II SA/Go 885/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi Gminy na pisemną informację Marszałka Województwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich I. uchyla zaskarżoną informację, II. zasądza od Marszałka Województwa na rzecz Gminy kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.; dalej zwanej ustawą o wspieraniu rozwoju), działający z upoważnienia Marszałka Województwa Dyrektor Departamentu Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich) odmówił Gminie przyznania pomocy na realizację operacji pt. ,,Organizacja imprez sportowo-rekreacyjnych dla dzieci ze Szkół Podstawowych [...]", o którą Gmina ubiegała się we wniosku o przyznanie pomocy w zakresie małych projektów w ramach działania 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju objętego PROW na lata 2007-2013, złożonym w dniu 17 lutego 2011 r. na kwotę 8.582 zł. Jako przyczynę odmowy przyznania pomocy wskazano fakt nieusunięcia przez wnioskodawcę, pomimo ponownego wezwania pismem z dnia [...] lipca 2011 r. P-3/017, pozostałych nieprawidłowości i braków. Odmawiający organ wskazał, iż dostarczony w ramach drugich uzupełnień wniosek o przyznanie pomocy nie został wypełniony zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku oraz nie ustosunkowano się do wątpliwości SW zawartych w piśmie [...] z dnia [...] lipca 2011 r. w związku z czym w/w nadal zawiera nieprawidłowości i braki m.in.: - w opisie operacji nie określono zakładanych efektów rzeczowych operacji (wskaźników produktu i rezultatu) oraz nie wskazano sposobu w jaki te rezultaty będą mierzone/badane. W związku z powyższym nie ma możliwości zweryfikowania czy realizacja operacji pozwoli osiągnąć zakładany cel, - nie przedstawiono racjonalnego powiązania celu z zakresem operacji co oznacza, że koszty zaplanowane w ramach małego projektu są nieracjonalne, ponieważ ich poniesienie nie spowoduje osiągnięcia celu operacji, - do kosztów kwalifikowanych operacji wnioskodawca zaliczył podatek VAT, który w świetle interpretacji Komisji Europejskiej stanowi koszt niekwalifikowany (dotyczy pozycji 1 zestawienia rzeczowo-finansowego) operacji tj. koszt pobytu dzieci na imprezach w WOSiR). 2. Nie godząc się z podanymi w piśmie przyczynami odmowy Burmistrz pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. wezwał odmawiający organ do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] września 2011 r. nr [...], podpisanym przez T.W. Zastępcę Dyrektora Departamentu Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich z upoważnienia Marszałka Województwa, poinformowano Gminę o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu pisma wskazano na treść § 11 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania ,,Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 138 poz. 868; dalej rozporządzenie wykonawcze), zgodnie z którym jeżeli wniosek o przyznanie pomocy na małe projekty zawiera nieprawidłowości lub braki właściwy organ samorządu województwa wzywa wnioskodawcę w formie pisemnej do ich usunięcia w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli wnioskodawca pomimo wezwania do usunięcia pozostałych nieprawidłowości lub braków nie usunął ich w terminie pomocy się nie przyznaje o czym właściwy organ samorządu województwa informuje wnioskodawcę w formie pisemnej podając przyczyny nieprzyznania pomocy. W dalszej części pisma organ wskazał na uchybienia i nieprawidłowości, których wnioskodawca nie usunął i które stały się przyczyną odmowy przyznania pomocy. 3. Pismem z dnia [...] października 2011 r. Gmina złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na pisemną informację Marszałka Województwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Skarżonej informacji strona zarzuciła naruszenie § 11 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania ,,Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca wskazała, że każdorazowo po wezwaniu organu do uzupełnienia złożonego przez nią wniosku o przyznanie pomocy skarżąca dokonywała wymaganych w nim uzupełnień. Nadto zdaniem skarżącej wbrew stanowisku organu wskaźniki produktu i rezultatu zostały szczegółowo opisane w sekcji V wniosku aplikacyjnego, a ponadto jej zdaniem ewentualne błędy w tym zakresie mogłyby być weryfikowane dopiero na etapie sprawozdawczości z realizacji projektu. Ponadto skarżąca zarzuciła organowi, iż nie wskazał precyzyjnie jakich wskaźników oczekuje od wnioskodawcy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości, nie zgadzając się z twierdzeniami zawartymi w skardze i podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej informacji. 4. Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy pełnomocnik organu wezwany został do wykazania w terminie do 17 stycznia 2012 r. upoważnienia J.G. (Dyrektora Departamentu Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego) oraz T.W. (Zastępcy Dyrektora tego Departamentu) do załatwiania spraw związanych z przyznawaniem pomocy, w tym dokonywania czynności w ramach postępowania w sprawie przyznania pomocy, udzielonego przez właściwy organ samorządu województwa (§ 5 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego w zw. z art. 15 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa, Dz. U. Nr 142, poz. 1590 ze zm.) lub wskazania czy informacje o udzieleniu takich upoważnień podane zostały na stronie internetowej Urzędu Marszałkowskiego wskazując jednocześnie Sądowi właściwy adres strony internetowej (§ 5 ust. 3 powołanego rozporządzenia). W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik organu przesłał dwa upoważnienia. Upoważnienie nr [...] z dnia [...] maja 2011 r., w którym na podstawie art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa oraz § 7 ust. 1 pkt 5 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa stanowiącego załącznik do uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] stycznia 2011r. w sprawie ustalenia Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa J.G. jako Dyrektora Departamentu Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich został upoważniony do załatwiania spraw i podpisywania korespondencji w sprawach należących do korespondencji Marszałka w zakresie działania wskazanego Departamentu a w szczególności do: 1) prowadzenia całości spraw w tym podpisywania dokumentów dotyczących realizacji Priorytetu III ,,Pomoc techniczna" Sektorowego Programu Operacyjnego ,,Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich nalata 2004-2006", 2) prowadzenia całości praw w tym podpisywania (składania) wniosków o pomoc, podpisywania (składania) wniosków o płatność, podpisywania innych dokumentów związanych z przygotowaniem, realizacją i rozliczeniem Pomocy Technicznej w ramach Programu Rozwoju Obszarów wiejskich na lata 2007-2013, 3) akceptowania pod względem merytorycznym przekazywanych do realizacji dyspozycji finansowych w ramach części budżetu województwa przypisanej Departamentowi PROW, 4) podpisywania dokumentów dotyczących kontroli przeprowadzanych przez pracowników Departamentu PROW w zakresie zadań realizowanych przez Departament PROW w tym upoważnień do kontroli. Natomiast na podstawie pełnomocnictwa nr [...] r. z [...] września 2009r. wydanym w oparciu o art. 43 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie województwa oraz § 7 ust. 1 pkt 5 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa stanowiącego załącznik do uchwały nr 206/1580/09 Zarządu Województwa z dnia [...] września 2009 r. w sprawie ustalenia Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa T.W. jako Zastępca Dyrektora Departamentu Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich został upoważniony do załatwiania spraw i podpisywania dokumentów w sprawach należących do kompetencji Marszałka dotyczących wdrażania programów, monitoringu, sprawozdawczości, informacji i promocji, a realizowanych przez Departament PROW oraz podczas nieobecności Dyrektora Departamentu PROW spowodowanej wyjazdem służbowym powyżej jednego dnia, chorobą lub urlopem oraz inną usprawiedliwioną nieobecnością w pracy trwającą dłużej niż jeden dzień do: 1) prowadzenia całości spraw w tym podpisywania dokumentów dotyczących projektów złożonych w ramach Priorytetu III ,,Pomoc techniczna" Sektorowego Programu Operacyjnego ,,Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich na LATA 2004-2006", 2) prowadzenia całości praw w tym podpisywania dokumentów dotyczących projektów złożonych w ramach ,,Pomocy Technicznej Programu Rozwoju Obszarów wiejskich na lata 2007-2013, 3) akceptowania pod względem merytorycznym przekazywanych do realizacji dyspozycji finansowych w ramach części budżetu województwa przypisanej Departamentowi PROW. Na rozprawie w dniu 18 stycznia 2012 r. na pytanie Sądu pełnomocnik organu oświadczył, iż podstawa prawna kompetencji Marszałka Województwa do odmowy przyznania pomocy w przedmiotowej sprawie powinna wynikać z rozporządzenia wykonawczego do ustawy o wspieraniu rozwoju – rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybów przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 5. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Przeprowadzone badanie zgodności z prawem zaskarżonego aktu wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie, jakkolwiek z innych przyczyn niż zostały w niej podniesione. Dopuszczalność rozstrzygnięcia kasatoryjnego w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa innego niż podniesione w skardze wynika wprost z art. 134 § 1 p.p.s.a., który ogranicza sąd administracyjny granicami sprawy nie zaś zarzutami. Kwestia ta ma istotne znaczenia dla wydanego orzeczenia, gdyż przy rozpoznawaniu sprawy doszło do naruszenia przepisów regulujących właściwość organu administracyjnego do załatwienia wniosku o przyznanie pomocy określonej w art. 5 ust. 1 pkt 21 ustawy o wspieraniu rozwoju, dotyczącej wdrażania lokalnych strategii rozwoju. 6. Prawo wspólnotowe - rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, s. 1) oraz przepisy Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia określając cele, funkcje i zasady udzielania pomocy pozostawia regulacjom krajowym państw członkowskich określenie instytucji zarządzającej. Zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 pomoc z EFFROW jest wdrażana w drodze ścisłych konsultacji pomiędzy Komisją i Państwem Członkowskim oraz władzami i podmiotami wyznaczonymi przez Państwo Członkowskie na mocy przepisów i praktyk krajowych. Regulacje te zawarte są w powołanej ustawie o wspieraniu rozwoju w jej art. 5 i 6. Jednym z podmiotów wdrażających jest samorząd województwa (w przypadku działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6 oraz 19-23 ustawy o wspieraniu rozwoju, z zastrzeżeniem pkt 3). Pomoc w ramach działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,4,5 i 8 oraz 16-23 ustawy o wspieraniu rozwoju nie jest przyznawana w formie decyzji administracyjnej, lecz wymaga zawarcia umowy (art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju). Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy, prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków). Przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyny odmowy. Na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu rozwoju w przypadku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. 7. Przepisy ustawy o wspieraniu rozwoju, jak inne przepisy tego aktu prawnego, nie wymieniają wprost organu odpowiedzialnego za wykonanie wskazanych w art. 22 w zw. z art. 5 tej ustawy zadań. Na rozwiązanie problemu interpretacyjnego dotyczącego art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju naprowadza także korelacja tej ustawy z ogólnymi przepisami określającymi właściwość organów samorządu województwa poprzez rozporządzenie wykonawcze. Otóż § 5 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego stanowi, że postępowanie w sprawie przyznania pomocy prowadzi właściwy organ samorządu województwa. Natomiast ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tj. Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1590 ze zm.) określa, że organami województwa są sejmik województwa oraz zarząd województwa (art. 15). Sejmik województwa jest organem stanowiącym i kontrolnym województwa (art. 16 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa). Do wyłącznej właściwości sejmiku województwa należą sprawy, enumeratywnie wymienione w art. 18 ustawy o samorządzie województwa. Należy zauważyć, że przepis art. 15 ustawy o samorządzie województwa używa słowa "organ" w znaczeniu, jakie ma ono w teorii prawa administracyjnego, która mianem tym określa te podmioty, które działają za państwo bezpośrednio (organy administracji państwowej) lub za pośrednictwem samorządu (organy administracji samorządowej) i z tego tytułu mogą w określonym przez prawo zakresie korzystać z władztwa państwowego. Jednocześnie przyjęta w nim koncepcja organów województwa, polegająca na ograniczeniu liczby tych organów do dwóch, nawiązuje do cywilnoprawnej teorii organów osoby prawnej, w myśl której organem jest osoba (organ monokratyczny) lub zespół osób (organ kolegialny), które zgodnie z przepisami określającymi ustrój danej osoby prawnej tworzą i urzeczywistniają jej wolę. Z tego względu organem województwa nie jest marszałek województwa, mimo że jest on organem w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego (ze względu na kompetencję orzeczniczą przyznaną mu przez art. 46 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa) i ustawowym reprezentantem województwa (art. 43 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa). Marszałek województwa jest zatem jedynie przewodniczącym organu wykonawczego (zarządu) województwa oraz wojewódzkim organem administracji właściwym do wydawania w I instancji decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej, czyli organem w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego (art. 46). 