I SA/Kr 277/16
PostanowienieWSA w Krakowie2016-05-25
Skład orzekający: Michał Śmiałowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy spółka w likwidacji, która wykazała stratę w poprzednim roku obrotowym, ale otrzymała znaczące wpływy na konto w okresie poprzedzającym złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym?Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony przez spółkę w likwidacji został oddalony, ponieważ spółka wykazała, że posiadała środki finansowe pozwalające na pokrycie kosztów postępowania sądowego, pomimo poniesionej straty w poprzednim roku obrotowym. Sąd uznał, że przychody uzyskane w okresie poprzedzającym złożenie wniosku były wystarczające do pokrycia wpisu od skargi, a strata nie jest równoznaczna z brakiem płynności finansowej.Stan faktyczny
Spółka A. sp. z o.o. w likwidacji złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku od towarów i usług. Spółka wykazała stratę w 2015 roku, ale otrzymała znaczące wpływy na konto w listopadzie i grudniu 2015 roku. Sąd uznał, że te wpływy były wystarczające do pokrycia kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. w K. w likwidacji o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 28.12.2015r., sygn.[...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2010r. postanawia: wniosek oddalić
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek A. sp. z o.o. w K. w likwidacji o przyznanie prawa pomocyw zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia 28.12.2015r., sygn.[...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2010r.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o majątku i dochodach" oraz akt sprawy przedmiotem działalności spółki była sprzedaż hurtowa metali a obecnie przeprowadzany jest proces jej likwidacji. Zgromadzenie wspólników spółki w dniu 11.09.2015r. podjęło bowiem uchwałę w sprawie rozwiązania spółki i otwarcia likwidacji, przy czym jedynym wspólnikiem podmiotu jest D.W..
W 2015r. spółka poniosła stratę w wysokości 384 476,64 zł., przy przychodzie na poziomie 4 323 376,10 zł. a w kasie posiada środki w wysokości 295,19 zł.
Na konto podmiotu, prowadzone przez PKO Bank Polski S.A. dnia 27.11.2015r. wpłynęła od J.L. z siedzibą w N. kwota 209 850 zł., a w dniu 31.12.2015r. kwota 209 200 zł.
Zdaniem orzekającego wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może nastąpić, gdy wykaże ona, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie częściowym) - por. art. 246§2 w/w ustawy. Podkreślić więc należy na wstępie, iż instytucja przyznania prawa pomocy ( w przedmiotowym przypadku zwolnienia od kosztów sądowych) osobie prawnej lub innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej ma charakter fakultatywny. Przyznanie prawa pomocy osobom prawnym i innym jednostkom organizacyjnym, przy spełnianiu przesłanek przewidzianych w przepisie art. 246 § 2 pkt 1 i 2 ppsa, nie ma więc charakteru bezwzględnego. Sąd bowiem może, a nie musi, przyznać taką pomoc (por. postanowienie NSA z dnia 30.11.2010r. sygn. I FSK 790/2010, postan. NSA z dnia 30.09.2011r. , sygn. akt II FZ 409/11). Jeżeli strona skarżąca jest podmiotem gospodarczym , to powinno unikać się przerzucania ryzyka prowadzenia działalności na innych obywateli. To bowiem m.in. z ich środków pochodzą dochody budżetu Państwa , z których pokrywa się koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia strony z obowiązku ich ponoszenia (por. postanowienie NSA z dnia 09.03.2011r., sygn. akt II FZ 91/2011, postan. SN z dnia 24.09.1984r. sygn. II CZ 104/84 i postan. NSA z dnia 10.01.2005r., sygn. akt FZ 478/04).
Warto zauważyć, iż zwolnienie od kosztów sądowych jest odstępstwem od ogólnej zasady przewidzianej w art. 199 w/w ustawy, zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (...) jak i od konstytucyjnego obowiązku ponoszenia danin publicznych wynikającego z art. 84 Konstytucji RP.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Warto zaznaczyć , że nie stanowi argumentu za przyznaniem takiej pomocy poniesiona przez podmiot strata. Strata powstaje w wyniku nadwyżki kosztów uzyskania przychodów nad przychodem, a to skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania (brakiem obowiązku zapłaty podatku dochodowego) i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Powstanie zatem straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej podmiotu (por. postanowienie NSA z dnia 12.04.2011r., sygn. I GZ 92/11, postanowienie NSA z dnia 11.05.2011r., sygn. II GZ 228/11, postanowienie NSA z dnia 20.01.201r. , sygn. akt I FZ 375/15, postanowienie NSA z dnia 20.01.2016r. , sygn. akt I GZ 889/15).
Orzekający w pełni podziela pogląd, że w przypadku podmiotów prowadzących działalność gospodarczą miarodajną dla oceny ich zdolności płatniczych nie jest kategoria "dochodu" (rozumianego jako nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania), lecz "przychodu". Istnieją bowiem legalne instrumenty podatkowe pozwalające na równoważenie kosztów i przychodów, tak by w końcowym rozliczeniu obciążenie podatkowe zminimalizować, czy też w ogóle je wyeliminować. Do instrumentów takich należą choćby zwolnienia podatkowe, dokonywanie zakupów w odpowiednim okresie, obniżenie dochodu przez przesunięcie kosztów w czasie, amortyzacja majątku trwałego. Istotniejsze zatem jest to, że spółka uzyskuje przychody z działalności gospodarczej i że przychody te kształtują się na znacznym poziomie (postanowienie WSA w Warszawie z 14.02.2012r., sygn. III SA/Wa 3114/11), a w rozpatrywanym przypadku miało to właśnie miejsce.
Kwestia likwidacji podmiotu została oczywiście wzięta pod uwagę przy analizie zdolności płatniczych spółki. Należy jednak podkreślić, że w listopadzie i grudniu 2015r. wpłynęły na jej konto kwoty o wartości 209 850 zł. i 209 200 zł., które w zupełności pozwalały na zaoszczędzenie kwoty 6 455 zł., stanowiącej wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie. Konieczność taką można było przewidzieć, gdyż toczyło się wówczas postępowanie drugo – instancyjne przed organem i nie można było wykluczyć wydania przez niego decyzji negatywnej dla strony, co skutkowałoby dalszymi kosztami, w razie ewentualnej chęci zainicjowania kontroli tego aktu administracyjnego przez sąd administracyjny.
Ponadto z dokumentu : "konta syntetyczne i analityczne, obroty i salda za okres od 01.01.2016r. do 29.02.2016r., z uwzględnieniem bufora" wynika, że w ramach salda rozrachunków ze wspólnikami, po stronie D.W. – jedynego wspólnika, pojawiła się kwota 1 155 639,92 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, zwolnienie strony skarżącej od kosztów sądowych w rozpatrywanym przypadku pozbawione jest podstaw prawnych i naruszyłaby zasadę sprawiedliwości, która jako ogólna zasada ustrojowa i zasada orzekania sądowego, wyrażona została w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.).
W związku z tym, na podstawie art.244§1, art.245§3, art. 246§2 pkt.2, w zw. z art. 258 § 1 i 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.) orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło