I SA/Kr 461/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Syndyka masy upadłości E. Sp. z o.o. w upadłości w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości E. Sp. z o.o. w upadłości w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 1 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2016 r. do lipca 2016 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika M. Urzędu Celno-Skarbowego w K. z dnia 22 maja 2017 r. nr [...] w sprawie określenia w podatku od towarów i usług: 1. za styczeń 2016 r.: podatku naliczonego do odliczenia w następnym okresie rozliczeniowym w kwocie [...]zł, 2. za luty 2016 r.: podatku naliczonego do odliczenia w następnym okresie rozliczeniowym w kwocie [...]zł, 3. za marzec 2016 r.: podatku naliczonego do odliczenia w następnym okresie rozliczeniowym w kwocie [...]zł, 4. za kwiecień 2016 r.: podatku naliczonego do odliczenia w następnym okresie rozliczeniowym w kwocie [...]zł, 5. za maj 2016 r.: podatku naliczonego do odliczenia w następnym okresie rozliczeniowym w kwocie [...]zł, 6. za czerwiec 2016 r.: podatku naliczonego do odliczenia w następnym okresie rozliczeniowym w kwocie [...]zł, 7. za lipiec 2016 r.: podatku naliczonego do odliczenia w następnym okresie rozliczeniowym w kwocie [...]zł. W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. P. D. – syndyk masy upadłości E. Sp. z o.o. w upadłości w K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, którego jednak w żaden sposób nie uzasadnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei w myśl § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" - wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA: z dnia 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z dnia 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z dnia 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z dnia 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15). Na wnioskodawcy spoczywa więc obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Obowiązkiem sądu jest natomiast wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd. W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności nie podał jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może wywołać wykonanie tej decyzji. Brak uzasadnienia przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę. Skoro więc skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu przez zaskarżoną decyzję znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.