych" i rozpoczęcia świadczenia usług przewidzianych projektem. Słusznie IZ RPO wskazuje, że z treści projektu wynika, że cała treść merytoryczna i zaplanowany do wdrożenia usługowy produkt turystyczny "Smakuj [...]" jest głównym uzasadnieniem Wnioskodawcy dla realizacji tak pomyślnych prac inwestycyjnych, w efekcie których powstanie nowoczesnej jednostki turystycznej świadczącej różnorodne usługi turystyczne. Biorąc pod uwagę dotychczasową działalność Wnioskodawcy i posiadane w dyspozycji zaplecze istnieje także pytanie, czy aby wprowadzić zaplanowany produkt potrzeba ponieść aż tak wysokie nakłady inwestycyjne jak zaplanowane w projekcie. Z tego też względu zasadne jest stwierdzenie, że planowana inwestycja na pewno korzystnie wpłynie na rozwój Wnioskodawcy i podniesie efektywność ekonomiczną jego działalności, a korzyści zaplanowane do osiągnięcia w wyniku realizacji projektu z punktu widzenia Wnioskodawcy są dla niego ewidentnie wymierne i przeogromne, bowiem sfinansują mu utworzenie w pełni wyposażonej bazy turystyczno-noclegowej, co jednak nie powinno być głównym przedmiotem projektu. Jeden z ekspertów wskazał, że "w celu stworzenia produktów turystycznych :poznawanie walorów Ziemi [...] przez szeroko rozumianą kuchnię regionalną oraz poznawanie walorów przyrodniczych i kulturowych Ziemi przez questing jako innowacyjną formę turystyki kulturowej, składającej się na produkt - "Smakuj [...]", nie uzasadnił w pełni zakresu planowanego projektu. O ile baza gastronomiczna, pomieszczenia do degustacji, pomieszczenia konferencyjne a nawet pomieszczenia biurowe można uznać za zasadne elementy projektu (wraz z niezbędnym wyposażeniem), o tyle tworzenie miejsc noclegowych, żeby stworzyć bazę wypadową oraz miejsce, w którym możliwy będzie ciągły dostęp do produktów regionalnych. Nasuwa się wręcz przekonanie, że Wnioskodawca planuje wybudować bazę hotelową z częścią gastronomiczną wyspecjalizowaną w kierunku produktów regionalnych, co nie powinno być przedmiotem projektu ze względu na brak wymaganej innowacyjności (projekt nie uzyskał by wymaganych 5 punktów za kryteria specyficzne dopuszczające). Z tego też względu w tym kryterium wskazano, że zaplanowane do osiągnięcia w wyniku realizacji projektu korzyści są niewspółmierne do planowanych nakładów. W kryterium współmierności planowanych nakładów do korzyści zaplanowanych do osiągnięcia – dokonana ocena, że koszty inwestycyjne są niewspółmiernie wysokie do zaplanowanych korzyści jest zarówno wystarczająco uzasadniona, jest spójna, logiczna i odpowiada na zasadniczą kwestię. W ocenie Sądu korzyści te powinny być oceniane w odniesieniu do celów projektu w ramach którego jest realizowany, a nie korzyści samego wnioskodawcy z realizacji projektu. W takim kontekście ocena została dokonana. Instytucja Zarządzająca w postępowaniu odwoławczym przyznała punkty za podkryterium: czy przedstawione wydatki są niezbędne a ich wartości uzasadnione (...). W tym kryterium organ wskazał, że wydatki są w zdecydowanej części uzasadnione i adekwatne do zakresu przygotowanego przez Wnioskodawcę projektu, ale w niewielkiej części są także przeszacowane (w zakresie przygotowania dokumentacji projektowej oraz nadzorem inwestorskim). Niezależnie od tego wniosek w tym podkryterium otrzymał 2 pkt na max 2 punkty. Oznacza to, że w tym podkryterium uznano, że wydatki na bazę noclegową są niezbędne w odniesieniu do realizacji projektu, ale nie zmienia to faktu, że w poprzednim kryterium dotyczącego współmierności nakładów do korzyści - wydatki te zostały ocenione jako niewspółmiernie wysokie do zaplanowanych korzyści. Również niezasadne są zarzuty do pozostałych podkryteriuów w kryterium "efektywności kosztowej projektu". W zakresie podkryterium: czy wartość wskaźników ekonomicznej i/lub finansowej opłacalności inwestycji potwierdza racjonalność jej realizacji, wskazać należy, że ocena została dokonana na podstawie wskaźników wykazanych w tabelach finansowych z których wynikała nieopłacalność projektu. Wnioskodawca z kolei nie wykazał okoliczności , które mogłyby wskazywać o efektywności projektu. Nie uczynił tego również w proteście. Składając protest Strona wskazała, że "gdyby wnioskodawcy dano potrzebny czas na wyjaśnienie błędów w ocenie ekspertów, protest zostałby uzupełniony analizą naukową, z podaniem źródeł i autorytetów, które za nimi stoją". Zdaniem Strony opłacalność w branży noclegowej liczona jest w perspektywie 15-30 lat, gdyż na tyle czasu zakłada się funkcjonalność obiektu noclegowego. Instytucja Zarządzająca przyjęła na podstawie danych przedstawionych w Biznes planie, że realizacja zadania powinna wskazywać opłacalność powiązaną z efektem trwałości projektu, w znacznie bliższej perspektywie czasowej niż wskazywana w projekcie. Projekt wykazuje braki rentowności i nieopłacalniości ekonomiczno-finansową w wymaganym okresie referencyjnym. Wynika to z wartości wskaźników FNPV/C i FRR/C. Z tego dokonana ocena podkryterium została dokonana w granicach wyznaczonych regulaminem. Strona podaje, że dla "fachowca z branży znającego jej specyfikę, podane dane są wystarczające. W instrukcji ani rubrykach nie ma miejsca na szczegółowe analizy konkretnych produktów (noclegi, gastronomia, szkolenia). Strona wskazała, że "wniosek to zbiór zwięzłych informacji, bazujący na powszechnej wiedzy środowiska w którym tylko dodaje się to, co stanowi wartość dodaną innowacyjnego projektu. Co wynika z tej wiedzy ogólnej (powszechnej) a co nie jest nią samą. Wnioskodawca uważa, iż przedstawione przez niego tezy i wyjaśnienia wynikają wprost z treści wniosku". Tak sformułowane zarzuty nie podważają dokonanej przez ekspertów oceny merytorycznej wniosku w tym zakresie. Instytucja Zarządzająca wskazała, że Wnioskodawca nie przedstawił w Biznes planie ani w części opisowej Tabel finansowych (możliwość taka istnieje) szczegółowych lub uszczegółowionych informacji w zakresie odniesienia się do struktury kosztów i przychodów w ujęciu jednostkowym, a także wskazania struktury wartości sprzedaży (przychodów) w ujęciu opisowym. Co do podkryterium realności założeń projektu, z uwagi na brak informacji opisowych przyjętych założeń do przedstawionej projekcji finansowej wartości sprzedaży nie było możliwości oceny realności przedstawionych w projekcie założeń. W tym zakresie również oceny nie można uznać za dowolną lub oderwaną od realiów gospodarczych. W zasadzie zarzuty wskazują na kwestionowanie przez Stronę wiedzy i rzetelności ekspertów. Pozostałe zarzuty w zakresie oceny merytorycznej również należy uznać za niezasadne. Przedmiotem projektu było stworzenie i wprowadzenie na rynek innowacyjnego kompleksowego produktu turystycznego "Smakuj [...]". Integralną częścią tego projektu ma być obiekt o roboczej nazwie: Centrum Produktów Regionalnych, który powstać miał w wyniku przebudowy istniejącego, będącego własnością Wnioskodawcy, budynku. Produkt turystyczny o nazwie "Smakuj [...]" jest pakietem usług świadczonych w w/w obiekcie i poprzez ten obiekt. Wskazać należy, że sama idea projektu wychodzi naprzeciw zmieniającym się oczekiwaniom turystów. Zaproponowane dwa produkty turystyczne: poznawanie walorów Ziemi [...] poprzez szeroko rozumianą kuchnię regionalną oraz poznawanie walorów przyrodniczych i kulturowych Ziemi [...] poprzez questing jako innowacyjną formę turystyki kulturowej składającej się na produkt "Smakuj [...]". Mankamentem projektu, który go dyskwalifikuje to brak uwiarygodnienia jego finansowania, który nie pozwala stwierdzić, że projekt jest wykonalny i jednocześnie, że może zostać zachowana trwałość projektu. Brak wyjaśnień przyjętych wartości liczbowych przychodów przy tak różnorodnym i niejednolitym produkcie uniemożliwia jego zweryfikowanie. Wnioskodawca zamierzał ponieść nakłady obejmujące wydatki poniesione na roboty i materiały budowlane, dostawę, montaż i uruchomienie ruchomych środków trwałych, nadzór inwestorski, inżynierski i autorski, prace przygotowawcze oraz promocję projektu w łącznej wartości 6.702.887 PLN. Planowane przychody wskazano na poziomie 2.000.000 PLN. Nie wskazano jednak w jaki sposób te przychody zostały zaplanowane, co spowodowało brak możliwości zweryfikowania wskazanych wartości. Z analizy wniosku wynika, że wnioskodawca nie dysponuje pełnym potencjałem inwestycyjnym niezbędnym dla prawidłowej realizacji projektu, nie dysponuje odpowiednim potencjałem finansowym, który ma również wpływ na brak możliwości potwierdzenia spełnieniem kryterium trwałości projektu. Przedstawione analizy finansowe oparto na nieuzasadnionych przez Wnioskodawcę kluczowych danych związanych z źródłami finansowania projektu oraz przychodami projektu do którego Strona była zobligowana wypełniając cześć finansową Biznes planu. Z doświadczeniem jakie posiadają osoby wchodzące w skład zarządu Strony, z pewnością projekt, którego dotyczy wniosek nie jest zagrożony co do możliwości jego realizacji jednak przy zastrzeżeniu, że Strona otrzyma finansowanie tego projektu. Brak środków finansowych oraz nieweryfikowalne dane przedstawione przez Stronę w złożonym wniosku i załączonych do niego dokumentów uniemożliwiają rzetelną ocenę co do możliwości finansowych w zakresie tego projektu. W świetle posiadanej wiedzy w zakresie stosunków gospodarczych właśnie w braku jasnego źródła finansowania projektu mogą pojawić się problemy, które w konsekwencji mogą doprowadzić do niezrealizowania projektu objętego wnioskiem czy też jego późniejszą trwałością. Właściwa instytucja przeprowadziła konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu (art. 41 ust. 1 u.z.r.p.). Dokumenty programowe i wytyczne określały ogólne zasady dotyczące wyboru projektów. W regulaminie konkursu zawarte były informacje szczegółowo określające specyfikę projektów, które mogą być wybrane do dofinansowania, a także precyzyjne kryteria i zasady obowiązujące w trakcie oceny wniosku o dofinansowanie. Zdaniem Sądu, ocena projektu została dokonana z uwzględnieniem zasad wynikających ze wskazanych dokumentów. Z powodów wskazanych wcześniej - wbrew twierdzeniom strony ocena ekspercka nie była obarczona błędami polegającymi na dokonywaniu ustaleń na niekorzyść skarżącego w zakresie zupełności i kompletności w oderwaniu od treści regulaminu i instrukcji wypełnienia wniosku, dokonywana w oderwaniu od realiów rynku turystycznego na Ziemi [...] czy też, że została ona dokonana tylko i wyłącznie w oparciu o zapisy wybranej sekcji dokumentacji, nie uwzględniając logiki i zapisów całej dokumentacji aplikacyjnej. Braki w informacjach i danych wynikających ze złożonego przez stronę wniosku jak i jego załączników, Strona "wyjaśnia" w zasadzie poprzez atak na kwalifikacje ekspertów, a w zasadzie w ocenie Strony z uwagi na ich brak. Wbrew zarzutom skargi przeprowadzony tryb konkursowy w odniesieniu do złożonego przez Stronę wniosku przeprowadzony został w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz w sposób zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, a więc bez naruszenia art. 37 ust. 1 u.z.r.p. Zdaniem Sądu, ocena merytoryczna nie była dokonana z przekroczeniem granic dopuszczalnej swobody eksperckiej, została przeprowadzona zgodnie z ustalonymi zasadami. Nie wystąpiło również naruszenie procedury merytorycznej oceny wniosku. Organ wnikliwie odniósł się do zarzutów protestu, które zostały poddane dokładnej analizie i uargumentował swoje stanowisko co do rozpoznania protestu, w szczególności odnosząc się to do zarzutów nieuwzględnionych. Nie sposób uznać w tym zakresie stanowiska organu wyrażonego w piśmie z dnia [...] października 2017 r. za dowolne, gdyż ma ono oparcie w treści wniosku i biznes planie, organ oparł się przy tym na konkretnych fragmentach wniosku, wskazując następnie na wymogi w zakresie określonego kryterium i interpretację uzasadniającą przyjętą przez organ punktację. Ponadto odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 9 i art. 11 i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego wyjaśnić należy, że w art. 50 u.z.r.p. ustawodawca przesądził, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to - wbrew oczekiwaniu Strony - weryfikację przez sąd zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Z przyczyn przedstawionych powyżej, zarzuty skargi należało uznać za niezasadne. Mając powyższe na uwadze skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p.