I SA/Łd 1562/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk (spr.) Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk – Drozda Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2013 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę. W dniu 22 lipca 2011 r. do Izby Skarbowej w P. Biura Krajowej Informacji Podatkowej w L. wpłynął wniosek Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia od podatku dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomiczne. Pismem z dnia 27 lipca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. przekazał wniosek Spółki zgodnie z właściwością do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbom w Ł.. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Skarżąca Spółka otrzymała w dniu [...] września 2000 r. zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej (dalej w skrócie: ŁSSE). Zezwolenia zostało Spółce udzielone do dnia [...] 2017 r. tj. do ostatniego dnia istnienia ŁSSE, zgodnie z brzmieniem przepisów rozporządzenia o ŁSSE obowiązujących w dniu wydania Spółce zezwolenia. Z uwagi na uzyskanie zezwolenia w dniu [...]r. Spółka zaliczana jest do tzw. starych przedsiębiorców strefowych, w stosunku do których znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw. W celu ustalenia obowiązujących Skarżącą Spółkę zasad przyznawania pomocy publicznej, wynikających z art. 5 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw, była Ona zobowiązana do określenia na dzień 1 maja 2004 r., tj. na dzień akcesji Polski do Unii Europejskiej, wielkości swego przedsiębiorstwa (jako małego, średniego lub dużego przedsiębiorcy). Stosownie do wyjaśnień otrzymanych przez Skarżącą w piśmie od Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: UOKiK), Departament Monitorowania Pomocy Publicznej z dnia 19 kwietnia 2011 r., określenie wielkości przedsiębiorstwa winno na dzień 1 maja 2004 r. nastąpić w oparciu o definicję małego i średniego przedsiębiorcy zawartą w Załączniku nr 1 do Rozporządzenie Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw. W świetle powyższego, aby ustalić zasady (oraz wielkość) przysługującej obecnie Skarżącej pomocy publicznej, należy zgodnie z ww. definicją małego i średniego przedsiębiorcy, zbadać dane Spółki (dotyczące zatrudnienia pracowników, przychodów ze sprzedaży oraz sumy bilansowej, a także jej niezależności) na dzień 1 maja 2004 r., w oparciu o dane za rok referencyjny, którym jest w przypadku Spółki 2003 rok obrotowy, tj. ostatni rok obrotowy, za który zatwierdzone było jej sprawozdanie finansowe na dzień l maja 2004 r. Spółka dokonała analizy stanu zatrudnienia, przychodów ze sprzedaży oraz kryterium niezależności i stwierdziła, że w dniu 1 maja 2004 r. była dużym przedsiębiorcą. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawcy, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw, przysługuje prawo do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, do dnia [...] maja 2017 r., tj. do ostatniego dnia obowiązywania zezwolenia wydanego Spółce, pod warunkiem, iż Spółka nie wyczerpie wcześniej (przed dniem [...] maja 2017 r.) dopuszczalnej pomocy publicznej o charakterze regionalnym, przyznanej jej w związku z inwestycją w łódzkiej specjalnej strefie ekonomicznej, stosownie do postanowień § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej (w brzmieniu ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r. ? W ocenie wnioskodawcy, biorąc pod uwagę to, że skarżąca na dzień akcesji Polski od Unii Europejskie była "dużym" i "starym" przedsiębiorca strefowym znajdują wobec niej zastosowanie przepisy art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw, z których wynika, iż Spółce przysługuje pomoc publiczna w wysokości 50% wartości poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r. kosztów inwestycyjnych, kwalifikujących się do objęcia pomocą, po ich uprzednim zdyskontowaniu. Pomoc publiczna wyżej wymienionej kwocie przysługuje Spółce, zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej (w brzmieniu ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r.), od miesiąca, w którym poniosła wydatki inwestycyjne "aż do wyczerpania", tzn. do momentu, w którym Spółka otrzyma (wykorzysta) całą kwotę przysługującej Jej pomocy publicznej, przyznanej w związku z inwestycją na terenie ŁSSE. Przepis art. 5 ust. 2 pkt l lit. c) ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw stanowi, iż: "Dochody uzyskane przez przedsiębiorcę innego niż przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy na podstawie zezwolenia wydanego przed dniem stycznia 2001 r., są zwolnione z podatku dochodowego w zakresie ustalonym w art. 12 ustawy, o której mowa w art. 1, z tym, że maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej wynosi 50% kosztów inwestycji poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r. - dla przedsiębiorców prowadzących działalność inną niż określona w lit. a) na podstawie zezwolenia wydanego po dniu 31 grudnia 1999 r." W przypadku Spółki wydatki, które można uznać za koszty inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą określa § 6 i 7 rozporządzenia z dnia 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej (w brzmieniu ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r.). Skarżąca Spółka