I SA/Kr 213/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz Sędziowie: WSA Waldemar Michaldo (spr.) WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y. Spółka Akcyjna w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu skargę oddala. Y. S.A. z siedzibą w K. złożyła do [...] Centrum Przedsiębiorczości w K. będącej Instytucją Pośredniczącą wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020, Osi priorytetowej: Gospodarka Wiedzy, Działanie: Badania i innowacje w przedsiębiorstwach, Poddziałanie: Projekty badawczo-rozwojowe przedsiębiorstw. Pismem z dnia 3 grudnia 2020 r. nr [...] [...] Centrum Przedsiębiorczości w K. poinformowało Y. S.A. z siedzibą w K., że ocena formalna II stopnia powyższego projektu zakończyła się wynikiem negatywnym, a w związku z tym projekt ten nie spełnił kryterium wyboru projektów nr 2 pod nazwą Pomoc publiczna. Z dołączonych do pisma kart oceny wynika, że wnioskująca Spółka została uznana za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26 czerwca 2014 r. str. 1 ze zm.). Jak wyjaśniono, w każdym z analizowanych lat obrotowych (2016/2017, 2017/2018 i 2018/2019) skumulowana strata Spółki przekraczała po odjęciu kapitałów o charakterze rezerwowym (takich jak kapitał zapasowy, rezerwowy oraz kapitał z aktualizacji wyceny, wynoszące 0,00 zł) połowę kapitału zakładowego (1.771.481,70 zł), co stanowi realizację przesłanki, o której mowa w art. 2 pkt 18 lit. a Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014. W związku z powyższym przedmiotowy projekt nie mógł uzyskać wsparcia w ramach Poddziałania 1.2.1 B Projekty badawczo-rozwojowe przedsiębiorstw. Pismem z dnia 15 grudnia 2020 r. Spółka Y. wniosła protest od dokonanej przez Instytucję Pośredniczącą negatywnej oceny jej projektu, domagając się ponownego sprawdzenia wniosku w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektu. Dokonanej przez organ I instancji ocenie Spółka zarzuciła naruszenie: 1) art. 2 pkt 18) Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu, poprzez jego niewłaściwą interpretację i uznanie, że wnioskodawca posiada status przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji w rozumieniu Rozporządzenia, a w konsekwencji, że wnioskodawca nie spełnia kryteriów przyznania mu pomocy publicznej; 2) pkt 10 podrozdziału 2.1 (Ogólne zasady weryfikacji warunków formalnych oraz dokonywania oceny) Regulaminu pracy Komisji Oceny Projektów (stanowiącego załącznik nr 4 do Regulaminu Konkursu nr [...]), poprzez zaniechanie wezwania wnioskodawcy do przedstawienia wyjaśnień lub do uzupełnienia wniosku w zakresie spełniania przez wnioskodawcę kryteriów przyznania mu pomocy publicznej; 3) pkt 7 podrozdziału 2.4 (Ocena formalna II stopnia), poprzez zaniechanie dokonania oceny podkryteriów określonych w punktach: 1.1, 1.2, 1.3, 3.1, 3.2, 3.3 oraz 3.4 wskazanych w Karcie Oceny, co stanowi konsekwencję naruszenia, o którym mowa w punkcie 1) powyżej. Rozstrzygnięciem z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] Zarząd Województwa [...] poinformował Y. S.A. z siedzibą w K., że jej protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, że w uzasadnieniu negatywnej oceny pierwszy z oceniających wskazał, iż na podstawie dokumentu rejestrowego wnioskodawcy, danych finansowych ujętych w przedłożonych sprawozdaniach finansowych oraz wartości określonych w dostępnych wizualizacjach dokumentów finansowych spółki, przedsiębiorstwo Y. Spółka Akcyjna uznano za przedsiębiorstwo znajdujące się trudnej sytuacji w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 (Dz. Urz. UEL 187 z 26.06.2014, str. 1 ze zm.). Pierwszy z oceniających uznał, iż przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji w rozumieniu przepisów unijnych. Oceniający wskazał, że projekt spełnia pozostałe subkryteria, jednak z uwagi na fakt, że Spółka znajduje się w trudnej sytuacji, całościowa ocena kryterium jest negatywna. Organ II instancji podniósł, że również drugi z oceniających wskazał, że przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji w rozumieniu przepisów unijnych. Oceniający wskazał także, że w każdym ze wskazanych lat obrotowych, skumulowana strata przekraczała po odjęciu kapitałów o charakterze rezerwowym (takich jak kapitał zapasowy, rezerwowy oraz kapitał z aktualizacji wyceny, wynoszące 0,00 zł) połowę kapitału zakładowego (1.771.481,70 zł), a tym samym przesłanka, o której mowa w art. 2 pkt 18 lit. a) Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 została spełniona. Odnosząc się do zarzutów Spółki Zarząd Województwa [...] wskazał, że ocenie w ramach kryterium Pomoc Publiczna podlega m.in. czy zostały przedstawione poprawne załączniki dla wybranego rodzaju pomocy publicznej lub pomocy de minimis (jeśli dotyczy), czy spełnione są inne warunki wynikające z rozporządzenia, w oparciu o które udzielana jest pomoc wybranego rodzaju pomocy publicznej lub pomocy de minimis (jeśli dotyczy). Poza tym zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu: Wsparcie nie może zostać udzielone przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji, o której mowa w art. 2 ust. 18 Rozporządzenia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 4 Regulaminu. W pierwszej kolejności organ II instancji zwrócił uwagę, że w polu I.2 wniosku Spółka wskazała, że jej projekt dotyczy następującej pomocy publicznej: pomoc na badania przemysłowe, pomoc na eksperymentalne prace rozwojowe oraz regionalną pomocą inwestycyjną. W związku z tym, zobowiązana była do spełnienia wszystkich przesłanek związanych z udzielaniem ww. rodzajów pomocy publicznej, wskazanej przez nią we wniosku. Zarząd Województwa [...] przytoczył treść § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 21 lipca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy na badania