II SA/Kr 848/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 5 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących R. M. i S. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 8 lipca 2008r., nr [...] ustalającej warunki zabudowy w sprawie ze skarg R. M. i S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia 31 maja 2016r. w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści ww. decyzji ustalającej warunki zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 8 lipca 2008r., nr [...]. W piśmie z dnia 25 lipca 2016 r. skarżący R. M. i S. M., reprezentowani przez pełnomocnika r.pr. S. K. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 8 lipca 2008r., nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn: "Budowa budynku hotelu z częścią mieszkalną i garażem podziemnym na dz. nr [...] obr. [...] [...] wraz z przebudową wjazdu i dojścia dodatkowo na dz. nr [...] i [...] obr. [...] [...] przy ul. [...] i [...] w K." podając, że w przedmiotowej sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej, nieodwracalnej szkody. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W pierwszej kolejności należy odnieść się do dopuszczalności wstrzymania wykonania wskazanej we wniosku decyzji. Skarżący domagają się wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 8 lipca 2008r., nr [...], którą ustalono warunki zabudowy dla ww. inwestycji. Tymczasem przedmiotem skargi wniesionej do WSA w Krakowie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 maja 2016r. (znak: [...]). Rozstrzygnięciem tym organ II instancji uchylił w części, tj. w zakresie pkt 1 postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 18 listopada 2015 r. nr [...] wyjaśniające treść ww. decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego i orzekł w zakresie pkt l wyjaśnień, w ten sposób: 1. Inwestycja jest możliwa w granicy z działką nr [...] w części projektowanego budynku przylegającego do ściany szczytowej budynku oficyny [...]; w pozostałej części tj. pkt 2 i pkt 3 utrzymano w mocy ww. postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 18 listopada 2015 r. Konstrukcja przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wiąże przesłanki: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co do zasady, z ewentualnymi skutkami wykonania zaskarżonego aktu objętego wnioskiem o wstrzymanie wykonania, nie zaś skutkami wykonania innych aktów podjętych w ramach tego samego postępowania. Nie wyklucza to jednak możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy, na co wskazuje wyraźnie zdanie trzecie omawianego przepisu. Rozpoznając zatem wniosek o wstrzymanie wykonania należy ustalić, czy decyzja będąca przedmiotem wniosku może być zakwalifikowana jako wydana "w granicach tej samej sprawy". Dopiero bowiem pozytywne przesądzenie tej kwestii pozwoli na rozważenie możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zwrot "w granicach tej samej sprawy" użyty w art. 61 p.p.s.a. dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001/1/7 oraz postanowienia NSA: z dnia 2 września 2009 r., sygn. akt II OZ 689/09; z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II GZ 246/10; z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12; orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie pomiędzy zaskarżonym postanowieniem a decyzją, której wstrzymania wykonania domaga się strona skarżąca, taka tożsamość spraw nie zachodzi. Są to bowiem dwa odrębne przedmioty sprawy, których podstawy prawne wynikają z odrębnych przepisów - w pierwszym przypadku są to przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, zaś w drugim - ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2015 r., poz. 199 ze zm.). Niezależnie od powyższego wniosek skarżących nie mógł zostać uwzględniony z innego jeszcze powodu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest bowiem stanowisko, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania decyzji, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania (por. postanowienia NSA z 14.12.2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z 19.07.2012 r., sygn. akt II OZ 609/12, z 29.02.2012 r., sygn. akt II OZ 116/12, z 8.10.2015 r., sygn. akt II OZ 966/15, CBOSA). Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ze względu na swój przedmiot nie podlega wykonaniu (por. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydanie 4, LexisNexis, Warszawa 2010, s. 205, postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2010 r. sygn. akt II OZ 1168/09, CBOSA). Ma ona jedynie charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. Tym samym nie może ona powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. np. postanowienie NSA z 8.01.2015 r., sygn. akt II OZ 1376/14, CBOSA). Również i z tego powodu wniosek skarżących nie zasługiwał na uwzględnienie. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 orzeczono jak w sentencji postanowienia.