III SA/Kr 341/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Makuch Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Asesor WSA Magdalena Gawlikowska Protokolant starszy referent Dominika Duda-Malik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2025 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 10 grudnia 2021 r., nr SKO.E/4106/31/2021 w przedmiocie zwrotu dotacji oświatowej przyznanej w 2016 roku oddala skargę. Uzasadnienie: Zaskarżoną przez N. Sp. z o.o. z siedzibą w W., zwaną dalej strona skarżącą, decyzją z dnia 10 grudnia 2021 r., znak: SKO.E/4106/31/2021, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.) oraz art. 252 ust.1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 305, zwanej dalej ustawą o finansach publicznych), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 30 sierpnia 2021 r., znak: WPW.RPL.3032.37.1.2019.2/13, w sprawie określenia należnej do zwrotu wysokości dotacji oświatowej przyznanej w 2016 r. wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w łącznej kwocie 75 397,24 zł. Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Decyzją z dnia 25 marca 2020 r. Prezydent Miasta Tarnowa określił należną do zwrotu wysokości dotacji oświatowej przyznanej w 2016 r. wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w łącznej kwocie 75 151,64 zł. Decyzją z dnia 30 września 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie uchyliło ww. decyzję Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 25 marca 2020 r. i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Kolegium w decyzji kasacyjnej wskazało, że decyzja organu pierwszej instancji powinna pozwalać na jednoznaczne ustalenie, które wydatki i w jakim zakresie zostały potraktowane jako wydanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, wskazując przy tym dokładne przyczyny takiego ustalenia oraz sposób ustalenia kwoty dotacji do zwrotu - organ winien podzielić wydatki na określone kategorii, a uzasadnienie decyzji powinno dawać możliwość precyzyjnego ustalenia kwoty dotacji do zwrotu - z zakwalifikowanych w ten sposób wydatków. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2021 r. Prezydent Miasta Tarnowa wezwał organ prowadzący szkoły do złożenia wyjaśnień i przedłożenia dodatkowych dokumentów. Odpowiedź na to postanowienie została udzielona przez stronę skarżącą pismem z dnia 19 maja 2021 r. i 2 czerwca 2021 r. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2021 r. Prezydent Miasta Tarnowa wezwał organ prowadzący szkołę do przedstawienia dodatkowych dokumentów. Odpowiedź w tym zakresie została udzielona przez pełnomocnika strony skarżącej pismem z dnia 13 lipca 2021 r. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2021 r. Prezydent Miasta Tarnowa wymienił dokumenty wchodzące w skład materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz wyznaczył stronie skarżącej termin na zapoznanie się z tym materiałem oraz wypowiedzenie się w zakresie zebranego materiału dowodowego i zgłoszenia żądań. Ponowne rozpatrzenie sprawy zakończyło się więc wydaniem w pierwszej instancji decyzji w dniu 30 sierpnia 2021 r., znak: WPW.RPL.3032.37.1.2019.2/13, mocą której Prezydent Miasta Tarnowa określił należną do zwrotu wysokość dotacji oświatowej przyznanej w 2016 r. wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w łącznej kwocie 75 397,24 zł, w tym: 1) na prowadzenie N. Gimnazjum [...] w T. w kwocie 6 202,70 zł wraz z należnymi odsetkami 2) na prowadzenie N. Liceum Ogólnokształcące [...] w T. w kwocie 136,80 zł wraz z należnymi odsetkami, 3) na prowadzenie N. Policealna Szkoła [...] w T. w kwocie 69 057,74 zł wraz z należnymi odsetkami. Od ww. decyzji odwołanie wniosła strona skarżąca. Wymienioną na wstępie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie utrzymało w mocy decyzje organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że materialnoprawną podstawą kwestionowanej decyzji był art. 252 ust. 1 ustawy o finansach publicznych. Zgodnie z tym przepisem dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości. - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. Dotacjami nienależnymi są dotacje udzielone bez podstawy prawnej. Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. Następnie organ powołał treść przepisu art. 90 ust 3-3i ustawy o systemie oświaty, w brzmieniu obowiązującym w 2016 r. Kolegium ustaliło, że w dniach 12 lutego 2019 r. do 25 marca 2019 r. przeprowadzono kontrolę w następujących placówkach prowadzonych przez N. Sp. z o.o. z siedzibą w W.: - N. Gimnazjum [...] w T. - której w okresie od 1 tycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. przyznano dotację w kwocie 17 367,56 zł, - N. Liceum Ogólnokształcące [...] w T. - której w okresie od 1 tycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. przyznano dotację w kwocie 8 682,50 zł, - N. Policealna Szkoła [...] w T. - której w okresie od 1 tycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. przyznano dotację w kwocie 184 828,90 zł. Ww. placówki zostały z dniem 2 lipca 2019 r. wykreślone z ewidencji placówek niepublicznych prowadzonej przez Gminę Miasta Tarnowa. W zakresie środków na wynagrodzenia oraz pochodne od wynagrodzeń organ ustalił, że: - w stosunku do N. Gimnazjum [...] w T. wydatkowano kwotę 10 880 zł z czego jako wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem potraktowano kwotę 9 240 zł, niemniej jednak, biorąc pod uwagę fakt, iż w odrębnej decyzji ustalono kwotę dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 11 164,86 zł, aby nie przekroczyć kwoty dotacji przyznanej szkole, do zwrotu przypisano kwotę 6 202,70 zł, - w stosunku do N. Liceum Ogólnokształcące [...] w T. wydatkowano kwotę 3 160 zł - kwota ta została udokumentowana i rozliczona prawidłowo, - w stosunku do N. Policealna Szkoła [...] w T. wydatkowano kwotę 113 854,48 zł, z czego jako wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem potraktowano kwotę 95 769,23 zł, niemniej jednak biorąc pod uwagę fakt, iż w odrębnej decyzji ustalono kwotę dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 115 771,16 zł, aby nie przekroczyć kwoty dotacji przyznanej szkole, do zwrotu przypisano kwotę 69 057,74 zł. W zakresie pozostałych wydatków organ ustalił, że: - w stosunku do N. Gimnazjum [...] w T. wydatkowano kwotę 6 487,56 zł - kwota ta została udokumentowana i rozliczona prawidłowo, - w stosunku do N. Liceum Ogólnokształcące [...] w T. wydatkowano kwotę 5 522,50 zł, z czego kwota 5 385,70 zł została udokumentowana i rozliczona prawidłowo, natomiast do zwrotu przypisano kwotę 136,80 zł, - w stosunku do N. Policealna Szkoła [...] w T. wydatkowano kwotę 70 974,42 zł, z czego kwota 58 910,03 zł została udokumentowana i rozliczona prawidłowo, natomiast do zwrotu przypisano kwotę 12 064,39 zł. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że ustalenia dotyczące nieprawidłowego wydatkowania dotacji z przeznaczeniem na wynagrodzenia, po uwzględnieniu w odrębnej decyzji kwoty nienależnie pobranej dotacji, wyczerpują dotację przyznaną placówce, kwota wydatkowana na wydatki pozostałe nie została uwzględniona w finalnym rozliczeniu dotacji wydatkowanej niezgodnie z przeznaczeniem. W części dotyczącej wynagrodzeń poniesionych w ramach N. Gimnazjum [...] w T., organ zakwestionował następujące wydatki: - kwotę 1 120 zł poniesioną z tytułu wynagrodzeń wynikających z umów zlecenia zawartych z nauczycielami J. W., M. P., J. Ś. - z ustaleń organu pierwszej instancji wynika, że nauczyciele ci nie prowadzili zajęć w placówkach edukacyjnych w Tarnowie, - kwotę 8 000 zł z tytułu umów zlecenia z M. B. - organ wskazał, że w organ prowadzący ani w toku kontroli ani w toku postępowania administracyjnego nie przedłożył wiarygodnego materiału potwierdzającego wykonanie przez M. B. przedmiotu obu wskazanych wyżej umów, - kwotę 120 zł poniesioną z tytułu wynagrodzenia D. S. - z ustaleń organu pierwszej instancji wynika, że nauczycielka ta nie prowadziła zajęć w placówce w Tarnowie. W części dotyczącej wynagrodzeń poniesionych przez N. Policealna Szkoła [...] w T., organ zakwestionował następujące wydatki: - kwotę 33 352 zł poniesioną z tytułu wynagrodzeń wynikających z umów zlecenia zawartych z nauczycielami: E. P., E. P.1, M. P., K. O., P. O., M. L., J. Ś., M. Ł., J. W., M. C., K. H., P. K., K. S., M. S., W. D. - organ wskazał, że zajęcia prowadzone przez tych nauczycieli nie odbywały się na terenie Tarnowa, a w Rzeszowie, - kwotę 1 449 zł poniesioną z tytułu umów zlecenia zawartych z Panem M. Ł. - organ wskazał, że zajęcia prowadzone przez tego nauczyciela nie odbywały się na terenie Tarnowa, a w Rzeszowie, - kwotę 8 521,12 zł na wynagrodzenia dla których strona nie przedłożyła w trakcie kontroli umów zlecenia - finalnie w związku z uzupełnieniem materiału dowodowego przez stronę w toku postępowania - jako wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem została potraktowana kwota 4 034,93 zł poniesiona na wynagrodzenie dla E. P. oraz T. P., - kwotę 368 zł poniesioną z tytułu wynagrodzenia nauczyciela R. S. - kwota ta Finalnie została uznana jako dotacja wydatkowana zgodnie z przeznaczeniem, - kwotę 10 079,11 zł z tytułu umów zlecenia z M. B. - organ wskazał, że organ prowadzący ani w toku kontroli ani w toku postępowania administracyjnego nie przedłożył wiarygodnego materiału potwierdzającego wykonanie przez M. B. przedmiotu obu wskazanych wyżej umów, - kwotę 8 000 zł z tytułu umów zlecenia nr [...], [...] z M. B. - organ wskazał, że prowadzący ani w toku kontroli ani w toku postępowania administracyjnego nie przedłożył wiarygodnego materiału potwierdzającego wykonanie przez M. obu wskazanych wyżej umów, - kwotę 8 000 zł z tytułu umowy zlecenia nr [...] z M. B. - organ wskazał, że w organ prowadzący ani w toku kontroli postępowania administracyjnego nie przedłożył wiarygodnego materiału podwykonanie przez M. B. przedmiotu umowy, - kwotę 14 000 zł z tytułu umów zlecenia nr [...], [...] z M. B. - organ wskazał, że ani w toku kontroli ani w toku postępowania administracyjnego nie przedłożono wiarygodnego materiału potwierdzającego wykonanie przez M. B. przedmiotu obu wskazanych wyżej umów, - kwotę 12 000 zł z tytułu umów zlecenia nr [...], [...] z M. B. - organ wskazał, że w organ prowadzący ani w toku kontroli ani w toku postępowania administracyjnego nie przedłożył wiarygodnego materiału potwierdzającego wykonanie przez M. B. przedmiotu obu wskazanych wyżej umów. W części dotyczącej wydatków pozostałych w odniesieniu do N. Liceum Ogólnokształcące [...] w T., organ zakwestionował wydatek w kwocie 136,80 zł. W treści uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, że strona skarżąca ani w toku kontroli ani w toku postępowania administracyjnego nie przedłożyła faktury i wyciągu bankowego potwierdzającego poniesienie tego wydatku. W części dotyczącej wydatków pozostałych w odniesieniu do N. Policealna Szkoła [...] w T., organ zakwestionował następujące wydatki: - kwotę 8 542 zł - organ wskazał, że kwota ta została poniesiona w związku z zajęciami, które nie były prowadzone na terenie Tarnowa a odbywały się w Rzeszowie, - kwotę 3 058,50 zł - organ wskazał, że strona w toku kontroli nie przedłożyła faktur i wyciągów bankowych potwierdzających poniesienie tych wydatków - z uzasadnienia decyzji wynika, że organ prowadzący zwrócił kwotę 297,60 zł, natomiast pismem z dnia 26 kwietnia 2021 r. strona przedłożyła kopie faktur na łączną kwotę 2 519,90 zł która została uznana za dotacje wydatkowaną zgodnie z przeznaczeniem, - kwotę 187,89 zł w stosunku do której strona nie przedłożyła wyciągu bankowego potwierdzającego zapłatę dwóch faktur - pismem z dnia 19 maja 2021 r. Strona wyjaśniła, że uwzględnienie tych faktur w rozliczeniu dotacji za 2016 nastąpiło omyłkowo, - kwota 276 zł z tytułu zajęć edukacyjnych z języka angielskiego - po przedstawieniu dodatkowych wyjaśnień przez Spółkę wydatek ten został uznany za dotację wydatkowaną zgodnie z przeznaczeniem. Dokonując finalnego rozliczenia dotacji, uwzględniając zarówno dokonane przez Spółkę wpłaty jak i przeprowadzone uzupełniające postępowanie dowodowe do zwrotu w odniesieniu do N. Liceum Ogólnokształcące [...] w T. została przypisana kwota 12 628,99 zł, w odniesieniu do N. Liceum Ogólnokształcące [...] w T. została przypisana kwota 36,80 zł natomiast w odniesieniu do N. Policealna Szkoła [...] w T. wpisana została kwota 69 057,74 zł. Kolegium ustaliło nadto, że decyzją z dnia 5 marca 2020 r., znak: WPW.RPL.3032.37.1.2019.2/12 Prezydent Miasta Tarnowa określił N. Sp. z o.o. wysokość należnej do zwrotu dotacji oświatowej przyznanej w 2016 r. pobranej w nadmiernej wysokości w łącznej kwocie 127 993,02 zł, w tym: 1) na prowadzenie N. Gimnazjum [...] w T. w kwocie 11 164,86 zł, wraz z odsetkami liczonymi od dnia 1 kwietnia 2019 r., 2) na prowadzenie N. Liceum Ogólnokształcące [...] w T., w kwocie1 057,00 zł, wraz z odsetkami liczonymi od dnia 1 kwietnia 2019 r., 3) na prowadzenie N. Policealna Szkoła [...] w T., w kwocie 115 771,16 zł, wraz z odsetkami liczonymi od dnia 1 kwietnia 2019 r. Decyzją z dnia 30 września 2020 r., znak SKO. E/4106/30/2020, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie uchyliło powyższą decyzję w części dotyczącej określenia dat, od których winny być liczone odsetki i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy wskazując, że odsetki w odniesieniu do poszczególnych kwot dotacji winny być liczone od 31 maja 2019 r. natomiast w pozostałym zakresie utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Spółka pod firmą N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła skargę na tę decyzję, niemniej jednak skarga ta nie została dotychczas rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Mając na uwadze stan faktyczny sprawy Kolegium w całości podzieliło sposób zakwalifikowania przez organ pierwszej instancji poszczególnych wydatków jako dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Dotyczy to w szczególności wydatków dokonanych na wynagrodzenia nauczycieli, którzy prowadzili zajęcia dydaktyczne poza terenem Tarnowa. Strona skarżąca prowadziła placówki edukacyjne w wielu miastach na terenie całego kraju. Część wydatków zgłoszona do rozliczenia w ramach dotacji przyznanej przez Gminę Miasta Tarnowa została poniesiona w związku z zajęciami, które odbyły się na terenie Rzeszowa. Organ pierwszej instancji bezsprzecznie ustalił ten fakt. Podstawą tych ustaleń były przede wszystkim umowy zawarte z nauczycielami opisane skrótem RZE, a nie TAR, miejsce zamieszkania poszczególnych nauczycieli, a także osoba akceptująca zakwestionowane rachunki będąca przedstawicielem placówek zlokalizowanych na terenie Rzeszowa a nie w Tarnowie. Fakt prowadzenia zajęć "poza obszarem podmiotu dotującego" nie został przez stronę skarżącą zakwestionowany. Pozyskana w toku kontroli dokumentacja, w szczególności numeracja zawartych umów i użycie w nich skrótu KRA a nie TAR, a także treść tych umów wskazuje, że miały być one wykonywane na rzecz N. Policealna Szkoła [...] w K. (w przypadku E. P.) oraz N. Liceum Ogólnokształcące [...] w K. (w przypadku T. P.). Pismem z dnia 2 czerwca 2021 r. pełnomocnik Spółki dołączył w poczet materiału dowodowego, niepodpisane wydruki umów z dnia 21 listopada 2016 r. z T. P. oraz z dnia 1 października 2016 r. dotyczących N. Policealna Szkoła [...] w T. Skoro nie zostały one podpisane przez strony, brak jest możliwości jednoznacznego ustalenia zasadności wydatkowania środków finansowych na wynagrodzenia wynikające z tych umów. Na znajdujących się w aktach sprawy brak jest bowiem wskazanego przedmiotu umowy, a co za tym idzie nie jest możliwe ustalenie, czy wydatek z tego tytułu mieścił się w katalogu określonym w art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty. Stanowisko Spółki wskazujące na możliwość pokrywania z dotacji kosztów zajęć prowadzonych poza obszarem właściwości organu dotacyjnego zdaniem Kolegium jest nieprawidłowe. Przepis art. 82 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (wg stanu prawnego obowiązującego w okresie objętym kontrolą) wyraźnie rozróżnia bowiem dwa pojęcia: "siedziba organu prowadzącego" oraz "miejsce prowadzenia szkoły". Ponadto miejsce prowadzenia szkoły musi spełniać określone ustawą warunki. Oznacza to, iż zgłoszenie do ewidencji szkół niepublicznych powinno zawierać opis dla każdej z tych szkół warunków lokalowych zapewniających możliwość prowadzenia przez daną szkolę zajęć dydaktyczno -wychowawczych (lit. a), realizację innych zadań statutowych (lit. b) i bezpieczne, higieniczne warunki nauki i pracy, zgodnie z odrębnymi przepisami, W sytuacji bowiem, gdy te warunki nie są spełnione organ jednostki samorządu terytorialnego może odmówić wpisu do ewidencji. Istotnym jest również fakt, iż działający w imieniu N. G. G., podpisując zgłoszenie szkół do ewidencji wyraźnie wskazał miejsce prowadzenia szkoły: - dla N. Gimnazjum dla Dorosłych - ul. M. [...], [...] T. - N. liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych - ul. M. [...], [...] T. - N. Policealna Szkoła [...] - ul. M. [...], [...] T. Miejsce prowadzenia szkoły zostało również wskazane w § 1 pkt 3 Statutów szkół (z wyjątkiem N. Liceum Ogólnokształcącego [...]). Nadto powołując się na pismo Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej z dnia 19 listopada 2014 r. dot. interpelacji w sprawie miejsca realizacji zajęć dydaktycznych przez szkoły niepubliczne (SPS-023-29176/14) zdaniem Kolegium brak jest podstaw do sfinansowania z dotacji udzielonej przez Gminę Miasta Tarnowa wydatków poniesionych na prowadzenie zajęć poza terenem miasta Tarnowa. W takiej sytuacji Gmina Miasta Tarnowa byłaby bowiem podmiotem dotującym realizację zadań własnych należących do innej jednostki samorządu terytorialnego. Organ powołał się również na dokumentację ze śledztwa prowadzonego przez Komendę Miejską Policji w Tarnowie, pod nadzorem Prokuratury Rejonowej w Tarnowie, w sprawie doprowadzenia w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2018 r. w Tarnowie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie co najmniej 762.408,68 zł w postaci dotacji przyznawanej przez organ dysponujący środkami publicznymi - Miasto Tarnów nieprawdziwych i nierzetelnych oświadczeń w postaci wniosków o przyznanie dotacji dotyczących okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wsparcia finansowego. Zdaniem Kolegium organ pierwszej instancji prawidłowo zanegował również możliwość finansowania z dotacji wynagrodzenia M. B. wynikającego z zawartych przez nią umów zlecenia. Po pierwsze organ prowadzący ani w toku kontroli ani w toku postępowania administracyjnego nie przedłożył wiarygodnego materiału pozwalającego na ustalenie, że przedmiot tych umów w rzeczywistości został wykonany przez M. B. Za taki materiał nie można bowiem uznać wyjaśnień udzielonych przez pełnomocnika Spółki w piśmie z dnia 19 maja 2021 r. ani załączonych do tego pisma dowodów w postaci wzorów dokumentów czy szablonów prezentacji. Jak wskazał organ pierwszej instancji, na załączonych dokumentach brak jest wskazania, przez kogo zostały one opracowane. Co więcej, przedstawione szablony prezentacji obejmują kilkanaście slajdów i powielają właściwie w całości informacje dostępne w innych źródłach, w szczególności na stronie internetowej organu prowadzącego. Wysokość wynagrodzenia ustalonego w poszczególnych umowach jest zatem całkowicie niewspółmierna do nakładu pracy koniecznego na przygotowanie takich materiałów. Nadto pełnomocnik Spółki sam wskazał, że czynności objęte poszczególnymi umowami "nie stanowiły elementu organizacji procesu dydaktycznego ani procesu rekrutacji" oraz miały charakter "informacyjny i administracyjny". Tymczasem w orzecznictwie wskazuje się, że w ramach dotacji dofinansowanie może obejmować jedynie zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, realizowane wobec uczniów, przez konkretną szkołę. Beneficjent może więc przeznaczyć dotację tylko na ww. cele. Skoro zatem sam pełnomocnik Spółki wskazuje, że zadania objęte umowami zawartymi z M. B. "nie stanowiły elementu organizacji procesu dydaktycznego ani procesu rekrutacji" oraz miały charakter "informacyjny i administracyjny" to nie były one związane bezpośrednio z zadaniami w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, realizowane wobec uczniów, przez konkretną szkołę, a tym samym nie mogły zostać sfinansowane z środków w ramach dotacji. Kolegium zaznaczyło również, że organ pierwszej instancji prawidłowo zanegował poniesienie następujących wydatków: - kwotę 10 079,11 zł z tytułu umowy zlecenia z M. B. nr [...] obejmującej czynności polegające na sprawdzeniu i zakwalifikowaniu dokumentów do rozliczenia z dotacji w miesiącach od stycznia do grudnia 2016 r., która została rozliczona na podstawie sześciu rachunków, a wszystkie z nich zostały zapłacone w dniu 28 grudnia 2016 r., - kwotę 8000 zł z tytułu umów zlecenia nr [...], [...] z M. B. obejmujących sporządzenie harmonogramu organizacji zajęć organizacyjnych, które zostały rozliczone na podstawie dwóch rachunków zapłaconych w dniu 12 i 16 grudnia 2016 r., - kwotę 8 000 zł z tytułu umowy zlecenia nr [...] z M. B. obejmującej czynności polegające na opracowaniu kompletu dokumentów potrzebnych do przyjęcia słuchacza do szkoły, która została rozliczona na podstawie rachunku zapłaconego w dniu 14 grudnia 2016 r., - kwotę 14 000 zł z tytułu umów zlecenia nr [...], [...] z M. B. obejmujących sporządzenie szkolnych planów nauczania, które zostały rozliczone na podstawie dwóch rachunków zapłaconych w dniu 22 grudnia 2016 r., - kwotę 12 000 zł z tytułu umów zlecenia nr [...], [...] z M. B. obejmujących przygotowanie materiałów na zajęcia organizacyjne, które zostały zapłacone 22 grudnia 2016 r. Wszystkie te umowy zostały rozliczone dopiero w 2016 r. Organ powołał się na fragment przesłuchania M. B. oraz wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 1241/20. Zdaniem Kolegium nawet gdyby uznać, że zakres zadań objętych umowami zlecenia z M. B. mieścił się w katalogu wydatków, które mogą zostać sfinansowane z dotacji, to biorąc pod uwagę fakt, iż organ prowadzący nie przedstawił wiarygodnego materiału pozwalającego na przyjęcie, że zadania te rzeczywiście zostały wykonane przez M. B., należy stwierdzić, że wydatki poniesione na te cele stanowią dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Według Kolegium organ pierwszej instancji trafnie zakwalifikował również jako dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem kwotę wydatków poniesionych na tzw. wydatki pozostałe. W przeważającej mierze wydatki w tym zakresie dotyczą zajęć, które nie zostały zrealizowane w placówkach prowadzonych na terenie Tarnowa, a odbywały się w Rzeszowie. Pokrywanie kosztów tych zajęć z dotacji udzielonej przez Gminę Miasta Tarnowa nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia. Podobnie należy ocenić sytuację w której beneficjent dotacji ani w toku kontroli ani w toku postępowania administracyjnego nie przedstawił dokumentów pozwalających na ocenę prawidłowości rozliczenia dotacji. W orzecznictwie wskazuje się, że prowadzący działalność zobowiązany jest w toku postępowania wykazać nie tylko sam fakt poniesienia wydatku, który wydatkowany jest ze środków publicznych, ale także zasadność takiego wydatku z perspektywy treści art. 90 ust. 3d u. s. o. Dane niezbędne do oceny prawidłowości wykorzystania dotacji powinny wynikać z dokumentacji organizacyjnej, dotyczącej przebiegu procesu kształcenia, wychowania i opieki oraz finansowania jednostek. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium podało, co następuje: Organ pierwszej instancji w sposób zupełny i całościowy zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy pozwalający na wydanie w sprawie. Wyjaśnił, z jakiego względu. poszczególne wydatki zostały zakwalifikowane jako dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, a także z jakich względów odmówił wiarygodności przedstawionym przez Stronę dowodom. Uwzględnił tym samym wszelkie wytyczne wynikające z poprzednio wydanej w sprawie decyzji kasacyjnej. Umożliwił stronie zapoznanie się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym oraz zgłoszenie dodatkowych żądań. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika Spółki organ pierwszej instancji uwzględnił fakt, iż odrębną decyzją została ustalona kwota dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. Swoje obecne rozstrzygnięcie w zakresie dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem organ ograniczył tak, aby finalnie kwota podlegająca zwrotowi nie została naliczona dwukrotnie z tych samych tytułów, mimo że skala stwierdzonych nieprawidłowości przy wydatkowaniu dotacji była znacznie większa. Zgodzić się należy z pełnomocnikiem Spółki, że aby rozliczyć dotację w pierwszej kolejności należy ustalić należną wysokość dotacji. W niniejszej sprawie okoliczność ta jednak już nastąpiła. Mimo że decyzja organu odwoławczego w tym zakresie została zaskarżona do sądu administracyjnego, to jednak w orzecznictwie podkreśla się fakt, iż obowiązek zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości powstaje z mocy prawa a decyzja orzekająca o zwrocie dotacji ma charakter deklaratoryjny. Skoro zatem dotacja została pobrana w nadmiernej wysokości, to jest to równoznaczne z przyjęciem, że nie powinna ona w ogóle przysługiwać jej beneficjentowi. Ustalona finalnie kwota do zwrotu wynikająca z obu tytułów, tj. zarówno w związku z pobraniem dotacji w nadmiernej wysokości jak i wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, nie może przy tym przekraczać dotacji pobranej przez beneficjenta, co jednak w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Mimo że skala stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie prawidłowości wydatkowania dotacji była znacznie większa, kwoty objęte obecnie kwestionowaną decyzją nie przekraczają wskazanych wyżej kwot pozostałych do rozliczenia, po uwzględnieniu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. Decyzja organu pierwszej instancji jest zatem prawidłowa W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję, strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów: - art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji dowodów, na których się organ oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz poprzez brak wszechstronnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także brak szczegółowego uzasadnienia w zakresie zakwestionowanych wydatków; - art. 252 ust. 1 i 5 ustawy o finansach publicznych w zw. z art. 90 ust. 3d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (obecnie - Dz. U. z 2025 r., poz. 881, zwanej dalej ustawą o systemie oświaty) poprzez nieuprawnione dochodzenie równolegle dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz pominięcie przy wydawaniu decyzji wysokości dotacji wykorzystanej zgodnie z przeznaczeniem, - art. 5a ust. 2 oraz art. 82 ust. 1 ustawy o systemie oświaty poprzez przyjęcie, że przepisy te nie pozwalają na prowadzenie zajęć poza terytorium dotującej jednostki samorządu terytorialnego. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu zgodności z prawem (legalności) zaskarżonego aktu (odpowiednio decyzji, postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej) z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przeprowadzona bowiem w niniejszej sprawie kontrola sądu administracyjnego według wyżej wskazanych kryteriów doprowadziła Sąd do stwierdzenia, że poddane kontroli decyzje są zgodne z prawem. Ocenie Sądu podlegała zasadność ustalenia przez orzekające w niniejszej sprawie organy kwot zwrotu dotacji oświatowej przyznanej stronie skarżącej w 2016 r. wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi art. 252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1530, zwanej dalej ustawą o finansach publicznych), w brzmieniu obowiązującym na datę wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem polega w szczególności na zapłacie ze środków pochodzących z dotacji, za inne zadania niż te, na które dotacja była udzielna albo na realizację innych celów niż cele wskazane w przepisach odrębnych stanowiących o sposobie udzielania i rozliczania dotacji. Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości (ust. 5). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym pozostaje aktualny pogląd, sformułowany jeszcze na podstawie przepisów obowiązujących przed nowelizacjami przepisu art. 90 ustawy o systemie oświaty w 2014 r. i 2015 r., że omawiane dotacje są dotacjami podmiotowo-celowymi, a nie tylko podmiotowymi, gdyż udziela się ich jednostkom spoza sektora finansów publicznych na dofinansowanie ich bieżącej działalności statutowej, ale również na konkretny cel – realizację dofinansowania konkretnych zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Dotację oświatową można wydatkować na cele ściśle związane z procesem kształcenia uczniów szkoły. Nie sposób przyjąć – w świetle ww. art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty. – że dotacja może być wydatkowana na każdy cel. Dotacja przysługuje na każdego ucznia i w tym zakresie ma charakter podmiotowy, jednakże przeznaczona jest na dofinansowanie realizacji konkretnych zadań szkoły określonych ww. przepisie i w tym zakresie przyznawana dotacja ma charakter celowy (por. m. in. wyroki NSA z dnia: 15 października 2014 r., sygn. akt II GSK 1403/13; z 9 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1616/14, oraz: WSA w Gliwicach z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1220/16, WSA w Białymstoku z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Bk 688/18). Środki pochodzące z dotacji nie mogą więc stanowić źródła finansowania wydatków na utrzymanie podmiotu będącego organem, prowadzącym szkołę, a także na pokrycie kosztów związanych z ogólną organizacją i funkcjonowaniem szkół, gdyż wydatki te nie są związane bezpośrednio z działalnością oświatową rozumianą jako proces kształcenia, wychowania i opieki. Celem dotacji jest bowiem dofinansowanie realizacji zadań szkoły a nie dofinansowanie realizacji zadań organu prowadzącego. W konsekwencji, orzeczenie zwrotu przyznanej dotacji jest możliwe tylko wtedy, gdy w postępowaniu o jej zwrot organ wykaże, że dotacja nie była wykorzystana na dofinansowanie zadań placówki w zakresie określonym w art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty W przedstawionym kontekście, dokonując interpretacji pojęcia "wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem", ponownie podkreślić należy, że polega ono w szczególności na zapłacie ze środków pochodzących z dotacji na inne zadania niż te, na które dotacja została udzielona. Dotacja oświatowa może zostać wykorzystana wyłącznie na te wydatki bieżące danej szkoły lub placówki, które realizować będą zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Wobec tego, zapłata ze środków pochodzących z dotacji za inne zadania niż te, na które dotacja została udzielona, czyli na realizację innych celów niż cele wskazane w przepisach ustawy o systemie oświaty - niezwiązanych z procesem kształcenia, wychowania i opieki, profilaktyką społeczną, oraz zarazem nie stanowiących wydatków bieżących szkoły lub placówki - winna być kwalifikowana jako wydatkowanie tej części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Mając na uwadze powyższe podkreślić należy, że szczególnie istotne w rozpoznawanej sprawie było ustalenie, czy całość dotacji została wykorzystana wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły, związanych z jej działalnością oświatową. Trafnie podkreśliło więc Kolegium, że dotacje są podstawowym rodzajem wydatków redystrybucyjnych budżetu państwa (tak WSA w Lublinie w wyroku z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt l SA/Lu 948/17). Wskazać należy, że przekazanie, udzielenie, wydatkowanie i rozliczenie dotacji należy także do znamion naruszeń dyscypliny finansów publicznych. Po stronie beneficjenta naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest m.in. wydatkowanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem określonym przez udzielającego dotację (art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych). Tym samym, środki z dotacji przekazane na konto beneficjenta nie uzyskują przymiotu wartości prywatnej, co stwarzałoby możliwość swobodnego nimi dysponowania. Beneficjent może dotację przeznaczyć tylko na cele wskazane w art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty (por. wyrok NSA, sygn. akt I GSK 2583/18). Nie można z tej dotacji ponosić wydatków pośrednio związanych z działalnością dydaktyczną wychowawczą i opiekuńczą (por. wyrok NSA z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 1858/12, LEX nr 1488069, M. Pilich, Komentarz do art. 90 ustawy o systemie oświaty, t. 16), ani tym bardziej twierdzić, że wystarczy dotacje przeznaczyć na bieżącą działalność szkoły bez wskazania konkretnego celu (por. wyrok NSA z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt II GSK 1403/13, LEX nr 1598391). Podkreślenia także wymaga, że to beneficjent dotacji powinien wykazać, że pokryty dotacją wydatek stanowił bieżący wydatek szkoły poniesiony na realizację zadania oświatowego (por. wyrok NSA z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 1858/12). W tym kontekście niewątpliwie uprawniona jest weryfikacja dokumentacji dotyczącej wydatkowania dotacji oraz celów, na które je przeznaczono. W sytuacji zatem, gdy strona nie jest w stanie prawidłowo udokumentować wydatku, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie, to zasadne jest zakwestionowanie takiego "wydatku" niezależnie od tego czy służył on celom wskazanym w ustawie o systemie oświaty. Dlatego też, nie wystarczy aby beneficjent wskazał, że otrzymana kwota dofinansowania została skonsumowana na realizację preferowanego przez dotującego celów (por wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 31 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wr 180/20). Patrząc pod tym kątem na zaskarżoną decyzję Sąd nie dostrzegł uchybień przepisom postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik tej sprawy, podniesionych w skardze, poprzez niewskazanie w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji dowodów, na których się organy się oparły, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej oraz poprzez brak wszechstronnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także uzasadnienia zakwestionowania poszczególnych wydatków. Zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy o finansach publicznych.: "Do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, 648, 768, 935, 1428 i 1537)". Mając na uwadze dotychczasowe rozważania, ponownie przywołać trzeba definicję dotacji, która znalazła swój wyraz w art. 126 ustawy o finansach publicznych. i z której wynika, że są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Utrwalił się również pogląd w orzecznictwie sądów administracyjnych, że tego typu środki publiczne przekazywane w ramach dotacji mogą być wykorzystane wyłącznie na ściśle określony cel. Jak zauważył NSA w wyroku z dnia 8 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 2722/15, skoro dotacje pochodzą ze środków publicznych, to sposób ich wykorzystania jest pod szczególną kontrolą dotującego, którego obowiązkiem jest kontrolowanie ich wydatkowania. Dotowany zaś, do przeznaczania otrzymanej dotacji tylko na zadania określone w umowie o dotację, w terminie w niej określonym i w sposób tam opisany. Dlatego środki pochodzące z dotacji przekazane na konto beneficjenta, w tym przypadku strony skarżącej, nie uzyskują przymiotu wartości prywatnej, co stwarzałoby możliwość swobodnego nimi dysponowania. Skarżący nie włada dotacją jak właściciel, bez ograniczeń, lecz przeciwnie może ją wykorzystać jedynie w sposób ściśle określony w ustawie. Jak wskazał też NSA w wyroku z dnia 17 września 2003 r., sygn. akt III SA 2916/01, środki przyznane w ramach dotacji mają "znaczony" charakter i podmiot je otrzymujący nie ma swobody w ich wykorzystaniu, chyba że pozwalają mu na to przepisy szczególne. Zaakcentować trzeba również, że dotacja nie jest przeznaczona na ogólne sfinansowanie zadań placówek. Stąd też zasadnie organy obu instancji przyjęły, że w ramach dotacji dofinansowanie może obejmować jedynie zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, realizowane wobec uczniów przez konkretną placówkę. To uczniowie mają w rezultacie korzystać z tej dotacji. Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, podzielić należy ocenę Kolegium, że organ pierwszej instancji wyjaśnił, z jakiego względu. poszczególne wydatki zostały zakwalifikowane jako dotacja oświatowa przyznana w 2016 r. wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, a także z jakich względów odmówił wiarygodności przedstawionym przez stronę skarżącą dowodom. Materiał dowodowy zgromadzony z udziałem strony skarżącej nie mógł zostać zweryfikowany zgodnie z jej oczekiwaniami. Wystąpiły bowiem podstawy do oceny, że w omawianym zakresie zebrane dowody wskazują na wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Przede wszystkim orzekające organy wskazały poszczególne kategorie wydatków i w jakim zakresie poszczególne wydatki zostały uznane za wydane z kwot dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. W pierwszym rzędzie wymienił placówki, które prowadziła strona skarżąca, a którym przyznano dotację, z czego w jakiej wysokości uznano ją za wydatki poniesione niezgodnie z przeznaczeniem. Dotyczyło to wynagrodzeń i pochodnych wynagrodzeń oraz pozostałych wydatków następujących placówek: N. Gimnazjum [...] w T., N. Liceum Ogólnokształcące [...] w T., N. Policealna Szkoła [...] w T. Wskazały orzekające organy też które z tych wydatków, w jakiej wysokości, z jakich tytułów oraz z jakich powodów zostały one zakwestionowane i uznane za poszczególne wydatki dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, co zostało przedstawione szczegółowo na stronach od 7 do 11 uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony skarżącej organy odwołują się do poszczególnych dowodów. Organy działały na podstawie przepisów prawa, stojąc na straży praworządności. Podjęły wszelkie działania niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W ocenie Sądu, w toku niniejszego postępowania organy zebrały materiał dowodowy, a następnie poddały go ocenie, co znalazło odzwierciedlenie w treści uzasadnienia decyzji. Zaskarżona decyzja w wystarczającym stopniu przedstawia też stanowisko samorządowego kolegium odwoławczego, działającego jako organ odwoławczy, odnośnie zgromadzonego materiału dowodowego, pozwalając na weryfikację jego zasadności przez Sąd. Podkreślić należy, że z uwagi na szczególny charakter przyznanej dotacji oświatowej, to na stronie, a nie wyłącznie tylko na organach, ciążył obowiązek przedstawienia dowodów potwierdzających, że poniesione wydatki miały bezpośredni związek z celem przyznanej dotacji. W toku postępowania strona skarżąca nie zdołała tego wykazać. Zaznaczyć przy tym trzeba, że zasada prawdy obiektywnej i obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego, nie oznaczają nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez organ materiałów dowodowych mających potwierdzać okoliczności korzystne dla strony czy też wydania rozstrzygnięcia zgodnego z jej żądaniem, jeżeli zgromadzony i wystarczający do wydania rozstrzygnięcia materiał dowodowy, przemawia za przyjęciem okoliczności przeciwnych. Nie doszło też do naruszenia zasady pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej i zasady udzielania informacji. W trakcie zarówno postępowania kontrolnego, jak i postępowania zakończonego skarżoną decyzją, organ wyrażał swoje stanowisko, jak i wzywał stronę do wyjaśnienia wskazanych okoliczności mających znaczenie dla rozpatrzenia sprawy. Potwierdza to zebrany w sprawie materiał dowodowy. Beneficjent informowany był o okolicznościach wymagających wyjaśnienia, które mają istotny wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków. Zasadne jest stanowisko Kolegium, że mając na uwadze stan faktyczny sprawy sposób zakwalifikowania przez organ pierwszej instancji poszczególnych wydatków jako dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem był prawidłowy. Dotyczy to w szczególności wydatków dokonanych na wynagrodzenia nauczycieli, prowadzących zajęcia poza placówkami znajdującymi się w Tarnowie. Strona skarżąca prowadziła placówki edukacyjne w wielu miastach na terenie całego kraju. Część wydatków zgłoszona do rozliczenia w ramach dotacji przyznanej przez Gminę Miasta Tarnowa została poniesiona w związku z zajęciami, które odbyły się na terenie Rzeszowa. Organy bezsprzecznie ustaliły ten fakt, a podstawą tych ustaleń były przede wszystkim, jak podniosły, umowy zawarte z nauczycielami opisane skrótem RZE, a nie TAR, miejsce zamieszkania poszczególnych nauczycieli, a także osoba akceptująca zakwestionowane rachunki będąca przedstawicielem placówek zlokalizowanych na terenie Rzeszowa a nie w Tarnowie. Fakt prowadzenia zajęć "poza obszarem podmiotu dotującego" nie został przez stronę skarżącą zakwestionowany. Pozyskana w toku kontroli dokumentacja, w szczególności numeracja zawartych umów i użycie w nich skrótu KRA a nie TAR, a także treść tych umów wskazuje, że miały być one wykonywane na rzecz N. Policealna Szkoła [...] w K. (w przypadku E. P.) oraz N. Liceum Ogólnokształcące [...] w K. (w przypadku T. P.). Pismem z dnia 2 czerwca 2021 r. pełnomocnik Spółki dołączył w poczet materiału dowodowego, niepodpisane wydruki umów z dnia 21 listopada 2016 r. z T. P. oraz z dnia 1 października 2016 r. dotyczących N. Policealna Szkoła [...] w T. Skoro nie zostały one podpisane przez strony, brak jest możliwości jednoznacznego ustalenia zasadności wydatkowania środków finansowych na wynagrodzenia wynikające z tych umów. Na znajdujących się w aktach sprawy brak jest bowiem wskazanego przedmiotu umowy, a co za tym idzie nie jest możliwe ustalenie, czy wydatek z tego tytułu mieścił się w katalogu określonym w art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty. Stanowisko Spółki wskazujące na możliwość pokrywania z dotacji kosztów zajęć prowadzonych poza obszarem właściwości organu dotacyjnego, nie jest uzasadnione. Trafnie argumentuje Kolegium, że przepis art. 82 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (wg stanu prawnego obowiązującego w okresie objętym kontrolą) wyraźnie rozróżnia bowiem dwa pojęcia: "siedziba organu prowadzącego" oraz "miejsce prowadzenia szkoły". Ponadto, miejsce prowadzenia szkoły musi spełniać określone ustawą warunki. Oznacza to, że zgłoszenie do ewidencji szkół niepublicznych powinno zawierać opis dla każdej z tych szkół warunków lokalowych zapewniających możliwość prowadzenia przez daną szkolę zajęć dydaktyczno-wychowawczych (lit. a), realizację innych zadań statutowych (lit. b) i bezpieczne, higieniczne warunki nauki i pracy, zgodnie z odrębnymi przepisami, W sytuacji bowiem, gdy te warunki nie są spełnione organ jednostki samorządu terytorialnego może odmówić wpisu do ewidencji. Istotnym jest również fakt, że działający w imieniu N. G. G., podpisując zgłoszenie szkół do ewidencji wyraźnie wskazał miejsce prowadzenia szkoły: - dla N. Gimnazjum [...] - ul. M. [...], [...] T. - N. liceum Ogólnokształcące [...] - ul. M. [...], [...] T. - N. Policealna Szkoła [...] - ul. M. [...], [...] T. Miejsce prowadzenia szkoły zostało również wskazane w § 1 pkt 3 Statutów szkół (z wyjątkiem N. Liceum Ogólnokształcącego [...]). Na taki kierunek interpretacji wskazuje również treść pisma Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej z dnia 19 listopada 2014 r. dot. interpelacji w sprawie miejsca realizacji zajęć dydaktycznych przez szkoły niepubliczne (SPS-023-29176/14). Zasadne jest więc stanowisko zdaniem Kolegium i organu pierwszej instancji, że brak jest podstaw do sfinansowania z dotacji udzielonej przez Gminę Miasta Tarnowa wydatków poniesionych na prowadzenie zajęć poza terenem miasta Tarnowa. Przekonujący jest argument, że w takiej sytuacji Gmina Miasta Tarnowa byłaby bowiem podmiotem dotującym realizację zadań własnych należących do innej jednostki samorządu terytorialnego. Organy powołały się również na dokumentację ze śledztwa prowadzonego przez Komendę Miejską Policji w Tarnowie, pod nadzorem Prokuratury Rejonowej w Tarnowie, w sprawie doprowadzenia w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2018 r. w Tarnowie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie co najmniej 762.408,68 zł w postaci dotacji przyznawanej przez organ dysponujący środkami publicznymi - Miasto Tarnów nieprawdziwych i nierzetelnych oświadczeń w postaci wniosków o przyznanie dotacji dotyczących okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wsparcia finansowego. Zdaniem Kolegium organ pierwszej instancji prawidłowo zanegował również możliwość finansowania z dotacji wynagrodzenia M. B. wynikającego z zawartych przez nią umów zlecenia. Po pierwsze organ prowadzący ani w toku kontroli ani w toku postępowania administracyjnego nie przedłożył wiarygodnego materiału pozwalającego na ustalenie, że przedmiot tych umów w rzeczywistości został wykonany przez M. B. Za taki materiał nie można bowiem uznać wyjaśnień udzielonych przez pełnomocnika strony skarżącej w piśmie z dnia 19 maja 2021 r. ani załączonych do tego pisma dowodów w postaci wzorów dokumentów czy szablonów prezentacji. Jak wskazał organ pierwszej instancji, na załączonych dokumentach brak jest wskazania, przez kogo zostały one opracowane. Co więcej, przedstawione szablony prezentacji obejmują kilkanaście slajdów i powielają właściwie w całości informacje dostępne w innych źródłach, w szczególności na stronie internetowej organu prowadzącego. Wysokość wynagrodzenia ustalonego w poszczególnych umowach jest zatem całkowicie niewspółmierna do nakładu pracy koniecznego na przygotowanie takich materiałów. Nadto, pełnomocnik sam wskazał, że czynności objęte poszczególnymi umowami "nie stanowiły elementu organizacji procesu dydaktycznego ani procesu rekrutacji" oraz miały charakter "informacyjny i administracyjny". Tymczasem w orzecznictwie wskazuje się, że w ramach dotacji dofinansowanie może obejmować jedynie zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, realizowane wobec uczniów, przez konkretną szkołę. Beneficjent może więc przeznaczyć dotację tylko na ww. cele. Skoro zatem sam pełnomocnik wskazuje, że zadania objęte umowami zawartymi z M. B. "nie stanowiły elementu organizacji procesu dydaktycznego ani procesu rekrutacji" oraz miały charakter "informacyjny i administracyjny" to nie były one związane bezpośrednio z zadaniami w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, realizowane wobec uczniów, przez konkretną szkołę, a tym samym nie mogły zostać sfinansowane ze środków w ramach dotacji. Zgodzić się należało z oceną Kolegium, ze zakwalifikowanie przez organ pierwszej instancji jako dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem kwoty wydatków na tzw. wydatki pozostałe, było prawidłowe. W przeważającym zakresie wydatki dotyczyły bowiem zajęć, które nie zostały zrealizowane na terenie Tarnowa, a w Rzeszowie. Rację mają organy podnosząc więc, że beneficjent dotacji ani w toku kontroli, ani w toku postępowania administracyjnego nie przedstawił dokumentów pozwalających na stwierdzenie prawidłowości wykorzystania dotacji także w tym zakresie. Tym samym, Sąd uznał, że analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego i ocena podniesionych przez stronę skarżącą zarzutów nie dają podstaw do podważenia zaskarżonej decyzji, a tym samym wskazują na niezasadność skargi. Rację ma Kolegium podnosząc, że w orzecznictwie wskazuje się, iż prowadzący działalność zobowiązany jest w toku postępowania wykazać nie tylko sam fakt poniesienia wydatku, który wydatkowany jest ze środków publicznych, ale także zasadność takiego wydatku z perspektywy treści art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty. Dane niezbędne do oceny prawidłowości wykorzystania dotacji powinny wynikać z dokumentacji organizacyjnej, dotyczącej przebiegu procesu kształcenia, wychowania i opieki oraz finansowania jednostek. Nieuzasadniony okazały się wobec tego i pozostałe zarzuty. Także i w tej sprawie przekonujące jest stanowisko Kolegium, że określona w postępowaniu finalnie kwota dotacji do zwrotu z obu tytułów – pobranie dotacji w nadmiernej wysokości, jak i niezgodnie z przeznaczeniem, nie może przekraczać dotacji pobranej przez beneficjenta. Skoro taka sytuacja nie miała miejsca, chybiony jest zarzut naruszenia w tym względzie art. 252 ust. 1 i 5 ustawy o finansach publicznych w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Nie doszło zatem także do naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię i zastosowanie. Organy w prawidłowy sposób dokonały wykładni pojęcia "wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem" w rozumieniu art. 252 ustawy o finansach publicznych stosując właściwe prawne konsekwencje. Wobec powyższego skarga nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) orzekł, jak w sentencji wyroku.