II SA/Kr 920/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie : WSA Agnieszka Nawara-Dubiel WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Protokolant : starszy referent sądowy Kinga Ładyga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2023 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie M. C. sprawy ze skargi Gminy W. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 18 maja 2023 r. znak: WI-I.7840.9.21.2022.EU w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę – po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz strony skarżącej Gminy W. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 18 maja 2023 roku, znak; WI-I.7840.9.21.2022.EU, którą uchylono decyzję Starosty Wadowickiego nr 636/2018 z 28.08.2018 r. znak: NBZ.6740.9.171.2018 zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla Gminy W. , Plac [...], na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...] położonej w miejscowości W. w ramach zadania "[...] – przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W." i odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia Gminie W. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...] położonej w miejscowości W. w ramach zadania "[...] – przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W."". Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach. Decyzją nr 636/2018 z 28 sierpnia 2018 r., znak: NBZ.6740.9.171.2018, Starosta Wadowicki zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia dla Gminy W. e, na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...], położonej w miejscowości W. w ramach zadania "[...] – przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W." (decyzja zwana dalej jako "pozwolenie na przebudowę"). Decyzja ta stała się ostateczna z dniem 31.08.2018 r., tj. z dniem doręczenia organowi administracji publicznej oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania przez ostatnią ze stron postępowania (por. art. 127a Kpa). Przymiot strony w postępowaniu tym przyznano tylko inwestorowi, a zarazem właścicielowi działki inwestycyjnej. Następnie decyzją z 7 maja 2019 r., znak: PINB. 7353.49.2019.Wd, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. (zwany dalej: PINB) udzielił Gminie W. wnioskowanego pozwolenia na użytkowanie przebudowy i rozbudowy wiaty magazynowej oraz zmiany sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów, zrealizowanego działce nr [...], położonej w miejscowości W. (obręb [...], gmina W. (karta nr 49 akt organu I instancji); Z kolei pismem z 20 września 2019 r., znak: PINB.0910.29.2019.2, PINB wystąpił do Starosty Wadowickiego o rozważenie podjęcia z urzędu postępowania w sprawie wznowienia na podstawie art. 145 § 1 Kpa postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty Wadowickiego z 28 sierpnia 2018 r., nr 636/2018, znak: NBZ.6740.9.171.2018, o pozwoleniu na budowę wskazując cyt.: "przeprowadzone postępowanie wykazało, że ww. obiekt (w odniesieniu do którego została wydana decyzja o pozwoleniu na rozbudowę i przebudowę wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów nr 636/2018 z dnia 28 sierpnia 2018 r., znak: NBZ.6740.9.171.2018) został wzniesiony w warunkach samowoli budowlanej. Wobec powyższego ewentualne podjęcie przez tut. Inspektorat postępowania legalizacyjnego w niniejszej sprawie może nastąpić wyłącznie po wyeliminowaniu z obiektu prawnego powyższej decyzji Starosty Wadowickiego" (karta nr 62 akt organu I instancji). Starosta Wadowicki postanowieniem z 14 października 2019 r., znak: NBZ.6740.9.171.2018, postanowił wznowić z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Wadowickiego nr 636/2018 z 28 sierpnia 2018 r., znak: NBZ.6740.9.171.2018, o pozwoleniu na przebudowę (karta nr 76 akt organu I instancji). Decyzją z 26 listopada 2019 r., znak: NBZ.6740.9.171.2018, Starosta Wadowicki (karta nr [...] akt organu I instancji): uchylił decyzję Starosty Wadowickiego nr 636/2018 z 28 sierpnia 2018 r., znak: NBZ.6740.9.171.2018 zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla Gminy W. , na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...] położonej w miejscowości W. w ramach zadania "[...] – przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W. i umorzył postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Gminie W. , pozwolenia na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...] położonej w miejscowości W. w ramach zadania "[...] – przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W.", wszczęte na wniosek z 10 sierpnia 2018 r. Wojewoda Małopolski decyzją z 14 kwietnia 2020 r., znak: WI-I.7840.9.25.2019.JD, uchylił zaskarżoną decyzję Starosty Wadowickiego z 26 listopada 2019 r., znak: NBZ.6740.9.171.2018, i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 16 czerwca 2020 r., sygn. akt: II SA/Kr 539/20, oddalił sprzeciw Prokuratora Okręgowego w Krakowie od decyzji Wojewody Małopolskiego 14 kwietnia 2020 r., znak: WI-I.7840.9.25.2019.JD. W uzasadnieniu do wskazanego wyroku wskazano m.in. że "zasadnie Wojewoda Małopolski zwrócił uwagę na istotną wątpliwość (i związane z tym braki w postępowaniu dowodowym) odnośnie fundamentalnej dla rozstrzygnięcia kwestii dotyczącej rzekomej samowoli budowlanej. Przede wszystkim nie zostało wyjaśniane, który z dwóch obiektów zlokalizowanych na działce nr [...] w W. objęty był decyzją Starosty Wadowickiego z 28.08.2018 r. W dalszej kolejności, jak słusznie wskazał organ II instancji należało dokonać kwalifikacji skonkretyzowanego obiektu pod kątem tego, czy w dacie jego budowy wymagał on pozwolenia na budowę czy zgłoszenia." Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł Prokurator Okręgowy w Krakowie. Wyrokiem z dnia 13 listopada 2020 roku, sygn. II OSK 2688/20 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Prokuratora Okręgowego w Krakowie. W uzasadnieniu do wskazanego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazano, że "organ odwoławczy trafnie stwierdził, że za punkt wyjścia w przedmiotowym postępowaniu uznać należy ustalenie, który z dwóch obiektów zlokalizowanych na działce inwestycyjnej objęty był decyzją Starosty Wadowickiego z dnia 28 sierpnia 2018 r. Od kwalifikacji obiektu zależy bowiem, czy w dacie jego budowy wymagał on pozwolenia na budowę czy zgłoszenia. Okoliczność zasygnalizowania przez PINB, że przedmiotowy obiekt budowlany wzniesiony został w warunkach samowoli, stanowiła wszak podstawę wznowienia postępowania przez organ pierwszej postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Przyjęcie tego założenia doprowadziło z kolei do uchylenia decyzji ostatecznej z dnia 28 sierpnia 2018 r. udzielającej Gminie pozwolenia na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów. Tymczasem kwestia ta nie została dostatecznie wyjaśniona przez organ pierwszej instancji, który w ramach prowadzonego przez siebie postępowania ograniczył się w istocie do zwrócenia się pismem z dnia 15 października 2019 r. do Gminy W. o złożenie wyjaśnień w zakresie legalności obiektu. W konsekwencji uprawniona była konstatacja, że w postępowaniu przeprowadzonym przez organ pierwszej instancji nie zostały podjęte właściwe czynności wyjaśniające, które pozwoliłyby na rzetelne ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ w sposób pobieżny przeprowadził postępowanie dowodowe i nie wyjaśnił wszechstronnie wszystkich okoliczności sprawy, co słusznie zostało dostrzeżone zarówno przez Sąd pierwszej instancji, jak i wcześniej przez organ odwoławczy. Celem postępowania administracyjnego jest wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, a możliwe jest to wtedy, gdy organ administracji, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a.), podejmie wszelkie czynności zmierzające do wszechstronnego zbadania sprawy, tak pod względem faktycznym, jak i prawnym w celu ustalenia rzeczywistego stanu sprawy. Wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy dokonuje się zaś w postępowaniu wyjaśniającym, które obejmuje całokształt czynności w celu ustalenia istotnych okoliczności. Ponownie rozpoznając sprawę Starosta Wadowicki decyzją z 4 września 2020 r., znak: NBZ.6740.9.171.2018: (1) uchylił decyzję Starosty Wadowickiego nr 636/2018 z 28 sierpnia 2018 r., znak: NBZ.6740.9.171.2018 zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla Gminy W. , na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...] położonej w miejscowości W. w ramach zadania [...] – przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W., (2) umorzył postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Gminie W. , pozwolenia na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...] położonej w miejscowości W. w ramach zadania "[...] – przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W.", wszczęte na wniosek z 10 sierpnia 2018 r. W związku z odwołaniem Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie od ww. decyzji Starosty Wadowickiego, Wojewoda Małopolski postanowieniem z 4 marca 2021 r., znak: WI-I.7840.9.23.2020.JD, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Natomiast po rozpatrzeniu odwołania Gminy W. od ww. decyzji, Wojewoda Małopolski decyzją z 4 marca 2021 r., znak: WI-I.7840.9.23.2020.JD, uchylił zaskarżoną decyzję Starosty Wadowickiego z 4 września 2020 r., znak: NBZ.6740.9.171.2018, i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu do tej decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dalszym ciągu nie zostało ustalone jednoznacznie czy przedmiotowa wiata stanowi samowolę budowlaną (por. k. 247 – 249 a.a.). Po ponownie prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, Starosta Wadowicki decyzją z 30 czerwca 2021 r., znak: NBZ.6740.9.171.2018, odmówił uchylenia decyzji Starosty Wadowickiego nr 636/2018 z 28 sierpnia 2018 r., znak: NBZ.6740.9.171.2018, o pozwoleniu na przebudowę. Po rozpatrzeniu odwołania Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie od decyzji Starosty Wadowickiego z 30 czerwca 2021 r., Wojewoda Małopolski decyzją z 9 czerwca 2022 r., znak: WI-I.7840.9.27.2021.MA, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu do tej decyzji Wojewoda wskazał, że w przedmiotowej sprawie przesłanką, o której mowa w art. 145 § 1pkt. 5) K.p.a. jest zarzut, że budynek objęty decyzją powstał samowolnie. Podkreślono tez, że jak wynika z treści uzasadnienia decyzji organ I instancji wyjaśnił iż lokalizacja wiaty będącej przedmiotem postępowania prowadzonego przez PINB jest tożsama z lokalizacją wiaty magazynowej przedstawionej na projekcie zagospodarowania terenu stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę. Dalej prawidłowo wyjaśniono, że przedmiotowy garaż (bowiem tak zamiennie określono wiatę objętą wnioskiem o pozwolenie na budowę z uwagi na zdemontowanie drzwi dwuskrzydłowych) został zlokalizowany na terenie Parku Miejskiego w 2012 r. oraz stanowił obiekt magazynowy służący do składowania mączki ceglanej oraz narzędzi do utrzymania kortów tenisowych. W świetle obowiązujących wówczas przepisów Prawa budowlanego budowa garażu, czy też obiektu magazynowego wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Jeżeli uznać, że przedmiotowy garaż stanowił tymczasowy obiekt budowlany, niepołączony trwale z gruntem i przewidziany do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce to budowa takiego obiektu wymagała dokonania przez Inwestora zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Przy czym obiekt ten zlokalizowany jest na terenie kortów tenisowych przez okres dłuższy niż 120 dni. Tak więc budowa takiego obiektu również wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. W okresie od momentu posadowienia garażu na terenie Parku Miejskiego zmieniał on swoją lokalizację oraz zostały zdemontowane drzwi dwuskrzydłowe w obiekcie. Zgodnie z brzmieniem przepisów Prawa budowlanego budowa wiat o powierzchni do 35 m2 (jak wynika z zatwierdzonego projektu budowlanego przedmiotowa wiata posiadała wymiary 2,52 x 1,90m.) wymagała zgłoszenia właściwemu organowi. Reasumując powyższe, po przeprowadzenie kwerendy akt archiwalnych starostwa, należy stwierdzić, że tut. organ nie prowadził żadnego postępowania czy to w sprawie przyjęcia zgłoszenia czy też udzielenia pozwolenia na budowę, w sprawie budowy garażu, tymczasowego obiektu czy też wiaty magazynowej na terenie Parku Miejskiego w W.. W opinii organu wojewódzkiego powyższe ustalenia pozwalają na stwierdzenie czy przedmiotowy obiekt budowlany został samowolnie wzniesiony. Z zaskarżonej decyzji Starosty Wadowickiego wynika, że to organ nadzoru budowlanego winien wydać rozstrzygnięcie w sprawie legalności przedmiotowej wiaty i to warunkowałoby za ewentualnym uznaniem iż w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z przesłanką określoną w art. 145 § 1 5 kpa. Z tym stwierdzeniem organ odwoławczy nie może się zgodzić. Bowiem z dyspozycji tego przepisu nie wynika aby nowa okoliczność obligatoryjnie musiała zostać stwierdzona orzeczeniem właściwego organu. Organ wojewódzki stoi na stanowisku iż z całości akt sprawy jednoznacznie wynika iż obiekt budowlany objęty wnioskiem o pozwolenie na budowę został wzniesiony samowolnie. Zdaniem organu odwoławczego powyższa kwestia stanowi nową okoliczność, która jest istotna dla sprawy bowiem rozbudowa mogła dotyczyć wyłącznie obiektu zrealizowanego zgodnie z obowiązującym prawem, a więc wzniesionego legalnie (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 czerwca 2011 r., sygn. akt VII Sa/Wa 764/11 oraz z dnia 3 lutego 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2185/14). Przyjęcie przeciwnego stanowiska prowadziłoby bowiem do niedopuszczalnego sanowania obiektu wzniesionego nielegalnie poprzez legalną rozbudowę. Wniosek ten jest oczywisty i nie wymaga potwierdzenia w przepisach prawa. W związku z powyższym warunek powyżej wskazanego punktu 1 został spełniony. Okoliczność, o której mowa powyżej jest nowa i istniała w dniu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Na projekcie zagospodarowania terenu przedmiotowy obiekt został oznaczony jako "istniejąca wiata" - która jak się okazuje została zrealizowana samowolnie. Okoliczność ta jest nowa. To z kolei oznacza, że wypełnione zostały ww. punkty 2, 3 i 4. Ponadto w opinii Wojewody Małopolskiego w okolicznościach tej sprawy niedopuszczalna jest odmowa uchylenia decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę w sytuacji gdy mamy do czynienia z przesłanką określoną w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien przejść do kolejnego etapu postępowania wznowieniowego, którego przedmiotem, będzie zbadanie, czy występują okoliczności uzasadniające niemożność uchylenia decyzji (art. 146, art. 151 § 2 kpa), czy też należy uchylić wydane pozwolenie na budowę w oparciu o dyspozycję art. 151 § 1 pkt 2 kpa. Ponownie rozpoznając sprawę Starosta Wadowicki decyzją z dnia 30 września 2022 r., znak: NBZ.6740.9.171.2018: 1. uchylił decyzję Starosty Wadowickiego nr 636/2018 z 28.08.2018 r. znak: NBZ.6740.9.171.2018 zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla Gminy W. Plac [...], na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...] położonej w miejscowości W. w ramach zadania [...] – przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W."; 2. umarzającej postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Gminie W. , Plac [...], pozwolenia na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...] położonej w miejscowości W. w ramach zadania "[...] przebudowa i rozbudowa infrastruktury. Odwołanie od powyższej decyzji Gmina W. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 18 maja 2023 roku, znak: WI-I.7840.9.21.2022.EU uchylił się zaskarżoną decyzję w części dot. umorzenia postępowania (pkt 2) i w tym zakresie orzekł o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia Gminie W. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...] położonej w miejscowości W. w ramach zadania "[...] – przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W.", natomiast w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że postępowanie wznowieniowe zostało podjęte przez organ I instancji w związku z pismem PINB z 20 września 2019 r., znak: PINB.0910.29.2019.2, w którym podniesiono że obiekt który został objęty pozwoleniem na rozbudowę, przebudowę i zmianę sposobu użytkowania, został wzniesiony w warunkach samowoli budowlanej, a mianowicie bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę wydanego przez organ administracji architektoniczno-budowlanej, jak również stosownego zgłoszenia. W trakcie prowadzonego postępowania, Starosta Wadowicki w dniu 19 maja 2021 r. przeprowadził wizję lokalną na okoliczność jednoznacznego ustalenia, jaki rodzaj obiektu znajduje się w Parku Miejskim, jaka jest jego dokładna lokalizacja, oraz który obiekt zlokalizowany na kortach tenisowych podlegał przebudowie, rozbudowie oraz zmianie sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów, w związku ze wznowionym postępowaniem administracyjnym. Na powyższą okoliczność został sporządzony protokół (karta nr [...] akt organu I instancji), z treści którego oraz dołączonych do niego załączników wynika, że obiekt objęty przedmiotowym postępowaniem jest tożsamy z obiektem objętym ww. pozwoleniem na przebudowę, a nadto obiekt ten jest tożsamy z obiektem, o którym mowa w piśmie PINB. Ponadto, w aktach organu I instancji zalega również pismo PINB z 24 maja 2021 r., znak: PINB.0910.29.2019.2 (karta nr 277-284 akt organu I instancji), w którego treści wyjaśniono, cyt.: W stosunku do przedmiotowej wiaty magazynowej zlokalizowanej na terenie kortów tenisowych w Parku Miejskim na działce nr [...] położonej w miejscowości W. zostało przeprowadzone postępowanie wyjaśniające w wyniku, którego stwierdzono wykonanie powyższej wiaty bez uzyskania pozwolenia na budowę, co winno skutkować wszczęciem przez organ nadzoru budowlanego stosownego postępowania administracyjnego w oparciu o przepisy art. 48 ustawy Prawo budowlane. Niemniej jednak z uwagi na fakt, że przedmiotowy samowolnie wzniesiony obiekt został przebudowany, rozbudowany oraz zmieniono jego sposób użytkowania na budynek zaplecza kortów tenisowych w oparciu o prawomocną decyzję pozwolenia na budowę z dnia 28 sierpnia 2018 r. nr 636/2018 znak: NBZ.6740.9.171.2018 wydaną przez Starostę Wadowickiego, powstał inny obiekt wzniesiony w trybie przewidzianym przepisami ustawy Prawo budowlane. Tym samym PINB w Wadowicach będzie uprawniony do przeprowadzenia stosownego postępowania administracyjnego dopiero w przypadku wyeliminowania z obrotu ww. decyzji Starosty Wadowickiego. Ewentualne wszczęcie postępowania administracyjnego uzależnione jest od orzeczenia kończącego postępowanie prowadzone przez Starostwo Powiatowe w Wadowicach znak: NBZ.6740.9.171.2018. Jednocześnie informuje się, że w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wadowicach z dnia 07 maja 2019 r. nr 116/2019 znak: PINB.7353.40.2019.Wd, którą udzielono pozwolenia na użytkowanie przebudowy i rozbudowy wiaty magazynowej. Powyższe pozwoliło na stwierdzenie, że lokalizacja wiaty będącej przedmiotem postępowania prowadzonego przez PINB jest tożsama z lokalizacją wiaty magazynowej przedstawionej na projekcie zagospodarowania terenu stanowiącym załącznik do pozwolenia na przebudowę, a co za tym idzie objętej wspomnianym powyżej pozwoleniem na użytkowanie. Fakt ten potwierdza sam organ nadzoru budowlanego szczebla powiatowego (właściwy m.in. w sprawie kontroli zgodności robót z przepisami oraz udzielonym pozwoleniem na budowę oraz właściwy w sprawie przyjęcia obiektu do użytkowania i stwierdzenia naruszenia przepisów prawa), wskazując, że obiekt wybudowany w warunkach samowoli budowlanej jest tym samym obiektem, w odniesieniu do którego została wydana decyzja o pozwoleniu na rozbudowę i przebudowę wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów, a następnie przyjęto do użytkowania na podstawie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, wydanej po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli budowy, o której mowa w art. 59 Pb. Tożsamość ww. obiektów zatem nie budzi wątpliwości. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, co znajduje również potwierdzenie w całości zgromadzonego materiału dowodowego przez organ I instancji, "przedmiotowy garaż został zlokalizowany na terenie Parku Miejskiego w 2012 r. oraz stanowił obiekt magazynowy służący do składowania mączki ceglanej oraz narzędzi do utrzymania kortów tenisowych. W świetle obowiązujących wówczas przepisów Prawa budowlanego budowa garażu, czy też obiektu magazynowego wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Jeżeli uznać, że przedmiotowy garaż stanowił tymczasowy obiekt budowlany, niepołączony trwale z gruntem i przewidziany do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce to budowa takiego obiektu wymagała dokonania przez Inwestora zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Przy czym obiekt ten zlokalizowany jest na terenie kortów tenisowych przez okres dłuższy niż 120 dni. Tak więc budowa takiego obiektu również wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. W okresie od momentu posadowienia garażu na terenie Parku Miejskiego zmieniał on swoją lokalizację oraz zostały zdemontowane drzwi dwuskrzydłowe w obiekcie. Zgodnie z brzmieniem przepisów Prawa budowlanego budowa wiat o powierzchni do 35 m2 (jak wynika z zatwierdzonego projektu budowlanego przedmiotowa wiata posiadała wymiary 2,52 x 1,90 m.) wymagała zgłoszenia właściwemu organowi. Reasumując powyższe, po przeprowadzenie kwerendy akt archiwalnych starostwa, należy stwierdzić, że tut. organ nie prowadził żadnego postępowania czy to w sprawie przyjęcia zgłoszenia czy też udzielenia pozwolenia na budowę, w sprawie budowy garażu, tymczasowego obiektu czy też wiaty magazynowej na terenie Parku Miejskiego w W. " (patrz uzasadnienie decyzji Starosty Wadowickiego z 30 września 2022 r., znak: NBZ.6740.9.171.2018). W świetle powyższego stwierdzić należy, iż obiekt budowlany objęty wnioskowaną później rozbudową, przebudową i zmianą sposobu użytkowania, wybudowany został w styczniu / lutym 2018 r. (por. protokół z przesłuchania świadka – przedstawicieli Gminy W. z 24.07.2020 r. – karta 185 akt organu I instancji). Obiekt ten, w dacie budowy, posiadał trzy ściany osłonowe i wymiary 2,52 x 1,90 m, czyli powierzchnię zabudowy wynoszącą 4,79 m2. Zatem budowa ww. obiektu budowlanego, jako wiaty wolnostojącej o powierzchni do 35 m2 wymagała zgłoszenia. Starosta Wadowicki, jako organ administracji architektoniczno-budowlanej właściwy w sprawie udzielania pozwoleń na budowę i przyjmowania zgłoszeń, potwierdza, po przeprowadzeniu kwerendy akt archiwalnych starostwa, brak prowadzenia postępowania w sprawie przyjęcia zgłoszenia czy też udzielania pozwolenia na budowę, jakiegokolwiek obiektu (czy to garażu, obiektu tymczasowego czy też wiaty) na ww. działce. Fakt budowy przedmiotowego obiektu bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, jak również zgłoszenia, zdaniem organu odwoławczego stanowi nową okoliczność, która jest istotna dla sprawy bowiem wnioskowana przebudowa, rozbudowa i zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego mogła dotyczyć wyłącznie obiektu zrealizowanego zgodnie z obowiązującym prawem, a więc wzniesionego legalnie (por. wyrok WSA w Warszawie z 10 czerwca 2011 r., sygn. akt VII Sa/Wa 764/11, wyrok WSA w Warszawie z 3 lutego 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2185/14). Przyjęcie przeciwnego stanowiska prowadziłoby bowiem do niedopuszczalnego sanowania obiektu wzniesionego nielegalnie poprzez legalną rozbudowę. Wniosek ten jest oczywisty i nie wymaga potwierdzenia w przepisach prawa. Podkreślenia wymaga, iż powyższe stanowisko zostało wyraźnie zaakcentowane w decyzji Wojewody Małopolskiego z 9 czerwca 2022 r., znak: WII.7840.9.27.2021.MA, i nie zostało zakwestionowane przez żadną ze stron tego postępowania. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego, Gmina W. nie przedłożyła żadnych dokumentów mogących potwierdzać legalność wybudowanego obiektu, poddanego w późniejszym okresie czasu przebudowie, rozbudowie i zmianie sposobu użytkowania. Reasumując stwierdzić należy, iż w sprawie nie ulega wątpliwości, że okoliczność, o której mowa powyżej jest nowa i istniała w dniu wydania decyzji o pozwoleniu na przebudowę. To z kolei oznacza, że wypełnione zostały wszystkie warunki wynikające z cytowanych powyżej art. 145 – 151 Kpa. A co za tym idzie organ I instancji zasadnie orzekł o konieczności uchylenia pozwolenia na przebudowę, stwierdzając tym samym istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt. 5 Kpa. Zaistniały stan faktyczny i prawny – samowola budowlana istniejąca w dniu złożenia wniosku i stanowiąca podstawę oraz granice przedmiotowego postępowania wznowieniowego – uniemożliwia organowi administracji architektoniczno-budowlanej pozytywne rozpatrzenie wniosku inwestora w sprawie pozwolenia na przebudowę, rozbudowę i zmianę sposobu użytkowania nielegalnie istniejącego obiektu budowlanego. Niezależnie należy także wskazać, że Wojewoda Małopolski decyzją z 25 lutego 2020 r., znak: WII.7840.1.112.2019.BB, odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Wadowickiego z 28 sierpnia 2018 r. Nr 636/2018, znak: NBZ.6740.9.171.2018, o pozwoleniu na przebudowę. Decyzja Wojewody Małopolskiego została utrzymana w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 21 września 2020 r., znak: DOA.7110.114.2020.JW. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 26 marca 2021 r., sygn. akt: VII SA/Wa 2016/20, uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 21 września 2020 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody Małopolskiego z 25 lutego 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 11 października 2022 r., sygn. akt: II OSK 1428/21, oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 marca 2021 r., sygn. akt: VII SA/Wa 2016/20. Postępowanie nadzwyczajne, w świetle treści wyroku WSA i NSA nie zostało zakończone (postępowanie obecnie prowadzone jest pod sygnaturą: WI-I.7840.1.3.2023.JC). Skargę na powyższą decyzję złożyła Gmina W. , podnosząc zarzuty: 1) Naruszenia Art. 138 § 1 pkt 2) KPA w zw. z art. 149 § 3 KPA poprzez brak uchylenia decyzji Starosty Wadowickiego i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, zakończonego decyzją Starosty Wadowickiego nr 636/2018 z 28.08.2018 r. znak: NBZ.6740.9.171.2018, zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla Gminy W. , Plac [...], na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...] położonej w miejscowości W. w ramach zadania "[...] - przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W."- z uwagi na brak przesłanki wznowienia, 2) Naruszenie Art. 145 § 1 pkt 5) KPA poprzez jego błędną wykładnię i stwierdzenie, że zachodziła przesłanka do wznowienia postępowania, polegająca na tym, że w sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję podczas, gdy wiedzę o wszystkich okolicznościach organ posiadał z urzędu, gdyż wszystkie fakty, które jakoby miały mieć przymiot "nowości", wynikały z wydanych przez Starostę Wadowickiego decyzji i prowadzanych przez Starostę Wadowickiego ewidencji prowadzonych przez niego postępowań; a zatem nie były to żadne nowe fakty i dowody w rozumieniu naruszonego przepisu; - w efekcie organ II instancji powinien był zauważyć, że organ I instancji powinien był uchylić decyzję Starosty Wadowickiego i orzec co do istoty poprzez wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, a nie orzekać poprzez uchylenie decyzji Starosty Wadowickiego z 30 września 2022 r. znak: NB2.6740.9.171.2018 w części dot. umorzenia postępowania (pkt 2) i w tym zakresie orzec o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia Gminie W. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...] położonej w miejscowości W. w ramach zadania "[...] - przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W.", a w pozostałym zakresie utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. Powołując się na powyższe Gmina wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Wojewoda Małopolski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z powodu bezzasadności. Prokurator Prokuratury Okręgowej w Krakowie wniósł o oddalenie skargi z powodu jej bezzasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1) p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Zaskarżona decyzja Wojewody Małopolskiego oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty Wadowickiego podlega uchyleniu. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 5) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 775 ze zm.) – dalej jako "K.p.a." w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Jak wynika z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. jedną z przesłanek wznowienia postępowania jest wyjście na jaw istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy nowych okoliczności faktycznych i nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych organowi, który wydał decyzję. Istotne dla sprawy będą przy tym tylko te dowody lub okoliczności faktyczne, których istnienie lub brak będzie bezpośrednio wpływać na treść rozstrzygnięcia w sprawie, tj. w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Innymi słowy, nie każde pojawienie się nowego dowodu czy nowego faktu będzie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia w sprawie. Celem postępowania wyjaśniającego we wznowionym postępowaniu jest co do zasady ustalenie, czy wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, który wydał pierwotną decyzję. Jeżeli postępowanie zostało wszczęte na wniosek strony - organ zobowiązany jest do oceny, czy taki charakter mają okoliczności lub dowody, na które powołuje się wnioskodawca. Rolą organu nie jest natomiast przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w zakresie, w jakim obowiązek ten istnieje w postępowaniu zwyczajnym. Skoro kontrolowana decyzja wydana została w wyniku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5) K.p.a., to ramy prowadzonego postępowania wyznaczone zostały przywołaną podstawą wznowienia. Spełnienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5) K.p.a. otwierającej ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy zakończonej ostateczną decyzją wymaga wystąpienia łącznie trzech warunków. Pierwszy warunek przewiduje, że zgłoszone okoliczności faktyczne lub dowody są nowe, a zatem nie były znane organowi rozpoznającemu sprawę w postępowaniu zwykłym. Drugi warunek wymaga aby nowe okoliczności faktyczne, nowe dowody miały istotne znaczenie dla sprawy. Występuje tu związek z regulacją materialnoprawną. Tylko na podstawie przepisu prawa materialnego możliwa jest ocena, czy nowa okoliczność faktyczna, czy nowy dowód dotyczy ustalenia stanu faktycznego wskazanego w tym przepisie. Trzeci warunek to istnienie okoliczności faktycznej, istnienie dowodu w dniu wydania decyzji objętej żądaniem wznowienia postępowania. Spełnienie łącznie tych trzech warunków daje podstawy do stwierdzenia, że postępowanie zakończone ostateczną decyzją zostało dotknięte istotnym naruszeniem przepisów prawa procesowego co do ustalenia stanu faktycznego, uzasadniając ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. II OSK 2010/15). Na gruncie niniejszej sprawy "nowe okoliczności faktyczne" czy też "nowe dowody" w rozumieniu art. 145 § 1 pkt. 5) K.p.a., które miały stanowić o wznowieniu postępowania zakończonego decyzją Starosty Wadowickiego nr 636/2018 z 28.08.2018 r. znak: NBZ.6740.9.171.2018 zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla Gminy W. , Plac [...], na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...] położonej w miejscowości W., to okoliczność, że wiata, co do której wydano decyzję o pozwoleniu na rozbudowę, została pierwotnie wykonana bez uzyskania pozwolenia na budowę. Trzeba jednak zwrócić uwagę jakie to konkretnie nowe okoliczności faktyczne zostały ustalone i w oparciu o jakie nowe dowody. Jak wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji Wojewody, okoliczność o istnieniu nowych dowodów czy nowych okoliczności faktycznych ta miała zostać powzięta w oparciu o treść pisma PINB z dnia 20 września 2019 roku. W kontekście tego pisma PINB, należy jednak zwrócić uwagę, że Prokurator Prokuratury Okręgowej w Krakowie M. C. pismem z dnia 30 września 2019 roku zwróciła się do Starosty w Wadowicach o nadesłanie informacji, czy Starosta prowadził jakiekolwiek czynności związane z posadowieniem wiaty magazynowej jako obiektu zaplecza kortów tenisowych na terenie Parku Miejskim w W., co do której Starosta Wielicki w dniu 28 sierpnia 2018 r. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na jej przebudowę i rozbudowę dla Gminy W. . W szczególności Prokurator wnosił o jednoznaczną odpowiedź czy z uwagi na rodzaj i posiadane parametry ww. wiata dla jej posadowienia w miejscu gdzie obecnie się znajduje wymagała uprzedniego zgłoszenia. W odpowiedzi na powyższe pismo Starosta pismem z dnia 13 sierpnia 2019 roku wskazał, że nie prowadził żadnego postępowania administracyjnego w sprawie budowy wiaty magazynowej jako obiektu zaplecza kortów tenisowych na terenie parku Miejskiego w W. (k. 53 a.a.) Natomiast PINB pismem z dnia 20 września 2019 roku, znak: PINB.0910.29.2019.2 (k. 62), wskazał, że "w ślad za pismem Prokuratury Okręgowej w Krakowie z dnia 30 lipca 2019 r. Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Wadowicach przeprowadził z urzędu pod sygnatura PINB.0910.29.2019.2 postępowanie wyjaśniające w sprawie zbadania legalności budowy wolnostojącej wiaty magazynowej zlokalizowanej na terenie kortów tenisowych w Parku Miejskim na działce nr [...] położnej w miejscowości W.. Przeprowadzone postępowanie wykazało że ww. obiekt (w odniesieniu do którego została wydana decyzja o pozwoleniu na rozbudowę i przebudowę wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów nr [...] z dnia 28 sierpnia 2018 r. znak: NBZ.6740.9.171.2018) został wzniesiony w warunkach samowoli budowlanej." Odnosząc się jednak do wskazanego pisma PINB z dnia 20 września 2019 roku to trzeba wskazać, że w ocenie Sądu z treści tego pisma nie wynika, aby doszło do ujawnienia nowych okoliczności faktycznych czy nowych dowodów, które mogłyby stanowić podstawę dla wznowienia postepowania na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 5) K.p.a. Przede wszystkim z samej treści pisma wynika jedynie informacja, że przeprowadzone przez PINB "postępowanie wykazało, że obiekt (w odniesieniu do którego została wydana decyzja o pozwoleniu na rozbudowę i przebudowę wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów nr [...] z dnia 28 sierpnia 2018 r. znak: NBZ.6740.9.171.2018) został wzniesiony w warunkach samowoli budowlanej". Jednocześnie w tym samym piśmie w kolejnym zdaniu PINB stwierdza, że ewentualne podjęcie przez PINB postępowania legalizacyjnego w niniejszej sprawie może nastąpić wyłącznie po wyeliminowaniu z obiegu prawnego decyzji, Starosty Wadowickiego z dnia 28 sierpnia 2018 r. nr 636/2018 znak: NBZ.6740.9.171.2018, którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Gminie W. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynku zaplecza kortów na działce nr [...] położnej w miejscowości W. w ramach zadania "[...] - przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W.". Powyższe budzi jednakże istotne wątpliwości. Przede wszystkim z treści tego pisma nie wynika, aby toczyło się i zostało zakończone jakimikolwiek ustaleniami postępowanie, które mogłoby przesądzić o tym, że wskazana wiata została wzniesiona w warunkach samowoli budowlanej. Organ nie powołuje również jakiejkolwiek decyzji która by o tym przesądzała. PINB nie wskazuje także na żadne konkretne okoliczności faktyczne i informacje, które pozwoliłyby na przyjęcie takiego stanowiska. Nie wiadomo przede wszystkim, kiedy wiata miałaby być wybudowana i czy w istocie nastąpiło to w warunkach samowoli. PINB powołuje się na prowadzone postępowanie, jednakże nie przedstawia żadnych dokumentów, które te okoliczności miałyby potwierdzać. Poza tym nie jest zrozumiałe w jaki sposób PINB ustalił, że doszło do wybudowania wiaty w warunkach samowoli, skoro jak sam organ wskazuje nie jest możliwe ewentualne podjęcie przez PINB postępowania legalizacyjnego bez uprzedniego wyeliminowania z obiegu prawnego decyzji Starosty Wadowickiego z dnia 28 sierpnia 2018 r. W ocenie Sądu wskazane pismo PINB z dnia 20 września 2019 roku nie stanowi ujawnienia nowych okoliczności faktycznych czy nowych dowodów, które mogłyby stanowić podstawę dla wznowienia na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 5) K.p.a. postępowania zakończonego decyzją Starosty Wadowickiego z dnia 28 sierpnia 2018 r. nr 636/2018 znak: NBZ.6740.9.171.2018, którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Gminie W. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynku zaplecza kortów na działce nr [...] położnej w miejscowości W. w ramach zadania "[...] - przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W.". Co więcej okoliczności, które wskazano w tym piśmie, to jest wybudowanie wiaty w warunkach samowoli, wobec nieprzedstawienia jakichkolwiek dokumentów je potwierdzających, nie mogą stanowić nawet o ujawnieniu jakiegokolwiek nowego dowodu czy nowej okoliczności faktycznej. Pismo PINB wskazuje bowiem na okoliczności, które w żadnej mierze nie zostały uprawdopodobnione nie wspominając już nawet o ujawnieniu (wykazaniu) jakichkolwiek okoliczności faktycznych. Jakkolwiek we wskazanym piśmie PINB z dnia 20 września 2019 roku nie wskazano na jakiekolwiek nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody a powołano jedynie na przypuszczenia czy wątpliwości, to jednak wskazane pismo stanowiło ostatecznie asumpt dla samodzielnego ustalenia tych okoliczności przez Starostę. Wojewoda wskazał, że z poczynionych ustaleń faktycznych wynika, iż cyt.: "obiekt budowlany objęty wnioskowaną później rozbudową, przebudową i zmianą sposobu użytkowania, wybudowany został w styczniu / lutym 2018 r. (por. protokół z przesłuchania świadka – przedstawicieli Gminy W. z 24.07.2020 r. – karta 185 akt organu I instancji). Obiekt ten, w dacie budowy, posiadał trzy ściany osłonowe i wymiary 2,52 x 1,90 m, czyli powierzchnię zabudowy wynoszącą 4,79 m2. Zatem budowa ww. obiektu budowlanego, jako wiaty wolnostojącej o powierzchni do 35 m2 wymagała zgłoszenia." (por. uzasadnienie decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 18 maja 2023 roku, s. 8) W ocenie Sądu lektura jednak wskazanego protokołu przesłuchania świadka nie pozwala jednak na wyciągnie takich wniosków. Świadkowie A. B. i R. K. stwierdzili bowiem cyt: "Imieniem Gminy W. oświadczamy, że nie posiadamy wiedzy kiedy obiekt wiaty magazynowej został usytuowany na terenie kortów tenisowych zlokalizowanych w Parku Miejskim w W.. Z tego co mi wiadomo wiata została zakupiona przez użytkowników kortów tenisowych w celu składowania mączki. Szczegółową wiedzę w tym temacie posiada Pan M. C. (prezes stowarzyszenia [...]). Na dalszym etapie użytkowania kortów wiata magazynowa na mączkę kilkukrotnie zmieniała lokalizację w obrębie terenu kortów, ponieważ nie była trwale połączona z gruntem. Ostatecznie usytuowana została w miejscu w którym została naniesiona przez geodetę przy aktualizacji mapy do celów projektowych na przełomie stycznia i lutego 2018 r. Po czym została jeszcze raz przeniesiona w zachodnią część terenu kortów tenisowych a następnie powtórnie w miejsce w którym została zinwentaryzowana. Nie posiadamy wiedzy kto i kiedy przenosił wiatę w poszczególnych okresach zmiany jej lokalizacji. Gmina nie posiada żadnych dokumentów związanych z jej posadowieniem ponieważ nie z jej inicjatywy wiata została usytuowana na terenie kortów, natomiast użytkowaniem i zarządcą kortów było stowarzyszenie [...]." (k. 185 a.a.). Z kolei świadek M. C. oświadczył, że "Stowarzyszenie [...] zakupiło w 2012 r. garaż blaszany w celu składowania mączki ceglanej oraz narzędzi do utrzymania kortów. Blaszak został usytuowany na terenie kortów tenisowych od strony muszli koncertowej tj. w narożu południowo-wschodnim. Garaż nie był trwale związany z gruntem a jedynie osadzony na płytkach betonowych chodnikowych. Pierwotnie obiekt posiadał wrota garażowe dwuskrzydłowe. Z uwagi na konieczność niezwłocznego zabezpieczenia mączki ceglanej oraz zamysł chwilowego korzystania z ww. obiektu, Stowarzyszenie nie dokonało zgłoszenia budowy obiektu w obrębie kortów tenisowych na terenie parku miejskiego, a jedynie zgłosiło ten fakt właścicielowi terenu tj. Gminie W. Po zakończeniu sezonu w 2012 r. obiekt został przeniesiony na stronę zachodnią kortów w pobliże bramki wejściowej, z uwagi na ograniczenie pola gry na pierwszym korcie. Blaszak zlokalizowany był w tym miejscu aż do czasu podjęcia pracy budowlanych na terenie Parku Miejskiego na początku 2018 r. i cały czas posiadał drzwi dwuskrzydłowe zamykane na klucz. Na początku 2018 r. blaszak został przeniesiony w północno-wschodnie naroże kortów przez pracowników Gminy W. . (W kwietniu przed rozpoczęciem sezonu z uwagi na to że prace jeszcze nie trwały na terenie kortów tenisowych, blaszak został przeniesiony z powrotem w poprzednią lokalizację przy bramce wejściowej od strony zachodniej. Do końca lipca 2018 r. Stowarzyszenie użytkowało korty tenisowe i do tego czasu blaszak pozostawał w tym miejscu. I w taki stanie korty zostały zdane właścicielowi terenu w dniu 01 sierpnia 2018 r." (k. 182 a.a.) W ocenie Sądu z powyższych zeznań nie wynika jednoznaczny wniosek, co do tego kiedy interesująca wiata została wybudowana. Fakt zakupienia w 2012 r. garażu blaszanego w celu składowania mączki ceglanej oraz narzędzi do utrzymania kortów nie może być utożsamiany z wybudowaniem wiaty. W szczególności, że na gruncie niniejszej sprawy zasadniczą trudność dowodową sprawiło w ogóle organom zindywidualizowanie poszczególnych obiektów znajdujących się w obrębie działki nr [...] położonej w W.. Sąd nie podziela stanowiska organu, że w oparciu o zeznania A. B. i R. K. można w sposób jednoznaczny ustalić kiedy została wybudowana interesująca wiata. Ta okoliczność nie może być również precyzyjnie ustalona w oparciu o zeznania M. C.. Nie jest jasne czy wskazany przez niego garaż jest tożsamy z wiatą. Ponadto jak wynika z jego zeznań "garaż" ten był kilkukrotnie przenoszony z miejsca na miejsce. Świadkowie