II SA/Kr 1312/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2024 r., znak SKO.GN/4160/40/2024 w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości oddala skargę. Burmistrz Wadowic decyzją z dnia 9 kwietnia 2024 r. nr GG.6831.22.2024 działając na podstawie art. 93 ust. 1, art. 96 ust. 1 i 4, art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i § 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz art. 104 § 1 K.p.a. zatwierdził podział nieruchomości położonych w K. , gmina W., składającej się z działek oznaczonych nr [...] o powierzchni 0,0959 ha, 544 o powierzchni 0,3625 ha objętej księgą wieczystą [...], działka [...] o powierzchni 0,0720 ha objętej księgą wieczystą [...], działka nr [...] o powierzchni 0,4112 ha objętej księgą wieczystą [...] w ten sposób, że: 1) działka nr [...] podzieliła się na działki nr [...] o powierzchni 0,0189 ha, [...] o powierzchni 0,0770 ha, [...] o powierzchni 0,0394 ha, [...] o powierzchni 0,3231 ha; 2) działka nr [...] podzieliła się na działki nr [...] o powierzchni 0,0237 ha, [...] o powierzchni 0,0212 ha, [...] o powierzchni 0,0271 ha, 3) działka nr [...] podzieliła się na działki nr [...] o powierzchni 0,0666 ha, [...] o powierzchni 0,0612 ha, [...] o powierzchni 0,2834 ha, zgodnie z mapą z projektem podziału wpisaną do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starosty W. w dniu 12 marca 2024 r. za nr [...]. Ostateczna decyzja o podziale nieruchomości stanowi podstawę do utrwalenia na gruncie nowo wyznaczonych punktów granicznych oraz do dokonania wpisów w księdze wieczystej. W uzasadnieniu organ wskazał, że projekt podziału jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w K. (część północna) zatwierdzonym uchwałą nr Xl/80/2007 Rady Miejskiej w W. z dnia 28 września 2007 r. i zgodnie z nim nowo wydzielone działki znajdują się w następujących terenach: - działka nr [...] - częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy Z oznaczonych symbolem 14/KDZ2, częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy D oznaczonych symbolem 14/KDD, częściowo w terenach zieleni nieurządzonej w obszarach zagrożonych powodzią lub zalaniem oznaczonych symbolem 14/ZI, - działka nr [...] - częściowo w terenach wód powierzchniowych stojących oznaczonych symbolem 14/WS2, częściowo w terenach zieleni nieurządzonej w obszarach zagrożonych powodzią lub zalaniem oznaczonych symbolem 14/Zl. - działka nr [...] – częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy Z oznaczonych symbolem 14/KDZ2, częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy D oznaczonych symbolem 14/KDD, - działka nr [...] - częściowo w terenach wód powierzchniowych stojących oznaczonych symbolem 14/WS2, częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy D oznaczonych symbolem 14/KDD, - działki nr [...], [...] - częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy D oznaczonych symbolem 14/KDD, częściowo w terenach zieleni nieurządzonej w obszarach zagrożonych powodzią lub zalaniem oznaczonych symbolem 14/ZI, - działka nr [...] - częściowo w terenach wód powierzchniowych stojących oznaczonych symbolem 14/WS2, częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy D oznaczonych symbolem 14/KDD, - działka nr [...] - częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy Z oznaczonych symbolem 14/KDZ2, częściowo w terenach wód powierzchniowych stojących oznaczonych symbolem 14/WS2, częściowo w terenach zieleni nieurządzonej w obszarach zagrożonych powodzią lub zalaniem oznaczonych symbolem 14/ZI, - działka nr [...] - częściowo w terenach wód powierzchniowych stojących oznaczonych symbolem 14/WS2, częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy D oznaczonych symbolem 14/KDD, częściowo w terenach dróg i ulic wewnętrznych oznaczonych symbolem 14/KDW, - działka nr [...] - w terenach zieleni nieurządzonej w obszarach zagrożonych powodzią lub zalaniem oznaczonych symbole 14/ZI. Organ wskazał, że celem podziału jest wydzielenie działek nr [...], [...],[...], [...] pod istniejącą drogę. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. K., zarzucając naruszenie: 1) art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami albowiem projektowane do wydzielenia działki gruntu nie będą miały dostępu do drogi publicznej; 2) art. 93 ust. 4 i 5 u.g.n. wobec braku opinii Burmistrza wydanej w formie postanowienia, czy projektowany podział jest zgodny z miejscowym planem; 3) art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n. poprzez uznanie, że projektowany podział jest niezbędny do realizacji celów publicznych, podczas gdy podział ogranicza się wyłącznie do działek należących do odwołującego, nie dotyczy innych nieruchomości objętych miejscowym planem; 4) art. 7 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na braku podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w szczególności poprzez brak ustaleń, gdzie przebiega droga (drogi nie stanowi działka [...] albowiem przechodzi ona przez staw); 5) art. 9 K.p.a. poprzez nie wskazanie na gruncie (prowizorycznie zastabilizowanych) punktów złamania granic nowo wydzielanych działek; 6) art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, a to wskazanie w uzasadnieniu decyzji, że podział nieruchomości następuje pod istniejącą drogę, podczas gdy podział nastąpił w zakresie przekraczającym pas drogi, co zostało uwidocznione na mapie z projektem podziału nieruchomości; 7) art. 107 § 3 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a to niewskazanie w uzasadnieniu decyzji, że postępowanie o podział zostało wszczęte z urzędu, i niepodanie czy właściciel nieruchomości na podział wyraża zgodę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 9 sierpnia 2024 r. nr SKO.GN/4160/40/2024 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że stosownie do art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n. podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych i jednocześnie jest on zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 93 ust. 1 u.g.n.). Budowa dróg publicznych i wydzielenie gruntów pod te drogi jest niewątpliwie - w świetle art. 6 pkt 1 u.g.n. celem publicznym. Nie budzi wątpliwości, że na terenie miejscowości K. obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (uchwała Rady Miejskiej w W. nr XI/80/2007 z dnia 28 września 2007 r.). W aktach sprawy znajduje się wyrys z przedmiotowego planu, z którego wyraźnie wynika, że: - działka nr [...] — częściowo położona jest w terenach dróg i ulic publicznych klasy Z oznaczonych symbolem 14/KDZ2, częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy D oznaczonych symbolem 14/KDD, częściowo w terenach zieleni nieurządzonej w obszarach zagrożonych powodzią lub zalaniem oznaczonych symbolem 14/ZI; - działka nr [...] — częściowo w terenach wód powierzchniowych stojących oznaczonych symbolem 14/WS2, częściowo w terenach zieleni nieurządzonej w obszarach zagrożonych powodzią lub zalaniem oznaczonych symbolem 14/ZI; - działka nr [...] -częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy Z oznaczonych symbolem 14/KDZ2, częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy D oznaczonych symbolem 14/KDD; - działka nr [...] częściowo w terenach wód powierzchniowych stojących oznaczonych symbolem 14/WS2, częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy D oznaczonych symbolem 14/KDD; - działki nr [...], [...] — częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy D oznaczonych symbolem 14/KDD, częściowo w terenach zieleni nieurządzonej w obszarach zagrożonych powodzią lub zalaniem oznaczonych symbolem 14/ZI; - działka nr [...] — częściowo w terenach wód powierzchniowych stojących oznaczonych symbolem 14/VVs2, częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy D oznaczonych symbolem 14/KDD; - działka nr [...] — częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy Z oznaczonych symbolem 14/KDZ2, częściowo w terenach wód powierzchniowych stojących oznaczonych symbolem 14/WS2, częściowo w terenach zieleni nieurządzonej w obszarach zagrożonych powodzią lub zalaniem oznaczonych symbolem 14/ZI; - działka nr [...] — częściowo w terenach wód powierzchniowych stojących oznaczonych symbolem 14/WS2, częściowo w terenach dróg i ulic publicznych klasy D oznaczonych symbolem 14/KDD, częściowo w terenach dróg i ulic wewnętrznych oznaczonych symbolem 14/KDW; - działka nr [...] — w terenach zieleni nieurządzonej w obszarach zagrożonych powodzią lub zalaniem oznaczonych symbole [...] Wyjaśniono, że celem podziału jest wydzielenie działek nr [...], [...], [...], [...] pod istniejącą drogę publiczną. Z przedmiotowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że drogi oznaczone symbolami: 14/KDZ2 - to drogi publiczne klasy Z (zbiorcze), 14/KDD - drogi publiczne klasy D (dojazdowe). Powstałe w wyniku podziału działki nr [...], [...] , [...] , [...] mają być przeznaczone pod drogę publiczną, która jest położona dokładnie w liniach rozgraniczających teren przeznaczony pod drogi publiczne. Organ stwierdził, że samo wejście w życie planu miejscowego, w którym przeznaczono część nieruchomości odwołującego pod budowę drogi publicznej jest wystarczające do uznania, że podział tej nieruchomości jest niezbędny do realizacji tego celu publicznego. Zachowanie zgodności podziału nieruchomości z planem miejscowym właściwy organ ocenia wstępnie, wydając w tej sprawie postanowienie. Kolegium wskazało jednak, że w orzecznictwie przyjmuje się dość konsekwentnie, że jeżeli podział nieruchomości ma nastąpić z urzędu, to zbędne jest uprzednie wydawanie opinii o zgodności proponowanego podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w trybie art. 93 ust. 4 i 5 u.g.n. Nie ma bowiem potrzeby, by ten sam organ, który zatwierdza podział nieruchomości odrębnie wypowiadał się o zgodności tego podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W takiej sytuacji wystarczy ocena organu, że wymagana zgodność występuje, po czym organ zleca geodecie uprawnionemu opracowanie projektu podziału i jeżeli projekt ten będzie spełniał wymagania przewidziane w § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości powinien zostać zatwierdzony (vide np: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 403/09, i M. W. - glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w R. z dnia 23 września 1998 r., sygn. akt I SA/Rz 899/98, OSP 1999, z. 5, poz. 106). Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł M. K., powtarzając zarzuty zgłoszone w odwołaniu, a to naruszenie: 1) art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami albowiem projektowane do wydzielenia działki gruntu nie będą miały dostępu do drogi publicznej; 2) art. 93 ust. 4 i 5 u.g.n. wobec braku opinii Burmistrza wydanej w formie postanowienia czy projektowany podział jest zgodny z miejscowym planem; 3) art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n. poprzez uznanie, że projektowany podział jest niezbędny do realizacji celów publicznych, podczas gdy podział ogranicza się wyłącznie do działek należących do skarżącego, nie dotyczy innych nieruchomości objętych miejscowym planem; 4) art. 7 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na braku podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w szczególności poprzez brak ustaleń, gdzie przebiega droga (drogi nie stanowi działka [...] albowiem przechodzi ona przez staw); 5) art. 9 K.p.a. poprzez niewskazanie na gruncie (prowizorycznie zastabilizowanych) punktów złamania granic nowo wydzielanych działek; 6) art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, a to wskazanie w uzasadnieniu decyzji, że podział nieruchomości następuje pod istniejącą drogę, podczas gdy podział nastąpił w zakresie przekraczającym pas drogi, co zostało uwidocznione na mapie z projektem podziału nieruchomości; 7) art. 107 § 3 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a to niewskazanie w uzasadnieniu decyzji, że postępowanie o podział zostało wszczęte z urzędu, i niepodanie czy właściciel nieruchomości na podział wyraża zgodę. W uzasadnieniu skarżący podniósł miedzy innymi, że stosownie do art. 97 ust. 3 pkt 1 podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że celem podziału jest wydzielenie działek numer [...], [...], [...] i [...] pod istniejącą drogę. Nie oznaczono przy tym, o jakiej drodze mowa, czy jest to droga publiczna, prywatna, wewnętrzna, komu służy i przez kogo jest wykorzystywana, czy posiada dostęp do drogi publicznej w tym przede wszystkim czy droga w terenie istnieją, a jeżeli tak to jak ona obecnie wygląda. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2024.1267 t.j.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 t.j., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia ( wyrok NSA W-wa z dnia 9.07.2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232). Badając legalność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji pod względem wskazanych wyżej kryteriów , Sąd stwierdził, że wydane one zostały z zgodnie z prawem, co czyni skargę niezasadną. Zasady podziału nieruchomości zostały określone w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 344 - dalej "ug.n."). W sprawie dotyczącej podziału nieruchomości można wyodrębnić dwa etapy postępowania: etap opiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości oraz etap zatwierdzenia podziału nieruchomości. Zgodnie z art. 93 ust. 1 i 2 u.g.n. podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zgodność z ustaleniami planu w myśl ust. 1 dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (ust. 2 art. 93 u.g.n.) i stanowi jedyne kryterium i przesłankę dla podziału nieruchomości. Według art. 93 ust. 4 u.g.n. zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. W art. 97 ust. 3 u.g.n. określone zostały natomiast sytuacje, w których podziału nieruchomości można dokonać z urzędu. W szczególności zaś może to nastąpić, gdy podział jest niezbędny do realizacji celów publicznych (punkt pierwszy art. 97 ust. 3). Cele publiczne w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami określa art. 6 u.g.n. Celem takim jest między innymi wydzielenie gruntów pod drogi publiczne (art. 6 pkt 1). Podkreślić także należy, że nieruchomość staje się niezbędna na cel publiczny już w chwili wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym dokonano ustaleń co do lokalizacji inwestycji celu publicznego, w tym przebiegu drogi publicznej. Podziału dokonuje się wówczas z urzędu i różni się on tym od podziału dokonywanego na wniosek właściciela nieruchomości, że działki gruntu wydzielone pod drogę publiczną nie stają się z mocy prawa własnością jednostek samorządu terytorialnego lub Skarbu Państwa. Jeżeli właściciel nieruchomości nie zgodzi się jej wyzbyć w drodze czynności prawnej (sprzedaży, zamiany itp.), konieczne jest wówczas wywłaszczenie nieruchomości w całości lub w części. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że postanowienie opiniujące zgodność projektowanego podziału z treścią planu miejscowego jest wydawane tylko w postępowaniu podziałowym prowadzonym na wniosek strony. Nie ma bowiem uzasadnionej potrzeby by ten sam organ, który zatwierdza podział nieruchomości odrębnie wypowiadał się o zgodności tego podziału z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W takiej sytuacji wystarczy bowiem ocena organu, że wymagana zgodność występuje po czym organ zleca geodecie uprawnionemu opracowanie projektu podziału i jeżeli projekt ten będzie spełniał wymagania przewidziane w § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości, to powinien zostać zatwierdzony (por.: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 31 marca 2008 r. sygn. akt I OSK 403/07, LEX nr 453979, z dnia 12 listopada 2015 r. sygn. akt I OSK 450/14, LEX nr 1950958, z dnia 1 marca 2017 r. sygn. akt I OSK 1063/15, LEX nr 2277802 i Marian Wolanin - glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie z dnia 23 września 1998 r., sygn. akt I SA/Rz 899/98, OSP 1999, z. 5, poz. 106), wyrok NSA z dnia 21 lipca 2023 r., sygn. I OSK 921/20, LEX nr 3621488). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że z akt administracyjnych przedłożonych do sprawy wynika, że organ pierwszej instancji zamierzał dokonać podziału spornej nieruchomości w trybie art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n. Organ zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie podziału nieruchomości położonej w K. i wydania decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości przeznaczonej pod realizację drogi publicznej (k.1 i 2 akt administracyjnych). Wskazał, że przedmiotem podziału będzie nieruchomość oznaczonej jako działki nr [...], [...] [...] oraz [...]. Organ w dniu 7 lutego 2024 r. wydał postanowienie w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania proponowanego podziału nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...], [...], [...] oraz [...]. Odpis tego postanowienia doręczył wyłącznie sporządzającemu projekt podziału geodecie. Jak wcześniej wyjaśniono organ pierwszej instancji nie miał obowiązku wydania takiego postanowienia i było ono zbędne. Niemniej okoliczność jego wydania pozostaje bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji podziałowej. Skarżący był obecny podczas czynności przyjęcia granic nieruchomości w dniu 6.02.2024 r., ale odmówił podpisania protokołu (k.30 a.a.) Jak już wcześniej przedstawiono, weryfikacja, czy zaistniały przesłanki do zastosowania art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n., sprowadzała się do dokonania wykładni przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i sprawdzenia czy zatwierdzony projekt podziału odpowiada wiążącym postanowieniom tego planu dotyczącym określenia terenów przeznaczonych pod drogi publiczne. Na karcie 13 akt administracyjnych znajduje się wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w K. (część północna) zatwierdzonym uchwałą nr Xl/80/2007 Rady Miejskiej w W. z dnia 28 września 2007 r. Z rysunku planu wynika przebieg drogi publicznej 14/KDZ2 i 14/KDD. Porównanie rysunku planu z mapą projektu podziału nieruchomości (k.20 a.a.) prowadzi do wniosku, że podział nieruchomości jest zgodny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W wyniku zatwierdzonego podziału nowopowstałe działki nr [...], [...],[...] i [...] zostały wydzielone pod ustalone w planie drogi publiczne, częściowo zlokalizowane na istniejących drogach. Rację należy przyznać skarżącemu, że w decyzji organu I instancji niefortunnie użyto sformułowania, że "celem podziału jest wydzielenie działek nr [...], [...],[...], [...] pod istniejącą drogę". Jednakże w uzasadnieniu decyzji organ wskazał także, że projekt podziału jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w K. (część północna) zatwierdzonym uchwałą nr Xl/80/2007 Rady Miejskiej w W. z dnia 28 września 2007 r. i zgodnie z nim nowo wydzielone działki znajdują się w następujących terenach: 1) działka nr [...] w terenach 14/KDZ2 i 14/KDD, 2) działka nr [...] w terenach 14/KDZ2 i 14/KDD, 3) działki nr [...] i [...] w terenie 14/KDZ2. Tak więc niewątpliwie działki te zostały wydzielone pod ustalone w planie drogi publiczne, częściowo zlokalizowane na istniejących drogach. Dlatego tez za nieuprawniony uznać należy zarzut skargi, że dokonano podziału nieruchomości z urzędu (bez zgody właściciela), gdy wydzielona nieruchomość nie realizuje celu publicznego. Prawnie irrelewantny jest także zarzut, ze organ nie wykazał, że "istniejąca droga" uzyska charakter drogi publicznej kategorii gminnej i nie powołał się w tym zakresie na żaden akt normatywny, który określa ten odcinek drogi jako drogę gminną. Jak wynika z tekstu omawianego mpzp symbolem 14/KDZ2 oznaczono tereny dróg i ulic publicznych klasy Z, a symbolem 14/KDD – tereny dróg i ulic publicznych klasy D. Tak więc właśnie powołany przez organ plan miejscowy stanowi akt normatywny, z którego wynika projektowany charakter przyszłej drogi. Wbrew zarzutowi skargi Kolegium ustosunkowało się do zarzutu naruszenia art. 93 ust. 4 i 5 u.g.n. poprzez brak opinii Burmistrza wydanej w formie postanowienia, czy projektowany podział jest zgodny z miejscowym planem. Kolegium wskazało bowiem, że "w orzecznictwie przyjmuje się dość konsekwentnie, że jeżeli podział nieruchomości ma nastąpić z urzędu, to zbędne jest uprzednie wydawanie opinii o zgodności proponowanego podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w trybie art. 93 ust. 4 i 5 u.g.n." Jak już wcześniej zasygnalizowano, ani skarżący, ani organ odwoławczy nie zauważyli, że w sprawie w dniu 7 lutego 2024 r. Burmistrz W. wydał postanowienie w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania proponowanego podziału nieruchomości, doręczając odpis tego postanowienia geodecie. Sąd podziela pogląd, że w sytuacji prowadzenia postępowania z urzędu organ pierwszej instancji nie miał obowiązku wydania takiego postanowienia i było ono zbędne. Jednakże okoliczność jego wydania pozostaje bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji podziałowej. Nie mógł również zostać uwzględniony zarzut, że nowopowstałe działki nie tylko obejmują istniejącą drogę, ale również stawy i wały przy stawach. Wydzielenie działek pod drogę publiczną nastąpiło z uwzględnieniem przebiegu linii rozgraniczających terenów 14/KDZ2 oraz 14/KDD. Jeżeli plan miejscowy w sposób jednoznaczny przesądza o przebiegu drogi publicznej, to podział służący wydzieleniu działek koniecznych dla realizacji tej drogi, niezbędny dla osiągnięcia celu publicznego jakim jest zastosowanie się do przepisów prawa miejscowego musi uwzględniać określony planem przebieg drogi publicznej i w konsekwencji odpowiednie wydzielenie gruntów pod tę drogę. Wreszcie, niezrozumiały jest zarzut skargi, że decyzja narusza art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, gdyż projektowane do wydzielenia działki gruntu nie będą miały dostępu do drogi publicznej. Tymczasem, jak wynika z mapy projektu podziału nieruchomości (k.22) nowopowstałe działki nr [...], [...],[...] i [...] same będą stanowiły drogę publiczną, a działki nr [...], [...] [...], [...], [...], [...] , [...] – posiadają bezpośredni dostęp do drogi publicznej. W oparciu o powyższe, na podstawie art.151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.