II SA/Kr 560/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: WSA Monika Niedźwiedź WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Biegalska – Ciepacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 7 lutego 2024 r. nr WS-VI.7570.1.175.2023.ŁG w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość skargę oddala. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 7 lutego 2024 roku, znak: WS-VI.7570.1.175.2023.ŁG utrzymująca w mocy decyzję Starosty Brzeskiego z dnia 16 listopada 2023 r., znak: BA-I.683.3.2.2022.WW, którą orzeczono w pkt. 1 - o ustaleniu odszkodowania w wysokości 10 677,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy sześćset siedemdziesiąt siedem złotych, 00/100), na rzecz Pana W. K. za nieruchomość położoną w obrębie J., gm. B., obejmującą działkę ewidencyjną nr [...] o powierzchni 35,00 m2, która z mocy prawa stała się własnością Powiatu Brzeskiego, w pkt. 2 - o tym, że do wypłaty odszkodowania określonego w pkt. 1 niniejszej decyzji zobowiązany jest Powiat Brzeski, reprezentowany przez Zarząd Powiatu Brzeskiego, w pkt. 3 - o tym, że wypłata odszkodowania ustalonego w pkt 1 niniejszej decyzji nastąpi jednorazowo w terminie 14 dni, licząc od dnia w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna, w pkt. 4 - o tym, że w przypadku gdy osoba uprawniona odmówi przyjęcia odszkodowania albo jego wypłata natrafi na trudne do przezwyciężenia przeszkody Powiat B. wpłaci odszkodowanie do depozytu sądowego. Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach. Starosta Brzeski dnia 5 sierpnia 2020 r., wydał decyzję znak: ABR.6740.7.1.2020.JF, zezwalającą na realizację inwestycji drogowej p.n. "Rozbudowa drogi powiatowej nr [...] K B. -S. - B. (ul. M. /G. - klasy technicznej Z) w m. J. i S. od km 0+000.00 do km 2+847.05 w zakresie rozbudowy jezdni, budowy chodnika oraz infrastruktury technicznej (kanalizacji deszczowej, sieci elektroenergetycznych, teletechnicznych, gazowych oraz sieci wodociągowych)" oraz nadał jej rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny i gospodarczy. Od powyższej decyzji wniesiono odwołanie. Wojewoda Małopolski jako organ II instancji wydał 23 kwietnia 2021 r., decyzję znak: WI-VI.7821.1.31.2021.BM, utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Brzeskiego nr 3/2020 z 5 sierpnia 2020 r., znak: ABR.6740.7.1.2020JF. Decyzja Wojewody Małopolskiego jest ostateczna. Następnie decyzją z dnia z dnia 5 maja 2022 r., znak: AG-I.683.5.33.2020.WW, Starosta Brzeski orzekł o ustaleniu wysokości odszkodowania za nieruchomość położoną w obrębie J., gm. B., obejmującą działkę ewidencyjną nr [...] o pow. 35,00 m2, która z mocy prawa stała się własnością Powiatu B.. Odwołanie od ww. decyzji złożył w ustawowym terminie W. K. reprezentowany przez adwokat E. Ś.-Ż.. Decyzją z dnia 22 września 2022 r., znak: WS-VI.7570.1.35.2022.PC, Wojewoda Małopolski uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Starosta Brzeski wydał decyzję z dnia 27 stycznia 2023 r., znak: BA-I.683.3.2.2022.WW orzekającą o ustaleniu wysokości odszkodowania za nieruchomość położoną w obrębie J., gm. B., obejmującą działkę ewidencyjną nr [...] o pow. 35,00 m2, która z mocy prawa stała się własnością Powiatu B.. Odwołanie od ww. decyzji złożył w ustawowym terminie Adwokat E. Ś.-Ż. - pełnomocnik Pana W. K.. Decyzją z dnia 30 marca 2023 r., znak: WS-VI.7570.1.21.2023.AS, Wojewoda Małopolski uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powodem uchylenia decyzji Starosty Brzeskiego z dnia 27 stycznia 2023 r., znak: BA-I.683.3.2.2022.WW było uzyskane w trakcie postępowania odwoławczego stanowisko autora operatu szacunkowego z dnia 6 grudnia 2022 r., stanowiącego podstawę ustalenia wysokości odszkodowania ww. decyzji, że cyt.: "z uwagi na fakt, iż stwierdzono zmiany w zakresie poziomu cen występujących na lokalnym rynku za nieruchomości podobne do przedmiotowej działki oraz w zakresie cen w cenniku wykorzystywanym w procesie wyceny tj. Biuletyn cen obiektów budowlanych — obiekty inżynieryjne, Sekocenbud, Ośrodek Wdrożeń Ekonomiczno-Organizacyjnych Budownictwa "Promocja", nie potwierdzam aktualności operatu szacunkowego określającego wartość odtworzeniową prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,0035 ha, położonej w obr. J. , jedn. ewid. B. - obszar wiejski. Obj. KW nr [...]". Wobec tak przedstawionego stanowiska przez autora operatu szacunkowego, organ odwoławczy stwierdził, że wyklucza to wykorzystanie niniejszego operatu szacunkowego w sprawie i konieczne jest uchylenie w całości ww. decyzji Starosty Brzeskiego i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, celem pozyskania nowego, aktualnego operatu szacunkowego. Następnie, w dniu 21 lipca 2023 r. Starosta Brzeski w oparciu o nowy operat szacunkowy wydał decyzję znak: BA-I.683.3.2.2022.WW od której pełnomocnik Pana W. K. - Adwokat E. Ś.