II SA/Kr 477/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Opiłka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2025 r. sprawy ze skargi K. K. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 10 lipca 2013 r. nr LXXIX/1199/13 w sprawie zasad zbywania lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miejskiej Kraków w trybie bezprzetargowym na rzecz najemców postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu K. K. uiszczony wpis od skargi w wysokości 300 (słownie: trzysta) zł. K. K. – dalej jako "Skarżący" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 23 lipca 2013 r. nr LXXIX/1199/13 w sprawie zasad zbywania lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miejskiej Kraków w trybie bezprzetargowym na rzecz najemców. Skarga została wniesiona w dniu 27 marca 2025 r. (data złożenia w siedzibie organu, k. 2). Przed wniesieniem skargi, skarżący wystąpił do Prezydenta Miasta Krakowa z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do organu w dniu 24 stycznia 2025 r. (k. 9). W dniu 19 lutego 2025 r. Przewodniczący Rady Miasta Krakowa skierował do skarżącego pismo odsyłające do stanowiska Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 17 lutego 2025 r., w którym Prezydent stwierdził brak podstaw do przygotowania projektu uchwały Rady Miasta Krakowa w sprawie zmiany kontestowanych przez skarżącego przepisów prawa miejscowego, albowiem te są w jego opinii, zgodne z prawem. Przewodniczący Rady Miasta Krakowa jednocześnie zaznaczył, że stanowisko załączone nie jest stanowiskiem Rady Miasta Krakowa wezwanej do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia w trybie przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 446 – dalej "ustawa o samorządzie gminnym") i ma jedynie charakter informacyjny (k. 17). Skarżący w skardze oświadczył, że po udaniu się do Rady Miasta Krakowa, otrzymał informację, że Rada nie jest zobowiązana do udzielenia stanowiska na piśmie. W odpowiedzi na skargę Gmina wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Podstawą prawną wniesienia skargi w tej sprawie jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 446). Z dniem 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935, dalej: ustawa nowelizująca). Dokonała ona zmiany m.in. treści art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a." oraz art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 446). Art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu sprzed wskazanej nowelizacji stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw wyeliminował wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej, art. 52 i art. 53 p.p.s.a., jak również przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym tą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Zatem dla ustalenia, która wersja art. 52 i 53 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie w danej sprawie rozstrzygająca jest nie data wniesienia skargi, lecz data wydania zaskarżonego aktu (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z 28 sierpnia 2018 r., sygn. II OSK 1624/18). Zaskarżona uchwała została podjęta przez Radę Miasta Krakowa w dniu 23 lipca 2013 r., a więc zastosowanie do niej tryb według brzmienia sprzed 1 czerwca 2017 roku. Stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07 wskazał, że "Przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu do załatwienia wezwania (art. 35 § 3 K.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania". Znaczy to, że skargę na uchwałę rady gminy podjętą przed 1 czerwca 2017 r., w trybie art. 101 u.s.g., należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi rady gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, a jeżeli rada nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest dzień wpływu wezwania do właściwego organu – tak w przypadku złożenia wezwania w siedzibie organu, jak i w przypadku złożenia wezwania za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1113 ze zm.). Przyjąć zatem należy, że początkiem 60-dniowego terminu do wniesienia skargi do sądu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., jest dzień następny po dniu doręczenia wezwania organowi (por. postanowienia NSA: z 20 kwietnia 2021 r., III OZ 224/21, z 11 grudnia 2019 r., II OZ 1107/19, z 24 marca 2015 r., II OSK 568/15; z 15 grudnia 2012 r., II OSK 166/12; z 13 marca 2012 r., II OSK 596/12; z 16 maja 2012 r., II OSK 371/11, z 1 marca 2010 r., II OSK 302/10). W niniejszej sprawie skierowane przez Skarżącego do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu w dniu 24 stycznia 2025 r. (data potwierdzenia wpływu w siedzibie organu; jak wskazał Skarżący wezwanie to zostało przez niego dostarczone osobiście – por. k. 35). Od dnia 25 stycznia 2025 r. rozpoczął się więc bieg terminu do wniesienia skargi. Wobec tego, że wzywany organ (Rada Miasta) nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, skargę należało wnieść w terminie 60 dni od dnia wpływu wezwania do organu. Termin ten upłynął 25 marca 2025 r. (wtorek). Skarga została natomiast wniesiona w dniu 27 marca 2025 r. (data wpływu do organu, k. 1; jak wskazał Skarżący skarga została przez niego dostarczona osobiście – por. k. 35), a więc po upływie ustawowego terminu. W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga została wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.). W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.