II SAB/Łd 117/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na bezczynność Wójta Gminy L. w przedmiocie przekazania organowi II instancji odwołania od decyzji w sprawie wydania warunków zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu nienależne uiszczonego wpisu od skargi, zaksięgowanego w dniu 20 maja 2015 r. pod pozycją 2198. a.tp Pismem z dnia 19 maja 2015 r. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wójta Gminy L. w przedmiocie przekazania organowi II instancji odwołania od decyzji w sprawie wydania warunków zabudowy dla inwestycji, zarzucając naruszenie art. 133 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej powoływanej jako "K.p.a". Strona skarżąca podniosła, że stosownie do informacji z urzędu pocztowego odwołanie od decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] zostało doręczone organowi dnia 22 grudnia 2014 r., co obligowało Wójta do przekazania przedmiotowego środka zaskarżenia organowi II instancji. W konkluzji skargi Spółka wniosła o zobowiązanie Wójta Gminy L. do przekazania przedmiotowego odwołania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. w terminie siedmiu dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia tutejszego Sądu; stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy L. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak ustawowych podstaw do jej wniesienia. W ocenie organu skarżąca Spółka, zamierzając zaskarżyć bezczynność Wójta, winna skorzystać z trybu określonego w art. 227 i nast. K.p.a. celem wyjaśnienia przedmiotowej sprawy, a skarga do sądu administracyjnego winna zostać odrzucona z powodu braku właściwości sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. Na wypadek uznania dopuszczalności skargi organ wniósł o jej oddalenie ze względu na fakt, że odwołanie od decyzji Wójta z dnia [...] znak: [...] nie zostało doręczone w terminie do Urzędu Gminy L. i nie istniała możliwości przesłania tegoż odwołania do organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej w dalszej części jako "P.p.s.a.", zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Art. 3 § 3 określa, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zakres przedmiotowy skarg na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 – 4a P.p.s.a., a zatem skarga na bezczynność przysługuje tylko w sprawach, w których wydawane są decyzje i określone postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Wójta Gminy L. polegająca na nieprzekazaniu odwołania skarżącej Spółki od decyzji z dnia [...] znak: [...] organowi II instancji. Niewątpliwe czynność przekazania przez organ I instancji odwołania strony do organu wyższego stopnia nie jest żadną ze spraw, o których mowa w wyżej wskazanym art. 3 § 2 pkt 1 – 4a P.p.s.a. Przekazanie odwołania nie następuje w drodze decyzji administracyjnej, postanowienia ani pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Nie stanowi również innego aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a, bowiem akty lub czynności, o których mowa w tym przepisie, dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa poprzez ustalenie, stwierdzenie bądź potwierdzenie uprawnień lub obowiązków określonych przepisami prawa. Innymi słowy aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. jest indywidulany akt lub czynność o charakterze władczym, która rozstrzyga o tym czy danemu podmiotowi przysługuje konkretne uprawnienie wynikające z przepisu prawa lub czy ciążą na nim określone obowiązki. W okolicznościach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że czynność przekazania odwołania nie rozstrzyga o uprawnieniach bądź obowiązkach skarżącej Spółki wynikających z przepisów prawa, a zatem nie jest "innym aktem lub czynnością", o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przekazanie odwołania stanowi czynność materialno-techniczną, na którą skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, co wyklucza również dopuszczalność zaskarżenia bezczynności w tym zakresie (por. postanowienia NSA: z dnia 15 listopada 2011 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 2320/11 i z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 169/12; postanowienia WSA: w Łodzi z dnia 14 października 2009 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Łd 21/09 oraz z dnia 27 listopada 2014 r. w sprawie o sygn. akt III SAB/Łd 39/14, w Warszawie: z dnia 17 lutego 2014r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 633/13 oraz z dnia 26 sierpnia 2011r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 85/11, w Lublinie: z dnia 15 kwietnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Lu 61/15, w Gorzowie Wielkopolskim: z dnia 13 stycznia 2015 r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Go 22/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Podsumowując stwierdzić należy, że bezczynność polegająca na nieprzekazaniu odwołania organowi II instancji nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji. W oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd zwrócił stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100 zł. a.tp.