wskazała, że nie dotyczą Jej zmiany wprowadzone do tego rozporządzenia rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 2 lutego 2007 r., zmieniającym rozporządzenie w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej, które weszło w życie w dniu 24 lutego 2007 r., gdyż na podstawie § 2 rozporządzenia zmieniającego: "Do przedsiębiorcy, który posiada zezwolenie wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się dotychczasowe warunki udzielania pomocy regionalnej." Pomoc publiczna przysługuje Spółce w kwocie 50% kosztów kwalifikowanych poniesionych od dnia wydania zezwolenia do dnia 31 grudnia 2006 r. na realizację inwestycji na terenie ŁSSE, po ich uprzednim zdyskontowaniu. Tak wyliczoną kwotę pomocy Skarżąca Spółka może otrzymać jako dopuszczalną pomoc publiczną zgodną z zasadami obowiązującymi w Unii Europejskiej. Zgodnie z § 3 ust. 8 rozporządzenia z dnia 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej (w brzmieniu ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r.): "Pomoc, o której mowa w ust. 1 może być udzielana łącznie z inną pomocą na nowe inwestycje lub tworzenie nowych miejsc pracy, bez względu na jej źródło i formę, pod warunkiem, że łącznie wartość pomocy nie przekroczy dopuszczalnej wielkości pomocy określonej w § 4." Z przytoczonego przepisu wynika, iż - w granicach dopuszczalnej dla Spółki pomocy publicznej - pomoc ta może być udzielana z różnych źródeł i w różnych formach, w tym m.in. w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych. Pomoc publiczną w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych Wnioskodawca może, zgodnie z § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, otrzymać: "/.../ począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej, pod warunkiem że: /.../." Z przywołanych przepisów wynika, iż co do zasady, podstawą do otrzymania przez Skarżącą Spółkę pomocy publicznej jest wydane jej dnia [...] września 2000 r. zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej oraz, że kwota wynikającej z tego zezwolenia pomocy publicznej może zostać "wybrana" w formie zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych. Same przepisy rozporządzenia nie określają terminu zawitego, do którego Spółka może z tej pomocy korzystać. Skoro pomoc publiczna przyznana jest Spółce jako "kwota" pomocy, którą to kwotę należy wyliczyć, to pomoc przysługuje tak długo, dopóki nie dojdzie do "wyczerpania dopuszczalnej pomocy" a więc gdy "kwota dopuszczalnej pomocy nie zrówna się z kwotą pomocy faktycznie otrzymanej. . Z uwagi na czasowo ograniczony charakter zachęt inwestycyjnych, przewidzianych dla inwestorów strefowych, czas istnienia specjalnych stref ekonomicznych (w tym i ŁSSE] został ograniczony początkowo do 20 lat, liczonych od momentu ustanowienia danej strefy a następnie (w grudniu 2008 r.) ich istnienie zostało przedłużone do dnia 31 grudnia 2020 r. Reasumując powyższe rozważania Skarżąca Spółka uważa, iż w przypadku gdy przed wygaśnięciem wydanego Jej zezwolenia, co nastąpi w dniu [...] maja 2017 r. nie wyczerpie Ona (nie otrzyma) całej przyznanej Jej kwoty pomocy publicznej, to ma prawo do zwalniania swych dochodów, uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy na podstawie zezwolenia, zgodnie z art. 17 ust. l pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do ostatniego dnia obowiązywania wydanego jej zezwolenia, tj. do dni [...] maja 2017 r. Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku organ podatkowy wydał w dniu [...]r. indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego nr [...] uznającą stanowisko przedstawione przez Skarżącą Spółkę za nieprawidłowe. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów, mając na uwadze przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji opis zdarzenia faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego, l m iv tym art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), stwierdził m.in., że "dochód uzyskany przez Spółkę z tytułu prowadzenia działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej określonej zezwoleniem podlega zwolnieniu do wyczerpania limitu określonego maksymalną dopuszczalną wielkością pomocy publicznej, nie dłużej jednak niż do dnia [...] r., do ostatniego dnia obowiązywania zezwolenia wydanego Spółce. Limit ten wynosi 50% kosztów inwestycji poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r., stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 2 października 2003 roku. Brak jest uzasadnienia do twierdzenia, że Spółce przysługuje pomoc publiczna w wysokości 50% od wartości poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r. kosztów inwestycyjnych, kwalifikujących się do objęcia pomocą, stosownie do postanowień § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej, w brzmieniu ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r. Końcowo wskazane zostało, iż "stanowisko Spółki uznano za nieprawidłowe z uwagi na fakt, iż oparła je Ona na przepisach zawartych w rozporządzeniu wykonawczym z dnia 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej strefy ekonomicznej, w brzmieniu ustalonym nadzień 31 grudnia 2006 r., a nie na rozporządzeniu z dnia 15 kwietnia 1997 r. w sprawie ustanowienia łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej. W związku z powyższym rozstrzygnięciem Skarżąca wezwała organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów orzekł, iż brak jest podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, co stwierdzone zostało w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z dnia 23 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 104/12 uchylił zaskarżoną interpretację. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdził, że zakwestionowany akt w zakresie uzasadnienia prawnego nie odpowiada na zasadnicze pytanie - dlaczego stanowisko wnioskującego jest nieprawidłowe. Tego warunku w tej sprawie nie spełnia bowiem li tylko przedstawienie obowiązujących obecnie i historycznie przepisów modyfikujących zakres zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.) i na dobrą sprawę dopiero w odpowiedzi na skargę można znaleźć uzasadnienie dla stwierdzenia, że stanowisko spółki jest nieprawidłowe. Niezależnie do tego Sąd wskazał, że stwierdzenie o tym, że Spółka nie wystąpiła do Ministra właściwego w trybie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 roku o zastosowanie względem niej uregulowań zawartych w art. 5 ustawy zmieniającej nie opiera się na opisie stanu faktycznego zawartego w obszernym wniosku interpretacyjnym. Jeśli w ocenie autora odpowiedzi na skargę to zagadnienie jest w ogóle kluczowe dla zdekodowania zakresu zwolnienia o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 nieuzupełnienie tego braku w ogóle uniemożliwia ocenę stanowiska Spółki zawartego we wniosku interpretacyjnym. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ interpretujący zwróci się do skarżącej w trybie art. 169 § 1 i 2 OP o wyjaśnienie, czy Spółka wystąpiła z wnioskiem w trybie art. 6 ust. 1 ustawy z 2 października 2003 roku o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i innych ustaw, czy też nie i jakie było stanowisko ministra gospodarki w tym przedmiocie. Wykonując wytyczne Sądu zawarte w ww. wyroku pismem z dnia 3 lipca 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Spółkę do uzupełnienia braków wniosku z dnia 19 lipca 2011 r. W dniu 16 lipca 2012 r. do Organu wpłynęło pismo Spółki z dnia 12 lipca 2012 r., stanowiące uzupełnienie ww. wniosku, w którym wskazano, iż Spółka nie wystąpiła do Ministra Gospodarki z wnioskiem o zmianę warunków posiadanego przez nią zezwolenia z dnia [..] września 2000 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej w trybie określonym w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i innych ustaw; termin zawity do złożenia wniosku o zmianę zezwolenia w trybie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. zgodnie z art. 6 ust. 5 tej ustawy minął dnia 31 grudnia 2007 r., zatem Spółka nie ma już możliwości wystąpienia z takim wnioskiem. Spółka sprostowała również omyłkę pisarską, która zawarta została we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego: dotyczącą numeru zezwolenia z dnia 18 września 2000 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej posiadanego przez Spółkę. Interpretacją indywidualną z dnia [...] r. organ ponownie uznał stanowisko strony przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że zasady i tryb ustanawiania specjalnych stref ekonomicznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzania strefami oraz szczególne zasady i warunki prowadzenia na ich terytorium działalności gospodarczej określiła ustawa z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600 ze zm.). Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2000 r., dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne oraz osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą mogą być, w drodze rozporządzenia Rady Ministrów, całkowicie zwolnione odpowiednio od podatku dochodowego od osób prawnych i podatku dochodowego od osób fizycznych w okresie równym połowie okresu, na jaki ustanowiona została strefa. Przepis ten zawiera delegację ustawową, którą kwestie udzielania zwolnień podatkowych i ich szczegółową treść przekazano do uregulowania Radzie Ministrów w drodze rozporządzenia. W dniu uzyskania przez Spółkę zezwolenia, tj. [...] września 2000 r. obowiązywało rozporządzenie wykonawcze z dnia 15 kwietnia 1997 r. w sprawie ustanowienia łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 46, poz. 289 ze zm.). Dlatego też jego postanowienia, a nie postanowienia z dnia 27 października 2006 r. obowiązują Spółkę. Z kolei art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych stanowił, iż prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy, z zastrzeżeniem ust. 2, wymaga zezwolenia, zwanego dalej "zezwoleniem". Zezwolenie określa przedmiot oraz warunki działalności gospodarczej, która ma być prowadzona przez przedsiębiorcę na terenie strefy i termin, w ciągu którego przedsiębiorca jest zobowiązany do rozpoczęcia na terenie strefy działalności określonej w zezwoleniu. Stanowi ono także podstawę do korzystania przez przedsiębiorcę ze zwolnień od podatku lub preferencji podatkowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 12 ust. 5 - art. 16 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o SSE. Przepisy powyższe zostały następnie zmienione ustawą z dnia 16 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 117, poz. 