-Ż. wniosła odwołanie. Organ II instancji uzyskując stanowisko autora operatu szacunkowego z dnia 28 czerwca 2023 r., o następującej treści: cyt.: "Z uwagi na fakt, iż stwierdzono zmiany w zakresie poziomu cen występujących na lokalnym rynku za nieruchomości podobne do przedmiotowej działki oraz w zakresie cen w cenniku wykorzystanym w procesie wyceny tj. "Biuletyn cen obiektów budowlanych - obiekty inżynieryjne, Sekocenbud, Ośrodek Wdrożeń Ekonomiczno-Organizacyjnych Budownictwa "Promocja", jak również w związku z wejściem w życie nowego Rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości, nie potwierdzam aktualności operatu szacunkowego określającego wartość odtworzeniową prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 35,00 m2, położonej w obr. J. , jedn. ewid. B. - obszar wiejski , obj. KW nr [...]", decyzją z dnia 20 września 2023 r., znak: WS-VI.7570.1.82.2023.ŁG, uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Ponownie rozpoznając sprawę Starosta Brzeski, w związku z tym, że materiały przedstawiające stan nieruchomości zgodnie z § 49 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 5 września 2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości (Dz. U. z 2023 r. poz. 1832) tj. z dnia wydania decyzji w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, to znaczy z 5 sierpnia 2020 r., posiada rzeczoznawca majątkowy Ł. G., zlecił mu sporządzenie nowego operatu szacunkowego. W dniu 10 października 2023 r. został sporządzony operat szacunkowy będący podstawą dla ustalenia wysokości odszkodowania. Na dzień określenia stanu nieruchomości, przedmiotowa nieruchomość nie była objęta ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Natomiast, zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy B. , zatwierdzonym Uchwałą Rady Miejskiej w B. z dnia 15.06.1998 r., Nr XL/286/98, działka nr [...], położona w obrębie J., znajdowała się w strefie zainwestowania kubaturowego terenów podmiejskich i wiejskich. Przedmiotowa nieruchomość na dzień wydania decyzji Starosty Brzeskiego Nr 3/2020 z dnia 5 sierpnia 2020 r. znak: ABR.6740.7.1.2020.JF, znajdowała się w strefie zainwestowania kubaturowego terenów podmiejskich i wiejskich, natomiast zgodnie z ww. decyzją została przeznaczona pod drogi publiczne. W zaistniałej sytuacji należało przeprowadzić 2 odrębne badania rynku, aby ustalić czy nie zachodzi możliwość zastosowania w tym przypadku tzw. "zasady korzyści", zgodnie z którą, jeśli cel wywłaszczenia zwiększa wartość nieruchomości, ustala się ją na podstawie alternatywnego sposobu użytkowania wynikającego z celu wywłaszczenia. Rzeczoznawca majątkowy poddał analizie wyłącznie transakcje, których przedmiotem były nieruchomości podobne do wycenianej. Przedmiotowa działka położona jest na terenie strefy zainwestowania kubaturowego terenów podmiejskich i wiejskich, co stanowi ogólne wskazanie potencjału inwestycyjnego tego obszaru. Do analizy przyjęto początkowo obręb J.. Natomiast ze względu na brak wystarczającej ilości transakcji spełniających kryterium podobieństwa do wycenianej nieruchomości, analizą objęto obszar całej gminy Brzesko - obszar wiejski. Okres badania rynku obejmował od października 2021 roku do października 2023 r. Wyselekcjonowano 17 transakcji nieruchomościami posiadającymi walor podobieństwa do wycenianej nieruchomości. Przeprowadzona analiza wykazała, że zaktualizowane ceny na datę wyceny kształtowały się na poziomie od 52,89 zł/m do 119,14 zł/m , z średnią ceną jednostkową na poziomie 73,07 zł/m2. Analizą rynku nieruchomości gruntowych podobnych do przedmiotowej nieruchomości według alternatywnego przeznaczenia objęto nieruchomości przeznaczone pod tereny komunikacyjne. Do analizy przyjęto początkowo teren gminy B. obszar wiejski. Ze względu na brak wystarczającej ilości transakcji spełniających kryterium podobieństwa do wycenianej nieruchomości, analizę rozszerzono na obszar całego powiatu brzeskiego. W związku z dalszą niewielką ilością transakcji do analizy przyjęto obszar powiatu bocheńskiego i północną część powiatu nowosądeckiego. Rzeczoznawca majątkowy początkowo analizą objął okres od października 2021 r. do października 2023 r. Jednakże, ze względu na niewielką ilość transakcji nieruchomościami dokonanymi w standardowym okresie dwóch lat poprzedzającym datę określenia wartości przedmiotu wyceny, rozszerzono analizę o transakcje mające miejsce w okresie od czerwca 2020 r. do października 2021 r. Wyselekcjonowano 17 transakcji nieruchomościami posiadającymi walor podobieństwa do wycenianej nieruchomości. W wyniku tej analizy wykazano, że zaktualizowane ceny na datę wyceny kształtowały się na poziomie od 11,27 zł/m2 do 50,96 zł/m2, z średnią ceną jednostkową 28,36 zł/m . Przeprowadzona analiza wykazała, że ceny nieruchomości o potencjale inwestycyjnym są wyższe niż ceny nieruchomości o przeznaczeniu pod tereny komunikacyjne. Wobec powyższego nie było podstaw do zastosowania tzw. zasady korzyści. Wartość przedmiotowej nieruchomości oszacowano w oparciu o transakcje nieruchomościami o potencjale inwestycyjnym wskazanym w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Rzeczoznawca majątkowy wartość rynkową gruntu określił przy zastosowaniu podejścia porównawczego metodą korygowania ceny średniej, tzn. wartość określono na podstawie cen osiągniętych z rzeczywistych sprzedaży nieruchomości podobnych. Wartość składników budowlanych określono przy zastosowaniu podejścia kosztowego, metody kosztów zastąpienia, techniki wskaźnikowej. Wartość składników roślinnych określono przy zastosowaniu metody "bydgoskiej". Rzeczoznawca majątkowy uzasadnił wybór właściwego podejścia oraz metodę i technikę szacowania, że cyt.: (...) Po przeprowadzeniu analizy rynku nieruchomościami na obszarze rynku lokalnego i regionalnego, stwierdzono, iż nie występują w obrocie nieruchomości z podobnymi składnikami do przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym, brak jest podstawy do zastosowania podejścia porównawczego do wyceny części nieruchomości gruntowej z jej częściami składowymi. Brak jest także podstaw do zastosowania podejścia dochodowego, ze względu na brak danych o czynszach dzierżawnych na nieruchomościach podobnych. Z uwagi na brak na rynku lokalnym i regionalnym, transakcji nieruchomościami całościowo porównywalnymi z wycenianą nieruchomością (grunt z częściami składowymi) i niemożnością określenia jej wartości rynkowej, w operacie szacunkowym określono wartość odtworzeniową przedmiotowej nieruchomości. W operacie szacunkowym wartość odtworzeniową prawa własności wycenianej działki nr [...], położonej w obrębie J., określona została w wysokości: 10 677 zł, w tym: • wartość rynkowa gruntu w wysokości 2 570 zł, • wartość odtworzeniową składników budowlanych 6 046 zł, • wartość odtworzeniową składników roślinnych 2 061 zł. Organ orzekający, dokonał oceny operatu szacunkowego, pod względem formalnym. Dokonana analiza operatu szacunkowego z dnia 10 października 2023 r., daje podstawę do sformułowania stwierdzenia, że zdaniem organu rozstrzygającego w przedmiotowej sprawie został on sporządzony prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa w sposób umożliwiający ocenę poprawności dokonanej przez rzeczoznawcę wyceny. Zawiera odpowiednie informacje na temat powodów, dla których do porównania przyjęto te, a nie inne nieruchomości będące w obrocie na określonym obszarze oraz co do przyjętych atrybutów dotyczących wycenianej nieruchomości oraz zawiera wymagane przepisami prawa elementy treści, nie zawiera niejasności, pomyłek, braków, które powinny zostać sprostowane lub uzupełnione W tym stanie rzeczy, przywołany powyżej operat szacunkowy z dnia 10 października 2023 r., został przyjęty, jako dowód w przedmiotowej sprawie i na jego podstawie została ustalona wysokość odszkodowania za nieruchomość zajętą pod wskazaną powyżej inwestycję drogową. Stosownie do zapisów art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, zawiadomieniem z dnia 19 października 2023 r., znak: BA-I.683.3.2.2022.WW, Starosta Brzeski poinformował strony postępowania, że w terminie 7 dni od otrzymania zawiadomienia, można zapoznać się z aktami sprawy. We wskazanym terminie strony postępowania zapoznały się z całością akt sprawy, w tym w szczególności z operatem szacunkowym z dnia 10 października 2023 r. Starosta wskazał także, że jak wskazuje się w orzecznictwie za wydanie nieruchomości nie można uznać pasywnej postawy właściciela, który oczekiwałby, że inwestor będzie w każdej chwili zainteresowany zajęciem nieruchomości. W przypadku posiadania przez byłych właścicieli jakiegokolwiek dokumentu, z którego wynikałoby, że dobrowolnie wydali nieruchomość, bądź zgodzili się na jej wydanie, powinni przedłożyć taki dowód do akt sprawy (por. uzasadnienie do wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2013 r. I SA/Wa 1038/13). W związku z tym pismem z dnia 12.02.2021 r., znak: AG-I.683.5.1.2020.DG, zwrócono się do Zarządu Dróg Powiatowych w B. , o podanie właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości, przeznaczonych pod przedmiotową inwestycję drogową, którzy złożyli wniosek o wydanie nieruchomości, tj. przedłożenia dokumentu świadczącego o zgodzie na wydanie nieruchomości, który byłby podstawą do powiększenia odszkodowania o kwotę równą 5%. W odpowiedzi na powyższe w piśmie z dnia 17.02.2021 r. znak: ZDP.430.12.2021.GB, uzyskano od Zarządu Dróg Powiatowych w