podstawowe, badania przemysłowe, eksperymentalne prace rozwojowe oraz studia wykonalności w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020, § 2 rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 3 września 2015 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 oraz art. 1 ust. 4 lit. c) Rozporządzenia Komisji (DE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu. Następnie organ stwierdził, że uwzględniając formę prawną prowadzonej przez Spółkę działalności spełnia ona przesłanki do uznania za przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów unijnych. W związku z tym w jej przypadku zastosowanie znajdą przesłanki określone w art. 2 pkt 18 Rozporządzenia UE nr 651/2014 dotyczące badania czy dane przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji, czy też nie. Powołując się na treść art. 2 pkt 18 Rozporządzenia UE nr 651/2014 organ II instancji wskazał, że z przedstawionych przez Spółkę dokumentów wynika jednoznacznie, że w każdym z trzech ostatnich lat (pełne zamknięte okresy obrachunkowe), skumulowana strata Spółki przekraczała po odjęciu kapitałów o charakterze rezerwowym (takich jak kapitał zapasowy, rezerwowy oraz kapitał z aktualizacji, wynoszące 0,00 zł) połowę kapitału zakładowego (1.771.481,70 zł). Jak wynika bowiem z dokumentów finansowych, w poszczególnych latach strata Spółki kształtowała się następująco: rok 2016/2017: - 2 217 237,99; rok 2017/2018: - 2 920 136,63 zł; rok 2018/2019: - 2 326 495,95 zł. Z kolei z załączonych do wniosku dokumentów wynika wprost, że kapitał podstawowy Spółki w ciągu ostatnich trzech lat wynosił 3.542.963,39 zł. Mając na uwadze powyższe Zarząd Województwa [...] stwierdził, że w każdym ze wskazanych lat obrotowych, skumulowana strata przekraczała po odjęciu kapitałów o charakterze rezerwowym (takich jak kapitał zapasowy, rezerwowy oraz kapitał z aktualizacji wyceny, wynoszące 0,00 zł) połowę kapitału zakładowego (1.771.481,70 zł). Organ II instancji zgodził się więc z argumentacją oceniających, którzy na podstawie przedłożonych przez Spółkę sprawozdań finansowych za lata 2016-2017, 2017-2018 oraz 2018-2019, prawidłowo ocenili, że skumulowana strata przekraczała połowę kapitału zakładowego Spółki. W związku z powyższym, uwzględniając powyższe dane Zarząd Województwa [...] stwierdził, iż Spółka utraciła ponad połowę kapitału wykazanego w sprawozdaniach finansowych spółki w efekcie zakumulowanych strat. W związku z powyższym spełnia ona przesłanki zawarte w art. 2 ust 18 Rozporządzenia UE nr 651/2014 do uznania, iż znajduje się w "trudnej sytuacji". Zarząd Województwa [...] nie uwzględnił zarzutów Spółki, że oceniający błędnie interpretują zapisy Rozporządzenia UE nr 651/2014 dotyczące przesłanek zawartych w art. 2 pkt 18 lit. e. Organ zwrócił uwagę, że z każdego przedstawionego przez Spółkę sprawozdania za lata 2016-2019 wynika, że ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Wskazane przez Spółkę kwoty strat w poszczególnych latach przekraczały ponad połowę kapitału zakładowego. Zawarte w sprawozdaniach kwoty posiadały wartość ujemną, które to z kolei przekraczały połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. Odnosząc się do zarzutów Spółki dotyczących dokonania przez Instytucję Organizującą Konkurs oceny na podstawie danych historycznych, które na moment oceny były nieaktualne, Zarząd Województwa [...] stwierdził, że ocena wniosku odbywała się w oparciu o przedłożony przez Spółkę wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami. Oceniający dokonywali oceny wniosku w oparciu o zapisy Regulaminu, a także m.in. zgodnie z zapisami Instrukcji. Organ II instancji wskazał, że przystępując do niniejszego konkursu Spółka złożyła oświadczenie, że akceptuje postanowienia Regulaminu konkursu oraz załączniki do Regulaminu konkursu stanowiące jego integralną część. Ponadto organ zwrócił uwagę, że w przypadku badania czy dany podmiot nie znajduje się w trudnej sytuacji, podstawę oceny stanowią dokumenty (bilans, rachunek zysków i strat), w przypadku braków dokumentów finansowych (wiarygodne dane finansowe np. wyciąg z systemu księgowego). Organ podkreślił przy tym, że w przypadku dokumentów finansowych ocenie podlegają dokumenty finansowe za ostatni zamknięty okres księgowy. Tym samym nie można, zdaniem Zarządu Województwa [...] uznać, że przedstawione przez Spółkę dokumenty księgowe za l półrocze 2020 r., mogły stanowić podstawę oceny jej wniosku, w tym czy znajduje się ona w trudnej sytuacji, czy też nie. Organ II instancji wskazał również, że zapisy załącznika nr 3 do Regulaminu konkursu, tj. Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie wskazują, że Wnioskodawca/Partner (jeśli dotyczy) zobowiązany jest do dołączenia do wniosku sprawozdań finansowych za okres 3 zamkniętych lat obrotowych, sporządzanych zgodnie z przepisami o rachunkowości. Ponadto zapisy Instrukcji wskazują, że Wnioskodawca/Partner (jeśli dotyczy), ubiegający się o pomoc na badania przemysłowe, eksperymentalne prace rozwojowe oraz studia wykonalności i/lub pomoc dla MSP na wspieranie innowacyjności i/lub regionalną pomoc inwestycyjną, zobowiązany jest do wypełnienia formularza zgodnego z Załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. z 2010 r. nr 53, poz. 312 ze zm.). Zgodnie § 2 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, wnioskodawca przedstawia podmiotowi udzielającemu pomocy informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy, w tym sprawozdania finansowe za okres 3 ostatnich lat obrotowych, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości. Mając na uwadze powyższe Zarząd Województwa [...] uznał, że oceniający w sposób prawidłowy i zgodny z zapisami Regulaminu konkursu, dokonali oceny wniosku Spółki w zakresie badania sprawozdań finansowych za okres 3 ostatnich lat obrotowych, obejmujących pełne okresy obrachunkowe. Tym samym organ II instancji nie uznał, że ocena wniosku Spółki została przeprowadzona na podstawie nieaktualnych danych. Odnosząc się z kolei do zarzutów dotyczących braku wezwania do uzupełnień i wyjaśnień w ramach zaskarżonego kryterium, Zarząd Województwa [...] zwrócił uwagę, że wezwanie w ramach zaskarżonego przez Spółkę kryterium, nie ma charakteru obligatoryjnego. Treść kryterium jednoznacznie bowiem wskazuje na możliwość wezwania do uzupełnień, a nie obligatoryjność zastosowania tego rozwiązania. Organ wyjaśnił, że oceniający wzywają wnioskodawców do uzupełnień/wyjaśnień w sytuacji, w której zapisy wniosku uniemożliwiają jednoznaczne stwierdzenie negatywnej lub pozytywnej oceny projektu. Oceniający nie wzywają do uzupełnienia wniosku w przypadku, kiedy zapisy wniosku jednoznacznie wskazują na negatywną ocenę w danym kryterium. Zarząd Województwa [...] podkreślił, że w przypadku wniosku Spółki, przedstawione przez nią dokumenty finansowe nie budziły wątpliwości oceniających i stanowiły jednoznaczną podstawę do uznania, że znajduje się ona w trudnej sytuacji. Ponadto organ podkreślił, że oceniający nie mogli wezwać Spółki w zakresie poprawy zapisów przedłożonych przez nią sprawozdań finansowych, a wręcz przeciwnie zobowiązani byli do dokonania oceny w oparciu o sprawozdania finansowe, które już złożyła do KRS. W związku z powyższym organ II instancji nie zgodził się z opinią Spółki, iż brak wezwania do uzupełnień w ramach oceny kryterium Pomoc publiczną stanowił naruszenie przepisów pkt 10 podrozdziału 2.1 (Ogólne zasady weryfikacji warunków formalnych oraz dokonywania oceny) Regulaminu pracy Komisji Oceny Projektów. Odnosząc się natomiast do zarzutów dotyczących naruszenia pkt 7 podrozdziału 2.4 (Ocena formalna II stopnia) poprzez zaniechanie dokonania oceny podkryteriów określonych w punktach: 1.1,1.2, 1.3, 3.1, 3.2, 3.3 oraz 3.4 wskazanych w Karcie Ocen, Zarząd Województwa [...] stwierdził, że zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie. Organ II instancji podkreślił, iż w przypadku przyznania przez oceniających oceny NIE w co najmniej jednym kryterium na etapie oceny formalnej II stopnia możliwym jest zaprzestanie oceny w pozostałych kryteriach. Kolejność ocenianych kryteriów nie ma tutaj znaczenia. Zatem, w opinii Zarządu Województwa [...], nie jest błędem oceniających przyznanie negatywnej oceny wyłącznie w kryterium Pomoc publiczna. Oceniający w pozostałych kryteriach wskazali, iż nie dokonali oceny wskazanych kryteriów z uwagi na fakt, iż niespełnione jest kryterium Pomoc publiczna, co jest zgodne z zapisami dokumentacji konkursowej. Za bezzasadny organ uznał zatem argument Spółki dotyczący oceny wszystkich kryteriów na etapie oceny formalnej II stopnia. Mając powyższe na uwadze, po analizie dokumentacji projektowej, w tym przedłożonych przez Spółkę dokumentów finansowych z trzech ostatnich zamkniętych lat obrotowych, Zarząd Województwa [...] zgodził się z oceniającymi, iż w przypadku projektu Spółki przedstawione wyliczenia potwierdzają, że znajduje się ona w trudnej sytuacji w rozumieniu unijnych przepisów dotyczących pomocy państwa, w szczególności art. 2 pkt 18 rozporządzenia Komisji UE Nr 651/2014. Mając powyższe na uwadze organ II instancji stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona przez Instytucję Organizującą Konkurs w sposób prawidłowy. Z powyższym rozstrzygnięciem Zarządu Województwa [...] nie zgodziła się Y. S.A. z siedzibą w K. i pismem z dnia 17 lutego 2021 r. wniosła na nie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, domagając się stwierdzenia, że ocena jej projektu zawarta w zaskarżonym rozstrzygnięciu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu strona skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 2 pkt 18) Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu, poprzez jego niewłaściwą interpretację i uznanie, że skarżąca posiada status przedsiębiorstwo w trudnej sytuacji w rozumieniu tego Rozporządzenia, a w konsekwencji, że skarżąca nie spełnia kryteriów przyznania jej dofinansowania projektu, 2) § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, poprzez jego niewłaściwą interpretację i uznanie, że sytuacja ekonomiczna skarżącej może być badana wyłącznie w oparciu o dane finansowe wynikające ze sprawozdań finansowych skarżącej za trzy ostatnie lata obrotowe, 3) pkt 10 podrozdziału 2.1 (Ogólne zasady weryfikacji warunków formalnych oraz dokonywania oceny) Regulaminu Pracy Komisji Oceny Projektów (stanowiącego załącznik nr 4 do Regulaminu Konkursu nr [...]), poprzez zaniechanie wezwania skarżącej do przedstawienia wyjaśnień lub do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie Projektu w zakresie spełniania przez skarżącą kryteriów przyznania jej pomocy publicznej. Uzasadniając podniesione zarzuty skarżąca Spółka wskazała, że ani Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. ani ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, nie precyzują chwili, na jaką ocena spełnienia przez przedsiębiorstwo warunków uznania je za znajdujące się w trudnej sytuacji powinna być dokonywana. W ocenie strony skarżącej, momentem referencyjnym dla dokonania takiej oceny jest data złożenia poprawnie wypełnionego i kompletnego wniosku. Jedynie bowiem ocena dokonana na taką datę minimalizuje ryzyko udzielenia pomocy publicznej podmiotowi, który nie spełnia warunków podmiotowych otrzymania takiej pomocy, realizując w ten sposób jeden z celów Rozporządzenia nr 651/2014. Skarżąca Spółka podniosła, że w przypadku, gdy ocena spełnienia przez przedsiębiorstwo warunków określonych w art. 2 pkt 18 ppkt a ww. Rozporządzenia jest dokonywana na podstawie sprawozdania finansowego za poprzedni rok finansowy a