I SAB/Łd 7/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 13 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na działanie Urzędu Miasta w Z. w przedmiocie zaniedbania i nienależytego wykonywania zadań, naruszania interesów skarżącego oraz przewlekłego załatwiania spraw postanawia: odrzucić skargę. J. B. wniósł 10 sierpnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na zaniedbanie i nienależyte wykonywanie zadań, naruszanie interesów skarżącego oraz przewlekłe załatwianie spraw przez Urząd Miasta w Z. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że strona nie wyczerpała środków zaskarżenia. Wyjaśnił ponadto, że ostatnią decyzję dotyczącą strony skarżącej wydał [...]r. Decyzja ta nie została zaskarżona i jest ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196; dalej: k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W ocenie Sądu, sprawa, której dotyczy skarga, nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w cytowanych przepisach art. 3 § 2–4 i art. 4 p.p.s.a. Z treści skargi wynika, że jej autor, powołując się na art. 227 k.p.a., zarzuca Urzędowi Miasta Z. zaniedbanie i nienależyte wykonywanie zadań, naruszanie interesów skarżącego oraz przewlekłe załatwianie spraw. Treść skargi nie zostawia wątpliwości co do intencji skarżącego, a jest nią niewłaściwe prowadzenie jego spraw przez wspomniany organ administracji, a w szczególności przez pracowników tego organu. W tym miejscu zauważyć należy, że ze wskazanego powyżej wyliczenia zawartego w art. 3 § 2–4 i art. 4 p.p.s.a., wynika, że sąd administracyjny nie rozpoznaje spraw ze skarg wnoszonych w trybie przepisów działu VIII k.p.a., w tym na podstawie art. 227 k.p.a. Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z 24 listopada 2011 r., II OSK 1961/11; postanowienia NSA z 1 grudnia 2017 r., I OSK 2490/17; z 1 marca 2010 r., II OSK 478/09, z 25 lutego 2009 r., II OSK 241/09 oraz z 26 stycznia 2006 r., I OSK 26/07; dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ – dalej: CBOSA). Skargi wnoszone w trybie art. 227 i nast. k.p.a. są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Natomiast skargi, o których mowa w p.p.s.a., są sformalizowanym środkiem sądowej kontroli przede wszystkim decyzji administracyjnych z punktu widzenia ich zgodności z prawem. Sąd nie rozpatruje skarg na nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników (por. wyrok NSA z 1 grudnia 1998 r., III SA 1636/97, CBOSA). Na marginesie zauważyć należy, że z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że Burmistrz Miasta Z. nie prowadzi obecnie żadnego postępowania z udziałem skarżącego. W przeszłości podatnik zainicjował kilka postępowań, składając wnioski o umorzenie szeregu zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości, jednak ostatnie z nich, dotyczące zaległości za lata 2018—2019, zostało zakończone decyzją z [...]r. Skarżący otrzymał tę decyzję 15 czerwca 2021 r. i nie złożył od niej odwołania. Wcześniej zakończyło się również — powoływane w skardze — postępowanie w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2016 r. Od wydanej w tej sprawie decyzji Burmistrza Z. z [...]r. ([...]) podatnik nie zdołał skutecznie wnieść odwołania, co potwierdza wyrok WSA w Łodzi z 11 marca 2020 r., I SA/Łd 762/19. Złożona przez stronę skarga nie dotyczy toczącego się postępowania podatkowego, nie może zatem być rozpatrywana w kontekście bezczynności czy przewlekłości prowadzonego postępowania. Mając powyższe na uwadze, sąd uznając, że rozpatrywana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucił skargę. Niniejsze rozstrzygnięcie nie stanowi przeszkody do wniesienia skargi w trybie art. 227 k.p.a. do właściwego organu. Skargi takie składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia (art. 228 k.p.a.). Jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności rady gminy jest wojewoda, a w zakresie spraw finansowych regionalna izba obrachunkowa (art. 229 pkt 1 k.p.a.), zaś skarg dotyczących działalności wójta (z wyjątkiem zadań zleconych z zakresu administracji rządowej) — rada gminy. dch