II SO/Kr 9/15

II SO/Kr 9/15 POSTANOWIENIE dnia 23 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2015 r. wniosku T.S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w N. za nieprzekazanie skargi na niewykonanie wyroku w sprawie do sygn. II SA/Kr 1022/09 postanawia: I. wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w N. grzywnę w wysokości 10 000 zł (dziesięć tysięcy złotych); II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. na rzecz T.S. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sprawa niniejsza została wszczęta na skutek wniosku T.S. z dnia 18 lutego 2015 r. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w N. kolejnej już grzywny za nieprzekazanie skargi na niewykonanie przez ten organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 września 2009 r., sygn. II SA/Kr 1022/09. Skarga do WSA w Krakowie na niewykonanie wyroku w sprawie II SA/Kr 1022/09 została przesłana do SKO w dniu 15 maja 2014 r. /do wniosku została załączona kopia skargi wraz kopią dowodu jej nadania/ T.S. podniósł, iż postanowieniem z dnia 8 września 2014 r., sygn. II SO/Kr 21/14 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wymierzył SKO w N. grzywnę w kwocie 2 500 zł za nieprzekazanie tej samej skargi. Kolegium mimo wymierzenia grzywny w dalszym ciągu nie przekazało akt sprawy. Skutkiem powyższego został złożony ponowny wniosek o wymierzenie grzywny. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. sygn. II SA/Kr 34/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wymierzył SKO w N. powtórną grzywnę w kwocie 5000 zł. za nieprzekazanie skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 września 2009 r. Pomimo wyżej orzeczonych grzywien organ do dnia złożenia niniejszego wniosku nadal nie dopełnił swego obowiązku przekazania skargi z dnia 15 maja 2014 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W ocenie skarżącego, brak jakiejkolwiek reakcji organu na dwukrotnie już wymierzoną grzywnę z tytułu nieprzekazania skargi z dnia 15 maja 2014 r. wskazuje na uporczywe i celowe blokowanie przez organ rozpoznania przez sąd administracyjny skarg na jego bezczynność. Wobec powyższego wniósł o wymierzenie grzywny w maksymalnej przewidzianej prawem wysokości oraz o zawiadomienie w oparciu o art. 55 § 3 ppsa Prezesa Rady Ministrów jako organu sprawującego nadzór na działalnością administracyjną samorządowych kolegiów odwoławczych o rażącym naruszaniu obowiązku terminowego przekazania do WSA w Krakowie skargi z dnia 15 maja 2014 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 23 lutego 2015 r. wezwano Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. do złożenia odpowiedzi na wniosek. Wezwanie doręczono organowi w dniu 2 marca 2015 r. Pozostało ono bez odpowiedzi. Z urzędu wiadomo, iż pod sygn. II SA/Kr 1470/14 została w tut. Sądzie zarejestrowana sprawa ze skargi T.S. na niewykonanie przez SKO w N. wyroku w sprawie II SA/Kr 1022/09. Zarejestrowanie tej skargi nie wynikało jednak z przesłania jej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy przez Kolegium, lecz z faktu, że T.S. złożył wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, który przesłał do Sądu. W sprawie tej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie dwukrotnie zwracał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. o przesłanie akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę, jednakże pisma te pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W świetle powyższych okoliczności uznać należy, że skarga T.S. na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dalszym ciągu nie została przez Kolegium przekazana do Sądu. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi do sądu, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Celem tego przepisu jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. lub w przepisach szczegółowych. Z art. 154 § 6 p.p.s.a. wynika, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2014 r. (MP poz. 158), kwota przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku 2013 wyniosła 3 191.93 zł. Górną granicą grzywny jest zatem 31 913,90 zł. Przy wymierzaniu kwoty grzywny należało uwzględnić, że mimo uprawomocnienia się postanowienia z dnia 8 września 2014 r. o nałożeniu grzywny za nieprzekazanie skargi T.S., , Kolegium w dalszym ciągu nie wykonało swojego ustawowego obowiązku - również w sprawie sygn. II SA/Kr 1470/14 mimo zarejestrowania sprawy na podstawie przedstawionego przez stronę odpisu skargi, Kolegium nie przekazało dotychczas odpowiedzi na skargę ani akt administracyjnych. Na wysokość grzywny miał również wpływ fakt, że Kolegium nie zareagowało w żaden sposób na przesłany mu wniosek inicjujący postępowanie w niniejszej sprawie. Pismo z WSA pozostało bez odpowiedzi, a Kolegium nie przedstawiło przyczyn niewykonywania obowiązków przesłania sądowi dokumentów wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Sąd miał na uwadze, że SKO w N. wielokrotnie w innych sprawach uchylało się od wykonania powyższych obowiązków, o czym świadczą choćby postanowienia o nałożeniu na ten organ administracji grzywny w sprawach sygn. II SO/Kr 1/14, II SO/Kr 2/14, II SO/Kr 3/14, II SO/Kr 4/14, II SO/Kr 5/14, II SO/Kr 8/14 oraz II SO/Kr 20/14, II SO/Kr 21/14, II SO/Kr 33/14, II SO/Kr 35/14. Uznać zatem należy, że celowe jest wymierzenie grzywny w wysokości wskazanej w postanowieniu dla osiągnięcia celu dyscyplinującego wobec organu administracji publicznej i skłonienia go do realizowania w przyszłości obowiązku przekazania skargi sądowi administracyjnemu. Sąd nie uznał jednak za zasadne nałożenie grzywny w maksymalnej wysokości albowiem podziela reprezentowane przez tut. Sąd stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia 15 grudnia 2014 r. w sprawie II SO/Kr 33/14, iż zaniedbania SKO w N. mają charakter notoryczny i nakładanie grzywien w maksymalnej wysokości w każdej sprawie rodzi niebezpieczeństwo paraliżu funkcjonowania organu. Sąd odstąpił natomiast od zawiadomienia organu nadrzędnego w trybie art. 155 § 1 ppsa mając na uwadze, że w grudniu 2014 r. taka sygnalizacja miała już miejsce sprawach II SO/Kr 33/14 i II SO/Kr 35/14. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji za podstawę rozstrzygnięcia przyjmując art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ppsa. O kosztach postępowania orzeczono natomiast w oparciu o przepis art. 200 w zw. z art. 64 § 3 ppsa.