B. informację, że cyt.: " (...) nie wpłynął żaden wniosek o wydanie nieruchomości wymienionych w przesłanym piśmie w trybie art. 18 ust. le ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r., o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ". W związku z powyższym, ze względu na brak spełnienia przesłanek określonych w art. 18 ust. 1e pkt 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, Starosta wskazał, że wysokość odszkodowania nie podlega powiększeniu o kwotę równą 5 % wartości nieruchomości i decyzją z dnia 16 listopada 2023 roku ustalił odszkodowanie w wysokości 10.677,00 zł na rzecz Pana W. K. za nieruchomość położoną w obrębie J., gm. B., obejmującą działkę ewidencyjną nr [...] o powierzchni 35,00 m2, która z mocy prawa stała się własnością Powiatu B.. Odwołanie od powyższej decyzji złożył W. K. reprezentowany przez pełnomocnika adwokat E. Ś.-Ż.. Rozpoznając sprawę w wyniku wniesionego odwołania Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 7 lutego 2024 roku utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Brzeskiego. Wojewoda wskazał, że regulacja art. 12 ust. 4f specustawy drogowej przewiduje, iż odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe. Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania za opisane wyżej nieruchomości stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18 (art. 12 ust. 5 specustawy drogowej). Zgodnie z ww. art. 18 ust. 1 specustawy drogowej wysokość odszkodowania za nieruchomości lub ich części, które z mocy prawa na podstawie tejże ustawy stały się własnością Skarbu Państwa bądź odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego, ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania. Jeżeli natomiast na nieruchomościach, o których mowa w art. 12 ust. 4, lub na prawie użytkowania wieczystego tych nieruchomości są ustanowione ograniczone prawa rzeczowe, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości tych praw (art. 18 ust. 1a). Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał, że w niniejszej sprawie Ł. G. - autor sporządzonej wyceny nieruchomości z dnia 10 października 2023 r. dla przedmiotu wyceny położonego w dniu określania stanu (5 sierpnia 2020 r.), zgodnie ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Gminy Brzesko zatwierdzonym Uchwałą Rady Miejskiej w Brzesku z dnia 15 czerwca 1998 r. Nr XL/286/98, położonego w strefie zainwestowania kubaturowego terenów podmiejskich i wiejskich, wykorzystując podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej, wartość gruntu wyceny. Twierdzenie, że w operacie nie wskazano klucza doboru nieruchomości porównawczych i uniemożliwiono weryfikację ich podobieństwa do nieruchomości wycenianej nie są zasadne. W pkt. 8.3 na stronie 6 wyceny rzeczoznawca majątkowy w sposób przejrzysty wyjaśnił kryteria doboru nieruchomości podobnych. Z kolei znajdująca się na stronach 8-9 tabela pozwala na potwierdzenie ich podobieństwa do nieruchomości wycenianej. Odnośnie zaś zarzutu wskazującego na: podjęcie niezrozumiałych dla Odwołującego działań skutkujących znaczącym obniżeniem wysokości odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną, wskutek czego wydanie decyzji niekorzystnej dla obywatela, pogarszającej jego byt w państwie prawa; d. art. 13 k.p.a. w związku z art. 98 u.g.n. poprzez brak dążenia organu do polubownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej będącej przedmiotem orzekania, nie odpowiadając na wskazania Odwołującego się o chęci rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem orzekania w niniejszej sprawie administracyjnej na drodze dopuszczalnej na mocy art. 98 u.g.n. uzgodnień o charakterze cywilnoprawnym z organem, należy wskazać, iż jest on całkowicie nierelewantny i niezrozumiały, a to z uwagi na fakt, iż nieruchomość oznaczona jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,0035 ha, obr. J. , gm. B., została przejęta przez Gminę B. w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 162), która to regulacja nie przewiduje obowiązku uzgodnień o charakterze cywilnoprawnym takich jak prowadzenie rokowań w przedmiocie wysokości odszkodowania podobnie jak i przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Zgodnie bowiem z art. 23 ww. aktu prawnego, przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 344), stosuje się wyłącznie w sprawach nieuregulowanych tzw. specustawą. Tymczasem przywoływane przez odwołującą w tym kontekście przepisy zawarte są w rozdziale 4 Działu III ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami pt. "Wywłaszczenie nieruchomości" i w żaden sposób nie mogą odnosić się do niniejszego postępowania prowadzonego w zupełnie innym trybie i na podstawie odrębnej ustawy. Przywołany bowiem w odwołaniu art. 98 ust. 3 ugn (przewidujący obowiązkowe poprzedzenie administracyjnego postępowania odszkodowawczego przeprowadzeniem cywilno-prawnych negocjacji pomiędzy stronami) nie ma w niniejszym przypadku zastosowania, gdyż przedmiotowa nieruchomość nie została przejęta przez Powiat B. w wyniku ostateczności decyzji podziałowej, o której mowa w art. 98 ust.1 ugn, lecz na podstawie cytowanych przepisów specustawy drogowej, przewidujących wydanie decyzji ZRID. Nie sposób zgodzić się z odwołującym, iż operat poprzez nieuwzględnienie znacznej podwyżki cen nieruchomości, powołując się na dane z lat od 2020 nie stanowi prawidłowego materiału dowodowego. Wartość gruntu przedmiotowej nieruchomości została bowiem oszacowana w oparciu o transakcje mające miejsce w okresie od października 2021 r. (tylko jedna z transakcji miała miejsce w tym roku) do sierpnia 2023 r. W dodatku dotyczące tych transakcji ceny zostały w sposób logiczny i przejrzysty zaktualizowane (strony 6-7 operatu). W efekcie sposób sporządzenia operatu szacunkowego z dnia 10 października 2023 r. przez rzeczoznawcę majątkowego Pana Ł. G., ocenić należy w sposób pozytywny, a tym samym uznać go za wiarygodny dowód w niniejszym postępowaniu. W efekcie należało utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Brzeskiego z dnia 16 listopada 2023 r., znak: BA-I.683.3.2.2022.WW. Skargę na powyższą decyzję Wojewody Małopolskiego złożył W. K. reprezentowany przez adwokat E. Ś. – Ż. , podnosząc zarzuty naruszenia: - art. 128 ust. 1 u.g.n. w zw. z art. 12 ust. 5, art. 18 i 23 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 687), zwanej dalej "specustawą", poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na wywłaszczeniu nieruchomości za odszkodowaniem nieodpowiadającym wartości tych praw; - art. 7, 77, i 84 § 1 k.p.a. w zw. z art. 130 ust. 2 u.g.n., poprzez brak wszechstronnego i należytego wyjaśnienia sprawy, dokonanie wybiórczej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, błędne ustalenie stanu faktycznego oraz zaniechanie podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego; - art. 128 ust. 4, art. 129 ust 5 i art 130 w zw; z art 124 ust. 1 u.g.n., poprzez wydanie decyzji ustalającej wartość odszkodowania w błędnej wysokości; - art. 4 ust. 16 oraz art. 154 ust. 1 u.g.n., poprzez uwzględnienie w materiale dowodowym operatu szacunkowego pomimo jego istotnych i oczywistych wad; - art. 11 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego i dokładnego uzasadnienia decyzji, a w szczególności brak odniesienia się do zarzutów przedstawionych przez stronę w odwołaniu od decyzji organu I instancji, w konsekwencji naruszenie obowiązku wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek którymi kierują się przy załatwieniu sprawy. - art. 8 k.p.a., przez błędną, nieuzasadnioną prawnie interpretację przepisów prawa materialnego oraz podjęcie niezrozumiałych działań skutkujących znaczącym obniżeniem wysokości odszkodowania za nieruchomość w3rwłaszczoną, wskutek czego wydanie decyzji niekorzystnej dla obywatela, pogarszającej jego byt w państwie prawa; - art. 21 ust. 2 Konstytucji i art. 1 Protokołu w związku z naruszeniem zasad do uzyskania słusznego odszkodowania, a także zasad traktatowych Unii Europejskiej ochrony własności, zasady równego traktowania i zasad państwa prawnego. Powołując się na powyższe, wniósł o cyt.: "zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie na moją rzecz kwoty 15 000 zł tytułem odszkodowania oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego, z ostrożności zaś o uchylenie skarżonej decyzji przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji". W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi z racji jej bezzasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1) p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 134 § 2 p.p.s.a. sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Przedmiotowa sprawa dotyczy ustalenia odszkodowania za część nieruchomości Skarżącego położoną w obrębie J., gm. B., obejmującą działkę ewidencyjną nr [...] o pow. 35,00 m2, która z mocy prawa stała się własnością Powiatu B. w związku z decyzją Starosty Brzeskiego dnia 5 sierpnia 2020 r., zezwalającą na realizację inwestycji drogowej p.n. "Rozbudowa drogi powiatowej nr [...] K B. -S. - B. (ul. M./G. - klasy technicznej Z) w m. J. i S. od km 0+000.00 do km 2+847.05 w zakresie rozbudowy jezdni, budowy chodnika oraz infrastruktury technicznej (kanalizacji deszczowej, sieci elektroenergetycznych, teletechnicznych, gazowych oraz sieci wodociągowych)". Zgodnie z art. 11f ust. 1 pkt. 5 – 7 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2023, poz. 162 ze zm.) – dalej jako uZRID, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności: 5) zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 12 ust. 1; 6) oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego; 7) zatwierdzenie projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Stosownie natomiast do art. 12 ust. 4 i 4a uZRID 4. Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy prawa: 1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych, 2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna. 4a. Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W myśl natomiast art. 12 ust. 5 uZRID do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18. Z kolei zgodnie z art. 130 ust.1 i ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 344 ze zm.) – dalej jako "u.g.n." wysokość odszkodowania ustala się według stanu, przeznaczenia i wartości, wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu. W przypadku gdy starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu, wysokość odszkodowania ustala się według stanu i przeznaczenia nieruchomości w dniu pozbawienia lub ograniczenia praw, a w przypadkach, o których mowa w art. 98 ust. 3 i art. 106 ust. 1, według stanu i przeznaczenia nieruchomości odpowiednio w dniu wydania decyzji o podziale lub podjęcia uchwały o przystąpieniu do scalenia i podziału oraz jej wartości w dniu wydania decyzji o odszkodowaniu. Przepis art. 134 stosuje się odpowiednio. Przy czym ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości. Zasady wyceny nieruchomości przeznaczonych pod drogi publiczne zostały szczegółowo uregulowane w rozporządzeniu Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 5 września 2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości (Dz.U. z 2023 r., poz. 1832) – dalej też jako "rozpWyc". Zgodnie z § 49 ust. 1 i 2 rozpWyc: 1. Wartość rynkową nieruchomości dla potrzeb ustalenia odszkodowania za nieruchomości wywłaszczone lub przejęte z mocy prawa na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 162) określa się, przyjmując stan nieruchomości z dnia wydania decyzji, ceny nieruchomości z dnia ustalenia odszkodowania, a przeznaczenie nieruchomości zgodnie z art. 154 ustawy bez uwzględnienia ustaleń decyzji. Nie uwzględnia się nakładów poniesionych na nieruchomości po dniu wydania decyzji. 2. W przypadku gdy dane z lokalnego i regionalnego rynku nieruchomości są niewystarczające do określenia wartości rynkowej zgodnie z ust. 1, wartość nieruchomości objętej decyzją określa się w podejściu kosztowym. Zgodnie natomiast z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego ustawy (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 775 ) dalej jako – "K.p.a." w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Stosownie do art. 77 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast w myśl art. 80 K.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Rozpoznając sprawę organ w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 roku, sygn. II OSK 2417/12). Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do wydania wadliwej decyzji. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy i okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego. Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 K.p.a., organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy - inność i odrębność okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021, sygn. I OSK 251/21). Określenie w jakim obszarze i w jakim zakresie konieczne jest ustalenie w sprawie istotnych okoliczności faktycznych jest uwarunkowane przez normy prawne, które organ w sprawie będzie stosował. Organ powinien zatem w sposób adekwatny do potrzeb ustalić stan faktyczny i nie pozostawić żadnych niewyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności. Dokonana natomiast przez organ ocena zgromadzonego materiału została przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.), a motywy którymi kierował się organ powinny zostać szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu do wydanej decyzji. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, której przedmiotem jest ustalenie odszkodowania za część nieruchomości Skarżącego, która W związku z decyzją Starosty Brzeskiego dnia 5 sierpnia 2020 r., wydał decyzję znak: ABR.6740.7.1.2020.JF, zezwalającą na realizację inwestycji drogowej p.n. "Rozbudowa drogi powiatowej nr [...] K B. - S. - B. (ul. M./G. - klasy technicznej Z) w m. J. i S. od km 0+000.00 do km 2+847.05 w zakresie rozbudowy jezdni, budowy chodnika oraz infrastruktury technicznej (kanalizacji deszczowej, sieci elektroenergetycznych, teletechnicznych, gazowych oraz sieci wodociągowych)" z mocy prawa stała się własnością Powiatu B. – należy wskazać, że zadaniem organów było w sposób prawidłowy ustalenie wysokości należnego Skarżącemu odszkodowania. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że organy tym wymaganiom uczyniły zadość. Przede wszystkim w sposób rzetelny i prawidłowy organy przeprowadziły postępowanie, w tym przeprowadziły dowód z opinii rzeczoznawcy majątkowego, który to dowód stanowił podstawę dla ustalenia wysokości należnego odszkodowania. W tym kontekście trzeba też przypomnieć, że jest powszechnie przyjmowane jest stanowisko, o niedopuszczalności merytorycznej weryfikacji treści operatu, który to operat podlega sprawdzeniu jedynie pod względem spójności, niesprzeczności czy logiczności. Powyższe jest podyktowane koniecznością uwzględnienia istoty i zawodowego charakteru, ustawowo regulowanej działalności rzeczoznawcy majątkowego i związanej z tym dyscyplinarnej odpowiedzialności zawodowej (art. 174 ust. 1, art. 175 ust. 1, art. 178 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami), a także możliwego zakresu oceny dowodowej operatu szacunkowego przez organ administracji - jako opinii o sformalizowanej prawnie formie i trybie oceny prawidłowości sporządzenia (art. 157 u.g.n.) (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 24 marca 2021, sygn. I OSK 1335/19). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie zwracano także uwagę, że merytoryczna ocena operatów szacunkowych - zarówno przez organy administracji publicznej jak i sądy administracyjne - nie jest możliwa w takim zakresie, w jakim miałaby dotyczyć wiadomości specjalnych. W tym bowiem zakresie operat szacunkowy może być oceniony, a w konsekwencji tego także podważony jedynie przez ocenę dokonaną w trybie art. 157 ust. 1 i 4 u.g.n., a więc wyłącznie w następstwie oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego dokonanej przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych (por. np. uzasadnienia do wyroków NSA z dnia 5 września 2009 r., I OSK 2085/11; wyrok NSA z dnia 8 maja 2013 r., I OSK 2138/11; wyrok NSA z dnia 5 lutego 2014 r., I OSK 1612/12; wyrok NSA z dnia 31 lipca 2019 r. I OSK 1906/17; wyrok NSA z dnia 27 lutego 2020 r., I OSK 1978/18, z dnia 1 grudnia 2021 roku, sygn. I OSK 6/19). Należy też podkreślić szczególną rolę rzeczoznawcy majątkowego w postępowaniu administracyjnym. Nie jest on biegłym, aczkolwiek przedstawia operat szacunkowy, który w zasadzie jest bardzo zbliżony do opinii biegłego. Wspomnieć także należy na ograniczone możliwości weryfikacji i oceny wartości operatu przez organ, które sprowadzają się jedynie do kwestii raczej formalnych, a w minimalnym zakresie warstwy merytorycznej, nie wspominając o niemożliwości weryfikacji prawidłowości przyjętej metodologii wyceny. Rola rzeczoznawcy jest istotna, w szczególności w postępowaniach, których zasadniczą kwestią – jak ma to miejsce na gruncie niniejszej sprawy – jest ustalenie wartości nieruchomości, które stanowi bezpośredni punkt odniesienia dla ustalenia wysokości odszkodowania. Powyższe nie oznacza jednak, że organ zwolniony jest z obowiązku zweryfikowania sporządzonego operatu szacunkowego. Organ administracji nie może również poprzestać tylko na ogólnym wskazaniu, że operat jest prawidłowy, względnie na przytaczaniu fragmentów operatu celem wykazania tej prawidłowości. Organ oprócz zweryfikowania czy sporządzony operat nie zawiera żadnych sprzeczności czy też nielogiczności, jest zobowiązany zbadać operat także pod kątem podnoszonych zarzutów przez strony postępowania i jeśli to konieczne zwrócić się do rzeczoznawcy o wyjaśnienie ewentualnych wątpliwych kwestii, względnie o ile jest to uzasadnione o poprawienie lub uzupełnienie sporządzonego operatu. Tym wymaganiom jednak organy uczyniły zadość, a dokonana przez organy ocena sporządzonego operatu jest prawidłowa. Odnosząc się do samego operatu należy wskazać, że rzeczoznawca dla przedmiotu wyceny zastosował metodę korygowania ceny średniej. Wartość nieruchomości została oszacowana w oparciu o transakcje mające miejsce w okresie od października 2021 r. (tylko jedna z transakcji miała miejsce w tym roku) do sierpnia 2023 r. Trzeba też podkreślić, że ceny dotyczące tych transakcji zostały w sposób logiczny i przejrzysty zaktualizowane (strony 10-11 operatu). Ponadto w pkt. 8.3 na stronie 6 operatu rzeczoznawca majątkowy w sposób przejrzysty wyjaśnił kryteria doboru nieruchomości podobnych. Z kolei znajdująca się na stronach 11 tabela pozwala na jednoznaczne potwierdzenie ich podobieństwa do nieruchomości wycenianej. W tym zakresie operat jest spójny, logiczny a jego treść nie budzi istotnych wątpliwości. Odnosząc się natomiast do zarzutów Skarżącego, który akcentuje większy niż przyjęty przez rzeczoznawcę wzrost cen materiałów budowlanych, to trzeba wskazać, że wartość składników budowlanych określono przy zastosowaniu podejścia kosztowego, metody kosztów zastąpienia, techniki wskaźnikowej. Wartość