1228, ze zm.), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2001 r. wprowadzając w art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zwolnienie przedmiotowe z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Stosownie do art. 5 tej ustawy, przedsiębiorcy, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskali zezwolenia na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, zachowują przez okres ważności zezwolenia prawo do zwolnień i preferencji podatkowych określonych wart. 12 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia wżycie niniejszej ustawy. W zakresie zwolnień i preferencji podatkowych przysługujących przedsiębiorcom, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 12-14 i 19 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Dostosowując przepisy krajowe do wymogów związanych z akcesją Polski do Unii Europejskiej oraz mając na celu rekompensatę związanych z tą zmianą utraconych przez przedsiębiorców korzyści, ustawodawca dokonał kolejnej zmiany ustawy o SSE. Na mocy art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 2 października 2003 roku o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw (Dz. U. Nr 188, poz. 1840, ze zm.), dochody uzyskane przez przedsiębiorcę innego niż przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy na podstawie zezwolenia wydanego przed dniem 1 stycznia 2001 r., są zwolnione z podatku dochodowego w zakresie ustalonym w art. 12 ustawy, o której mowa w art. 1, z tym że: 1) maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej wynosi: a) 30% kosztów inwestycji poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r. dla przedsiębiorców prowadzących działalność w sektorze motoryzacyjnym, b) 75% kosztów inwestycji poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r. - dla przedsiębiorców prowadzących działalność inną niż określona w lit. a na podstawie zezwolenia wydanego przed dniem l stycznia 2000 r., c) 50% kosztów inwestycji poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r. - dla przedsiębiorców prowadzących działalność inną niż określona w lit. a na podstawie zezwolenia wydanego po dniu 31 grudnia 1999 r., 2) przy ustaleniu dopuszczalnej wielkości pomocy publicznej, o której mowa w pkt 1, uwzględnia się koszty inwestycji poniesione przez przedsiębiorcę w trakcie obowiązywania zezwolenia, 3) przy ustaleniu dopuszczalnej wielkości pomocy publicznej uwzględnia się całkowitą wielkość pomocy publicznej, jaką uzyskał przedsiębiorca od dnia l stycznia 2001 r., z wyłączeniem pomocy publicznej wynikającej z deklaracji podatkowej złożonej za rok 2000, 4) do określenia wielkości pomocy publicznej z tytułu zwolnienia z podatku dochodowego przyjmuje się dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, pomniejszony o równowartość strat poniesionych na tej działalności przez przedsiębiorcę. Dodatkowo, na mocy art. 3 cytowanej ustawy, uchylono art. 5 ustawy zmieniającej z dnia 16 listopada 2000 roku, gwarantujący utrzymanie praw do zwolnień podatkowych na zasadach obowiązujących do dnia 31 grudnia 2000 r. Tym samym ustawodawca, implementując postanowienia Traktatu Akcesyjnego do polskiego prawodawstwa w zakresie pomocy publicznej, zmienił zasady korzystania z pomocy publicznej z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej i zastąpił zwolnienia podatkowe obowiązujące do 31 grudnia 2000 r. limitami określonymi ustawą zmieniającą z dnia 2 października 2003 r. Spółka uzyskała zezwolenie w dniu [...] września 2000 r., zatem, na mocy art. 5 ust. 2 pkt 1 c, do obliczenia pomocy publicznej udzielanej w formie zwolnienia podatkowego, należy brać pod uwagę 50% wartości wydatków inwestycyjnych faktycznie poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 6 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej przedsiębiorca, który uzyskał zezwolenie przed dniem 1 stycznia 2001 r., może wystąpić z wnioskiem do ministra właściwego do spraw gospodarki o jego zmianę polegającą na zastosowaniu do tego przedsiębiorcy przepisów dotyczących zwolnień podatkowych określonych w art. 5 w miejsce przepisów art. 12 ustawy, o której mowa w art. 1 (czyli ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych), w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2000 r. Jak wynika ze stanu faktycznego Spółka prowadząc działalność na terenie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej - na podstawie zezwolenia z 2000 r. - w dniu wejścia w życie ww. ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw była przedsiębiorcą innym niż przedsiębiorca, o którym mowa w art. 5 ust. 1 tej ustawy (czyli "dużym przedsiębiorcą"). W związku z powyższym nawet jeśli Spółka nie wystąpiła o zmianę warunków zezwolenia, zgodnie z art. 6 ww. ustawy, mają do Niej zastosowanie przepisy wyżej powołanego art. 5 ust. 2 ww. ustawy. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 12 ust. 5 pkt 1 tej ustawy, przedmiot działalności gospodarczej, której prowadzenie uprawnia do ww. zwolnień, wysokość tych zwolnień, czas ich obowiązywania oraz warunki, od których spełnienia przez przedsiębiorcę uzależnione jest prawo do tych zwolnień ustala Rada Ministrów w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 4 ust. 1, tj. w rozporządzeniu w sprawie ustanowienia specjalnej strefy ekonomicznej. Oznacza to, że rozstrzygając o prawie korzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy uwzględniać warunki korzystania z pomocy publicznej wynikające z uregulowań odpowiedniego rozporządzenia obowiązującego Spółkę w danym okresie. W tym przypadku na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 czerwca 1997 r. w sprawie ustanowienia Specjalnej Strefy Ekonomicznej (Dz. U. Nr 46, poz. 289 ze zm.) nie zaś jak wskazano we wniosku z dnia 19 lipca 2011 r. - na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 października 2006 r. w sprawie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, w brzmieniu ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r. W kontekście powyższego organ stwierdził, iż dochód uzyskany przez Spółkę z tytułu prowadzenia działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej określonej zezwoleniem podlega zwolnieniu, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do wyczerpania limitu określonego maksymalną dopuszczalną wielkością pomocy publicznej, nie dłużej jednak niż do dnia 28 maja 2017 r., tj, do ostatniego dnia obowiązywania zezwolenia wydanego Spółce. Limit ten wynosi 50% kosztów inwestycji poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r., stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 2 października 2003 roku. Brak jest uzasadnienia do zastosowania § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 200, poz. 1473), w brzmieniu ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r. Końcowo organ wskazał, że stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe z uwagi na fakt, iż oparł On je na przepisach zawartych w rozporządzeniu wykonawczym z dnia 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej strefy ekonomicznej, w brzmieniu ustalonym nadzień 31 grudnia 2006 r., a nie na rozporządzeniu z dnia 15 kwietnia 1997 r. w sprawie ustanowienia łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej. Po bezskutecznym wezwaniu organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa, Spółka złożyła skargę na wymienioną na wstępie interpretację podatkową, wnosząc o: 1) uznanie, na podstawie art. 146 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawnienia Skarżącej do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, stosownie do postanowień § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej (w brzmieniu pierwotnym tego rozporządzenia, ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r.); 2) ewentualnie o uchylenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...] r. nr [...] Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.; 3) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 5 ust. 2 pkt. 1 lit. c) ustawy z dnia 2 października 2003 r. zmieniającej ustawę o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw w związku z art. 12 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu przez organ administracyjny, iż dochody wnioskodawcy z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia wydanego przed dniem 1 stycznia 2001 r. są zwolnione od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych według postanowień rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 1997 r. w sprawie ustanowienia łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej, podczas gdy prawidłowa interpretacja wyżej zacytowanych przepisów prowadzi do wniosku, iż spółce A. przysługuje zwolnienie od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych według postanowień rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej w brzmieniu pierwotnym, ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r., z uwagi na późniejsze (wprowadzone w życie pod dniu 1 stycznia 2007 r.) zmiany przedmiotowego rozporządzenia, które na mocy przepisów końcowych i przejściowych w nich zawartych nie mają zastosowania względem Skarżącej; naruszenie prawa (interesu prawnego) Skarżącej polegało zatem na niewłaściwym przyjęciu przez organ administracji, iż zastosowanie do obliczenia przedmiotowych preferencji podatkowych winno mieć ww. rozporządzenie z 15 kwietnia 1997 r., podczas gdy właściwe regulacje w omawianym zakresie zawiera rozporządzenie z dnia 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 3 kwietnia 2013 r. skarżąca spółka podniosła m.in., że stanowisko organu przedstawione w odpowiedzi na skargę jest całkowicie błędne i wynika z oczywiście nietrafnej interpretacji art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw, jak i relacji tegoż przepisu do art. 5 ust. 1 i 2 wskazanej ustawy nowelizującej, jak również jest ono sprzeczne ze stanowiskiem tego organu przedstawionym w zaskarżonej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 5 września 2012 r. Przytoczone przez stronę obszerne fragmenty z uzasadnienia zaskarżonej interpretacji sprowadzają się do dwóch zasadniczych kwestii: po pierwsze, iż w stosunku do skarżącego mają zastosowanie przepisy art. 5 ust. 2 pkt. 1 lit. c) ustawy z dnia 2 października 2003 r. pomimo niewystąpienia z wnioskiem o zmianę zezwolenia w trybie art. 6 tej ustawy oraz po drugie, iż skarżącego obowiązują przepisy rozporządzeń wykonawczych obowiązujących w danym okresie (zasada obowiązywania przepisów w czasie). Skarżąca zauważyła, iż tezy sformułowane przez Ministra Finansów w odpowiedzi na skargę stoją w skrajnej sprzeczności z uzasadnieniem wydanej interpretacji. Organ administracyjny w odniesieniu do tej samej sprawy (stanu faktycznego) równocześnie potwierdza jak i zaprzecza, aby skarżącego obowiązywały przepisy art. 5 ust 2 pkt. 1 lit c ustawy nowelizującej, jak również z jednej strony wskazuje na zasadę obowiązywania przepisów prawa w czasie (tu: rozporządzeń wykonawczych do ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych), a z drugiej strony stoi na stanowisku, iż skarżącego obowiązują stale (do końca ważności posiadanego zezwolenia) przepisy, które obowiązywały w dacie jego wydania. W dniu otrzymania zezwolenia ([...] września 2000 r.) względem Spółki zastosowanie miały regulacje rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 1997 r. w sprawie ustanowienia łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej (dalej: rozporządzenie Isse z 1997 r.). Rozporządzenie to następnie zgodnie z przepisem art. 69 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2004 r. Nr 123, póz. 1291) utraciło moc obowiązującą z chwilą wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 września 2004 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej (dalej: rozporządzenie łsse z 2004 r.). Przepis art. 69 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej stanowi, że rozporządzenia wydane na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 5a ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2004 r. Zatem wraz z wejściem w życie rozporządzenia łsse z 2004r., przestały obowiązywać regulacje rozporządzenia łsse z 1997r. Skarżący podniósł, że wobec powyższego oczywiście bezzasadnym jest twierdzenie organu administracyjnego sformułowane w odpowiedzi na skargę w brzmieniu "wbrew zarzutom skargi rozporządzenie z dnia 15 kwietnia 1997 r. nie utraciło mocy prawnej a zatem argumenty podnoszone w związku z tym przez Skarżącą są bezpodstawne". Wskazane rozporządzenie łsse z 2004 r. utraciło moc obowiązującą w związku z wejściem w życie rozporządzenia w spawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej z dnia 27 października 2006 r. (dalej rozporządzenie łsse z 2006 r.). Jednocześnie obok § 12 rozporządzenia łsse z 2006, mocą którego rozporządzenie łsse z 2004r. przestało obowiązywać, nie wprowadzono żadnych przepisów przejściowych. Ustawodawca nie wskazał również, że regulacje nowego rozporządzenia stosuje się jedynie do przedsiębiorców, którzy uzyskają zezwolenie po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Odpowiedni zapis znajduje się dopiero w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 31 stycznia 2007 r. zmieniającym rozporządzenie łsse z 2006 r. (dalej rozporządzenie zmieniające z 2007 r). W § 2 rozporządzenia zmieniającego z 2007 r. wskazano, że do przedsiębiorcy, który posiada zezwolenie wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się dotychczasowe warunki udzielania pomocy regionalnej. Podobnie w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych w § 8 podkreślono, że do przedsiębiorcy, który posiada zezwolenie wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się dotychczasowe warunki udzielania pomocy regionalnej. W odpowiedzi na pismo strony skarżącej z dnia 3 kwietnia 2013 r., organ wydający interpretację, pismem z dnia 16 kwietnia 2013 r., podtrzymał stanowisko zawarte w kwestionowanym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wydana interpretacja indywidualna w niniejszej sprawie zainicjowana wnioskiem strony była już przedmiotem kontroli sądowej, w następstwie której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z dnia 23 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Łd 104/12 ją uchylił stwierdzając ,że nie wyjaśnia dlaczego stanowisko wnioskującego jest nieprawidłowe. W wytycznych skierowanych do organu - w ocenie sądu - z uwagi na podjęty akt nie oparty na opisie stanu faktycznego zawartego w obszernym wniosku interpretacyjnym , niezbędnym było uzyskanie informacji kluczowej dla zdekodowania zakresu zwolnienia , o którym mowa w art. 17 ust 1 pkt 34 pdp , a dotyczącej wystąpienia do właściwego ministra o zmianę posiadanego przez Spółkę zezwolenia , co uniemożliwiało zdaniem sądu ocenę stanowiska wnioskodawcy zawartego w rzeczonym wniosku interpretacyjnym. Opis stanu faktycznego został uzupełniony wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej z 16 lipca 2012 r. ( ORD-IN) . Zdaniem sądu rozpoznającego niniejszą sprawę stan faktyczny prawidłowo został odczytany przez Ministra Finansów jako kompletny, stanowiąc podstawę do wydania interpretacji będącej przedmiotem kontroli w tym postępowaniu, której stanowisko sąd podziela. Zważyć na wstępie należy ,że sąd ocenia interpretacje indywidualną a nie stanowisko strony, i to w zakresie zgodności z prawem procesu wydania i treści oceny interpretacyjnej organu podatkowego. W okolicznościach niniejszej sprawy nie ma wątpliwości ,że interpretacja jest zgodna z obowiązującym prawem. Tak naprawdę istota powstałego w tej sprawie sporu dotyczy wskazania właściwych norm prawnych, określających warunki korzystania przez Spółkę ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu prowadzonej przez nią działalności gospodarczej na terenie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia otrzymanego 18 września 2000 r. ( art. 17 ust 1 pkt 34 pdp ). W sporze tym rację przyznać należy organowi , który wskazuje na regulacje rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 1997 r. w sprawie ustanowienia łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej ( Dz.U. nr 46 poz. 289 ze zm. ) . Zdaniem strony właściwe są regulacje rozporządzenia Rady Ministrów z 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej w brzmieniu pierwotnym , ustalonym na dzień 31 grudnia 2006 r. ( Dz.U. nr 200 poz. 1473 ) albowiem rozporządzenie, na które powołuje się organ podatkowy utraciło moc obowiązującą z chwilą wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z 7 września 2004 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej w związku z art. 69 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej ( Dz.U. nr 123 poz. 1291 ). Niepodobna zatem przyjąć – jak dowodzi strona ,że przepisy rozporządzenia z 1997 r. będą obowiązywały przez cały okres posiadania przez spółkę zezwolenia aż do [...] maja 2017 roku. Tytułem wstępu do dalszych rozważań celowym wydaje się zauważyć ,że zwolnienia podatkowe związane z prowadzeniem działalności gospodarczej na terenie specjalnych stref ekonomicznych mają charakter ekstraordynaryjny. Szczegółowe warunki ich stosowania nie zostały określone bezpośrednio w przepisach ustawy podatkowych, lecz w przepisach regulujących zasady prowadzenia działalności na terenie specjalnych stref ekonomicznych. W tej materii podstawowe znaczenie mają przepisy cyt. ustawy z 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych oraz wydane na ich podstawie przepisy aktów wykonawczych. Skarżąca Spółka swoją działalność na terenie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej rozpoczęła na podstawie udzielonego jej Zezwolenia nr [...] z dnia [...] września 2000 roku. Zgodnie z obowiązującym w tym czasie brzemieniem art. 12 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy mogły być, w drodze rozporządzenia Rady Ministrów, całkowicie zwolnione odpowiednio od podatku dochodowego od osób prawnych i podatku dochodowego od osób fizycznych w okresie równym połowie okresu, na jaki ustanowiona została strefa. Zgodnie zaś z art. 12 ust. 5 pkt 1 tej ustawy, przedmiot działalności gospodarczej, której prowadzenie uprawnia do zwolnień od podatku dochodowego, wysokość tych zwolnień, czas ich obowiązywania oraz warunki, od których spełnienia przez przedsiębiorcę uzależnione jest prawo do tych zwolnień, określa Rada Ministrów w rozporządzeniu w sprawie ustanowienia danej specjalnej strefy ekonomicznej. W owym czasie takim rozporządzeniem , którego przepisy były podstawą określenia warunków prowadzenia przez skarżącą Spółkę działalności na terenie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej, w tym także określenia warunków korzystania za zwolnienia w podatku dochodowym, są przepisy cyt. wyżej rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie ustanowienia łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej z 1997 r. Tak też podała Spółka we wniosku o wydanie pisemnej interpretacji ( pkt F ORD-IN 2/4 ). W związku z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej ustawodawca krajowy dokonał w 2003 r. zmiany ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych z 1994 r. dostosowując rozwiązania krajowe do regulacji unijnych poprzez zastąpienie zwolnień podatkowych obowiązujących do 31 grudnia 2000 r. limitami określanymi wskazaną ustawą nowelizująca ( ustawa z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw – Dz.U. nr 188 , poz. 1840 ze zm.- dalej w skrócie "ustawa nowelizująca" ). W ustawie nowelizującej wielkość zwolnień podatkowych została zróżnicowana ze względu na wielkość przedsiębiorców. W sprawie poza sporem jest ,że spółka w chwili wejścia w życie ustawy nowelizującej posiadała status dużego przedsiębiorcy, co zresztą wynika wprost ze wskazanej przez nią regulacji tejże ustawy ( art. 5 ust 2 pkt 1 lit c). Po myśli art. 5 ust 2 pkt 1 lit c cytowanej ustawy dochody uzyskane przez dużego przedsiębiorcę ( ustawa nowelizująca z 2003 r. w art. 5 ust 2 posłużyła się zwrotem " przedsiębiorcę innego niż przedsiębiorca , o którym mowa w ust.1" ) z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy na podstawie zezwolenia wydanego przed dniem 1 stycznia 2001 r. , są zwolnione z podatku dochodowego w zakresie ustalonym w art. 12 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych , z tym ,że maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej wynosi 50% kosztów inwestycji poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r. dla przedsiębiorców prowadzących działalność inna niż określona w lit a na podstawie zezwolenia wydanego po dniu 31 grudnia 1999 r. . Z regulacji tej nie wynika ,że do spółki mają zastosowanie warunki zwolnienia wynikające z przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 27 października 2006 r. w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej. Sąd podziela stanowisko organu ,że kwestie właściwej regulacji a więc podstawy rozstrzygnięcia należy poszukiwać w przepisach ustawy nowelizującej. W tej kwestii w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd , podzielany przez sąd rozpoznający przedmiotowa sprawę ,że rozwiązania dostarcza art. 6 ust 1 ustawy nowelizującej , według którego przedsiębiorca, który uzyskał zezwolenie przed dniem 1 stycznia 2001 r., może wystąpić z wnioskiem do ministra właściwego do spraw gospodarki o jego zmianę polegającą na zastosowaniu do tego przedsiębiorcy przepisów dotyczących zwolnień podatkowych określonych w art. 5 w miejsce przepisów art. 12 u.s.s.e., w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2000 r. W art. 6 ust. 1 ustawy nowelizującej u.s.s.e. z 2003 r. ustawodawca wyraźnie zatem zastrzegł, że zmiana warunków zwolnienia podatkowego uzyskanego przed 1 stycznia 2001 r. uzależniona jest od zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w specjalnej strefie ekonomicznej. Nie można przy tym zapominać, że wymienione zastrzeżenie dotyczy zwolnień podatkowych opisanych w całym art. 5 ustawy nowelizującej u.s.s.e. z 2003 r., a więc także w odniesieniu do zwolnień dotyczących dużych przedsiębiorców, których dotyczy art. 5 ust. 2 tej ustawy. Uwzględniając przedstawioną regulację prawną, należy uznać, że przepisy dotyczące zwolnień podatkowych określone w art. 5 ustawy nowelizującej u.s.s.e. z 2003 r. będą miały zastosowanie w stosunku do przedsiębiorcy, który działa na podstawie zezwolenia wydanego przed dniem 1 stycznia 2001 r., jedynie w sytuacji, gdy zezwolenie to zostanie zmienione na podstawie art. 6 ww. ustawy ( por. wyrok NSA z 25 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 1081/11 , wyrok WSA w Białymstoku z 10.02.2011 r. sygn. I SA/Bk 515/10 , także Rafał Dowgier - Nowe regulacje w podatkach i opłatach lokalnych w 2004 roku Finanse Komunalne 2/2004, str. 40 ). Idąc śladem tego stanowiska trafnie organ podatkowy wyprowadził tezę, że skoro w niniejszej sprawie Spółka nie występowała o zmianę warunków zezwolenia, to zgodnie z art. 6 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. c/ ustawy nowelizującej u.s.s.e. z 2003 r., będą do niej miały zastosowanie przepisy wykonawcze dotyczące zwolnień podatkowych obowiązujące 31 grudnia 2000 r., czyli przepisy rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej z 1997 r. . W konsekwencji za bezzasadne należy uznać podniesione w skardze zarzuty wywodzone z zasady obowiązywania prawa w czasie, wedle której akt prawny obowiązuje od momentu wejścia w życie do momentu jego uchylenia lub utraty mocy obowiązującej. Odnosząc uwagi strony do tej zasady wynika z nich tyle ( tak odczytuje je sąd ) , że otrzymane zezwolenie na prowadzenie działalności w strefie wobec zmiany prawa w czasie kroczy samoistnie za tymi zmianami także w kwestii posiadanych warunków korzystania ze zwolnienia uzyskanych w chwili jego wydawania. Jest to pogląd błędny. W piśmiennictwie i judykaturze ugruntowane jest stanowisko, że na istnienie i skuteczność stosunków administracyjnych powstałych przed wejściem w życie nowych przepisów odmiennie regulujących daną materię, nowe unormowania mają wpływ tylko wtedy, gdy obowiązują z datą wsteczną. Zatem jeżeli nowa regulacja nie zawiera odmiennych postanowień co do losu decyzji wydanych przed jej wejściem w życie , decyzje te będą wiązać nadal, mimo że przestała istnieć lub zmieniła się podstawa prawna, która uzasadniała ich wydanie (por. Tadeusz Woś: Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji jako bezprzedmiotowej PiP z 1992 roku, nr 7).W ocenie sądu pogląd ten jest aktualny w odniesieniu do zezwoleń na prowadzenie działalności w strefach ekonomicznych albowiem z uwagi na ich treść zakwalifikować je należy jako swoiste decyzje. Również w orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażono pogląd, że jeżeli nowa regulacja prawna nie przewiduje uregulowań, co do losu decyzji administracyjnych wydanych przed wejściem jej w życie i wydanych na odmiennych podstawach prawnych, decyzje te są nadal wiążące, mimo że przestała istnieć podstawa prawna, która uzasadniała jej wcześniejsze wydanie. Nawet w sytuacji zmiany stanu prawnego, jeżeli w obrocie występuje decyzja nadająca jej indywidualnemu adresatowi określone uprawnienie, a nie została ona w jakikolwiek sposób wyeliminowana z tego obrotu, to będzie rodzić skutki w sposób ciągły i nieprzerwany ( por. wyroki NSA z 1 grudnia 2011 r., sygn. I OSK 1711/11 oraz wyroki WSA w Warszawie z dnia 20 maja 2005 r. sygn. II SA/Wa 2389/04, WSA we Wrocławiu z 16 czerwca 2010 r. sygn. IV SA/Wr 174/10 , WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 22czerwca 2011 r., sygn. II SA/ Go 281/11 ). Kierując się tymi poglądami ustawodawca w art. 6 ust 1 ustawy nowelizującej wyraźnie wskazał ,że chcąc skorzystać z nowych uregulowań dotyczących zwolnień podatkowych koniecznym jest spowodowanie uzyskania zmiany posiadanego zezwolenia i to w określonym terminie do dnia 31 grudnia 2007 r. O zmianę taką Spółka nie wystąpiła. Tym samym nie sposób zarzucić skutecznie organom ,że nieprawidłowo zastosowały do Spółki w zakresie zwolnień od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust 1 pkt 34 postanowienia rozporządzenia Rady Ministrów z 15 kwietnia 1997 r. w sprawie ustanowienia łódzkiej specjalnej strefy ekonomicznej , obowiązujące w chwili uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności w tej strefie. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. AKE.