II SA/Go 658/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 listopada 2021 r. sprawy ze skargi A.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. Decyzją z dnia [...] marca 2021 r., znak: [...] Starosta cofnął A.A. uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kategorii A, B, C, C +E, T prawa jazdy nr [...] do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że A.A. posiadał uprawnienia do kierowania pojazdami - prawo jazdy kategorii A,B,B+E,C,C+E,T nr [...] wydane w dniu [...] marca 2007 r. przez Starostę [...]. W dniu 8 czerwca 2012 r. Komendant Komendy Wojewódzkiej Policji skierował do Starostwa Powiatowego wniosek nr [...] o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień przez A.A. w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym zwanej dalej "p.r.d.'' wobec wielokrotnego naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego. Z materiału dowodowego wynika, że od dnia [...] czerwca 2011 r. do dnia [...] czerwca 2012 r. A.A. otrzymał łącznie 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W ocenie organu wniosek Komendanta Komendy Wojewódzkiej Policji o sprawdzenie kwalifikacji jest zasadny. W tym stanie faktycznym na podstawie art. 61 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wszczęto postępowanie administracyjne w przedmiocie skierowania strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Dalej w dniu [...] czerwca 2012 r. Starosta wydał skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. po uwzględnieniu wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji, w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W dniu [...] sierpnia 2012 r. A.A. przystąpił w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowym do egzaminu kontrolnego sprawdzającego kwalifikacje kat. B, a w dniu 20 sierpnia 2012 r. - kat. A i uzyskał negatywny wynik z egzaminu praktycznego. Wobec powyższego organ stwierdził, że A.A. utracił kwalifikacje do kierowania pojazdami, co zostało potwierdzone wynikiem egzaminu państwowego. A.A. nie przystąpił do sprawdzenia kwalifikacji kategorii C, C+E. T w formie egzaminu państwowego. W dniu [...] października 2020 r. Starosta wydał dwie decyzje o cofnięciu uprawnień. Jedną nr [...] o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kategorii A, B prawa jazdy nr [...] do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji i drugą decyzję [...] o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kategorii C, C+E, T prawa jazdy nr [...] do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji. Odwołania od powyższych decyzji złożył A.A. W dniu [...] stycznia 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] uchyliło w całości zaskarżone decyzje Starosty z dnia [...].10.2020r. nr [...] dotyczące cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kategorii A, B i C, C+E, T prawa jazdy nr [...] do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji przez A.A. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi. W ww. decyzjach Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że skoro organ I instancji postępowanie wszczął z dniem [...].06.2012 r. to należało stosować przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w brzmieniu przed 1 czerwca 2017 r. W wydanych decyzjach organ zawarł pouczenie, które znajduje oparcie w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego w brzmieniu po 1 czerwca 2017 r. Organ zatem wadliwie w wydanych decyzjach pouczył stronę postępowania. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że po ponownym przeprowadzeniu postępowania organ wyda jedną decyzję administracyjną, w której ustali czy w sprawie zaistniały przesłanki do cofnięcia A.A. uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kategorii A, B, C, C+E, T prawa jazdy nr [...]. W dniu 5 lutego 2021 r. organ powiadomił o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kategorii A, B, B+E, C, C+E, T prawa jazdy. A.A. do dnia dzisiejszego nie skorzystał z przysługującego mu prawa. Wobec powyższego na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. c i d ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami zwanej dalej ,,u.k.p.“ Starosta zobowiązany był do wydania decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. A, B, C, C+ E, T. Organ podał, że do czasu uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu sprawdzającego kwalifikacje nie jest możliwe przywrócenie uprawnienia w tym zakresie. Od decyzji z dnia [...] marca 2021 r., znak : [...] w ustawowym terminie odwołał się – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika A.A., zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił: a. naruszenie zasady pogłębiania zaufania, tj. art. 8 K.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania uczestników do władzy publicznej, b. naruszenie art. 9 K.p.a. poprzez niedopełnienie obowiązku poinformowania strony o terminie, w którym skarżący miałby poddać się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, c. naruszenie zasady szybkości i wnikliwości postępowania, tj. art. 12 K.p.a. poprzez niezastosowanie się do szczegółowo określonych wytycznych SKO z decyzji [...]. d. naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 7 i 8 K.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy, ponadto w sytuacji przekazania sprawy do ponownego rozpoznania - brak ponownego wydania zgodnej z prawem decyzji o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje, e. wydanie decyzji o cofnięciu uprawnień w sytuacji, gdy czyn (wykroczenie) stanowiący podstawę dla jej wydania uległ przedawnieniu na gruncie art. 45 §1 K.w. Jednoczenie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, względnie o przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W ocenie skarżącego organ w niniejszej sytuacji ponownie nie wyznaczył skarżącemu odpowiedniego terminu dla poddania się rzeczonemu sprawdzeniu kwalifikacji. Odnieść się w tym miejscu należy do art. 103 ust 1 pkt. 1 lit. d) u.k.p., w którym to Starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia niezgłoszenia się we wskazanym terminie na egzamin państwowy który miał być przeprowadzony w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. b. W rzeczonym przypadku i w odniesieniu do niewyznaczenia przez organ konkretnego terminu dla złożenia przez skarżącego egzaminu mającego na celu odzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami C, C+E, T organ winien był skorygować swe błędne działanie poprzez niewadliwe wyznaczenie przedmiotowego terminu, czego przy ponownym rozpoznawaniu sprawy kolejny raz nie uczynił. Zdaniem skarżącego nie można mówić o uprawnionym cofnięciu uprawnień dla kierowania pojazdami C, C+E, T w przypadku, gdy nie zaistniała nigdy podstawa dla prawowitego cofnięcia tych uprawnień. Tak samo, w przypadku ponownego rozpoznawania sprawy - postępowanie toczy się od nowa, zatem organ winien był wydać stosowne decyzje o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Decyzją z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735), art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021 r., poz. 450, ze zm.) w zw. z art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. c i d ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2020 r., poz. 1268, ze zm.), art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu Kolegium przedstawiło przebieg dotychczasowego postępowania oraz przepisy mające zastosowanie w sprawie. Na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. c) i b) u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia utraty kwalifikacji, na podstawie wyniku egzaminu państwowego przeprowadzonego w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i 3, niezgłoszenia się we wskazanym terminie na egzamin państwowy, który miał być przeprowadzony w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. b. Kolegium wskazało, że w postępowaniu w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami nie jest badana w szczególności kwestia prawidłowości naliczenia kierującemu punktów karnych czy kwestia zasadności skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. W świetle art. 49 ust. 1 pkt 2 u.k.p. sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem w razie uzasadnionych zastrzeżeń co do jej kwalifikacji. Organ nie bada przyczyn, które spowodowały, że strona poddaje się takiemu egzaminowi. Brak jest w tej sytuacji podstaw do prowadzenia postępowania dowodowego w celu ustalenia zasadności nałożenia na stronę punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Z akt sprawy wynika, że Starosta wydał decyzję z dnia [...] czerwca 2012 r. o skierowaniu A.A. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. po uwzględnieniu wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji, w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W decyzji tej podano, że niepoddanie się sprawdzeniu kwalifikacji w wyznaczonym terminie do dnia (niezwłocznie) spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] sierpnia 2012 r. A.A. przystąpił w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowym do egzaminu kontrolnego sprawdzającego kwalifikacje kat. A i B a w dniu [...] sierpnia 2012 r. do egzaminu kontrolnego sprawdzającego kwalifikacje kat. A. i uzyskał negatywny wynik z egzaminu praktycznego. SKO stwierdziło zatem, że skarżący utracił kwalifikacje do kierowania pojazdami, co zostało potwierdzone wynikiem egzaminu państwowego. Dalej Kolegium podało, że w orzecznictwie podkreśla się, że "wskazany termin" w rozumieniu art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b u.k.p. to najkrótszy czas, w którym możliwe jest wykonanie obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji nakładającej obowiązek zgłoszenia się na egzamin państwowy. W tym wypadku dostrzega się, że przepis art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. d u.k.p. posługuje się pojęciem "niezgłoszenia się we wskazanym terminie", co mogłoby sugerować, że istnieje obowiązek organu określenia terminu zgłoszenia się kierowcy na egzamin państwowy. W ocenie organu odwoławczego przeczy temu jednak brak precyzji ustawodawcy w omawianym zakresie. Skoro zatem treść decyzji administracyjnych zdeterminowana jest przepisami prawa administracyjnego materialnego i procesowego, a wszystkie elementy decyzji, w tym także zakreślone terminy winny mieć oparcie w przepisach ustawowych lub wykonawczych, to brak jest podstaw prawnych do określenia terminu sprawdzenia kwalifikacji w decyzji o skierowaniu na taki egzamin. W ocenie Kolegium w kontekście powyższego niezasadny jest zarzut naruszenia art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. d u.k.p. Kolegium zauważa, że jak słusznie podniósł w odwołaniu skarżący, iż co prawda w decyzji nr [...] Kolegium dostrzegło, iż organ nie podał bowiem konkretnej daty, konkretnego terminu w oparciu o który skarżący miałby się poddać kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, to jednak w okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy nie ulega wątpliwości, że skarżący miał wystarczająco dużo czasu do zgłoszenia się na egzamin państwowy celem poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Z okoliczności przedmiotowej sprawy wynika bowiem, że skarżący na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w formie egzaminu państwowego, jak już wcześniej zauważono skierowany został, pozostającą w obrocie prawnym, decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. Starosty wydaną na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. To zaś oznacza, że skarżący miał obowiązek zgłosić się na egzamin państwowy w celu kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji kierowcy. Przy czym Kolegium podkreśliło, że nie jest to obowiązek złożenia egzaminu, a jedynie zgłoszenia się na egzamin, który ma być przeprowadzony w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. b u.k.p. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarżącego Kolegium po raz kolejny zauważa, że kwestionowana przez skarżącego zaskarżona decyzja wydana została na podstawie przepisów ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o kierujących pojazdami, które regulują kwestie m. in. kierowania kierowców na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Postępowanie to jest postępowaniem administracyjnym i z oczywistych względów nie znajdują w nim zastosowania przepisy ustawy - Kodeks wykroczeń. Dlatego też, za pozbawiony racji należy uznać zarzut naruszenia art. 45 § 1 Kodeksu wykroczeń, dotyczący terminów karalności wykroczeń. Ponadto Kolegium podkreśliło bezzasadność zarzutu naruszenia zasady szybkości i wnikliwości postępowania, tj. art. 12 K.p.a. Strona mogła bowiem stosownymi środkami prawnym wymienionymi w art. 35 i następne K.p.a. kwestionować przewlekłe lub bezczynne działanie Starosty w przedmiotowej sprawie. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2021 r. wniósł, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – A.A., zaskarżając ją w całości. Decyzji tej strona skarżąca zarzuciła: a. Naruszenie zasady pogłębiania zaufania, tj. art. 8 k.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania uczestników do władzy publicznej, b. Naruszenie art. 9 k.p.a. poprzez niedopełnienie obowiązku poinformowania strony o terminie, w którym skarżący miałby poddać się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, c. Naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 7 i 8 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy, ponadto w sytuacji przekazania sprawy do ponownego rozpoznania - brak ponownego wydania zgodnej z prawem decyzji o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje. Wobec powyższych naruszeń skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, względnie o przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi strona wskazała między innymi, że całkowicie błędny i nieznajdujący uzasadnienia w przepisach prawa jest pogląd, polegający na przekonaniu, że to strona ma obowiązek niejako odgadywania jakie były intencje czy zamiary organu administracyjnego i stosowania się do tych zamiarów. Przeciwnie, to organy administracyjne mają obowiązek jasnego i precyzyjnego określania przedmiotu i zakresu decyzji. Jeśli decyzja dotyczy obowiązku, który podlega wykonaniu, to musi ona zawierać precyzyjne określenie tego obowiązku oraz terminu jego wykonania. Strona miała więc prawo pozostawać w przeświadczeniu, że dopóty, dopóki nie zostanie określony termin wykonania przez nią obowiązku badania kontrolnego, nie mogą być wobec niej zastosowanie sankcje, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 2 i 4 Prawa o ruchu drogowym. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd kontrolując w tak zakreślonych granicach legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że odpowiada ono przepisom obowiązującego prawa i brak jest podstaw do usunięcia go z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej przeprowadzonej pod względem legalności w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 120 i art. 119 pkt 2 p.p.s.a. była decyzja z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kategorii A, B, C, C +E, T prawa jazdy nr [...] do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji. Z akt sprawy wynika, że Starosta wydał decyzję z dnia [...] czerwca 2012 r. o skierowaniu A.A. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. po uwzględnieniu wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji, w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W decyzji tej podano, że niepoddanie się sprawdzeniu kwalifikacji w wyznaczonym terminie do dnia – niezwłocznie, spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. Przepis art. 114 p.r.d. został uchylony przez art. 125 pkt 10 lit. g ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2011 r., Nr 30, poz. 151) z dniem 19 stycznia 2013 r., z tym, że w zakresie ust. 1 pkt 1 lit. b został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r. Trzeba jednak pamiętać, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. (Dz.U. z 2018 r., poz. 957) do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq u.p.r.d., przepisu art. 125 pkt 10 lit. g nie stosuje się. Istotą sporu w niniejszej sprawie była kwestia poinformowania strony postępowania o terminie, w którym miałaby się poddać kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Skarżący zarzuca w tym zakresie naruszenie przez organy art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. d u.k.p. Zgodnie z tym przepisem starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku niezgłoszenia się we wskazanym terminie na egzamin państwowy, który miał być przeprowadzony w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. b. Zaznaczyć należy, iż wydana w dniu [...] czerwca 2012 r. decyzja o skierowaniu na badanie kwalifikacji jest decyzją ostateczną, a więc wywołuje ona skutki w obrocie prawnym. Decyzja ta jako wydana w odrębnej sprawie administracyjnej, nie może zostać, co oczywiste (art. 134 § 1 p.p.s.a.), poddana weryfikacji legalnościowej w niniejszym postępowaniu. Skutki ww. rozstrzygnięcia polegają na możliwości egzekwowania praw i obowiązków wynikających z decyzji ostatecznej, lub - jak w niniejszej sprawie - materializują konsekwencje niewywiązania się z nałożonego decyzją ostateczną obowiązku. Konsekwencją nieprzystąpienia do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami jest cofnięcie uprawnień do ich kierowania – przepisy nie pozostawiają w tej kwestii żadnych wątpliwości. Zauważyć nadto przyjdzie, że decyzje ostateczne korzystają z domniemania legalności i prawidłowości - muszą być one respektowane przez samą osobę, ale także przez organy prowadzące postępowanie w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdem (podobnie NSA w wyrok z dnia 15 września 2017r., I OSK 439/17 oraz wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 4 czerwca 2014r., II SA/Bd 459/14, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skarżący przystąpił co prawda do egzaminu kontrolnego sprawdzającego kwalifikacje w kategoriach A i B, ale uzyskał wynik negatywny z egzaminu. Wobec powyższego zarzut strony skarżącej, że w sprawie powinna zostać wydana kolejna decyzja o skierowaniu skarżącego na egzamin sprawdzający kwalifikacje nie znajduje podstaw prawnych. Podsumowując tę część rozważać Sąd stwierdza, że analiza materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych potwierdza ustalenia, jakie na gruncie rozpatrywanej sprawy zostały poczynione przez organy obu instancji - a mianowicie: obowiązek poddania się egzaminowi przez skarżącego stwierdzony został decyzją Starosty z dnia [...] czerwca 2012 r., decyzja w tym przedmiocie stała się ostateczna i istnieje w obrocie prawnym. Skarżący natomiast z obowiązku tego się nie wywiązał. Okoliczności te nie są kwestionowane przez skarżącego. Przechodząc do konieczności kwestii określenia terminu wywiązania się z obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., to zgodnie z utrwalonym orzecznictwem decyzja, o której mowa w art. 114 § 1 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. rozstrzygać może wyłącznie o obowiązku poddania się sprawdzeniu kwalifikacji, a nie o terminie poddania się takiemu sprawdzeniu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2007r., sygn. akt I OSK 1363/06, z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt I OSK 960/06 i z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt I OSK 35/09 oraz z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt I OSK 190/10). Niedopuszczalność wskazania takiego terminu w decyzji kierującej na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oznacza, że stosowane w tej mierze winny być ogólne unormowania w zakresie wykonalności decyzji administracyjnych posiadających walor ostateczności. Oznacza to, że niezwłocznie z chwilą otrzymania ostatecznej decyzji kierującej na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji strona winna była podjąć czynności zmierzające do poddania się takiemu egzaminowi. Brak w przepisach o ruchu drogowym podstawy do określenia przez organ terminu wykonania orzeczonego w decyzji skierowania do poddania się przez kierowcę kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji oznacza, że jeśli decyzja taka określałaby taki termin to zostałaby wydana bez podstawy prawnej. Zaskarżona decyzja wydana została z zachowaniem wymogów wynikających z przepisów prawa procesowego. W sprawie zebrano kompletny materiał dowodowy, stan faktyczny nie jest sporny, a skarżącemu zagwarantowane zostało prawo czynnego udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.