jednocześnie ocena wniosku jest przeprowadzana w kolejnym roku finansowym, lecz po upływie znacznego okresu czasu, to sytuacja ekonomiczna takiego przedsiębiorcy przez ten okres może ulec istotnej zmianie (zarówno pogorszeniu jak i polepszeniu). Przy takim założeniu realne staje się ryzyko, że przedsiębiorstwo, pomimo pogorszenia jego sytuacji ekonomicznej względem tej, jaka istniała w ostatnim dniu zamkniętego roku finansowego, i spełniania warunków uznania go za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji (na moment złożenia wniosku) otrzyma pomoc publiczną. Równie realne pozostaje ryzyko nieudzielenia pomocy publicznej przedsiębiorstwu, które na dzień złożenia wniosku nie posiada statusu przedsiębiorcy znajdującego się w trudnej sytuacji pomimo tego, że taki status daje się ustalić na podstawie danych za ostatni rok finansowy. Strona skarżąca podniosła, że w niniejszej sprawie, zarówno Instytucja Pośrednicząca, jak i Instytucja Zarządzająca dokonywały oceny jej sytuacji ekonomicznej na każdy ostatni dzień roku finansowego za okres trzech lat wstecz (2017-2019). Ostatnia zatem data, na którą sytuacja ekonomiczna skarżącej w niniejszej sprawie została zbadana to 31 grudnia 2019 r., natomiast wniosek o dofinansowanie projektu został złożony ponad 8 miesięcy po tej dacie. W tym czasie sytuacja ekonomiczna skarżącej Spółki uległa istotnemu polepszeniu z uwagi na pozyskanie przez nią nowych akcjonariuszy, którzy zdecydowali się na wsparcie finansowe Spółki. Strona skarżąca wskazała, że w dniu 12 marca 2020r. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Spółki podjęło uchwałę o podwyższeniu jej kapitału zakładowego o 34.000 PLN, tj. do kwoty 214.000 PLN poprzez emisję 34.000 nowych akcji serii D, E oraz F. Na skutek powyższego zdarzenia, skarżąca została dekapitalizowana kwotą na poziomie 3.527.655 PLN. Z uwagi jednak na fakt, że zarówno Instytucja Pośrednicząca, jak i Instytucja Zarządzająca dokonywały oceny sytuacji ekonomicznej skarżącej Spółki kolejno na dzień 30 czerwca 2017 r., 30 czerwca 2018 r. oraz 31 grudnia 2019 r., powyższe zdarzenie nie zostało uwzględnione przy kwalifikacji skarżącej z punktu widzenia spełniania przez nią przesłanek uznania jej za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji, mimo że miało ono miejsce przed złożeniem przez skarżącą wniosku o dofinansowania projektu, o czym informowała podczas tzw. panelu ekspertów. Strona skarżąca stwierdziła, że mimo posiadania przez Instytucję Pośrednicząca oraz Instytucję Zarządzającą wiedzy na temat istotnej zmiany sytuacji Spółki, nie została ona wezwana do wyjaśnienia lub uzupełnienia danych zawartych we wniosku o dofinansowanie projektu, choć taki tryb został przewidziany w postanowieniach Regulaminu pracy Komisji Oceny Projektów. Zdaniem skarżącej Spółki, wymóg dołączenia do wniosku o dofinansowanie projektu sprawozdań finansowych za okres trzech zamkniętych lat obrotowych nie jest wystarczający do uznania za uzasadnione stanowiska Instytucji Zarządzającej, zgodnie z którym dane te powinny stanowić wyłączną podstawę oceny sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy. Strona skarżąca stwierdziła, że także § 2 ust. 2 powołanego przez Instytucję Zarządzającą rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, wskazuje że sprawozdania finansowe za okres trzech ostatnich lat obrotowych są obligatoryjnymi dokumentami finansowymi składanymi przez wnioskodawców, lecz nie stanowią wyłącznych dokumentów, na podstawie których sytuacja finansowa wnioskodawcy może być ustalana. Zgodnie z powyższym przepisem, wnioskodawca przedstawia podmiotowi udzielającemu pomocy informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy, w tym sprawozdania finansowe za okres 3 ostatnich lat obrotowych (...). W ocenie skarżącej Spółki, fakt wystąpienia istotnych zmian w sytuacji ekonomicznej po dacie bilansowej powinien uzasadniać dokonanie przez Instytucję Pośredniczącą/Instytucję Zarządzającą oceny czy skarżąca posiada status przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji w oparciu o dane finansowe sporządzone na inny dzień po dniu wystąpienia zdarzeń istotnych z perspektywy sytuacji ekonomicznej skarżącej a przed złożeniem przez nią wniosku o dofinansowanie projektu. Strona skarżąca podniosła, że w przypadku uwzględnienia przez Instytucję Pośredniczącą/Instytucję Zarządzającą danych finansowych wynikających ze sprawozdania finansowego za pierwsze półrocze 2020 r. (tj. sporządzonego na dzień 31 lipca 2020 r.), to przyjmując interpretację definicji legalnej przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji przyjętą przez Instytucję Pośredniczącą oraz Instytucję Zarządzającą, wówczas: a) suma rezerw skarżącej kształtowałaby się na poziomie: 0 PLN, b) zakumulowane straty kształtowałyby się na poziomie: -2.940.769,86 PLN, c) kapitał zakładowy powiększony o nadwyżki emisyjne kształtowałby się na poziomie: 7.070.618,39 PLN, a 50% tej wartości wynosiłoby: 3.535.309,20 PLN, a w konsekwencji kwota start byłaby niższa niż połowa kapitału zakładowego powiększonego o nadwyżkę emisyjną. Przyjmując natomiast interpretację definicji legalnej przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji, która w ocenie skarżącej jest prawidłowa, wówczas: a) suma rezerw i innych elementów uznawanych za część środków własnych pomniejszona o zakumulowane straty skarżącej kształtowałaby się na poziomie: 4.129.848,53 PLN, b) powyższa kwota jest kwotą dodatnią, a w konsekwencji nie jest spełniony drugi z warunków, o którym mowa w definicji legalnej przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji. W każdym natomiast wypadku, zdaniem skarżącej Spółki, nie zostałaby ona uznana za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji, a w konsekwencji - wobec spełnienia wszystkich innych przesłanek wyboru projektu do dofinansowania -dofinansowanie zostałoby jej udzielone. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] podtrzymał swoje stanowisko w niniejszej sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że w niniejszej sprawie Sąd orzekał na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.; dalej: ustawa o COVID) w zw. z § 1 pkt 1 i 2 zarządzenia Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 października 2020 r. nr 61/2020 w sprawie odwołania rozpraw oraz wstrzymania przyjmowania interesantów i ograniczenia obsad kadrowych w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie w związku z istotnym zagrożeniem zakażenia wirusem SARS-CoV-2. Wskazane zarządzenie Prezesa WSA w Krakowie zostało wydane w związku z intensyfikacją rozwoju epidemii i wprowadzeniem dodatkowych ograniczeń, nakazów i zakazów związanych z objęciem miasta na prawach powiatu Kraków, będącego siedzibą tut. Sądu, obszarem czerwonym, o którym mowa w § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 października 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r. poz. 1758 ze zm.). Na mocy ww. przepisów zarządzenia Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dniem 17 października 2020 r. odwołano rozprawy, utrzymując działalność orzeczniczą Sądu w trybie rozpoznawania spraw na posiedzeniach niejawnych. W związku z tym sprawy przeznaczone do rozpatrzenia na rozprawie skierowano do załatwienia na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.). Z uwagi na to zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca 2021 r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie trzyosobowym. Jak wskazano powyżej sprawa niniejsza została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zdaniem Sądu, skierowanie niniejszej sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym umożliwiło rozstrzygnięcie sprawy bez szkody dla jej wyjaśnienia, przeciwdziałając jednocześnie stanowi przewlekłości postępowania. Przy tym wyjaśnić należy, że rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nie prowadzi do pominięcia argumentacji strony skarżącej, bowiem podnoszone przez nią argumenty, podobnie jak argumenty skarżonego organu, były wnikliwie rozważane przez Sąd w oparciu o akta sprawy w tym złożoną skargę i jak i odpowiedź na skargę. Odnośnie kwestii możliwości wzięcia udziału w rozprawie przeprowadzonej na odległość przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej z jednoczesnym bezpośrednim przekazem dźwięku i obrazu zgodnie z art. 15zzs4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. wyjaśnić należy, że przeprowadzenie takiej rozprawy nie było możliwe, gdyż tut. Sąd nie dysponował odpowiednim zapleczem technicznym umożliwiającymi przeprowadzenie rozprawy w formie "on line". Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z obowiązującym prawem. W dalszej kolejności należy zauważyć, iż zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. W myśli przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich ustaw szczególnych zalicza się ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818, zwanej dalej ustawą wdrożeniową), która określa m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne w procedurach wynikających z ustawy wdrożeniowej wyznacza art. 134 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa wdrożeniowa reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w p.p.s.a. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi znajduje bowiem odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Ustawa wdrożeniowa wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a. Z przepisu art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w następstwie rozpoznania protestu w trybie: - ogólnym (art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej); - negatywnej ponownej oceny projektu (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej); - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na skutek nieuzupełnienia wymogów formalnych określonych w art. 54 ust. 2 pkt 1, 2, 3 lub 6 ustawy wdrożeniowej; - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 59 ust. 1 pkt 1, 2 lub 3 ustawy wdrożeniowej; - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej. Wniesienie skargi, o której mowa w ust. 1, warunkowane jest otrzymaniem przez wnioskodawcę informacji o nieuwzględnieniu protestu (art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej), ponownej negatywnej ocenie (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) albo pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia (art. 54 ust. 3 i 4, art. 59 ust. 1, art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej), co oznacza, że wnioskodawcą legitymowanym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tym przedmiocie jest podmiot, który złożył wniosek o dofinansowanie projektu. Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). W wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że projekt został poddany ocenie formalnej II stopnia i nie został uznany za spełniający kryterium wyboru projektów nr 2 pod nazwą Pomoc publiczna, tym samym został oceniony negatywnie. Procedura odwoławcza została wyczerpana. Strona skarżąca po otrzymaniu informacji o negatywnej ocenie projektu, wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni skarżąca Spółka złożyła skargę do WSA w Krakowie na nieuwzględnienie protestu. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnosząc skargę do Sądu zachował wszystkie wymogi formalne i wyczerpał tryb zaskarżenia określony w ustawie wdrożeniowej, umożliwiając Sądowi dokonanie kontroli zaskarżonego aktu. Postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o pewne uniwersalne zasady i reguły, które wynikają z treści przepisów unijnych i krajowych. Kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Dokonując kontroli zaskarżonego aktu, sąd bada czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt II GSK 1/17; wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (zob. J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 – 2020"; LEX/el. nr 208524 oraz wyrok NSA z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 339/17). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, do czasu rozstrzygnięcia konkursu właściwa instytucja nie może zmieniać regulaminu konkursu w sposób skutkujący nierównym traktowaniem wnioskodawców przy czym, przepisu tego nie stosuje się, jeżeli konieczność dokonania zmiany wynika z odrębnych przepisów. (art. 41 ust. 4 ustawy wdrożeniowej). Właściwa instytucja podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu, regulamin konkursu oraz jego zmiany, wraz z ich uzasadnieniem, oraz termin, od którego są stosowane (art. 41 ust. 5 ustawy wdrożeniowej). W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs. W niniejszej sprawie jest to Zarząd Województwa. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych właściwej instytucji i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaj sprawach stanowi wzorzec kontroli sądowej. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. m.in. wyroki WSA w Szczecinie z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 1033/16; WSA w Gdańsku z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1094/16; WSA w Rzeszowie z dnia 13 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 823/16). Dodać należy, iż zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań organu w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona, albowiem sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej., a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/13). Ponadto należy zauważyć, że - jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1115/11, rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny. Kontrolując ocenę sąd bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zarówno Instytucja Organizująca Konkurs ([...] Centrum Przedsiębiorczości), jak i Instytucja Zarządzająca (Zarząd Województwa [...]) sprostały wymaganiom wynikającym z ustawy wdrożeniowej. Przedmiotowy projekt został oceniony negatywnie na etapie oceny formalnej II stopnia. Instytucja Organizująca Konkurs oraz Instytucja Zarządzająca uznały bowiem, że przedmiotowy projekt nie spełnia kryteriów wyboru projektu nr 2 pn. Pomoc publiczna, gdyż skarżąca Spółka jest przedsiębiorstwem w trudnej sytuacji. Zgodnie bowiem z treścią § 24 ust. 13 Regulaminu konkursu, stanowiącego załącznik do uchwały Zarządu Województwa [...] z dnia 23 stycznia 2020 r. Nr 80/20 w sprawie przyjęcia Regulaminu konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 – 2020 w ramach I Osi Priorytetowej "Gospodarka wiedzy", Działanie 1.2 "Badania i innowacje w przedsiębiorstwach", Poddziałanie 1.2.1 "Projekty badawczo-rozwojowe przedsiębiorstw", Typ projektu B. "Projekty celowe MŚP obejmujące prace B+R wraz z wdrożeniem", wsparcie nie może zostać udzielone przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji, o której mowa w art. 2 ust. 18 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE. L. z 2014 r. Nr 187, str. 1 ze zm., zwanego dalej rozporządzeniem nr 651/2014). Wskazać należy, że na podstawie pkt 14 Preambuły do rozporządzenia nr 651/2014, pomoc przyznawaną przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji należy wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia ponieważ taka pomoc powinna być oceniana na podstawie Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw z dnia 1 października 2004 r., których okres ważności został przedłużony komunikatem Komisji dotyczącym przedłużenia okresu ważności Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw z dnia 1 października 2004 r., lub ich kolejnej wersji, w celu uniknięcia przypadków obchodzenia wspomnianych wytycznych, z wyjątkiem programów pomocy na naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi. Prawodawca unijny określił także w pkt 14 Preambuły zasady oceny sytuacji przedsiębiorstwa, wskazując, że aby zagwarantować pewność prawa, należy ustanowić jasne kryteria, które nie wymagają przeprowadzania oceny wszystkich szczegółowych aspektów sytuacji przedsiębiorstwa w celu określenia, czy dane przedsiębiorstwo należy uznać za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji do celów niniejszego rozporządzenia. Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 18 rozporządzenia nr 651/2014 "przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji" oznacza przedsiębiorstwo, wobec którego zachodzi co najmniej jedna z poniższych okoliczności: a) w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (innej niż MŚP, które istnieje od mniej niż trzech lat lub, do celów kwalifikowalności pomocy na finansowanie ryzyka, MŚP w okresie siedmiu lat od daty pierwszej sprzedaży komercyjnej, które kwalifikuje się do inwestycji w zakresie finansowania ryzyka w następstwie przeprowadzenia procedury due diligence przez wybranego pośrednika finansowego), w przypadku gdy ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w wyniku odliczenia od rezerw (i wszystkich innych elementów uznawanych za część środków własnych przedsiębiorstwa) zakumulowanych strat powstaje ujemna skumulowana kwota, która przekracza połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. Do celów niniejszego przepisu "spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" odnosi się w szczególności do rodzajów jednostek podanych w załączniku I do dyrektywy 2013/34/UE, a "kapitał zakładowy" obejmuje, w stosownych przypadkach, wszelkie premie emisyjne; b) w przypadku spółki, w której co najmniej niektórzy członkowie ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za jej zadłużenie (innej niż MŚP, które istnieje od mniej niż trzech lat lub, do celów kwalifikowalności pomocy na finansowanie ryzyka, MŚP w okresie siedmiu lat od daty pierwszej sprzedaży komercyjnej, które kwalifikuje się do inwestycji w zakresie finansowania ryzyka w następstwie przeprowadzenia procedury due diligence przez wybranego pośrednika finansowego), w przypadku gdy ponad połowa jej kapitału wykazanego w sprawozdaniach finansowych tej spółki została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Do celów niniejszego przepisu "spółka, w której co najmniej niektórzy członkowie ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za jej zadłużenie" odnosi się w szczególności do rodzajów jednostek wymienionych w załączniku II do dyrektywy 2013/34/UE; c) w sytuacji gdy przedsiębiorstwo podlega zbiorowemu postępowaniu w związku z niewypłacalnością lub spełnia kryteria na mocy obowiązującego prawa krajowego, by zostać objętym zbiorowym podstępowaniem w związku z niewypłacalnością na wniosek jej wierzycieli; d) w sytuacji gdy przedsiębiorstwo otrzymało pomoc na ratowanie i nie spłaciło do tej pory pożyczki ani nie zakończyło umowy o gwarancję lub otrzymało pomoc na restrukturyzację i nadal podlega planowi restrukturyzacyjnemu; e) W przypadku przedsiębiorstwa, które nie jest MŚP, jeśli w ciągu ostatnich dwóch lat: 1) stosunek księgowej wartości kapitału obcego do kapitału własnego tego przedsiębiorstwa przekracza 7,5 oraz 2) wskaźnik pokrycia odsetek zyskiem EBITDA tego przedsiębiorstwa wynosi poniżej 1,0. Podkreślić należy, że tak w przepisie art. 1 ust. 4 lit. c i przytoczonym powyżej pkt 14 Preambuły rozporządzenia nr 651/2014 zawarto stwierdzenie, że przepisy tego aktu nie mają zastosowania do pomocy dla przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji z wyjątkiem programów pomocy mających na celu naprawienie szkód spowodowanych niektórymi klęskami żywiołowymi, programów pomocy na rozpoczęcie działalności oraz programów regionalnej pomocy operacyjnej, o ile te programy nie traktują przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji w sposób uprzywilejowany w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami. Wskazać również należy, że w myśl § 3 ust. 1 pkt 16 i pkt 18 Regulaminu konkursu został on opracowany m.in. w oparciu o rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 21 lipca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy na badania podstawowe, badania przemysłowe, eksperymentalne prace rozwojowe oraz studia wykonalności w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014–2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1075) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 3 września 2015 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1620). Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 21 lipca 2015 r. przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pomocy, o której mowa w art. 1 ust. 2 lit, c i d. ust. 3 lit. c i d. ust. 4 lit, c i ust. 5 rozporządzenia nr 651/2014. Również rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 3 września 2015 r. w § 2 zawiera zapis mówiący o tym, iż przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pomocy, o której mowa w art. 1 ust. 2 lit. c i d, ust. 3, ust. 4 lit. c i ust. 5 rozporządzenia nr 651/2014. Na podstawie powyższych regulacji normatywnych organ, w tym przypadku IOK bada sytuację ekonomiczną wnioskodawcy na dzień złożenia wniosku o udzielenie pomocy, czyli wniosku aplikacyjnego. Okoliczność ta oznacza, że wszelkie informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy wraz z popierającymi je dokumentami powinny zostać dostarczone organowi wraz z wnioskiem. W ocenie Sądu, zarówno IOK rozpoznając wniosek, jak i Zarząd Województwa [...] rozpoznając protest przy badaniu sytuacji finansowej skarżącej Spółki prawidłowo zastosowali zobiektywizowane kryteria określone w art. 2 pkt 18 rozporządzenia nr 651/2014. Za podstawę wnioskowania organy zasadnie przyjęły dane zawarte w dołączonych do wniosku sprawozdaniach finansowych oraz bilansie zysku i strat, z których wynika, że Spółka rozpoczęła działalność w 2011 r. Ze sprawozdań finansowych za lata obrotowe 1 lipca 2016 r. – 30 czerwca 2017 r., 1 lipca 2017 r. – 30 czerwca 2018 r. i 1 lipca 2018 r. – 31 grudnia 2019 r. wynika, że: kapitał podstawowy Spółki wynosił 180.00,00 zł, kapitały; zapasowy, rezerwowy oraz z aktualizacji wyceny wyniosły 0,00 zł każdy, a nadwyżka wartości sprzedaży (wartości emisyjnej) nad wartością nominalną udziałów (akcji) wyniosła 3.362.963,39 zł. Rok obrotowy 1 lipca 2016 r. – 30 czerwca 2017 r. Spółka zakończyła stratą w wysokości: - 2.217.237,99 zł. Z kolei rok obrotowy 1 lipca 2017 r. – 30 czerwca 2018 r. Spółka zakończyła stratą: - 2.920.136,63 zł, a rok obrotowy 1 lipca 2018 r. – 31 grudnia 2019 r. stratą: - 2.326.495,95 zł. W świetle art. 2 pkt 18 lit. a rozporządzenia nr 651/2014 kwalifikacja spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jako przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej wymaga stwierdzenia, że ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat, co ma miejsce, gdy w wyniku odliczenia od rezerw (i wszystkich innych elementów uznawanych za część środków własnych przedsiębiorstwa) zakumulowanych strat powstaje ujemna skumulowana kwota, która przekracza połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. Zatem powyższa ocena odwołuje się do elementów uznawanych za środki własne przedsiębiorstwa. Jak wynika z akt sprawy, w każdym ze wskazanych powyżej latach obrotowych, skumulowana strata Spółki przekraczała po odjęciu od kapitałów o charakterze rezerwowym (wynoszącymi w niniejszej sprawie 0,00 zł) połowę kapitału zakładowego (1.771.481,70 zł). Tym samym przesłanka, o której mowa w art. 2 pkt 18 lit. a rozporządzenia nr 651/2014 została spełniona. Organy obu instancji prawidłowo zatem uznały, że skarżąca Spółka znajduje się w trudnej sytuacji, a w związku z tym jej projekt nie może uzyskać wsparcia finansowego. Wbrew zatem zarzutom skargi, nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia art. 2 pkt 18 rozporządzenia nr 651/2014, gdyż organy w sposób prawidłowy ustaliły sytuację finansową skarżącej Spółki w latach obrotowych 1 lipca 2016 r. – 30 czerwca 2017 r., 1 lipca 2017 r. – 30 czerwca 2018 r. i 1 lipca 2018 r. – 31 grudnia 2019 r., zaś próby wykazania przez stronę skarżącą w treści skargi, że przesłanka pozostawania w trudnej sytuacji nie była spełniona w 2016 r. nie zasługiwały na uwzględnienie. W ocenie Sądu analiza zawartej na str. 7 skargi tabeli w istocie potwierdza zasadność negatywnej oceny formalnej II stopnia dokonanej przez dwóch oceniających na etapie rozpoznania wniosku przez IOK, jak i na etapie rozpoznania protestu przez Instytucję Zarządzającą. Jak słusznie zauważył pełnomocnik organu ewentualny pozór stanu odmiennego wynika z wpisania w wiersz 8 (Suma rezerw i innych...) kwot "pozostałego" kapitału podstawowego (wraz z premią emisyjną) a nie skumulowanych strat a następnie w wierszu 9 twierdzeniu, że "ujemna skumulowana kwota" nie przekracza połowy subskrybowanego kapitału (co miałoby prowadzić do niespełnienia przesłanki pozostawania w trudnej sytuacji). Tymczasem jednak kwoty w wierszu 8 nie są "ujemną skumulowaną kwotą", a pozostałą "resztką kapitału". Przedmiotową "ujemną skumulowaną kwotę" można uzyskać odejmując od zasubskrybowanego kapitału te reszty i wtedy jednoznacznie widać, że już więcej niż jego połowa została utracona wskutek skumulowanych strat. Nie ma też racji strona skarżąca, że przy ocenie jej sytuacji finansowej organy powinny uwzględnić również pierwsze półrocze 2020 r. Jak bowiem wynika z treści załącznika nr 2 do Regulaminu konkursu pn. "Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie" Wnioskodawca/Partner (jeśli dotyczy) zobowiązany jest do dołączenia do wniosku sprawozdań finansowych za okres 3 zamkniętych lat obrotowych, sporządzanych zgodnie z przepisami o rachunkowości. W przypadku gdy Wnioskodawca/Partner (jeśli dotyczy) należy do grupy kapitałowej, dla której sporządzane jest sprawozdanie skonsolidowane, do wniosku o dofinansowanie należy załączyć także sprawozdania skonsolidowane za okres 3 zamkniętych lat obrotowych. Niezależnie od tego zapisy Instrukcji wskazują, że Wnioskodawca/Partner (jeśli dotyczy), ubiegający się o pomoc na badania przemysłowe, eksperymentalne prace rozwojowe oraz studia wykonalności i/lub pomoc dla MSP na wspieranie innowacyjności i/lub regionalną pomoc inwestycyjną, zobowiązany jest do wypełnienia formularza zgodnego z Załącznikiem do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. z 2010 r., Nr 53, póz. 312 z późn. zm.). Stosownie natomiast do § 2 ust. 1 pkt 2) wyżej wskazanego Rozporządzenia, wnioskodawca przedstawia podmiotowi udzielającemu pomocy informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy, w tym sprawozdania finansowe za okres 3 ostatnich lat obrotowych, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości. Tymczasem dołączone przez stronę skarżącą do protestu bilans oraz rachunek zysków i strat za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2020 r. tego wymogu nie spełniają, gdyż dotyczą jedynie pierwszego półrocza 2020 r., a więc nie dotyczą zamkniętego roku obrotowego. Rację ma także Zarząd Województwa [...] iż irrelewantne dla sprawy jest złożenie sprawozdania do 30 czerwca 2020 roku wraz z protestem z uwagi na fakt, iż na etapie rozpoznawania protestu nie można uzupełniać dokumentacji projektowej. Protest jako środek zaskarżenia służy jedynie weryfikacji oceny dokonanej przez ekspertów. Co więcej uwzględnienie tego dokumentu - wbrew twierdzeniom skargi - prowadziłoby do naruszenia powoływanej tam zasady oceny na moment złożenia wniosku. Postulowany do uwzględnienia dokument obejmuje bowiem okres do 30 czerwca 2020 roku, gdy wniosek o dofinansowanie został złożony wcześniej - 30 maja 2020 roku. Sąd podziela też stanowisko Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym, że organy nie miały obowiązku wzywać skarżącą Spółkę do złożenia wyjaśnień oraz do uzupełnienia lub poprawy projektu skoro treść wniosku jednoznacznie wskazywała na negatywną ocenę w danym kryterium. Z przedstawionych przez Spółkę dokumentów jednoznacznie wynikało bowiem, że jest ona przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu art. 2 pkt 18 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014, a zatem wsparcie finansowe nie może jej zostać udzielone. Reasumując, postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone w sposób odpowiadający prawu, rzetelny i przejrzysty, a organ dokonał oceny w sposób zgodny z ustalonymi regułami i zasadami postępowania. Również w postępowaniu dotyczącym rozpatrzenia protestu, Sąd nie dopatrzył się wskazywanych w skardze naruszeń prawa. Protest został rozpatrzony w sposób przejrzysty oraz odpowiadający stanowi faktycznemu i prawnemu. W tej sytuacji Sąd uznał, że zarzuty podniesione przez stronę skarżącą nie mogły skutkować uchyleniem decyzji, gdyż nie były one zasadne. Rozpoznając niniejszą sprawę nie dopatrzono się również innych naruszeń prawa, które mogłyby uzasadnić uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia (art. 134 p.p.s.a.). W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem, gdyż ani argumentacja skargi, ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogły mieć wpływ na jej wynik, dlatego Sąd, działając na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, orzekł jak w sentencji wyroku.