składników roślinnych określono przy zastosowaniu metody "bydgoskiej". Rzeczoznawca majątkowy uzasadnił wybór właściwego podejścia oraz metodę i technikę szacowania, wskazując że cyt.: "Po przeprowadzeniu analizy rynku nieruchomościami na obszarze rynku lokalnego i regionalnego, stwierdzono, iż nie występują w obrocie nieruchomości z podobnymi składnikami do przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym, brak jest podstawy do zastosowania podejścia porównawczego do wyceny części nieruchomości gruntowej z jej częściami składowymi. Brak jest także podstaw do zastosowania podejścia dochodowego, ze względu na brak danych o czynszach dzierżawnych na nieruchomościach podobnych. Z uwagi na brak na rynku lokalnym i regionalnym, transakcji nieruchomościami całościowo porównywalnymi z wycenianą nieruchomością (grunt z częściami składowymi) i niemożnością określenia jej wartości rynkowej, w operacie szacunkowym określono wartość odtworzeniową przedmiotowej nieruchomości. " Zgodnie z zapisami § 26 ust. 2 – 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 5 września 2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości: 2. Za koszt odtworzenia części składowych gruntu, o którym mowa w art. 153 ust. 3 ustawy, przyjmuje się kwotę równą kosztom ich odtworzenia lub kosztom ich zastąpienia, pomniejszoną o stopień zużycia tych części składowych. 3. Przy określaniu stopnia zużycia, o którym mowa w ust. 2, rzeczoznawca majątkowy ustala zużycie techniczne, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach również zużycie funkcjonalne lub inne wynikające ze specyfiki wycenianej nieruchomości. Bezzasadne jest zatem w tym kontekście powoływanie się przez Skarżącego na wzrost cen materiałów budowlanych, jak zaznaczenie, że "koszt ogrodzeń ze średniej półki cenowej wynosi: od ok. 120 do 500 zł za jedno przęsło ogrodzenia, ok. 200 do 3000 zł za furtkę oraz od ok. 600 do 8000 zł za bramę wjazdową". Rolą odszkodowania jest ustalenie rzeczywistej straty (utraconych korzyści), którą ponosi Skarżący a nie wyliczanie potencjalnie możliwych kosztów i cen nowych materiałów budowlanych – takich jak ogrodzenia, furtki czy bramy wjazdowe. Podkreślić trzeba, że jak wprost wynika z zacytowanej treści § 26 rozpWyc koszt odtworzenia części składowych gruntu, musi uwzględniać stopień zużycia tych części składowych. Skoro zatem Skarżący nie miał nowej furtki, ogrodzenia czy bramy wjazdowej, to bezzasadne jest domaganie się przez niego uwzględnienia cen nowych furtek, ogrodzeń czy bram wjazdowych "ze średniej półki cenowej". Również i tym zakresie Sąd nie dostrzega wadliwości operatu, która uzasadniałaby uchylenie zaskarżonej decyzji. Bezzasadne są również zarzuty Skarżącego, które w sposób ogólny odnoszą się z jednej strony do istoty odszkodowania, a z drugiej akcentują dopuszczalne granice ingerencji w prawo własności. Trzeba zwrócić przede wszystkim uwagę, że w tym zakresie zarzuty, jak i ich uzasadnienie przyjmują formę w zasadzie swobodnych rozważań, które nie zostały jednak zakotwiczone w realiach niniejszej sprawy. Na gruncie tej sprawy natomiast nie budzi wątpliwości, że część nieruchomości Skarżącego położonej w obrębie J., gm. B. i obejmującej działkę ewidencyjną nr [...] o pow. 35,00 m2, w związku z wydaną decyzją Starosty Brzeskiego z dnia 5 sierpnia 2020 r., wydał decyzję znak: ABR.6740.7.1.2020.JF, zezwalającą na realizację inwestycji drogowej p.n. "Rozbudowa drogi powiatowej nr [...] K B. -S. - B. (ul. M./G. - klasy technicznej Z) w m. J. i S. od km 0+000.00 do km 2+847.05 w zakresie rozbudowy jezdni, budowy chodnika oraz infrastruktury technicznej (kanalizacji deszczowej, sieci elektroenergetycznych, teletechnicznych, gazowych oraz sieci wodociągowych)", z mocy prawa stała się własnością Powiatu B. . Kwestia zatem ingerencji w prawo własności i jej podstawa są poza zakresem niniejszego postępowania, dlatego też argumenty Skarżącego, które dotyczą tej kwestii są pozbawione jakichkolwiek podstaw. Przedmiotem tej sprawy było jedynie ustalenie wysokości należnego odszkodowania i odszkodowanie do zostało przez organy zgodnie z obowiązującymi przepisami ustalone. Sąd nie dostrzega jakichkolwiek wadliwości w przeprowadzonym postępowaniu. W szczególności sporządzony operat szacunkowy, jest kompletny, zupełny, logicznie zbudowany i poprawny metodologicznie oraz sporządzony zgodnie z wymaganiami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i rozpWyc i nie budzi wątpliwości, co do formalnej poprawności i prawidłowości. Ze względu na powyższe zarzuty skargi są pozbawione podstaw. Sąd nie dopatrzył się również żadnych innych uchybień, które skutkować mogłyby uchyleniem zaskarżonej decyzji. Z tych względów skarga na zasadzie art. 151 p.p.s.a. została oddalona.