I SA/Łd 141/14

Dnia 16 września 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 marca 2016 roku w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]roku nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 rok p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Tutejszy sąd wyrokiem z 21 maja 2015 r. oddalił skargę D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. Postanowieniem z dnia 15 września 2015 r. WSA w Łodzi, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) odrzucił skargę kasacyjną D. A. od tegoż wyroku. Postanowieniem z 21 stycznia 2016 r., w sprawie o sygn. akt II FZ 932/15 NSA oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. 22 lutego 2016 r. (data nadania) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z 2 marca 2016 r. sąd, na podstawie art. 88, w związku z art. 87 § 1 p.p.s.a odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. 31 marca 2016 r. skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. Wskutek wezwania z 5 kwietnia 2016 r. do uiszczenia wpisu od zażalenia wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem starszego referendarza sądowego z 20 czerwca 2016 r. odmówiono przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Następnie ponownie wezwano skarżącą do uiszczenie wpisu od zażalenia z 31 marca 2016 r., w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Odpis zarządzenia doręczono skarżącej 17 sierpnia 2016 r. Termin na wykonanie wezwania upłynął 24 sierpnia 2016 r. W odpowiedzi skarżąca 25 sierpnia 2016 r. nadała w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenie, załączając do niego potwierdzenie wpłaty wpisu. W treści wniosku wskazała, że powodem uchybienia terminu był jej zły stan zdrowia oraz trauma po śmierci matki, które uniemożliwiły jej wpłatę wymaganego wpisu w zakreślonym przez sąd terminie. Do wniosku załączyła zwolnienie lekarskie, wskazujące na niezdolność do pracy w okresie od 31 lipca do 31 sierpnia 2016 r. oraz zaświadczenie lekarza pierwszego kontaktu o niemożności działania przed sądami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bezskuteczność czynności podjętych przez stronę po upływie terminu - art. 85 p.p.s.a. Należy jednak mieć na względzie, że zasada ta nie ma charakteru bezwzględnego, bowiem z art. 86 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywróci termin. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 p.p.s.a. to na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym winien być oceniany z uwzględnieniem wszelkich okoliczności konkretnej sprawy w odniesieniu do obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy. Obowiązkiem strony jest bowiem zachowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. postanowienia NSA: z 23 marca 2011 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 196/11, z 11 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 77/11, z 20 września 2011 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 456/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić trzeba, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, zatem może nastąpić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podmiot domagający się przywrócenia terminu winien dołożyć wszelkich starań celem wyjaśnienia przyczyn uchybienia. Skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu podniosła po pierwsze, że uchybienie terminu było następstwem jej złego stanu zdrowia. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej przy spełnieniu pewnych warunków. Choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi wykazać, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności powinno być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie (por. postanowienia NSA: z 26 sierpnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt I FZ 248/14, z 12 sierpnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 1172/14, z 5 lutego 2014 r. w sprawie o sygn. akt I FZ 508/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaświadczenia lekarskiego, wskazującego na chorobę strony nie należy jednak automatycznie traktować jako okoliczność wykluczającą winę. Tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, przy czym muszą zostać spełnione określone warunki. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany i nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (postanowienie NSA z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt II FZ 551/11). W okolicznościach niniejszej sprawy strona nie wykazała okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Załączyła wprawdzie do akt zwolnienie lekarskie obejmujące okres między 31 lipca a 31 sierpnia 2016 r. oraz zaświadczenie, że nie może działać przed sądami, jednak w realiach niniejszej sprawy owe dokumenty nie są wystarczające by uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Z załączonych zaświadczeń lekarskich nie wynika by stan zdrowia skarżącej nagle pogorszył się w okresie, w którym termin do wpłaty wpisu od zażalenia pozostawał otwarty. Skarżąca odebrała wezwanie do uiszczenia wpisu 17 sierpnia 2016 r. Wpłaciła ów wpis, składając jedocześnie przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu 25 sierpnia 2016 r., zatem dzień po terminie zakreślonym przez sąd w wezwaniu. Tym samym uznać należy, że w żaden sposób nie wykazała, że jej choroba miała charakter nagły, niemożliwy do wcześniejszego przewidzenia i jednocześnie, że jej stan zdrowia nagle stał się na tyle ciężki, że wyłączał możliwość osobistego uiszczenia wpisu od zażalenia, bądź posłużenia się inną osobą by ten wpis uiścić. Nadto skarżąca jak wynika choćby z przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu jest doradcą podatkowym, zatem od niej, jako profesjonalisty wymagać w szczególności należy znajomości procedur prawnych oraz konsekwencji związanych z ich niedopełnieniem. W ocenie sądu przedłożone zaświadczenia lekarskie nie uprawdopodobniają, że w trakcie biegu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, stan zdrowia uniemożliwiał skarżącej dokonanie czynności polegającej na uiszczeniu wpisu, szczególnie w zestawieniu z faktem, iż dzień po upływie terminu skarżąca zdolna była wpłacić wpis i sporządzić wniosek o przywrócenie terminu do jego uiszczenia. Także wskazana przez wnioskodawczynię trauma po śmierci matki, jakkolwiek obiektywnie trudna życiowo dla wnioskodawczyni, jest okolicznością pozostającą bez wpływu na treść niniejszego postanowienia. Podsumowując stwierdzić należy, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji. Ake.