II SO/Go 5/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Marek Szumilas (spr.) Protokolant referent - stażysta Malwina Tomiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2012 r. sprawy z wniosku W.D. w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi – Wójtowi Gminy (art. 55 § 1 p.p.s.a.) postanawia: oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., po rozpatrzeniu skargi wniesionej przez W.D., wyrokiem z dnia 23 września 2010 roku w spr. II SA/Go 633/10, oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2006 roku ([...]). Powyższą decyzją Kolegium uchyliło rozstrzygnięcie Wójta Gminy z dnia [...] maja 2006r. Nr [...] wydane w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie hodowli gołębi na działce nr [...] należącej do I. i D. małż. Ł. zamieszkałych w [...]. Pomimo, że od czasu uprawomocnienia się powyższego wyroku tj. od 4 grudnia 2010r., upłynęło prawie 2 lata Wójt Gminy nie rozpatrzył ponownie sprawy i pozostaje bezczynny. W dniu 15 listopada 2011 roku W.D. doręczyła, bezpośrednio w siedzibie Wójta Gminy, skargę na bezczynność organu odnośnie ponownego rozpatrzenia sprawy hodowli gołębi na działce nr [...] zgodnie z decyzją Samorządowego kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2006 roku znak [...]. W.D. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym wniosek o nałożenie na Wójta Gminy grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. albowiem ten przekazał Sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę dopiero w styczniu 2012 przekraczając obowiązujący termin 15 grudnia 2011 roku o ponad 2 tygodnie. Wnioskująca nadmieniła, iż otrzymała postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 22 lutego 2012 roku w spr. II SAB/Go 1/12 odrzucające skargę na bezczynność Wójta Gminy z uwagi na dokonanie przez bank przelewu wpisu sądowego z jednodniowym opóźnieniem a które zaistniało nie z winy strony. Wójt Gminy poinformował Sąd o ponownym wszczęciu sprawy, której dotyczyła skarga na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją zawartą w przepisie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012r., poz. 270) nazywanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ). Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W tym miejscu wskazać należy, że w doktrynie istnieje rozbieżność, czy wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma na celu wyłącznie przymuszenie organu do przekazania Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, czy ma też charakter represyjny. Według pierwszego z poglądów wymierzenie grzywny służy dyscyplinowaniu organów i w takiej sytuacji przyjąć należy, że przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Wolters Kluwer, kantor wydawniczy Zakamycze 2006, wydanie M, s. 145; podobnie J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2006, wydanie 2, s. 166 i n.). Z kolei według drugiej koncepcji, wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia organowi grzywny jest niewypełnienie przez niego obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2005, s.259). Sąd kontrolujący przedmiotowa sprawę podziela w całości pogląd zawarty w postanowieniu Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lutego 2011 roku w spr. II SO/Kr 18/11, że bardziej przekonująca i słuszna jest druga z wyżej wskazanych koncepcji. Przemawia za tym bowiem literalna, zatem najwłaściwsza, wykładnia art. 55 § 1 p.p.s.a. oraz cel regulacji, który ma nie tylko zapobiegać przetrzymywaniu skargi, ale też mobilizować organ do jej terminowego przekazywania do Sądu. Jednocześnie należy stwierdzić, że sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu grzywny zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że mimo wystąpienia określonych w ustawie przesłanek, Sąd nie jest zobligowany do wymierzenia grzywny, gdyż kwestia ta została pozostawiona jego uznaniu. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego sąd obowiązany jest wziąć pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2007 roku w spr. II GZ 31/2007, liczne postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych przykładowo spośród ostatnich: w Gorzowie Wlkp. z dnia 9 listopada 2011 roku w spr. II SO/Go 11/1, we Warszawie z dnia 20 marca 2012 roku w spr. IV SO/Wa 34/11 i z dnia 25 stycznia 2012 roku w spr. II SO/Wa 74/11, w Poznaniu z dnia 2 lutego 2012 roku w spr. II SO/Po 9/11, w Bydgoszczy z dnia 10 kwietnia 2012 roku w spr. II SO/Bd 2/12,w Gliwicach z dnia 2 kwietnia 2012 roku w spr. II SO/Gl 2/12, ). W kontrolowanej sprawie bezspornym jest osobiste złożenie przez W.D. skargi bezpośrednio w siedzibie Wójta Gminy w dniu 15 listopada 2011 roku. Zatem stosownie do przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. termin do przekazania skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. upłynął z dniem 15 grudnia 2011 roku. Tymczasem jak się okazuje z dowodu nadania w urzędzie pocztowym przesyłki zawierającej tę skargę, organ dopełnił powyższy obowiązek w dniu 29 grudnia 2011 roku. Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2007 roku w spr. I OSK 2015/06, zgodnie z którym przepis art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych, lecz nie jest to jednak forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. Tym samym w ocenie Sądu, wyłączony jest automatyzm wymierzenia grzywny w przypadku stwierdzenia naruszenia powołanego przepisu bez uwzględnienia wszystkich okoliczności zaistniałych w każdej konkretnej sprawie. Oceniając realia kontrolowanej sprawy a to, że obowiązek przekazania sprawy w istocie został wykonany przez organ i to z niewielkim albowiem dwutygodniowym opóźnieniem w ocenie Sądu nie zaistniała podstawa do wymierzenia organowi grzywny nawet w najniższej wysokości. Za oddaleniem wniosku o wymierzenie grzywny przemawia także okoliczność, że w chwili złożenia wniosku o wymierzenie grzywny w dniu 12 marca 2012 roku, skarga została nie tylko przekazana do sądu lecz również rozpoznana, skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 22 lutego 2012 roku w spr. II SAB/Go 1/12 tę skargę odrzucił. Tak zatem w istocie uchybienie przez organ terminowi do wykonania obowiązku nie wpłynęło realnie na możliwość rozpoznania sprawy o bezczynności, ani nie mogło też wywołać niekorzystnych skutków po stronie wnioskującej. Mając na uwadze wszystkie powyższe rozważania Sąd, jak wyżej powiedziano, uznając, że stwierdzone niewielkie przekroczenie terminu przemawia za niecelowością wymierzenia organowi grzywny, powołując się na przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. oddalił wniosek.