III SA/Kr 31/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 27 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi Pismem z dnia 23 marca 2016 r. skarżący S. B. wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jest schorowany i ciągle leczy się szpitalnie. Mimo to stan jego zdrowia się pogarsza. Skarżący wyjaśnił, że ma chore serce, układ krążenia, zaawansowaną cukrzycę i schorzenia neurologiczne. Często zdarzają mu się zasłabnięcia połączone z utratą świadomości. Ponadto w związku z zażywaniem bardzo dużej ilości leków skarżący ma zaniki pamięci (leki nie pomagają i czasami są efekty uboczne). Skarżący przyznał, że zdarza mu się położyć jakąś rzecz a potem nie pamięta gdzie ją położył albo zapomina, że miał taką rzecz w rękach. Skarżący wskazał, że podczas jednego z zaników pamięci schował kopertę z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi do szafki i dopiero robiąc porządki przedświąteczne ją znalazł. W związku z powyższym skarżący uważa, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, gdyż nie ma on wpływu na swój stan zdrowia. Do wniosku skarżący dołączył kserokopie kart informacyjnych z leczenia szpitalnego, skierowania na leczenie uzdrowiskowe/rehabilitację uzdrowiskową, skierowania do szpitala oraz faktur za zakup leków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skutki prawne nie zachowania terminu oraz podstawy prawne przywrócenia terminu reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.): "Art. 85. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna." "Art. 86. § 1. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym." "Art. 87. § 1. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. § 2. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. § 4. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie." Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa nie jest możliwe przywrócenie terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia NSA: z 15 lipca 2014 r., II FZ 832/14; z 9 września 2014 r., I GZ 499/14 oraz z 2 października 2014 r., II OZ 1011/14 - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił swojego braku winy w uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Skarżący twierdzi, że uchybił terminowi z powodu swojego stanu zdrowia. Z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z 30 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 925/08). Ponadto należy również wskazać, że podeszły wiek oraz zły stan zdrowia nie przesądzają jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2007 roku II OZ 872/07, postanowienie SN z dnia 29 stycznia 2002 roku, II UZ 90/01, OSNP 2003/24/604). Powołanie się na powyższe okoliczności nie jest równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy, należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu dotrzymanie terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998r., II CKN 8/98 LEX nr 50679). Z nadesłanych przez skarżącego kserokopii kart informacyjnych z leczenia szpitalnego wynika, że rozpoznano u niego cukrzycę typu 2, przewlekłą chorobę nerek, chorobę niedokrwienia serca, nadciśnienie tętnicze 3 stopnia, kamicę nerki lewej oraz pęcherzyka żółciowego. Z żadnej z tych kart nie wynika natomiast, że skarżący cierpi na zaniki pamięci. Poza tym rozpoznanie tych chorób u skarżącego nastąpiło już w 2003 r., a więc nie mają one charakteru niespodziewanego lub nagłego. Należy również zauważyć, że skarżący zdaje sobie sprawę z występujących u niego zaników pamięci. Mimo to kopertę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi schował do szafy bez jej otwierania. Skarżący nie wykazał się więc należyto dbałością o swoje sprawy. Gdyby bowiem skarżący od razu otworzył kopertę mógłby odpowiedzieć na wezwanie Sądu w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił swojego braku winy w uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi i w oparciu o treść art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.