I SA/Łd 731/15

PostanowienieWSA w Łodzi2015-08-12

Skład orzekający: WSA Paweł Kowalski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości jest uzasadnione, gdy skarżący podnosi, że jej egzekucja spowoduje brak środków na bieżące utrzymanie i trudne do odwrócenia skutki?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał, że jej egzekucja spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku są zwykłym następstwem decyzji podatkowej, a ewentualne wyegzekwowane kwoty podlegają zwrotowi w przypadku uchylenia decyzji. Strona nie przedstawiła konkretnych okoliczności uzasadniających zagrożenie, a jedynie ogólnikowe stwierdzenia.
Stan faktyczny
Skarżący W. O. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok z tytułu odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej egzekucja w kwocie 12 877 zł spowoduje brak środków na bieżące utrzymanie, zwłaszcza w zestawieniu z jego emeryturą w wysokości 2261,34 zł miesięcznie, i że szkoda będzie trudna do odwrócenia. Do wniosku załączył decyzję o przyznaniu emerytury.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 12 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok od dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W. O. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok od dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. W treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji. Wskazał, że wysokość spornego zobowiązania (12 877 zł) w zestawieniu z osiąganymi przez skarżącego dochodami z tytułu emerytury jest znacząca. Dodał, że jej wyegzekwowanie spowoduje brak środków na bieżące utrzymanie, zwłaszcza, że analogiczna decyzja została wydana w stosunku do jego małżonki. Jego zdaniem szkoda związana z brakiem środków na bieżące utrzymanie nie będzie mogła zostać odwrócona, nawet w przypadku pozytywnego zakończenia sprawy, skutkującego zwrotem wyegzekwowanych wcześniej należności. Do wniosku załączył decyzję o przyznaniu emerytury z ZUS, z której wynika wysokość świadczenia do wypłaty w kwocie 2261, 34 zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205 oraz powołane tam postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., w sprawie o sygn. akt GZ 138/04, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA z dnia 26 września 2013 r., w sprawie o sygn. akt II FZ 718/13; z dnia 30 kwietnia 2010 r., w sprawie o sygn. akt II FZ 110/10,). Podkreślić należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r., w sprawie o sygn. akt II GZ 455/12). Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, że na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Bezsprzecznie wypełnienie zobowiązań wypływających z kwestionowanej decyzji, będzie istotnym obciążeniem dla skarżącego. Nie oznacza jednak, że zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie okolicznością przedstawioną przez stronę skarżącą, mającą uzasadnić wstrzymanie wykonania decyzji jest powstanie nieodwracalnych szkód, związanych z ewentualnym wyegzekwowaniem kwoty przekraczającej jej aktualne możliwości finansowe. Jednakże poza ogólnikowym stwierdzeniem, że wyegzekwowanie przedmiotowej należności spowoduje brak środków finansowych na bieżące utrzymanie nie przedstawił żadnych okoliczności, które by na to wskazywały. Skarżący przytoczył w zasadzie jedynie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji stwierdzając tylko, iż zapłata spornego świadczenia spowoduje brak środków na bieżące utrzymanie. Zaznaczyć należy, że sama ewentualna egzekucja należności pieniężnych nie prowadzi, co do zasady do nieodwracalnych skutków. W razie bowiem uchylenia zaskarżonej decyzji, ewentualnie wyegzekwowane kwoty zostaną zwrócone. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 października 2010r., w sprawie o sygn. akt I FZ 317/10 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl), egzekucja skierowana do składnika majątkowego strony, nie stanowi samodzielnej przesłanki uzasadniającej udzielenie jej tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. Strona musi bowiem wykazać następstwo czynności egzekucyjnych, które może rodzić zagrożenie, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ewentualne prowadzenie postępowania egzekucyjnego, zajęcie rachunku bankowego, czy wysoka kwota zobowiązań nie świadczą jeszcze o istnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Czynności te podejmowane są przez organ egzekucyjny w ramach prowadzonego postępowania, które może zostać zainicjowane niewywiązaniem się przez stronę skarżącą z obowiązku regulowania należnych zobowiązań. Wskazać również należy, że skarżący w przypadku prowadzenia postępowania egzekucyjnego ma możliwość zwrócenia się do organu egzekucyjnego z wnioskiem o zmianę sposobu egzekucji, co w sposób mniej uciążliwy dla skarżącego może doprowadzić do zaspokojenia podmiotu prowadzącego egzekucję. Okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji nie może również stanowić hipotetyczna możliwość uwzględnienia skargi. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd bowiem nie dokonuje oceny zasadności skargi, a zajmuje się wyłącznie potencjalnym wpływem wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację podatnika (zob. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 roku, w sprawie o sygn. akt II OZ 184/05, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższego nie zmienia fakt, iż pod sygnaturą akt I SA/Łd 730/15 została zarejestrowana analogiczna skarga żony skarżącego – I. O. Tym samym przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Strona skarżąca nie wskazała w istocie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu D. S.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło