I SA/Łd 949/14
PostanowienieWSA w Łodzi2015-08-11
Skład orzekający: Paweł Janicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości zasługuje na uwzględnienie, gdy strona skarżąca podnosi jedynie ogólne stwierdzenia o grożącej jej niepowetowanej szkodzie i trudnych do odwrócenia skutkach w związku z potencjalnym postępowaniem egzekucyjnym?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona skarżąca nie przedstawiła konkretnych okoliczności uzasadniających istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo wszczęcie postępowania egzekucyjnego lub konieczność zapłaty podatku nie stanowią wystarczającej przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji, gdyż w przypadku uchylenia decyzji wyegzekwowane kwoty podlegają zwrotowi.Stan faktyczny
Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe A. S.A. złożyło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 rok. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując groźbą niepowetowanej szkody i wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Spółka uzupełniła wniosek, dołączając upomnienia organu egzekucyjnego.Rozstrzygnięcie
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 11 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowego A. S.A. w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno Handlowego A. S.A. w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 rok p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe A. S.A. w Ł. zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 rok w kwocie 22 471 zł.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, ze względu na grożącą spółce niepowetowaną szkodą w postaci egzekucji przedmiotowego zobowiązania w kwocie określonej decyzją, która według spółki została wydana z naruszeniem prawa. Pismem z dnia 4 sierpnia 2015 roku spółka uzupełniła wniosek dodając, że organ podjął już działania zmierzające do wykonania decyzji w drodze egzekucji, załączając 6 upomnień z dnia 10 lipca 2015 roku, wydanych na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1986 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (DZ. U. z 2012 roku, poz. 1015 ze zm.) wzywających do uregulowania należności z tytułu podatku od nieruchomości za poszczególne miesiące 2011 i 2012 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie powoduje automatycznie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205 oraz powołane tam postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 roku, w sprawie o sygn. akt GZ 138/04, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA z dnia 26 września 2013 roku, w sprawie o sygn. akt II FZ 718/13; z dnia 30 kwietnia 2010 roku, w sprawie o sygn. akt II FZ 110/10,).
Podkreślić należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 roku, w sprawie o sygn. akt II GZ 455/12). Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, że na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.
Bezsprzecznie wypełnienie zobowiązań wypływających z kwestionowanej decyzji, będzie istotnym obciążeniem dla strony skarżącej. Nie oznacza jednak, że zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W niniejszej sprawie okolicznością przedstawioną przez spółkę, mającą uzasadnić wstrzymanie wykonania decyzji, jest powstanie nieodwracalnych, szkód związanych z ewentualnym prowadzeniem postępowania egzekucyjnego w celu wyegzekwowania przedmiotowego zobowiązania podatkowego. Jednakże poza ogólnikowymi stwierdzeniami spółka nie przedstawiła żadnych okoliczności, które mogłyby je uzasadniać. Spółka przytoczyła w istocie jedynie przesłanki wstrzymania decyzji stwierdzając tylko, iż wszczęcie postępowania egzekucyjnego spowoduje pogorszenie jej sytuacji materialnej.
Samo przedstawienie ogólnej tezy, że być może w przyszłości dojdzie do jakiegoś zdarzenia, bez poparcia takowej jakimikolwiek dowodami, nie spełnia warunku wykazania przez skarżącego przesłanek umożliwiających sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazać również należy, że sama egzekucja należności pieniężnych nie prowadzi, co do zasady do nieodwracalnych skutków. W razie bowiem uchylenia zaskarżonej decyzji, ewentualnie wyegzekwowane kwoty zostaną zwrócone. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 października 2010 roku, w sprawie o sygn. akt I FZ 317/10 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl), egzekucja skierowana do składnika majątkowego strony, nie stanowi samodzielnej przesłanki uzasadniającej udzielenie jej tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. Strona musi bowiem wykazać następstwo czynności egzekucyjnych, które może rodzić zagrożenie, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Podsumowując ewentualne prowadzenie postępowania egzekucyjnego, zajęcie rachunku bankowego, czy wysoka kwota zobowiązań nie świadczą jeszcze o istnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Czynności te podejmowane są przez organ egzekucyjny w ramach prowadzonego postępowania, które może zostać zainicjowane niewywiązaniem się przez stronę skarżącą z obowiązku regulowania należnych zobowiązań. Wskazać również należy, że spółka w przypadku prowadzenia postępowania egzekucyjnego ma możliwość zwrócenia się do organu egzekucyjnego z wnioskiem o zmianę sposobu egzekucji, co w sposób mniej uciążliwy dla strony może doprowadzić do zaspokojenia podmiotu prowadzącego egzekucję.
Okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji nie może również stanowić hipotetyczna możliwość uwzględnienia skargi. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd bowiem nie dokonuje oceny zasadności skargi, a zajmuje się wyłącznie potencjalnym wpływem wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację podatnika (zob. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 roku, w sprawie o sygn. akt II OZ 184/05).
Tym samym przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Strona skarżąca nie wskazała bowiem żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W konsekwencji powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło