I SA/Ke 180/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.O. na uchwałę nr IV/27/2015 Rady Gminy Ł. z dnia 29 stycznia 2015 r. w sprawie załatwienia skargi na działalność Wójta Gminy postanawia: odrzucić skargę. J. O.. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę, z której wynika, że w dniu 24 listopada 2014 r. wniósł do Urzędu Gminy w Ł. skargę w sprawie przekroczenia uprawnień, uchybienia w obowiązkach, niegospodarności i naruszenia ustawy o finansach publicznych i o samorządzie gminnym przez wójta S. K.. W dniu 29 stycznia 2015 r. odbyła się sesja Rady Gminy Ł., gdzie załatwiono skargę, uznając ją za bezzasadną. Zdaniem skarżącego, nie otrzymał pisma w tej sprawie. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem, skarżący wskazał na art. 227 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Ł. wniosła o jej odrzucenie. Wyjaśniła, że w dniu 29 stycznia 2015 r. podjęła uchwałę nr IV/27/2015 w sprawie załatwienia skargi na działalność Wójta Gminy Ł., uznając skargę J. O. za niezasadną. Uchwała została doręczona skarżącemu. Zgodnie z treścią art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: K.p.a.) przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia, przy czym w przypadku skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta, organem właściwym do rozpatrzenia skargi jest rada gminy – art. 228 i art. 229 pkt 3 K.p.a. Organ właściwy powinien załatwić skargę bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca, a o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego – art. 237 § 1 i § 3 K.p.a. W doktrynie wyrażono pogląd (por. komentarz do art. 227 K.p.a. M. Jaśkowskiej, program LEX), że skarga jest rodzajem środka prawnego o charakterze actionis popularis. Jej przedmiotem może być każda negatywna ocena działalności podmiotu powołanego do wykonywania zadań państwa lub innego podmiotu, np. organizacji społecznej, któremu zlecono zadania z zakresu administracji publicznej, oraz ich pracowników i funkcjonariuszy. Skarga może dotyczyć zarówno czynności prawnych, jak i faktycznych. Skarga, o której mowa w art. 227 K.p.a., nie jest jednak tożsama ze skargą, o której mowa w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Pierwsza z tych skarg jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego albo też nie mogą stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwione w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialnotechniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Co kluczowe w sprawie, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII K.p.a., ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu działu VIII) nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 stycznia 2012 r. II OSK 2692/11, z dnia 12 marca 2013 r. I OSK 318/13, z dnia 8 maja 2009 r. II OSK 689/09, z dnia 22 listopada 2012 r. II OSK 2742/12, z dnia 17 lutego 2011 r. I OSK 196/11, z dnia 9 czerwca 2010 r. I FSK 497/10, postanowienia dostępne są na orzeczenia.nsa.gov.pl ). Powyższe oznacza, że J. O. nie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie wydane przez Radę Gminy Ł. w przedmiocie skargi powszechnej wniesionej w dniu 24 listopada 2014 r. w trybie art. 227 K.p.a. Nie zmienia tego uznania fakt, że w przedmiotowej sprawie skarga została załatwiona w formie uchwały, bowiem skarga do sądu nie przysługuje niezależnie od formy nadanej temu rozstrzygnięciu. Uchwała podjęta przez radę gminy (miasta) w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami K.p.a. nie może być też w żadnym wypadku kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2010 r. II OSK 2389/10 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2010 r. III SA/Łd 176/10). Organy jednostek samorządu terytorialnego podejmują co prawda uchwały we wszystkich sprawach należących do ich właściwości, co sugerowałoby możliwość zaskarżenia ich do sądu administracyjnego, jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a. są tylko czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2011 r. II OSK 2021/11). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.