operują ogólnikami i nie są w stanie również opisać czy a jeśli tak to jakie inne obiekty istniały wówczas na nieruchomości. Tych okoliczności nie ustalił również organ. Tym samym nie można uznać za prawidłowych ustaleń organów, które w oparciu o te zeznania stwierdzają z pewnością, że "wiata" została wybudowana w warunkach samowoli. Ta zasadnicza i podstawowa okoliczność nadal nie została ustalona w toku postępowania. Organ nadal nie ustalił w sposób rzetelny okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. W oparciu o akta sprawy nie można jednak wskazać, aby doszło do wybudowania wiaty w warunkach samowoli budowlanej. W tym zakresie nie przedstawiono żadnego dowodu i nie sposób ustalić takiej okoliczności. Stanowisko PINB, w tym zawarte w piśmie z dnia 20 września 2019 roku jest niewystarczające. Podobnie nie można wyciągnąć takich wniosków z innych przeprowadzonych przez organ dowodów. Dlatego też bezzasadne jest stanowisko organu, że na gruncie niniejszej sprawy doszło do ujawnienia istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt. 5) K.p.a.). Nie można zatem uznać, że został ujawniony dowód lub istotne okoliczności faktyczne w rozumieniu art. 145 § 1 pkt. 5) K.p.a., a to z kolei uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji. Warto również w tym miejscu odwołać się do treści zawiadomienia PINB z dnia 26 września 2018 roku, w którym wskazano, że PINB "przeprowadził w dniu 25 września 2018 r. czynności kontrolne na terenie Parku Miejskiego tj. na działce nr [...] w miejscowości W., na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 z późn. zm.). W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych stwierdzono, że na istniejących kortach tenisowych usytuowane są dwa obiekty budowlane w tym wiata o konstrukcji szkieletowej stalowej, nie trwale związana z gruntem. Wiata posiada trzy ściany pełne, dach jednospadowy z blachy trapezowej opartej na konstrukcji szkieletowej wykonanej z kątowników i ceowników. Obiekt oparty na bloczkach betonowych. Wiata usytuowana w północno - wschodnim narożu kortu w odległości 0,35 i 0,65 m od istniejącego ogrodzenia. Przedmiotowa wiata służy, jako obiekt magazynowy do składowania mączki stanowiącej materiał nawierzchni kortów. W trakcie czynności kontrolnych, stwierdzono, że na terenie kortu tenisowego trwają roboty budowalne, prowadzone na podstawie decyzji pozwolenia na budowę wydanego przez Starostę Wadowickiego z dnia 28 sierpnia 2018 r. nr 636/2018 znak: NBZ.6740.9.171.2018, którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Gminie W. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynku zaplecza kortów na działce nr [...] położnej w miejscowości W. w ramach zadania [...] - przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W.". Dla inwestycji prowadzony jest dziennik budowy nr [...] wydany dnia 05 września 2018 r. przez Starostwo Powiatowe w Wadowicach. Stan zawansowania robót budowlanych jest zgodny ze stanem opisanym w dzienniku" (por. k. 30 a.a.). Ponadto w tym samym zawiadomieniu PINB wskazano, że "Usytuowanie wiaty zgodnie z projektem zagospodarowania terenu. Według informacji udzielonej od strony przedmiotowa wiata funkcjonuje w obrębie kortów tenisowych od kilkunastu lat. Teren kortów tenisowych został przekazany pod budowę przez dotychczasowych użytkowników tj. Stowarzyszenie [...]", końcem lipca - początkiem sierpnia 2018 r. W momencie przekazania obiektu wiata magazynowa usytuowana była w tym samym miejscu, co w dniu przeprowadzonej kontroli. Przedstawiacie Inwestora przekazali PINB w Wadowicach dokumentację fotograficzną wykonaną 29 stycznia 2018 r., która obrazuje usytuowanie wiaty zgodnie z obecną lokalizacją, tj. lokalizacją zgodną z projektem zagospodarowania terenu sporządzoną na mapie do celów projektowych opracowanej 08 stycznia 2018 r. przez geodetę uprawnionego B. T. nr upr. [...], wpisanej dnia 22 stycznia 2018 r. do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Wydziale Geodezji, Kartografii i Gospodarki Nieruchomościami Starostwa Wadowickiego" (por. k. 30 a.a.). Z powyższego wynika, że w ocenie PINB na etapie wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przebudowanego obiektu organ nadzoru nie miła jakichkolwiek uwag czy wątpliwości, co naruszenia przepisów prawa budowlanego w związku ze zrealizowaną przebudową. Nawiązując jeszcze do realizowanych przez organy działań należy wskazać, że zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego ustawy (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 775 ) dalej jako – "K.p.a." w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Stosownie do art. 77 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast w myśl art. 80 K.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Rozpoznając sprawę organ w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 roku, sygn. II OSK 2417/12). Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do wydania wadliwej decyzji. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy i okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego. Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 K.p.a., organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy - inność i odrębność okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021, sygn. I OSK 251/21). Określenie w jakim obszarze i w jakim zakresie konieczne jest ustalenie w sprawie istotnych okoliczności faktycznych jest uwarunkowane przez normy prawne, które organ w sprawie będzie stosował. Organ powinien zatem w sposób adekwatny do potrzeb ustalić stan faktyczny i nie pozostawić żadnych niewyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności. Dokonana natomiast przez organ ocena zgromadzonego materiału została przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.), a motywy którymi kierował się organ powinny zostać szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu do wydanej decyzji. Niniejsza sprawa dotyczy wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 5) K.p.a., który stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydal decyzję. Posłużenie się przez ustawodawcę na gruncie ww. normy prawnej konstrukcją alternatywy wskazuje, że nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody mogą, ale nie muszą, iść w parze (por. wyrok NSA z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1358/10). W konsekwencji będzie to oznaczało, że w art. 145 § 1 pkt 5) k.p.a. ustawodawca zawarł dwie przesłanki wznowienia, które łączy element nowości w postępowaniu, istotności, istnienia w dniu wydania decyzji oraz ich nieznajomości organowi, który wydał decyzję. Nowe okoliczności, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5) k.p.a., przedstawiają określony stan faktyczny i prawny, który istniał w chwili wydawania przez organ decyzji ostatecznej, lecz nie był on znany organowi. Stan ten ma przy tym wpływ na status prawny strony, tj. zakres jej praw i obowiązków, a w konsekwencji na treść merytorycznego rozstrzygnięcia. Okolicznością faktyczną istotną dla sprawy jest zatem taka tylko okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego (zob. m.in. uzasadnienia do wyroku NSA z dnia 25 czerwca 1985 r., sygn. akt I SA 198/85). Z kolei nowe dowody to takie dowody, które wprawdzie istniały w dacie orzekania w postępowaniu zwykłym, ale organ orzekający dowodami tymi nie dysponował. Przez nowy dowód istotny dla sprawy również należy rozumieć taki dowód, który mógł mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie zapadłaby decyzja, co do swojej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Dowód musi istnieć w dacie wydania decyzji, aby mógł stanowić podstawę do wznowienia postępowania (zob. P. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz do art. 145, wyd. XIII, Opublikowano: WKP 2021). Te okoliczności jednak na gruncie niniejszej sprawy nie zostały ujawnione, zatem w konsekwencji należy uznać, że nie było zatem podstaw do wznowienia przedmiotowego postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 5) K.p.a. Ponadto na marginesie jeszcze wskazać należy, że obowiązujące w dacie wydania kontrolowanej decyzji o pozwoleniu na budowę przepisy Prawa budowlanego nie zobowiązywały organu administracji architektoniczno-budowlanej do weryfikacji legalności budynku wiaty magazynowej względem którego zaprojektowana została przedmiotowa przebudowa i rozbudowa. Organ administracji architektoniczno – budowlanej, stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023, poz. 682 ze zm.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: "1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) (uchylona), b) (uchylona), c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) (uchylona); 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru." Organy w takim postępowaniu nie są zobowiązane do badania legalności wybudowania istniejących budynków czy obiektów budowlanych. W takim przypadku organy te korzystają z domniemania legalności budynku. Ponadto, w projekcie zagospodarowania terenu (Projekt budowlany - nr rysunku [...] - str. 163) projektowana wiata magazynowa została uwidoczniona jako istniejąca (por. też w tym zakresie uzasadnienie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 września 2020 roku, znak: DOA.7110.114.2020.JWO, k. 205 a.a.). Mając na uwadze wskazane powyżej obowiązki organu administracji architektoniczno – budowlanej, poprzedzające wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, należy w kontekście wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt. 5) K.p.a. wskazać jeszcze, że nie jest rolą organu poszukiwanie i ustalanie okoliczności stanowiących podstawę wznowienia postępowania. Istotne dla sprawy okoliczności faktycznych lub nowe dowody muszą istnieć w dniu wydania decyzji i nie mogły być znane organowi, który wydał decyzję (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 16.11.2010 r., sygn. II GSK 986/09), w którym podniesiono, że przy ocenie przesłanek wznowienia postępowania, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5, najistotniejszym warunkiem jest istnienie tych okoliczności i dowodów w dacie podejmowania decyzji ostatecznej. Jeżeli okoliczności te i dowody powstały po dacie wydania ostatecznej decyzji, nie będą mogły stanowić podstawy wznowienia, lecz będą stanowić podstawę wszczęcia postępowania w nowej sprawie. Por. też wyrok NSA z 9.07.2020 r., I OSK 2970/19 "Aby dana okoliczność (dowód) mógł stanowić podstawę do wznowienia postępowania, musi on istnieć w dacie wydania decyzji ostatecznej. Co za tym idzie nie będą stanowiły takiej podstawy okoliczności lub dowody, które powstały (zostały wytworzone) po ostatecznym rozstrzygnięciu sprawy". Por. także wyrok NSA z 24.01.2018 r., II OSK 2246/16 "Aby dana okoliczność (dowód) mógł stanowić podstawę do wznowienia postępowania, musi on istnieć w dacie wydania decyzji ostatecznej. Co za tym idzie nie będą stanowiły takiej podstawy okoliczności lub dowody, które powstały (zostały wytworzone) po ostatecznym rozstrzygnięciu sprawy. Dowodem nie może być m.in. opinia biegłego sporządzona po wydaniu decyzji. Może ona co najwyżej ujawniać nowe fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. I wreszcie okoliczność ta lub dowód nie może być znany organowi wydającemu decyzję. Bez znaczenia pozostaje natomiast, czy brak wiedzy organu o tych faktach (dowodach) nastąpił w wyniku jego zaniedbań, czy też bez jego winy". Nowe okoliczności, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5, przedstawiają określony stan faktyczny i prawny, istniejący w chwili wydawania przez organ decyzji ostatecznej, lecz nieznany organowi z niezależnych od tego organu przyczyn, mający wpływ na status prawny strony, tj. zakres jego praw i obowiązków, a w konsekwencji na treść merytorycznego rozstrzygnięcia. (por. M. Jaśkowska komentarz do art. 145 K.p.a. [w:] Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el). Powołanie nowych dowodów musi polegać nie tylko na konkretnym wskazaniu dowodu, ale także na wskazaniu faktów, które potwierdzają ten dowód. Podkreślić należy, że wiedza organu o nowych okolicznościach musi mieć konkretne źródło, nie może wynikać z przypuszczeń, domysłów, lecz powinna znajdować oparcie w istniejących dowodach, które posłużą w toku wznowionego postępowania udowodnieniu nowych okoliczności faktycznych sprawy (por. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 21 lipca 2022 roku, sygn. III OSK 4703/21). Na gruncie niniejszej sprawy – jak wskazano już powyżej – nie wskazano na żadne konkretne dowody, jak i okoliczności faktyczne, które stanowić by mogły podstawę do wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt. 5) K.p.a. postępowania zakończonego decyzją Starosty Wadowickiego nr 636/2018 z 28.08.2018 r. znak: NBZ.6740.9.171.2018 zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla Gminy W., Plac [...], na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...] położonej w miejscowości W. w ramach zadania "[...] – przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W." i odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia Gminie W. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę wiaty magazynowej oraz zmianę sposobu użytkowania na budynek zaplecza kortów na działce nr [...] położonej w miejscowości W. w ramach zadania "[...] – przebudowa i rozbudowa infrastruktury turystycznej i rekreacyjnej na terenie Parku Miejskiego w W."". Ze względu na powyższe Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1) lit. b) i c) oraz art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji (pkt. I sentencji). O kosztach w pkt II sentencji orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 997 zł składa się: kwota 500 zł tytułem uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi; kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego skarżącą, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 1935) oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej przez pełnomocnika skarżącej opłaty skarbowej za złożony dokument pełnomocnictwa (art. 1 ust. 1 pkt 2 w związku z cz. I.IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2142 ze zm.).