8. W przeciwieństwie zatem do ustawy o samorządzie gminnym, która przyjęła zasadę domniemania właściwości rady gminy, w art. 41 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa zawarte jest tzw. domniemanie właściwości zarządu województwa. Zgodnie z tym przepisem, do zarządu należy wykonywanie wszystkich zadań należących do samorządu województwa, z wyjątkiem tych, które przez ustawę zostały zastrzeżone na rzecz sejmiku województwa lub wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych. Kompetencje zarządu województwa zamieszczone zostały w art. 41 ust. 1-2 ustawy o samorządzie województwa. Co do zasady zarząd województwa wykonuje zadania należące do samorządu województwa, niezastrzeżone na rzecz sejmiku województwa i wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych (ust. 1). Owo domniemanie kompetencji zarządu orzecznictwo i doktryna uznaje za generalną wskazówkę interpretacyjną przy ustalaniu kompetencji nie zastrzeżonej wyraźnie dla innych organów czy to samorządu województwa, czy też organów w rozumieniu k.p.a., takich jak marszałek województwa (por. wyrok NSA OZ w Łodzi z dnia 3 listopada 1999 r., II SA/Łd 1115/99, OwSS 2000/2/51, wyrok NSA OZ w Łodzi z dnia 8 lipca 1999 r., II SA/Łd 822/99, LEX nr 686780,wyrok SN z dnia 20 lutego 2002 r., III RN 211/00, OSNAPiUS 2002/15/348, por. również A. Szewc, Ustawa o samorządzie województwa. Komentarz, Wydawnictwo ABC, Warszawa 2008, tezy do art. 41). W jednym tylko przypadku marszałek województwa zachowuje prerogatywy organu administracji publicznej posiadając kompetencje do wydawania decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 46 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa). Ta kompetencja, w zakresie dotyczącym pomocy koresponduje wyłącznie z zadaniami określonymi w przepisie art. 20 ust. 2 pkt 3 ustawy o wspieraniu rozwoju i dotyczy przyznawania pomocy określonej w art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy o wspieraniu rozwoju. Stąd też marszałek województwa nie był organem do załatwienia wniosku o przyznanie pomocy w trybie art. 22 ustawy o wspieraniu rozwoju. Stanowisko takie znajduje zresztą oparcie w judykaturze (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 22 grudnia 2011 r., III SA/Lu 308/11; wyroki WSA w Krakowie z dnia 7 lipca 2011 r., III SA/Kr 443/11; z dnia 7 lipca 2011 r., III SA/Kr 266/11; z dnia 17 sierpnia 2011 r., III SA/Kr 235/11, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 1 grudnia 2011 r., I SA/Ol 620/11). 9. Z treści przedstawionych przez stronę przeciwną dokumentów pełnomocnictw oraz stanowiska wyrażonego na rozprawie wynika zresztą jasno, że w sprawie przyjęto właściwość marszałka województwa jako kompetencję wynikającą z mocy prawa, nie zaś subdelegowaną przez zarząd województwa na marszałka i dalej na inne osoby. Zatem konsekwencją niewłaściwości marszałka do wydania pisemnej odmowy przyznania pomocy w sprawie jest również brak kompetencji do skutecznego upoważnienia w trybie art. 46 ust. 2 ustawy o samorządzie województwa, wskazanych w tym przepisie osób do wykonania zadań, o których mowa w przepisach art. 22 ustawy o wspieraniu rozwoju. Wskazać również należy, że kompetencji takiej nie udzielił Marszałkowi Województwa również Regulamin Organizacyjny Urzędu Marszałkowskiego Województwa, stanowiący załącznik do uchwały Nr 13/127/11 Zarządu Województwa z dnia [...] stycznia 2011r., który jest aktem wewnętrznym o charakterze generalnym. Wynika to z tej racji, że organ któremu ustawodawca przyznał wyłączne kompetencje, nie może ich generalnie przenieść na inny organ, czy na inną osobę. Warunku tego nie spełnia udzielenie ogólnego upoważnienia do wydawania decyzji (aktów lub czynności), obejmującego np. naczelników wydziałów w danym urzędzie i zamieszczenie go w regulaminie organizacyjnym tego urzędu. (por. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2009, s. 62-65; G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan - Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, tom II, Warszawa 2010 r., s. 553). Takie stanowisko przyjmuje również orzecznictwo (por. wyroki NSA z dnia 24 stycznia 2008 r., I OSK 1413/06; z dnia 11 maja 2007 r., I OSK 834/06 ; z dnia 28 sierpnia 2006 r., I OSK 1294/06 oraz I OSK 1295/06). Podkreślić również należy, że uprawnienie do wydawania decyzji, postanowień oraz aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie może być subdelegowane (por. komentarze j.w.) Skoro właściwy w sprawie jest Zarząd Województwa tylko ten podmiot mógł skutecznie upoważnić inną osobę – pracownika jednostki do jej załatwienia. 10. Wobec stwierdzonego uchybienia bezprzedmiotowe było odnoszenie się do zarzutów skargi i innych kwestii podnoszonych w sporze przez strony. Jeśli zaś chodzi o skutek prawny stwierdzonego naruszenia prawa materialnego (ściślej rzecz biorąc przepisów kompetencyjnych związanych ze stosunkiem materialnoprawnym), odmowę przyznania przedmiotowej pomocy, na podstawie ust. 4 art. 22 ustawy o wspieraniu należy kwalifikować jako akt w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Stąd też na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. podlegał on uchyleniu. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200, 205 § 2 i 209 p.p.s.a.