II SA/Łd 983/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200 zł (dwieście) złotych, zaksięgowaną w dniu 7 listopada 2016 r., pod pozycją [...]. A. P. W dniu 9 grudnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga Gminy B., reprezentowanej przez Wójta Gminy B., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. w przedmiocie uchylenia decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...]r. w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Gmina B. skarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. – dalej jako: k.p.a.) i niezastosowanie art. 138 § 1 k.p.a. poprzez błędne wydanie decyzji o uchyleniu decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, w sytuacji gdy organ odwoławczy winien, uwzględniając zmianę stanu prawnego, rozstrzygnąć merytorycznie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi. Kolegium podkreśliło m.in., iż zmiana stanu prawnego na etapie postępowania odwoławczego zasadniczo nie uprawnia orangu odwoławczego do wydania rozstrzygnięcia z art. 138 § 1 k.p.a., wydanie takiego rozstrzygnięcia naruszałoby zasadę praworządności i zasadę dwuinstancyjności (art. 6 i art. 15 k.p.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu ze względu na jej niedopuszczalność. W myśl przepisu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W piśmiennictwie prawniczym i w orzecznictwie sądowym ugruntował się pogląd, w pełni akceptowany przez tutejszy sąd, że organ powołany do wydania decyzji administracyjnej w postępowaniu administracyjnym nie może być jednocześnie stroną tego postępowania, reprezentującą w nim własne interesy i, co za tym idzie – nie ma prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczne rozstrzygnięcie podjęte w tym postępowaniu. Stwierdzenie to odnosi się również do jednostki samorządu terytorialnego (np. gminy), będącej jednocześnie władzą publiczną i podmiotem tej władzy podległym. Gmina nie może więc na ogólnych zasadach skarżyć do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego, kwestionujących w ramach postępowania administracyjnego decyzje administracyjne wójta lub burmistrza, nawet jeżeli te decyzje dotyczą jej interesów prawnych. W postępowaniu administracyjnym wójt (burmistrz) działa w interesie państwa, jako organ państwa, a nie jako organ gminy reprezentujący jej interesy. Stąd nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu do sądu administracyjnego ostatecznej decyzji administracyjnej, podjętej w tym postępowaniu. Nie może zmienić swojej roli z organu administracji publicznej w organ osoby prawnej, broniący jej interesów. W postępowaniu sądowoadministracyjnym chodzi wyłącznie o skontrolowanie legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, a nie o prowadzenie sporu, w którym organ I instancji broni swego stanowiska (por. uchwały NSA z dnia 9 października 2000 r., sygn. akt OPK 14/00 oraz z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03; wyroki NSA: z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 780/05 oraz z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04; postanowienia NSA: z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2515/10, z dnia 22 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 157/09, z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 263/09, z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 2404/10, z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 1551/09, z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 387/05, z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 2352/11 - orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Także w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt K 32/08 (Dz.U. nr 187, poz. 1456) wskazano, iż jednostka samorządu terytorialnego (w tym gmina reprezentowana przez jej wójta, burmistrza) wydająca decyzję w sprawie nie może być ani skarżącym, ani uczestnikiem w postępowaniu sądowoadminstracyjnym dotyczącym tejże sprawy. W niniejszej sprawie Gmina B., reprezentowana przez Wójta Gminy B., wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Co istotne zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił w całości decyzję Wójta Gminy B. w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie 10 elektrowni wiatrowych i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Nie budzi wątpliwości sądu, iż gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzje wydaje wójt tej gminy, ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnieni do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. A. P.