II SA/Go 356/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2017 r. sprawy ze skargi M.U. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] września 2016 r. M.U., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą L M.U., zwróciła się do Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym 2020 - Zarządu Województwa (dalej w skrócie IZ) o dofinansowanie projektu nr [...] pn.: "Zakup harwesterów dla zastosowania innowacji w usługach leśnych i pozyskiwania biomasy w firmie L M.U.", w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego - 2020, Oś Priorytetowa 1 "Gospodarka i innowacje", Działanie 1.5. "Rozwój sektora MŚP", Poddziałanie 1.5.1. "Rozwój sektora MŚP - wsparcie dotacyjne" projektu nr [...], pn.: "Zakup harwesterów dla zastosowania innowacji w usługach leśnych i pozyskiwania biomasy w firmie L M.U.". Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] Zarząd Województwa poinformował wnioskodawczynię o negatywnym wyniku oceny jej wniosku. Organ podał, iż wniosek spełnił wszystkie kryteria dopuszczające (horyzontalne i specyficzne) oraz uzyskał 44 punkty podczas oceny merytorycznej, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarczyła na wybranie go do dofinansowania. W związku z powyższą informacją wnioskodawczym złożyła protest (pismo z dnia [...] stycznia 2017 r.). Zdaniem wnioskodawczyni ocena punktowa została zaniżona i w konsekwencji wniosek niesłusznie oceniono negatywnie. Strona wskazała, iż w przypadku pierwszego oceniającego (przyznanie 41 pkt) ocenę zaniżono o 11 pkt, w przypadku drugiego oceniającego o 5 pkt. Według składającej protest wniosek powinien uzyskać średnią ocenę 52 pkt, co pozwoliłoby na objęcie dofinansowaniem. W piśmie z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 53 ust. 1 i ust 2 pkt 2 oraz art. 57 i 58 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 217 z późn. zm.), zwanej dalej u.z.r.p. lub ustawą wdrożeniową, Zarząd Województwa poinformował wnioskodawczynię o nieuwzględnieniu protestu. Organ wskazał na wstępie, iż celem wydania opinii w zakresie sformułowanych w proteście zarzutów powołany został ekspert. Po ponownym zapoznaniu się z dokumentacją projektu, oceną ekspertów i samym protestem oraz opinią eksperta oceniającego protest, organ stwierdził brak podstaw do uwzględnienia protestu. Organ uwzględnił częściowo zarzuty protestu zwiększając punktację łącznie do poziomu 48 pkt. Jednakże zdobyta liczba punktów nie wystarczyła na wybranie projektu do dofinansowania w ramach ww. konkursu. W odniesieniu do Kryterium - "Realizacja celów Strategii Rozwoju Polski Zachodniej" organ uznał za zasadne przyznanie 2 pkt. Podobnie w zakresie kryterium - "Efektywność kosztowa projektu" - po ponownej analizie organ uznał protest za zasadny i przyznał z tego tytułu 2 punkty. W zakresie kryterium - "Potencjał rynkowy" uznając zarzut protestu za zasadny organ przyznał wnioskodawcy 4 punkty. W pozostałym zakresie organ nie zmienił oceny uznając ją za prawidłową. W zakresie kryterium - "Wprowadzenie nowych/ulepszonych produktów/usług/ technologii" pozostawiono 3 pkt. Organ wskazał, iż zgodnie z treścią pkt. 4.4 Biznesplanu wnioskodawca w ramach realizacji projektu zamierza wprowadzić ulepszoną usługę mechanicznego wykonywania pielęgnacji lasu w młodszych drzewostanach oraz znaczące udoskonalenie usługi mechanicznego pozyskiwania biomasy z samosiewów z terenów rolnych. Będzie to możliwe dzięki zakupowi dwóch harwesterów. Tym samym realizacja projektu wpłynie na wprowadzenie dwóch ulepszonych usług. Organ zwrócił uwagę, iż z zgodnie z opisem kryterium, powyższe wprowadzenie należało obligatoryjnie odzwierciedlić we wskaźnikach projektu. Natomiast wnioskodawca nie wskazał na wskaźnik "Liczba wprowadzonych innowacji produktowych" (pod którymi należy również rozumieć usługi), w związku z powyższym za ulepszone usługi punkty nie przysługują. Wnioskodawca wskazał na innowację procesową w projekcie, co zostało także odzwierciedlone we wskaźniku "Liczba wprowadzonych innowacji procesowych" z wartością docelową 1. Odnośnie kryterium - "Zastosowanie TIK" na podstawie zapisów dokumentacji projektowej, w szczególności opisu planowanych zakupów, ich funkcjonalności IZ uznała, iż w ramach przedmiotowego projektu nie mają zastosowania TIK, pozostawiając punktację - 0 pkt. Organ podał, iż wnioskodawca, co prawda w pkt. A11 wniosku wskazał, że (cyt.): "(...) Inwestycja w harwester jest również inwestycją w technologię informacyjne i komunikacyjne. Operator ma do dyspozycji system komputerowy, który na bieżąco dokonuje pomiaru surowca. Zainstalowane jest tu oprogramowanie optymalizujące rozkrój surowca - komputer sugeruje sposób przerzynki tak, aby uzyskać jak najlepszą wartość wytworzonych sortymentów, jednakże to operator podejmuje ostateczną decyzję. System komputerowy w sposób ciągły ewidencjonuje ilość wyrobionego surowca i jego przynależność do sortymentów. Podgląd ilości wyciętego drewna znajduje się na ekranie roboczym komputera, a szczegółowy raport jest łatwy do uzyskania i wydrukowania na drukarce umieszczonej w kabinie. Operator może także analizować swoją wydajność, czy też uwagi odnośnie techniki pracy. Mamy tutaj równie moduły diagnostyczne analizujące pracę maszyny i generujące alerty i raporty w razie stwierdzenia nieprawidłowości. Zastosowanie takich rozwiązań ułatwia przepływ, dostęp i magazynowanie informacji w sposób elektroniczny." W ocenie organu powyższe dotyczy wyłącznie systemu komputerowego, zaimplementowanego w urządzeniach. Zgodnie z przedstawioną informacją oraz charakterem wydatku mają one za zadanie wyłącznie zwiększać efektywność i precyzję pracy. Świadczą o tym takie cechy, jak mierzenie surowca, ewidencjonowanie ilości surowca, czy podgląd ilości wyciętego drewna. Natomiast zgodnie z opisem kryterium, technologie informacyjne i komunikacyjne obejmują: informatykę (włącznie ze sprzętem komputerowym oraz oprogramowaniem używanym do tworzenia, przesyłania, prezentowania i zabezpieczania informacji), telekomunikację, narzędzia i inne technologie związane z informacją. Dostarczają one użytkownikowi narzędzi, za pomocą których może on pozyskiwać informacje, selekcjonować je, analizować, przetwarzać, zarządzać i przekazywać innym ludziom. Organ podkreślił, że w tej sytuacji mimo, iż w urządzeniach będzie zainstalowane oprogramowanie ma ono za zadanie wsparcie i analizę pracy operatora, natomiast w żaden sposób nie wpisuje się to w definicję TIK, która stawia za przedmiot informację, jej modyfikację, zabezpieczanie, przesyłanie do innych odbiorców. Zdaniem organu fakt zainstalowania samego oprogramowanie w urządzeniu nie świadczy o zastosowaniu TIK (w przeciwnym razie np. w przypadku zakupu specjalistycznej drukarki również! należałoby stwierdzić, iż zastosowano w projekcie TIK, ponieważ posiadają moduł komunikacji bezprzewodowej, komunikują o ilości tonera, umożliwiają bezprzewodową łączność, wysyłanie kopii, skanów). Także w zakresie kryterium - "Ekoinnowacje" organ pozostawił ocenę - 1 pkt. Organ wskazał, iż w ramach aplikacji projektowej wnioskodawca podał, iż realizacja projektu wpłynie na ograniczenie poziomu hałasu oraz zwiększenie podaży na rynku surowców odnawialnych (odnawialnych źródeł energii). Jednakże organ zauważył, iż tylko w przypadku zmniejszenia hałasu przedstawiono wiarygodne parametry i dotyczy to bezpośrednio działalności wnioskodawcy. Natomiast pozostałe elementy, w tym pozyskiwanie biomasy, która w porównaniu z konwencjonalnymi źródłami stanowi aspekt ekologiczny, opisana została w sposób ogólnikowy (w przypadku działalności przedsiębiorstwa). Organ podkreślił, iż zgodnie z opisem do w/w kryterium, w ramach kryterium ocenie podlega, w jakim stopniu stworzenie nowoczesnych rozwiązań prowadzić będzie do znacznego ograniczenia negatywnego oddziaływania działalności produkcyjnej/usługowej na środowisko. Organ wyjaśnił, iż jako znaczne ograniczenie negatywnego oddziaływania na środowisko rozumie się zmianę w wysokości nie mniejszej niż 10% w stosunku do stanu sprzed realizacji projektu. Tym samym IZ podkreśliła, iż wnioskodawca nie przedstawił ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko w wysokości nie mniejszej niż 10%, Ponadto organ zauważył, iż w opisie do punktu 4.2 Biznesplanu, wskazano jednoznacznie, iż należy opisać, czy innowacje wprowadzone w wyniku realizacji planowanego przedsięwzięcia prowadzić będą do znacznego ograniczenia negatywnego oddziaływania prowadzonej działalności na środowisko. Zdaniem organu wnioskodawca nie odniósł się do prowadzonej działalności w sposób bezpośredni, natomiast odniesiono się do pośredniego wpływu sprzedaży biomasy do elektrowni. W ocenie organu pomimo pośredniego korzystnego wpływu na środowisko, dotyczy ona efektów/produktów działalności wnioskodawcy, jednak kryterium dotyczy stricte działalności wnioskodawcy, a więc działalności usługowej. Organ stwierdził, iż wykorzystanie harwesterów będzie prowadzić jedynie do zmniejszenia hałasu w działalności usługowej wnioskodawcy. Wobec powyższego w ramach danego kryterium przyznano po 1 punkcie za zmniejszenie poziomu hałasu, IZ podkreśliła, iż zapisy zawarte, zarówno w dokumentacji projektowej, jak i w proteście nie odnoszą się do zmniejszenia negatywnego wpływu na środowisko wskutek realizacji projektu (zakup harwesterów) w działalności usługowej wnioskodawcy, a jedynie wskazują na pośredni, pozytywny wpływ wykonanych usług, które będą stanowić prośrodowiskowy efekt na dalszych etapach cyklu produkcyjnego. Na powyższą informację M.U. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., wnosząc o: 1) uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu skarżącej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji - Zarządowi Województwa, 2) zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca zakwestionowała ilość przyznanych jej wnioskowi punktów, jak również zwłokę jakiej dopuściła się IZ w rozpatrzeniu jej sprawy. Strona zwróciła uwagę, iż protest został złożony w dniu 17 stycznia 2017 r., a rozpoznanie go nastąpiło w dniu 30 marca 2017 r. podczas, gdy wskazany w treści art. 57 ustawy wdrożeniowej termin na rozpatrzenie protestu w wynosi 30 dni. Zdaniem skarżącej rozpatrzenie protestu nastąpiło z naruszeniem prawa, które miało istotny wpływ na ostateczny wynik oceny. W zakresie kryterium - "Wprowadzenie nowych/ulepszonych produktów/usług/technologii" skarżąca podniosła, iż w opisie innowacyjności wyraźnie wskazała, że po pierwsze - "zmiany mają polegać na udoskonaleniu usług (pielęgnacja lasu i pozyskiwanie biomasy, z nieużytków rolnych) oraz po drugie - "na realizacji nowej usługi, jaką jest pozyskiwanie biomasy z cięć pielęgnacyjnych". Tymczasem przy ocenie wniosku uznano, że w tym zakresie skarżąca ma zamiar wprowadzić jedynie jeden nowy/ulepszony produkt/usługę/technologię, a wynikać ma to z tego, że we wskaźnikach projektu nie ujęła ona we wskaźniku "Liczba wprowadzonych innowacji produktowych" nowej usługi w postaci "pozyskiwania biomasy z cięć pielęgnacyjnych", a jedynie we wskaźnikach tych, po stronie "Liczby wprowadzonych innowacji procesowych", ujęła jedną innowację (udoskonalenie usług "pielęgnacja lasu i pozyskiwanie biomasy z nieużytków rolnych"). Zdaniem skarżącej wskazanie innowacji produktowej w postaci nowej usługi wynika bezpośrednio z treści wniosku, w którym wskazuje się wyraźnie, że planuje się wprowadzenie dwóch innowacji. Pomyłkowe nieoznaczenie innowacji we wskaźniku dotyczącym innowacji produktowych wynika jedynie z omyłki pisarskiej i jako taka omyłka powinno być to traktowane. Faktycznie bowiem z treści wniosku rozpatrywanego całościowo jednoznacznie wynika, że innowacje dotyczą tak innowacji procesowych, jak i produktowych, wiążących się z wprowadzeniem nowej usługi polegającej na pozyskiwaniu biomasy z cięć pielęgnacyjnych. Z tych zatem powodów punktacja w tym zakresie winna opiewać na ilość 4, a nie jak przyjęto przy rozpatrzeniu wniosku i protestu - punktów 3. Odnośnie kryterium - "Zastosowanie TIK" zdaniem skarżącej wbrew twierdzeniom IZ stosowane technologie nie mają na celu jedynie mierzenie surowca, ewidencjonowanie jego ilości, a mają zastosowanie szersze, pozwalające na ewidencjonowanie i badanie parametrów pracy urządzenia, wydajności pracy operatora i jego oceny. Informacje przekazywane w drodze komunikacji teleinformatycznej i finansowanego urządzenia umożliwiają prowadzenie badań statystycznych w celu zwiększenia efektywności jego pracy wraz z możliwością konsultowania uzyskanych wyników pracy z podmiotami specjalistycznymi, doradczymi. Powyższe funkcje technologii informatycznej i telekomunikacyjnej wpisują się według skarżącej w definicję TIK i winny skutkować przyznaniem jej 2 punktów, a nie 0. Odnośnie kryterium - "Ekoinnowacje" zdaniem skarżącej IZ niesłusznie przyjęła, że skarżąca wykazała jedynie jeden obszar ekoinnowacji, a więc zmniejszenie emisji hałasu, podczas gdy we wniosku wskazano wyraźnie, że drugą z ekoinnowacji jest zwiększenie wykorzystania źródeł odnawialnych energii, a więc biomasy. Wiąże się to bezpośrednio z kwestią ograniczenia negatywnego oddziaływania działalności usługowej na środowisko w postaci oszczędności surowców wykorzystanych w procesie produkcji ekoenergii. Według skarżącej oczywistym jest, że przewidywane korzyści trudno jest precyzyjnie wyliczyć, jednak bazując na doświadczeniu należy uznać, że korzyści te wpłyną na ograniczenie negatywnego wpływu na środowisko o co najmniej 10% w stosunku do dotychczasowych metod pozyskiwania biomasy, które są o wiele mniej efektywne. Z tego zatem powodu skarżąca nie zgodziła się z przyznaniem jej w tym obszarze jedynie 1 punktu. Ponadto zdaniem skarżącej w sprawie naruszone zostały przepisy dotyczące prowadzenia procedury konkursowej, wynikającej z przepisów ustawy wdrożeniowej, w tym art. 43 ust. 1, gdyż nie wezwano skarżącej do skorygowania wniosku w zakresie spełniania kryterium opisywanego w zakresie kryterium - "Wprowadzenie nowych/ulepszonych produktów/usług/technologii". Ponadto według skarżącej w sprawie nie dokonano właściwej oceny informacji przedstawionych przez nią w zakresie spełniania kryteriów dotyczących zastosowania technologii informatyczno- komunikacyjnych, których ocena, gdyby była dokonana w sposób prawidłowy, winna skutkować przyznaniem punktacji również w tych dziedzinach. W odpowiedzi na skargę reprezentujący organ pełnomocnik wniósł o oddalenie skargi, w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej informacji. Organ podkreślił, iż punktacja uzyskana zarówno bezpośrednio po ocenie merytorycznej, jak i po rozpatrzeniu protestu (48 pkt) nie umożliwiałaby uzyskania skarżącej dofinansowania z uwagi na ograniczoną alokację przeznaczoną na konkurs. Zgodnie z Uchwałą Zarządu Województwa nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. łącznie do dofinansowania w ramach konkursu nr [...] wybrano 67 projektów, które spełniły wszystkie kryteria dopuszczające oraz uzyskały co najmniej 50 punktów, a projekt skarżącej nie uzyskał wymaganego pułapu 50 punktów. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze organ wskazał, że właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Dokumenty programowe i wytyczne określają ogólne zasady, dotyczące wyboru projektów. W Regulaminie konkursu zawarte są informacje szczegółowo określające specyfikę projektów, które mogą być wybrane do dofinansowania, a także precyzyjne kryteria i zasady obowiązujące w trakcie oceny wniosku o dofinansowanie. Zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu każdy wniosek, który został pozytywnie oceniony pod względem formalnym i nie zawiera braków i oczywistych omyłek poddawany jest ocenie merytorycznej, dokonywanej w oparciu o kryteria merytoryczne (horyzontalne i specyficzne), przyjęte przez Komitet Monitorujący RPO-2020. Kryteria merytoryczne podzielone zostały na kryteria, których niespełnienie skutkuje odrzuceniem wniosku oraz kryteria, w ramach których przyznawana jest punktacja. Ocena merytoryczna każdego projektu dokonywana jest przez dwóch ekspertów na podstawie kart oceny merytorycznej, przygotowanych zgodnie z kryteriami oceny, zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący RPO-2020, co też miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Organ wskazał, iż wniosek skarżącej został poddany ocenie ekspertów, którzy uznali, iż spełnił on wszystkie kryteria dopuszczające (horyzontalne i specyficzne), zaś z pozostałych kryteriów punktowych uzyskał liczbę 44 punktów (stanowiącą średnią dwóch ocen ekspertów). Następnie w związku z protestem strony IZ powołała eksperta celem wydania przez niego opinii w zakresie sformułowanych zarzutów (zatem oceny wniosku dokonało łącznie trzech niezależnych ekspertów). Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, a dotyczących negatywnej oceny kryteriów specyficznych punktowych tj.: 1. kryterium specyficznego punktowego - "Wprowadzenie nowych/ulepszonych produktów/usług/ technologii" 2. kryterium specyficznego punktowego - "Zastosowanie TIK" 3. kryterium specyficznego punktowego - "Ekoinnowacje". organ stwierdził kolejno: ad.1 Organ powielił stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] marca 2017 r. rozstrzygającym protest. Stanowisko skarżącej, iż w zakresie oceny niniejszego kryterium doszło do naruszenia przepisu art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej organ ocenił jako błędne. Zdaniem IZ niewybranie przez wnioskodawcę we wniosku wskaźnika, dotyczącego liczby wprowadzonych innowacji produktowych nie nosiło znamion braku formalnego czy też oczywistej omyłki pisarskiej i jako takie nie mogło zostać zakwalifikowane. Organ dodał, iż w Regulaminie konkursu poinformowano wnioskodawców, że ocena merytoryczna będzie prowadzona w oparciu o kryteria merytoryczne (horyzontalne i specyficzne) przyjęte przez KM RPO- 2020. Kryteria merytoryczne podzielone zostały na kryteria, których niespełnienie skutkuje odrzuceniem wniosku oraz kryteria, w ramach których przyznawana jest punktacja. Kryteria te były ogólnie dostępne. Wnioskodawca miał więc świadomość, jakie kwestie będą analizowane przez ekspertów w celu możliwie, jak najbardziej skrupulatnej oceny proponowanego przez wnioskodawcę przedsięwzięcia. Ponadto organ zauważył, iż w Regulaminie znajduje się zapis, iż nie ma możliwości wprowadzenia zmian merytorycznych do wniosku/załączników. Organ podkreślił, iż uzupełnieniu lub poprawie mogą podlegać wyłącznie błędy formalne. Wnioskodawca przygotowując dokumentację aplikacyjną powinien zapoznać się z całą dokumentacją w tym z kryteriami wyboru projektów, a nie wyłącznie z wnioskiem, czy też biznesplanem. ad. 2 i 3 Odnosząc się do zarzutów skargi w tym zakresie organ w całości powtórzył argumenty podniesione w piśmie rozstrzygającym protest. Odnosząc się do zarzutu skarżącej dotyczącego naruszenia przez organ art. 57 ustawy wdrożeniowej organ wskazał, iż terminy określone w ww. przepisie mają charakter instrukcyjny i co do zasady adresowane są do organów procesowych, nie zaś do strony, a ich przekroczenie nie powoduje negatywnych skutków procesowych. Organ nie zgodził się z zarzutem skarżącej, jakoby wydanie rozstrzygnięcia protestu w terminie późniejszym niż 60 dni stanowiło naruszenie prawa, mające istotny wpływ na wynik oceny. Organ zauważył, iż projekt skarżącej z uzyskaną liczbą 48 punktów po procedurze odwoławczej nie kwalifikował się do uzyskania dofinansowania w konkursie, gdyż nie uzyskał wymaganego (nawet już obniżonego) pułapu 50 punktów, brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że przekroczenie terminu przewidzianego na rozpatrzenie protestu miało wpływ na jego wynik. Zdaniem organu sam fakt niedochowania terminu przewidzianego na załatwienie protestu nie może wpłynąć na ocenę legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, w przedmiocie rozpatrzenia protestu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Przedmiot skargi stanowiła informacja Zarządu Województwa z [...] marca 2017 r. nr [...] o nieuwzględnieniu protestu od negatywnej oceny projektu pn. "Zakup harwesterów dla zastosowania innowacji w usługach leśnych i pozyskiwania biomasy w firmie L M.U.", zawartej w piśmie tego samego organu z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...]. Powyższa informacja została wydana na podstawie art. 53 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 57 i 58 ust. 1 u.z.r.p. Kognicja sądu administracyjnego do rozpoznawania skarg na tego rodzaju rozstrzygnięcia wynika z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - określanej dalej jako p.p.s.a.) w związku art. 61 ust. 1 u.z.r.p. Dokonując kontroli wskazanego rozstrzygnięcia pod względem zgodności z prawem stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sąd w myśl art. 64 u.z.r.p. stosuje w zakresie nieuregulowanym w u.z.r.p. przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Według regulacji art. 61 ust. 8 pkt 1 a u.z.r.p. w wyniku rozpoznania skargi sąd może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że: ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1. Sąd może również oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia - art. 61 ust. 8 pkt 2 u.r.p. Odnośnie procedury wyboru projektu do dofinansowania wyjaśnić należy, iż przepisy ustawy wdrożeniowej przewidują tryb konkursowy lub pozakonkursowy (art. 38 ust. 1 u.z.r.p.). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 u.z.r.p.). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust.2 u.z.r.p.). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1 u.z.r.p.). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2 u.z.r.p.) lub pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55 u.z.r.p.). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1 u.z.r.p.). W przedmiotowej sprawie strona wnosząc skargę do Sądu zachowała wszystkie wymogi formalne i wyczerpała tryb zaskarżenia określony w ustawie wdrożeniowej, umożliwiając Sądowi dokonanie kontroli zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 41 ust. 1 u.z.p.r. właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 u.z.p.r., regulamin ten określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 u.z.p.r.). W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs. W niniejszej sprawie jest to Zarząd Województwa. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych właściwej instytucji i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaj sprawach stanowi wzorzec kontroli sądowej. Przyjęcie regulaminu przewiduje art. 41 u.z.p.r. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych u mocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. m.in. wyroki WSA w Szczecinie z 9 listopada 2016 r,, I SA/Sz 1033/16, WSA w Gdańsku z 23 listopada 2016 r., I SA/Gd 1094/16 oraz WSA w Rzeszowie z 13 grudnia 2016 r., I SA/Rz 823/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji wzorcem sądowej kontroli czynności prawnej podejmowanej przez organ administracji publicznej jest przywołana powyżej ustawa, inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego, jak również regulamin konkursu, w ramach którego zgłoszono wniosek podlegający ocenie w niniejszej sprawie. Z punktu widzenia przepisów unijnych Sąd dokonując kontroli negatywnej oceny projektu wydanej w trybie ustawy wdrożeniowej bada przede wszystkim czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U.UE L z dnia 20 grudnia 2013 r.), zgodnie z którym procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste oraz są zgodne z zasadą równości płci i niedyskryminacji oraz zasadą zrównoważonego rozwoju. Natomiast z punktu widzenia przepisów ustawy wdrożeniowej dokonując kontroli zaskarżonego aktu sąd bada czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 u.z.p.r. tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 u.z.p.r. - stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (zob. J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 - 2020"; LEX/el. 2014 nr 208524). (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2017 r, II GSK 339/17 i z dnia 3 lutego 2017 r., II GSK 1/17). Dodać należy, iż zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań IZ w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona, albowiem sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów u.z.p.r., a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto należy zauważyć, że - jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2011 r,, II GSK 1115/11 (orzeczenia.nsa.gov.pl), rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny. Kontrolując ocenę sąd bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie. Przeprowadzona w tak rozumianych ramach kontrola zaskarżonego aktu nie wykazała w ocenie Sądu naruszeń ani uchybień, które miałyby istotny wpływ na wynik oceny w rozumieniu art. 61 ust. 8 u.z.p.r. W wyniku oceny projektu złożonego przez M.U. w trybie konkursu ogłoszonego w Regionalnego Programu Operacyjnego - 2020, Oś Priorytetowa 1 "Gospodarka i innowacje", Działanie 1.5. "Rozwój sektora MŚP", Poddziałanie 1.5.1. "Rozwój sektora MŚP - wsparcie dotacyjne" IZ przyznała skarżącej 44 pkt, a następnie po częściowym uwzględnieniu protestu - 48 pkt, co nie pozwoliło uzyskać stronie dofinansowania, gdyż nie zostało osiągnięte wymagane minimum wynoszące 50 pkt. W ocenie skarżącej ocena projektu została zaniżona w zakresie następujących kryteriów: kryterium specyficznego punktowego - "Wprowadzenie nowych/ulepszonych produktów/usług/ technologii", kryterium specyficznego punktowego - "Zastosowanie TIK", kryterium specyficznego punktowego - "Ekoinnowacje". W zakresie kryterium "Wprowadzenie nowych/ulepszonych produktów/usług/ technologii" skarżąca podniosła, iż we wniosku wskazała na wprowadzenie dwóch innowacyjności za co powinna uzyskać 4 pkt a nie jak przyjęto 3 pkt. W opisie innowacyjności wyraźnie wskazała, że zmiany mają polegać na udoskonaleniu usług (pielęgnacja lasu i pozyskiwanie biomasy, z nieużytków rolnych) oraz na realizacji nowej usługi, jaką jest pozyskiwanie biomasy z cięć pielęgnacyjnych. Zdaniem skarżącej wskazanie innowacji produktowej w postaci nowej usługi wynika bezpośrednio z treści wniosku, w którym wskazuje się wyraźnie, że planuje się wprowadzenie dwóch innowacji, Pomyłkowe nieoznaczenie innowacji we wskaźniku dotyczącym innowacji produktowych wynika jedynie z omyłki pisarskiej i jako taka omyłka powinno być to traktowane. Stanowisko organu w zakresie oceny spełnienia w/w kryterium nie budzi zastrzeżeń Sądu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że we wskaźnikach projektu nie ujęto we wskaźniku "Liczba wprowadzonych innowacji produktowych" nowej usługi w postaci "pozyskiwania biomasy z cięć pielęgnacyjnych", a jedynie we wskaźnikach tych, po stronie "Liczby wprowadzonych innowacji procesowych", wskazana została jedna innowacja (udoskonalenie usług "pielęgnacja lasu i pozyskiwanie biomasy z nieużytków rolnych"). Powyższego, wbrew opinii skarżącej, nie można uznać za omyłkę pisarską, która stanowi oczywisty błąd w pisowni. Wbrew stanowisku skarżącej, organ nie miał w tym zakresie obowiązku wezwania jej do usunięcia braku formalnego wniosku, o którym mowa w art. 43 ustawy wdrożeniowej, gdyż nie stanowiło to braku formalnego jakim jest np. brak podpisu bądź inny oczywisty brak, bez którego usunięcia wniosek nie może zostać rozpoznany i który może zostać usunięty na etapie oceny formalnej wniosku. Złożone w tym zakresie oświadczenie wnioskodawcy miało charakter merytoryczny, ponieważ dotyczyło merytorycznej strony przedsięwzięcia. Podkreślić przy tym należy, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek rzetelnego wypełnienia wniosku i zapoznania się z zasadami jego przygotowania (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1500/11). Skarżąca zakwestionowała także ocenę organu w ramach kryterium "Zastosowanie TIK" , który uznał, iż w projekcie nie mają zastosowania technologie informacyjne i komunikacyjne (przyznając 0 pkt). Według skarżącej technologie zainstalowane w urządzeniach, które zakupione miały być z dofinansowania projektu, nie tylko mają na celu zwiększenie efektywności i precyzji pracy, gdyż pozwalają na ewidencjonowanie i badanie parametrów pracy urządzenia, wydajności operatora, a następnie informacje przekazywane w drodze komunikacji teleinformatycznej z w/w urządzenia pozwolą na prowadzenie badań statystycznych w celu zwiększenia efektywności pracy. W ramach w/w kryterium - zgodnie z Regulaminem - technologie informacyjne i komunikacyjne obejmują: informatykę (włącznie ze sprzętem komputerowym oraz oprogramowaniem używanym do tworzenia, przysyłania, prezentowania i zabezpieczania informacji), telekomunikację, narzędzia i inne technologie związane z informacją. Dostarczają one użytkownikowi narzędzi za pomocą których może on pozyskiwać informacje, selekcjonować je, analizować, przetwarzać, zarządzać i przekazywać innym ludziom. Zakup sprzętu informatycznego, jeśli nie ma on znaczenia dla realizacji głównego celu projektu, nie jest podstawą do przyznania punktów. Zdaniem Sądu zapisy powyższego kryterium są jasne i precyzyjne. Skoro więc skarżąca zamierza zakupić innowacyjne urządzenia - harwestery, słuszne jest stanowisko organu - uwzględniające zapisy Regulaminy w zakresie zastosowania w projekcie technologii informacyjno-komunikacyjnych - iż planowane do zakupu urządzenia mają za zadanie wyłącznie zwiększanie efektywności i precyzji pracy, nie obejmują aspektu przesyłania/przekazywania informacji w formie elektronicznej pomiędzy ludźmi. Projekt nie spełnia zatem tego kryterium, co prawidłowo skutkowało nie przyznaniem punktów. Skarżąca nie zgodziła się także z oceną organu w obrębie kryterium "Ekoinnowacje", wskazującego, iż wykazany został we wniosku jedynie jeden obszar ekoinnowacji tj. zmniejszenie emisji hałasu podnosząc, iż we wniosku wyraźnie podano, że drugą z ekoinnowacji jest zwiększenie wykorzystania źródeł odnawialnych energii, a więc biomasy. Zdaniem skarżącej bezpośrednio wiąże się to z kwestią ograniczenia negatywnego oddziaływania działalności usługowej na środowisko w postaci oszczędności surowców wykorzystanych w procesie produkcji ekoenergii. Jednocześnie skarżąca podała, iż przewidywane korzyści trudno jest precyzyjnie wyliczyć, jednak bazując na doświadczeniu należy uznać, że korzyści te wpłyną na ograniczenie negatywnego wpływu na środowisko o co najmniej 10% w stosunku do dotychczasowych metod pozyskiwania biomasy, które są o wiele mniej efektywne. Według opisu do w/w kryterium ocenie podlega, w jakim stopniu stworzenie nowoczesnych rozwiązań prowadzić będzie do znacznego ograniczenia negatywnego oddziaływania działalności produkcyjnej/usługowej na środowisko, przy czym znaczne ograniczenie negatywnego oddziaływania na środowisko to zmiana w wysokości nie mniejszej niż 10% w stosunku do stanu sprzed realizacji projektu. Organ zasadnie zwrócił uwagę, iż w ramach aplikacji projektowej wnioskodawca podał, iż realizacja projektu wpłynie na ograniczenie poziomu hałasu oraz zwiększenie podaży na rynku surowców odnawialnych (odnawialnych źródeł energii), jednakże tylko w przypadku zmniejszenia hałasu przedstawiono wiarygodne parametry i dotyczy to bezpośrednio działalności wnioskodawcy, natomiast pozostałe elementy, w tym pozyskiwanie biomasy, która w porównaniu z konwencjonalnymi źródłami stanowi aspekt ekologiczny, opisana została w sposób ogólnikowy, bez wskazania danych wymaganych przez zapisy Regulaminu. Słusznie organ zauważył, iż wnioskodawca nie przedstawił ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko poprzez pozyskiwanie biomasy - w wysokości nie mniejszej niż 10%, a zapisy zawarte w projekcie nie odnoszą się do zmniejszenia negatywnego wpływu na środowisko wskutek realizacji projektu w działalności usługowej wnioskodawcy, lecz jedynie wskazują na pośredni, pozytywny wpływ wykonanych usług. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż ocena organu w zakresie w/w kryterium była uzasadniona. Dokonując kontroli zaskarżonego aktu Sąd wziął także pod uwagę, iż na etapie rozpoznawania protestu organ skorzystał z pomocy eksperta, na co pozwala mu art. 54 u.z.r.p., zatem w efekcie wniosek oceniony został przez trzech ekspertów. Podkreślić należy, iż Sąd nie jest władny co do tego aby podważyć merytoryczną treść oceny ekspertów zawartą w kartach oceny. Oceny te sporządzane są przez osoby posiadające wiedzę specjalistyczną i jako takie w pewnym zakresie mają walor opinii biegłych - w znaczeniu procedury administracyjnej (art. 84 kpa). Sąd ma natomiast obowiązek zbadania czy argumentacja zawarta w karatach oceny sporządzonych przez ekspertów nie jest dowolna i czy odnosi się do przedłożonej przez wnioskodawcę dokumentacji, nadto - czy jest ona wyczerpująca i przekonująca. Dokonując analizy z powyższego punktu widzenia, Sąd nie stwierdził żadnych naruszeń prawa. Argumentacja ekspertów i rozważania w kontekście protestu, przy ponownej ocenie projektu, nie są dowolne i spełniają standardy proceduralne. Ocena ta jest spójna, wyczerpująca, logiczna i odpowiada na zasadniczy problem w sprawie. Dodać także należy, iż w informacji IZ o rozpoznaniu protestu z dnia [...] marca 2017 r., organ wnikliwie odniósł się do zarzutów protestu, które zostały poddane dokładnej analizie i uargumentował swoje stanowisko co do rozpoznania protestu, w szczególności odnosząc się to do zarzutów nieuwzględnionych. Nie sposób uznać w tym zakresie stanowiska organu wyrażonego w piśmie z dnia [...] marca 2017 r. za dowolne, gdyż ma ono oparcie w treści wniosku i biznes planie, organ oparł się przy tym na konkretnych fragmentach wniosku, wskazując następnie na wymogi w zakresie określonego kryterium i interpretację uzasadniającą przyjętą przez organ punktację. Odnosząc się do zarzutu skarżącej dotyczącego naruszenia przez organ w przedmiotowej sprawie terminu rozpoznania protestu określonego w art. 57 ustawy wdrożeniowej, a który wynosi 30 dni licząc od dnia jego otrzymania, Sąd uznał go za nieuzasadniony. Niezaprzeczalnym jest, iż protest w przedmiotowej sprawie nie został przez organ rozpoznany w terminie 30 dni, o którym mowa w cyt. przepisie, jednakże termin ten ma charakter wyłącznie instrukcyjny, a zatem jego naruszenie nie powoduje bezskuteczności podjętej czynności. Z powyższych względów Sąd uznał, iż powyższe nie stanowiło w przedmiotowej sprawie naruszenia prawa, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy (oceny). Z tych względów skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p.