II SA/Kr 1221/25
PostanowienieWSA w Krakowie2025-11-03
Skład orzekający: Sędzia WSA Mirosław Bator
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy czynność Prezydenta Miasta Krakowa polegająca na przeprowadzeniu przetargu ustnego na udostępnienie uprawnień do prowadzenia handlu obwoźnego podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.?Ratio decidendi
Czynności związane z przeprowadzeniem przetargu, nawet jeśli są podejmowane przez organ administracji publicznej, mają charakter cywilnoprawny, a nie publicznoprawny. W związku z tym nie mieszczą się one w katalogu aktów lub czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a., co skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.Stan faktyczny
P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 10-11 czerwca 2025 r. polegającą na przeprowadzeniu przetargu ustnego na udostępnienie uprawnień do prowadzenia handlu obwoźnego na obszarze Parku Kulturowego Stare Miasto. Sąd uznał, że czynność ta nie podlega kontroli sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 złotych.Pełny tekst orzeczenia
Kraków, dnia 3 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na czynność Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie przetargu ustnego na udzielenie uprawnień do prowadzenia handlu obwoźnego postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić skarżącemu P. G. uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych
P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 10-11 czerwca 2025 r. polegająca na przeprowadzeniu przetargu ustnego na udostepnienie uprawnień do prowadzenia handlu obwoźnego na obszarze Parku Kulturowego Stare Miasto.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej powoływana jako P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 P.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W myśl art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie z treści wniesionej skargi wynika, że dotyczy ona nieprawidłowości powstałych przy przetargu ustnym na udostępnienie uprawnień do prowadzenia handlu obwoźnego.
Tymczasem w zakresie właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych nie mieści się orzekanie o prawidłowości, czy też ważności lub skuteczności przetargów, nie należą one bowiem do katalogu aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych w powołanym wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. W szczególności czynności dotyczące przetargu nie mogą być zakwalifikowane jako inne akty lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Przetarg zgodnie z art. 70ą § 1 Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.) jest sposobem zawarcia umowy i przeprowadzony jest w oparciu o przepisy Kodeksu cywilnego. Ogłoszenie przetargu jako oświadczenie woli ma doprowadzić do zawarcia umowy. Oznacza to, że gdy wszczęta zostanie procedura przetargowa pomiędzy ogłaszającym przetarg a zainteresowanymi podmiotami nawiązuje się stosunek cywilnoprawny. W ramach procedury przetargowej organ podejmuje zatem działania mające charakter cywilny, a nie czynności, które w sposób władczy określają prawa i obowiązki uczestników przetargu czy też innych osób.
Podkreślić przy tym należy, że "aktem lub czynnością" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. może być tylko taki akt lub czynność, który ma charakter publicznoprawny (por. uchwałę NSA z 29.03.2006 r., sygn. akt II GPS 1/06). O akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone wprost w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie NSA z 08.08.2005 r., sygn. akt II OSK 367/05, z 12.04.2007 r., sygn. akt I OSK 348/07).
W niniejszej sprawie nie można przyjąć, że zaskarżona czynność spełnia powyższe przesłanki. Wobec tego należy stwierdzić, że działania Prezydenta Miasta Krakowa związane z ogłoszeniem i przeprowadzeniem przetargu ustnego, nie są przejawem działania organu administracyjnego, które podlega kwalifikacji jako czynność prawna w rozumieniu K.p.a. Z tego wynika, że nie mieszczą się one w katalogu rozstrzygnięć podlegających kontroli sądowoadministracyjnej.
Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie przyjmuje się, że prawidłowość przeprowadzenia procedury przetargowej może być zweryfikowana w postępowaniu wszczętym powództwem do sądu powszechnego (por. uchwały Sądu Najwyższego: z 02.08.1994 r., sygn. akt III CZP 96/94 OSNC 1995/1/11, z 13.02.2003 r., sygn. akt III CZP 95/02 OSNC 2003/11/146, a także postanowienie NSA: z 12.04.2007 r., sygn. akt I OSK 348/07 i z 22.02.2010 r. sygn. akt I OSK 207/10, a także postanowienia WSA: z 29.06.2016 r., sygn. akt II SA/Gl 517/16, z 23.11.2018 r., sygn. akt II SA/Łd 995/18, z 16.09.2011 r., sygn. akt II SA/Wr 615/11). Skarga z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. może z kolei dotyczyć wyłącznie takich aktów i czynności, które mają charakter publicznoprawny. Nie mogą to być takie akty lub czynności, które stanowią działania organów administracji publicznej w sferze cywilnoprawnej i są czynnościami cywilnoprawnymi (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 60).
Mając powyższe na uwadze, trzeba stwierdzić, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, gdyż jej przedmiotem jest żądanie nie mieszczące się w zakresie kognicji tego sądu, wyznaczonego treścią art. 3 § 2 P.p.s.a.
W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. Tym samym zbędne jest odnoszenie się przez Sąd zarówno do merytorycznych zarzutów skargi, jak i wniosku o zapewnienie ochrony tymczasowej. W tym ostatnim przypadku wskazać należy, że stwierdzenie niedopuszczalności postępowania głównego skutkuje niedopuszczalnością postępowania incydentalnego, jakim jest postępowanie w przedmiocie udzielenia ochrony tymczasowej (B. Dauter, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, s. 251).
O zwrocie uiszczonego w części wpisu od skargi orzeczono w pkt II postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło