II SA/Ke 75/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 listopada 2012 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wyrażenia zgody na lokalizację stoiska handlowego w pasie drogowym postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r. sygn. II SA/Ke 75/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 listopada 2012 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wyrażenia zgody na lokalizację stoiska handlowego w pasie drogowym. Uzasadnienie powyższego wyroku zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego radcy prawnemu J. M., wyznaczonemu z urzędu, w dniu 22 maja 2013 r. W piśmie z dnia 17 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego zawiadomił Sąd, iż nie stwierdził podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 3 lipca 2013 r. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczył dla skarżącego nowego pełnomocnika z urzędu, radcę prawnego M. P. Wyznaczony radca prawny zawiadomienie o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu otrzymał w dniu 12 lipca 2013 r. W dniu 16 lipca 2013 r. zapoznał się z aktami sprawy, po czym w dniu 2 sierpnia 2013 r. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, dokonując jednocześnie czynności wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 24 kwietnia 2013 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu podniesiono, że ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należy wiązać z upływem 30 dni od kiedy pełnomocnik ustanowiony z urzędu miał rzeczywistą możliwość zapoznania się z aktami sprawy. Taką możliwość uzyskał on w niniejszej sprawie najwcześniej w dniu 12 lipca 2013 r. Na poparcie zasadności wniosku o przywrócenie terminu przywołano orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie z dnia 13 lutego 2013 r. sygn. I OZ 85/13) i Sądu Najwyższego (postanowienie z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. I CZ 62/00). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności takiego wniosku jest dochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia tegoż wniosku od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela prezentowany w orzecznictwie pogląd, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, jednak nie później niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia NSA: z dnia 8 czerwca 2006 r. sygn. I FZ 198/06, z dnia 11 października 2011 r. sygn. II FZ 570/11, z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. II GZ 96/13). W niniejszej sprawie za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należy uznać dzień 16 lipca 2013 r., tj. dzień w którym pełnomocnik skarżącego zapoznał się w tut. Sądzie z aktami sprawy. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. w terminie siedmiu dni od tej daty winien był złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej dokonując jednocześnie tej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Oznaczałoby to jednak, że miałby zaledwie siedem dni na sporządzenie skargi kasacyjnej, co stawiałoby go w sytuacji dużo mniej korzystnej niż pełnomocników z wyboru, a także pełnomocników ustanowionych z urzędu przed wydaniem wyroku. Zgodnie bowiem z art. 177 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 30 dni. Tego typu zróżnicowanie sytuacji prawnej pełnomocników jest niczym nieuzasadnione i nie powinno mieć miejsca. Powyższy trzydziestodniowy termin jest terminem ustawowym, procesowym i dotyczy każdej ze stron postępowania, niezależnie od tego czy korzysta ona z pomocy pełnomocnika z wyboru, czy też pełnomocnika z urzędu. Interesy strony, której sytuacja finansowa nie pozwala na samodzielne ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika są chronione w ten sposób, że ma ona prawo do skorzystania z bezpłatnych usług takiej osoby. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie, w której strona jest reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu po wydaniu wyroku, powinien zatem wynosić 30 dni od dnia zawiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu go do występowania w sprawie (por. postanowienia NSA: z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. II GZ 96/13, z dnia 9 lipca 2013 r. sygn. II GZ 327/13). Odnosząc się do wskazanych wyżej przesłanek przywrócenia terminu należy stwierdzić, że strona uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Biorąc pod uwagę przymus adwokacko-radcowski w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej (art. 175 § 1 p.p.s.a.) wyznaczenie kolejnego pełnomocnika z urzędu, które miało miejsce już po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej stanowi spełnienie tej podstawowej przesłanki wymienionej w art. 87 § 2 p.p.s.a. W świetle powyższego skoro aktualnie reprezentujący skarżącego pełnomocnik dowiedział się o ustanowieniu w sprawie w dniu 12 lipca 2012 r., a w dniu 16 lipca 2013 r. zapoznał się z aktami sprawy, to wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony jednocześnie ze skargą kasacyjną w dniu 2 sierpnia 2013 r. należy uznać za złożony w terminie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.