II SA/Łd 970/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Łd 970/13 wydanego w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego specjalnego p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. a.bł. II SA/Łd 970/13 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 2 grudnia 2013 r. oddalił skargę Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku celowego specjalnego. W dniu wydania wyroku strona skarżąca wystąpiła o sporządzenie i doręczenie jego uzasadnienia. W dniu 9 grudnia 2013 r. strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia [...] referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata i umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 3 stycznia 2013 r. skutecznie doręczono skarżącej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. W dniu 14 stycznia 2014 r. do akt sprawy wpłynęło zawiadomienie z Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu do reprezentowania skarżącej w osobie adwokata B. K.. W dniu 5 lutego 2014 r. aplikant adwokacki E. P. działając z substytucji adwokata B. K. zapoznała się z aktami niniejszej sprawy i wniosła o udostępnienie kserokopii z akt administracyjnych, w tym uzasadnienia wyroku. W dniu 11 lutego 2014 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 2 grudnia 2013 r. oraz załączył skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku, wskazując na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik wyjaśnił, iż informację z ORA w Ł. o wyznaczeniu go z urzędu otrzymał w dniu 13 stycznia 2014 r. Dodał, iż dniu 5 lutego 2014 r. działający z upoważnienia pełnomocnika aplikant adwokacki zapoznał się z aktami sprawy. Wskazując na wykształcone stanowisko sądów administracyjnych podał, iż dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (postanowienia NSA: z dnia 24 października 2013 r., I OZ 999/13; z dnia 27 czerwca 2012 r., II OZ 539/12; z dnia 11 października 2011 r., II FZ 570/11; z dnia 15 marca 2007 r., II FZ 47/07; z dnia 8 czerwca 2006 r., I FZ 198/06). Mając na uwadze przywołane stanowisko judykatury pełnomocnik oświadczył, iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 5 lutego 2014 r., a jednocześnie nie upłynęło trzydzieści dni od dnia zawiadomienia pełnomocnika o wyznaczeniu do występowania w imieniu skarżącej. Reasumując spełnione zostały przesłanki warunkujące pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej dalej jako p.p.s.a.), uchybiony termin można przywrócić, jeżeli spełnione zostaną następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek taki zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie ze złożeniem wniosku strona dokona czynności, dla której określony był termin, we wniosku uprawdopodobnione zostaną okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego. Dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez sąd. Najistotniejszą pozostaje kwestia dotycząca zachowania przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowego terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a to z kolei wymaga prawidłowego ustalenia daty, w której ustała przyczyna uniemożliwiająca wniesienie skargi kasacyjnej w terminie. Oznacza to, że zawsze, także w przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, rozważyć należy czy początek wskazanego siedmiodniowego terminu, należy liczyć od dnia, w którym adwokat dowiedział się o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu, czy też uwzględniając okoliczności sprawy należy ten termin liczyć od innej daty. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przepis ten jest jednoznaczny i nie pozostawia wątpliwości, że od momentu doręczenia skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, liczony jest bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej niezależnie od tego, czy strona ustanowiła pełnomocnika z wyboru, czy też wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przewidziany w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymus adwokacko-radcowski nie oznacza, że ubieganie się o przyznanie pełnomocnika z urzędu ma wpływ na interpretację art. 177 § 1 p.p.s.a. Przepisy ustawy nie przewidują wstrzymania biegu terminów ustawowych. Tak więc również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy nie może stanowić i nie stanowi podstawy do wstrzymania lub wydłużenia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podkreślić trzeba, iż Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt I CZP 62/00 (publ. OSNC 2001/1/7) wyraził pogląd, iż "przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia kasacji przez pełnomocnika ustanowionego przez Sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem". Ten pogląd prawny został zaakceptowany na gruncie postępowania przed sądami administracyjnymi, czemu dano formułując stanowisko, iż skarga kasacyjna jest szczególnego rodzaju pismem procesowym, obwarowanym obowiązkiem sporządzenia przez wykwalifikowanego pełnomocnika i w przypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a. za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należy uznać dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, co może nastąpić dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy, stanowiskiem skarżącego co do zakresu zaskarżenia i po sporządzeniu skargi kasacyjnej, nie później jednak niż z upływem 30 dni od dnia, gdy pełnomocnik zawiadomiony został o wyznaczeniu do reprezentowania strony. Pełnomocnik taki nie może bowiem być w uprzywilejowanej pozycji w stosunku do pełnomocnika z wyboru, związanego terminem do sporządzenia skargi kasacyjnej określonym w art. 177 § 1 p.p.s.a. (vide postanowienia NSA: z dnia 9 grudnia 2009 r., sygn.akt II OZ 1093/09; z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn.akt I FZ 198/06; z dnia 24 października 2013 r., sygn.akt I OZ 999/13; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 8 października 2010 r., sygn.akt II SA/Ol 364/13 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać trzeba, że skarżąca w dniu 3 stycznia 2014 r. odebrała odpis wyroku z uzasadnieniem, oznacza to, iż określony w art. 177 § 1 p.p.s.a termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 2 lutego 2014 r. lecz był to dzień wolny od pracy, zatem ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu był faktycznie dzień 3 luty 2014 r. co wynika z art. 83 § 2 p.p.s.a. Z kolei w dniu 9 grudnia 2013 r. strona skarżąca stosownie do art. 244 p.p.s.a. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy, a ponieważ uczyniła to przed upływem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, nie można uznać, że uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nastąpiło z winy skarżącej. Postanowieniem z dnia [...] referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata. Stosowną informację w tym zakresie, pismo z ORA w Ł. o wyznaczeniu pełnomocnikiem skarżącej adwokata B. K., pełnomocnik odebrał dniu 13 stycznia 2014 r. W dniu 14 stycznia 2014 r. pismo takie wpłynęło do akt sądowych sprawy. Następnie w dniu 5 lutego 2014 r. aplikant adwokacki E. P. działając z substytucji adwokata B. K. zapoznała się z aktami niniejszej sprawy i wniosła o udostępnienie kserokopii z akt administracyjnych, w tym kserokopii uzasadnienia wyroku. Następnie w dniu 11 lutego 2014 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz załączył samą skargę kasacyjną. W świetle powyższego, w ocenie sądu stwierdzić trzeba, iż w warunkach niniejszej sprawy przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała w dniu 5 lutego 2014 r., kiedy to działający z urzędu pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami sprawy. I co ważne, data ta mieści się w trzydziestodniowy terminie od dnia, w którym pełnomocnik dowiedział się, że został ustanowiony w tej sprawie pełnomocnikiem z urzędu, co miało miejsce w dniu 13 stycznia 2014 r. Tym samym, pełnomocnik strony składając w dniu 11 lutego 2014 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargę kasacyjną zachował termin siedmiu dni wynikający z art. 87 § 1 p.p.s.a. Z tych wszystkich względów uznać należy, że spełnione zostały łącznie wszystkie przesłanki, od których zależy przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i stąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd orzekł o przywróceniu uchybionego terminu. a.bł.