I SA/Łd 1259/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędzia WSA Joanna Tarno (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Agnieszka Kerszner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2015 r. sprawy ze skargi M. S. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wniesienia udziałów spółki z ograniczoną odpowiedzialnością do funduszu inwestycyjnego zamkniętego. oddala skargę. W dniu [...] r. M. S. złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, przedstawiając następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest wspólnikiem w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Ma zamiar wnieść swoje udziały w tej spółce do funduszu inwestycyjnego zamkniętego. W zamian za wniesione udziały wnioskodawca otrzyma certyfikaty inwestycyjne. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy wniesienie przez wnioskodawcę udziałów w spółce z o.o. do funduszu inwestycyjnego zamkniętego w zamian za certyfikaty inwestycyjne, jest równoznaczne z ich odpłatnym zbyciem, przez co powstaje z tego tytułu przychód z kapitałów pieniężnych podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? W ocenie wnioskodawcy wniesienie przez niego udziałów jakie posiada w spółce z o.o. nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, ze zm., dalej zwana u.p.d.o.f.). Wnioskodawca uważa, że dokonywanie wpłat na certyfikaty inwestycyjne udziałami w spółkach z o.o. nie stanowi ich odpłatnego zbycia, a zatem nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) w związku z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., ponieważ uzyskanie (objęcie) z tytułu tych wpłat certyfikatów inwestycyjnych nie stanowi przychodu podatkowego, o którym w wymienionych przepisach mowa. W opinii wnioskodawcy instrument finansowy w postaci certyfikatu inwestycyjnego nie zastępuje pieniądza, nie stanowi postaci jego zamiennika, czy substytutu, a więc nie jest wartością pieniężną, o której mowa w art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. Zdaniem wnioskodawcy, ostateczna wartość certyfikatów inwestycyjnych powstaje (doznaje konkretyzacji) dopiero na drugim etapie procesu inwestycji. W momencie wniesienia udziałów/papierów wartościowych do funduszu inwestycyjnego zamkniętego, inwestor nie uzyskuje automatycznie realnego przysporzenia trwale powiększającego jego aktywa i stanowiącego przychód. Przychód taki powstaje dopiero na drugim etapie procesu inwestycji, tj. w razie umorzenia certyfikatów (także w przypadku likwidacji funduszu), zbycia certyfikatów na rzecz osoby trzeciej albo wyjątkowo w następstwie wypłaty dochodów funduszu bez umarzania certyfikatów inwestycyjnych. Interpretacją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działający z upoważnienia Ministra Finansów uznał, że stanowisko podatnika jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że wniesienie przedmiotowych aktywów do funduszu inwestycyjnego powoduje zmianę ich właściciela - właścicielem staje się bowiem fundusz inwestycyjny - stąd mamy do czynienia z odpłatnym zbyciem wniesionych aktywów. Wniesienie przez wnioskodawcę aktywów do funduszu inwestycyjnego zamkniętego będzie równoznaczne z ich odpłatnym zbyciem. Nastąpi bowiem przeniesienie własności wnoszonych aktywów, a wnioskodawca otrzyma w zamian certyfikaty inwestycyjne określonej wartości. Wartość otrzymanych certyfikatów inwestycyjnych odpowiadająca wartości wnoszonych przez wnioskodawcę aktywów stanowić będzie podlegający opodatkowaniu przychód, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.o.f. Organ zauważył, że procedura dokonywania wpłat (którą jest również wniesienie papierów wartościowych czy udziałów w spółce kapitałowej) do funduszu inwestycyjnego w celu objęcia certyfikatów uczestnictwa w funduszu nie jest regulowana przepisami Kodeksu spółek handlowych i podlega wyłącznie przepisom ustawy o funduszach inwestycyjnych. Jednakże mając na uwadze fakt, że w momencie dokonania wpłaty do funduszu inwestycyjnego w postaci wniesienia wymienionych we wniosku aktywów, nastąpi przeniesienie tytułu własności akcji na rzecz funduszu w zamian za certyfikaty inwestycyjne (odpłatne zbycie), po stronie wnioskodawcy powstanie przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu u.p.d.o.f. W świetle art. 17 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f. przychód ten powstaje w momencie odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych niezależnie od daty faktycznej zapłaty. Dalej organ zauważył, że dochodów uzyskanych ze zbycia papierów wartościowych nie łączy się ani z dochodami opodatkowanymi na zasadach ogólnych według skali podatkowej (np. z emerytury lub renty, ze stosunku pracy, z działalności wykonywanej osobiście, itp.), ani z dochodami z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanymi 19% podatkiem liniowym (art. 30b ust. 5 u.p.d.o.f.). Po zakończeniu roku dochody te należy wykazać w zeznaniu PIT-38 (zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu, poniesionej straty w roku podatkowym), które należy złożyć we właściwym urzędzie skarbowym do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 1a ww. ustawy). W tym terminie wnioskodawca zobowiązany będzie również do zapłaty należnego podatku (art. 45 ust. 4 u.p.d.o.f.). Reasumując organ stwierdził, że skoro konsekwencją otrzymania certyfikatów inwestycyjnych będzie przeniesienie własności udziałów w spółce z o. o. poprzez wniesienie ich (wpłatę) do funduszu inwestycyjnego, to jest to równoznaczne z ich odpłatnym zbyciem. A zatem, po stronie wnioskodawcy zostanie rozpoznany przychód z kapitałów pieniężnych, opodatkowany stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) w zw. z art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, po uprzednim bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, M. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, domagając się uchylenia zakwestionowanej interpretacji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj.: 1) art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.o.f. poprzez dokonanie przez organ jego błędnej wykładni, polegającej na uznaniu, że dokonywanie do funduszu inwestycyjnego zamkniętego wpłat na certyfikaty inwestycyjne udziałami w spółkach z o.o. stanowi ich odpłatne zbycie, a zatem podlega opodatkowaniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) w związku z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że uzyskanie (objęcie) przez podatnika z tytułu dokonanych przez niego wpłat, certyfikatów inwestycyjnych nie stanowi przychodu podatkowego, ponieważ inwestor - podatnik nie uzyskuje z chwilą wniesienia udziałów w spółce z o.o. do funduszu inwestycyjnego zamkniętego, realnego przysporzenia trwale powiększającego jego aktywa; 2) art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. poprzez dokonanie przez organ jego błędnej wykładni, polegającej na uznaniu, że pochodny instrument finansowy w postaci certyfikatu inwestycyjnego zastępuje pieniądz, stanowi jego postać a zatem jest wartością pieniężną o której mowa w art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., podczas gdy certyfikatu inwestycyjnego nie można uznać za substytut pieniądza, a tym samym za wartość pieniężną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy w toku postępowania organ administracji nie naruszył prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zagadnienie stanowiące przedmiot omawianej sprawy było już rozważane w orzecznictwie sądów administracyjnych. W wyroku z 21 marca 2014 r. II FSK 928/12 (publ. CBOSA), Naczelny Sąd Administracyjny sformułował następującą tezę: W świetle art. 28 ust. 2 ustawa z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546 ze zm.) w przypadku wniesienia papierów wartościowych innych niż zdematerializowane i udziałów w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, osoba zapisująca się na certyfikaty funduszu inwestycyjnego przenosi, w drodze umowy, prawa z tych papierów lub udziałów na towarzystwo funduszy inwestycyjnych. Dokonuje zatem ich zbycia (wszelkie prawa wspólnika z tytułu akcji czy udziału przechodzą na towarzystwo funduszy inwestycyjnych) i otrzymuje w zamian ekwiwalent w postaci certyfikatów - certyfikaty te, będące papierami wartościowymi stanowią substrat pieniądza, a więc wartość pieniężną w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) i z tego powodu stanowią przychód podmiotu dokonującego zbycia papierów wartościowych innych niż zdematerializowane lub udziałów w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością. Analogiczne stanowisko zajął NSA w wyroku z tego samego dnia II FSK 924/12(publ. CBOSA), dokonując rozważań na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jak w niniejszej sprawie. Pojęcie "wartości pieniężne" nie zostało zdefiniowane w tej ustawie, jednak rozróżnia ona określenia: "środki pieniężne" (np. art. 14 ust. 2 pkt 7g lit. a i b i pkt 16), "kapitały pieniężne" (art. 17 ust. 1 in principio) i "wartości pieniężne" (art. 12 ust. 1 i ust. 2, art. 11 ust. 1 i ust. 2a). W przypadku określonym w art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. zostały one przeciwstawione "pieniądzom", zaś w art. 11 ust. 2 u.p.d.o.f. zostały sprowadzone do obowiązku ustalania wartości pieniężnej świadczeń w naturze, a w art. 11 ust. 2 a) u.p.d.o.f. w stosunku do obowiązku ustalania świadczeń nieodpłatnych. Z rozróżnienia tych pojęć oraz z porównania ich treści można wywieść pogląd, że określenie "wartości pieniężne" jest pojęciem szerszym od pojęć: "pieniądze" i "środki pieniężne". O określeniu "wartości pieniężne" jest także mowa w art. 4 ust. 6, ust. 6a, ust. 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o denominacji złotego (Dz. U. Nr 84, poz. 386 ze zm.) także bez zdefiniowania tego określenia, ale w odesłaniu do obowiązku przeliczania na nowe złote, jeżeli jest o nich mowa w ustawach i uchwałach Sejmu lub innych przepisach prawa. Jest to także określenie szersze niż jednostki, środki czy należności pieniężne, którymi także ta ustawa się posługuje. Najbardziej zbliżoną przedmiotowo ustawą do rozważanego określenia "wartości pieniężne" jest ustawa o funduszach inwestycyjnych, która także rozróżnia pojęcia: "środki pieniężne" (art. 3 ust. 1, art. 29 ust. 3) i "instrumenty rynku pieniężnego" (art. 2 pkt 21), przez które rozumie papiery wartościowe lub prawa majątkowe, inkorporujące wyłącznie wierzytelności pieniężne. Pojęcie to jednak z uwagi na treść art. 11 ust. 2 i 2a) u.p.d.o.f. jest pojęciem węższym w stosunku do pojęcia "wartości pieniężne". W rezultacie na gruncie art. 11 ust. 1, ust. 2 i ust. 2a) u.p.d.o.f. określenie "wartości pieniężne" jest pojęciem szerszym od określenia "pieniądze" i obejmuje świadczenia o różnym charakterze, w tym nie tylko papiery wartościowe, ale i świadczenia w naturze, czy świadczenia nieodpłatne. Są one przychodem wówczas, gdy zostały przez podatnika otrzymane lub postawione do jego dyspozycji. Jednakże nie wszystkie wartości pieniężne, o których mowa w art. 11 ust. 1- ust. 2a) u.p.d.o.f., muszą – by je uznać za przychód - być otrzymanymi lub postawionymi do dyspozycji podatnika, gdyż przepis art. 11 ust. 1 in principio wyraźnie stanowi, że tak jest, ale z zastrzeżeniem m.in. art. 17 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f. To oznacza, że wskazane w tym przepisie przychody mogą zostać uznane za przychód podatkowy w innym momencie jego powstawania. Z art. 17 ust. 1 pkt 6 u.p.do.f. wynika bowiem, że: "Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się (...) należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane (a więc niezależnie od sytuacji z art. 11 ust. 1 in principio) przychody z (...) odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych (...)". W tym przypadku przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną - by być uznanymi za uzyskane - wystarczy, że będą przychodami należnymi. Zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych, statut funduszu inwestycyjnego zamkniętego może przewidywać dokonywanie wpłat na certyfikaty inwestycyjne papierami wartościowymi, udziałami w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością lub prawami, o których mowa w art. 147 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) oraz pkt 2 . Udziały te (papiery wartościowe i prawa z art. 147 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) oraz pkt 2, jak stanowi art. 128 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych) będą wycenione według metody przyjętej przez fundusz dla wyceny aktywów. Nie dotyczy to oczywiście wpłat pieniężnych. W przypadku zaś wpłat do funduszu dokonywanych w innych - niż zdematerializowane - papierach wartościowych, udziałach w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością lub prawach, o których mowa w art. 147 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) oraz pkt 2, osoba zapisująca się na certyfikaty inwestycyjne przenosi, w drodze umowy, zgodnie z odrębnymi przepisami prawa z tych papierów, udziałów lub prawa, o których mowa w art. 147 § 1 pkt 1 lit. a) i b) oraz pkt 2 na fundusz oraz składa u depozytariusza kopię tej umowy, a w przypadku papierów wartościowych - także te papiery, jeżeli papiery wartościowe nie mają formy dokumentu - dokument potwierdzający ich posiadanie na podstawie właściwych przepisów. Można dodać, że w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (jedn. tekst Dz. U. z 2002 r., nr 49, poz. 447 ze zm.), pojęcie "papieru wartościowego" wprowadza przepis art. 3 ust. 1 - 3, stwierdzając, że 1) papierami wartościowymi w rozumieniu ustawy są akcje, prawa do akcji, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne, jak również inne papiery wartościowe wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego. Papierami wartościowymi w rozumieniu ustawy są również zbywalne prawa majątkowe wynikające z papierów wartościowych, o których mowa w art. 1 (ust. 2). Papierami wartościowymi są również inne, niż wymienione w ust. 2 prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny papierów wartościowych, wymienionych w ust. 1 i 2 (prawa pochodne) (ust. 3). Żadnego z tych warunków nie spełnia udział w spółce z o.o. Nie ulega zatem wątpliwości, że certyfikat inwestycyjny jest papierem wartościowym. Umowa przeniesienia własności praw z udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością na fundusz jest więc umową zbycia tych praw, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f. (wyroki NSA z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt II FSK 1310 i 1311/11, z dnia 6 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FSK 2056/09, z dnia 13 stycznia 2009 r., sygn. akt II FSK 873/08, wyroki WSA w Białymstoku z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Bk 517/08, WSA w Krakowie z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 671/07, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 3 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 844/07, CBOSA). Jednocześnie należy podkreślić, że w piśmiennictwie (M. Barczak Wpłata na certyfikaty inwestycyjne za pomocą udziałów w spółce z o.o., Prawo Spółek 2006, nr 10, str. 10) przyjmuje się, że osoba zapisująca się na certyfikaty inwestycyjne powinna otrzymać potwierdzenie wpłaty, a zapisanie się na certyfikaty jest nieodwołalne i bezwarunkowe oraz nie może nastąpić z zastrzeżeniem terminu. Ponadto do umowy zbycia udziałów stosuje się ogólne zasady zbywania udziałów wynikające z ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm.), dalej: "K.s.h.", dotyczące formy prawnej (art. 180 K.s.h.) lub ewentualnych ograniczeń zbywalności udziałów (art. 182 K.s.h.). W zamian za zbywane udziały wspólnik uzyskuje papiery wartościowe - certyfikaty inwestycyjne. W wyniku tej transakcji to nie posiadacz certyfikatów inwestycyjnych - a zamknięty fundusz inwestycyjny - staje się wspólnikiem w spółce z o.o., a ten pierwszy tylko uczestnikiem funduszu. Stopień ingerencji funduszu w działalność spółki zależy natomiast od charakteru funduszu. Generalnie rzecz biorąc powyższe uwagi wykazują jednoznacznie, że umowa przeniesienia własności praw udziałowych jest umową sprzedaży (art. 155 § 1 w związku z art. 535 Kodeksu cywilnego). Zgodnie z art. 536 § 1 K.c., cenę, która należy do istotnych postanowień umowy, można także określić przez wskazanie podstaw do jej ustalenia. Zatem okoliczność, że w umowie zbycia udziałów w zamian za nie wspólnik uzyskuje certyfikaty inwestycyjne nie prowadzi do wniosku, że umowa tego rodzaju będzie jakąś unikalną czynnością prawną przewidzianą jedynie przez przepisy ustawy o funduszach inwestycyjnych i nieprzewidzianą w kodeksie cywilnym, jak i w kodeksie spółek handlowych. Na jej charakter nie wpływa w żadnym stopniu to, że nie kreuje ona rodzaju aportu ani to, że nie wspólnik - a spółka - stanie się wspólnikiem i przysługiwać jej będą określone prawa związane z jej udziałem. W zamian za to dotychczasowy wspólnik stanie się uczestnikiem funduszu inwestycyjnego i wykonywać będzie prawa jego uczestnika w zależności od rodzaju funduszu. Na charakter tej umowy nie ma istotnego wpływu to, że zgodnie z art. 131 ustawy o funduszach inwestycyjnych, fundusz inwestycyjny zamknięty ma obowiązek dokonywać wyceny aktywów funduszu i ustalania jego wartości netto oraz wartości netto przypadającej na certyfikat inwestycyjny z częstotliwością określoną w statucie, nie rzadziej jednak niż raz na 3 miesiące oraz na 7 dni przed rozpoczęciem przyjmowania zapisów na certyfikat kolejnej emisji, a także w dniu wykupywania certyfikatów. Ten obowiązek w powiązaniu z jednolitą metodą wyceny aktywów funduszu i udziałów w spółce z o.o. lub prawami, o których mowa w art. 147 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) oraz pkt 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych prowadzi do wniosku, że cena zbycia udziałów będzie ekwiwalentna w stosunku do wartości certyfikatów. Nie zmienia tego fakt, że certyfikaty są niepodzielne. Zgodnie z art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f. od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną pobiera się podatek w wysokości 19 % uzyskanego dochodu. Dochodem zaś jest tu różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną, a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust.1f lub art. 23 ust. 1 pkt 38. Powyższe zróżnicowanie objęte alternatywą "lub" wynika z tego, że art. 30b ust. 1 u.p.o.f. ma zastosowanie także i do obrotu zbycia certyfikatów inwestycyjnych nabytych w zamian za udział w spółce z o.o. (art. 30b ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f.). Stąd w rozpoznawanej sprawie – zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. - w przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny (jakim jest certyfikat inwestycyjny), na dzień zbycia tych udziałów (akcji) albo wkładów, koszt uzyskania przychodów ustala się w wysokości: a) nominalnej wartości objętych udziałów (akcji) albo wkładów z dnia ich objęcia - jeżeli te udziały (akcje) albo wkłady zostały objęte za udziały niepieniężne w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, b) (pominięto jako niemający znaczenia w sprawie). W konsekwencji także i w tej transakcji powstanie koszt uzyskania przychodu. Nie zachodzi więc tutaj niebezpieczeństwo podwójnego opodatkowania, skoro akt zbycia tych certyfikatów jest odrębną czynnością prawną i odrębnym - niezależnym od poprzedniego - aktem obrotu, które podlegają niezależnemu opodatkowaniu. Odpłatne zbycie certyfikatów inwestycyjnych, jako papierów wartościowych (art. 17 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f.) będzie też generowało przychód z kapitałów pieniężnych, a koszty jego uzyskania zostały określone w art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. Za powyższą interpretacją przemawia także art. 30b ust 7 u.p.d.o.f., nakazujący tu stosować odpowiednio art. 30a ust. 3 u.p.d.o.f., który dotyczy możliwości identyfikowania certyfikatów inwestycyjnych w funduszach inwestycyjnych i wykazuje, że przyjąć należy, iż są to tzw. certyfikaty (FIFO). Z powyższych względów Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów wymienionych w skardze i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji. P.C.